Güvercinlik Vadisi

Dolina Gołębi (Güvercinlik Vadisi) to szlak pieszy o długości około czterech kilometrów, rozpoczynający się u podnóża twierdzy Uçhisar i sięgający do Göreme. Nazwa pochodzi od niezliczonych gołębników wykutych w zboczach i wewnątrz formacji skalnych zwanych "kominiakami". Dolina jest zalecana przez portal kulturalny jako jeden z najlepszych szlaków turystycznych w Kapadocji i jest jedną z tras, którymi przelatują balony na gorący powietrze. Aby zrozumieć, dlaczego w dolinie jest tak dużo gołębników, należy przyjrzeć się glebie Kapadocji. Gleba, pochodzenia wulkanicznego, jest zbyt jałowa, aby była wystarczająco produktywna dla upraw winorośli i ogrodów. Mieszkańcy regionu hodowali gołębie, zbierając odchody gromadzące się w skałach i wykorzystując je jako nawóz do swoich winnic i pól. Urząd miasta w Uçhisar podkreśla, że nawóz ten, ze względu na wysoką zawartość azotu i fosforu, jest szczególnie skuteczny w uprawie winorośli. Źródła podają różne daty dotyczące historii gołębników. Urząd miasta w Uçhisar twierdzi, że hodowla gołębi w regionie sięga IX wieku, podczas gdy Encyklopedia Küre informuje, że gołębniki w dolinie były szczególnie wykorzystywane do celów rolniczych od XIX wieku. Obie informacje wskazują, że gołębniki były używane przez długi czas. Według informacji przekazywanych przez urząd miasta, jaja gołębi były również wykorzystywane jako składnik spoiwa w malowidłach i tynkach w wykutych w skałach budowlach. Gniazda na zboczach nie są przypadkowo wywiercone otwory. Są wykute w stromych ścianach skalnych na wysokości, do której nie mogą dosięgnąć drapieżniki, takie jak lisy i kuny. Przy wielu wejściach do gołębników można zobaczyć paski i wzory wykonane z czerwonej farby. Według urzędu miasta, farby te pomagały gołębiom rozpoznawać swoje gniazda z daleka i wracać do nich. Przez dolinę przepływa strumień Vasıl, który w porze letniej wysycha. Ten mały ciek wodny tworzy zieloną smugę na dnie doliny. Drzewa truskawkowe, morelowe, śliwkowe i jabłkowe, a także dzikie kwiaty, szczególnie wiosną, nadają dolinie kolorów. Podczas wędrówki przechodzi się obok krótkich tuneli wykutych w skałach oraz obok opuszczonych, starych domów jaskiniowych. Najłatwiejszym sposobem na rozpoczęcie wędrówki jest rozpoczęcie jej w Uçhisar. Ponieważ Uçhisar znajduje się wyżej niż Göreme, większość trasy prowadzi w dół. Urząd miasta określa trasę jako o średnim stopniu trudności i szacuje, że wędrówka trwa średnio półtorej do dwóch godzin. Po dotarciu do Göreme należy zaplanować powrót do Uçhisar, korzystając z transportu publicznego lub taksówki. Punkt widokowy przy wejściu do dol Po południu ściany gołębników pozostają w cieniu, dlatego poranna wędrówka pozwala lepiej podziwiać zbocza. Dolina znajduje się na terenie Parku Narodowego Göreme, który jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a także obejmuje obszary skalne Kapadocji. Ochrona przyrody jest tu bardzo ważna, dlatego należy unikać uszkadzania roślinności, pisania na skałach i pozostawiania śmieci w dolinie. Między Uçhisar a Nevşehir kursują regularne autobusy miejskie; aktualne rozkłady jazdy można sprawdzić na stronie internetowej urzędu gminy Uçhisar przed wyjazdem.