Gümüştepe (Misi Köyü)

Gümüştepe to stara wieś położona na południowy zachód od Bursy, w wąskim wąwozie rzeki Nilüfer, spływającej ze zboczy góry Uludağ. Mieszkańcy wciąż często nazywają ją Misi. Wieś znajduje się około 12 kilometrów od centrum miasta, wzdłuż drogi Bursa-Orhaneli, otoczona z czterech stron wzgórzami porośniętymi lasami. W 1961 roku nazwę wsi zmieniono na Gümüştepe, w 1987 roku stała się ona dzielnicą Nilüfer, a w 1989 roku została uznana za obszar o znaczeniu historycznym. W 2013 roku mieszkało w niej 1257 osób. Uważa się, że nazwa "Misi" pochodzi od regionu Mysia, o którym wspomniano u Homera, Herodotosa i Strabona. Według lokalnej legendy, słowo "Mysos" oznacza dąb, a góra Uludağ niegdyś była znana z tych drzew. Rzeka przepływająca przez wąwóz nosiła u Strabona nazwę Odrysses, a później, w odniesieniu do "srebrnej rzeki", Silvardos, a ostatecznie Nilüfer. Strabon pisze, że mieszkańcy Mysii migrowali z Tracji na południowe wybrzeże Morza Marmara, a ten lud, mieszając się z Rzymianami, przetrwał do V wieku n.e., po czym w regionie rozpoczęła się dominacja Cesarstwa Wschodnioromańskiego. Podczas badań powierzchniowych przeprowadzonych w 2016 roku w pobliżu wsi, w rejonie Karapınar, odkryto osadę datowaną na koniec VI wieku p.n.e. Ślady z okresu późnej starożytności i bizantyjskiego, a także kurhan w Demirci, nekropolia w Salavat oraz wieża strażnicza i fragmenty architektoniczne w Hisarlık, zostały zarejestrowane w spisie archeologicznym Nilüfer z 2018 roku. Ze względu na ukształtowanie terenu, w wąwozie przez wieki powstawały klasztory, a ruiny klasztoru Misipoli można zobaczyć do dziś. Misi dołączyła do terytoriów osmańskich w 1316 roku, około dziesięć lat przed podbiciem Bursy. Mówi się, że Orhan Gazi zbudował tu twierdzę podczas oblężenia. Według legendy, Misi pełniła również funkcję tymczasowego centrum, dopóki Bursa nie została zdobyta. Karawany zmierzające do Bursy przechodziły przez rzekę Nilüfer przez most w Misi, a drogi prowadzące do Dağyenice oraz do Çalı, Hasanağa i Kayapa rozgałęziały się w tym miejscu. Stara droga prowadziła z centrum Bursy do Çekirge, a następnie przez Dobruca do wąwozu, docierając do Misi. Z tego powodu wieś była ważnym węzłem komunikacyjnym, łączącym miasto z terenami na wschód i południe. Obecny wygląd Misi to zabudowa z XVII i XVIII wieku. Domy zbudowane są z wypełnienia z gliny na drewnianej konstrukcji. Badanie opublikowane w czas Do Pierwszej Wojny Światowej z Mudanyi transportowano statkami; w latach 2000. uprawa winorośli zaczęła słabnąć, a dziś znane produkty tej wsi to liście winogron, rodzynki i melasa. Do wsi można dotrzeć pieszo, wzdłuż brzegu rzeki Nilüfer. Najlepiej podziwiać domy, ich dachówki i werandy z mostu nad rzeką. Uliczki są strome i wąskie, więc warto założyć wygodne buty. Część odrestaurowanych domów, należących do gminy, jest wykorzystywana jako miejsce kultury i rzemiosła; w tej wsi znajduje się również oddział "Yazıevleri", będący częścią inicjatywy gminy Nilüfer, przeznaczonej dla pisarzy i naukowców. Droga z placu do brzegu rzeki jest zacieniona przez drzewa topoli i platanów; dolina ta jest jednym z ulubionych miejsc na pikniki dla mieszkańców Bursy. Ogrody herbaciane wzdłuż rzeki są popularnym miejscem dla tych, którzy chcą uciec od zgiełku miasta i odpocząć nad wodą. W miejscowości znajduje się również szkoła podstawowa i biblioteka dla dzieci. Gmina metropolitalna i dzielnicowa od lat 2010. starają się przekształcić wieś w żywe centrum historyczne, podobne do Cumalıkızık, poprzez regulację rzeki, renowację fasad i restaurację zabytkowych budynków; dlatego podczas zwiedzania można natknąć się na dom w trakcie prac remontowych. Wieś jest niewielka, a spokojne zwiedzanie domów i spacer wzdłuż rzeki zajmuje około dwóch godzin. Do centrum wsi można dojechać bezpośrednio autobusami miejskimi z dzielnicy Gümüştepe; aktualne informacje o liniach i rozkładzie jazdy można znaleźć na stronie internetowej przedsiębiorstwa transportu publicznego. Osoby przyjeżdżające samochodem powinny zaparkować na terenie przy wejściu do wsi i przespacerować się, ponieważ historyczne uliczki są zbyt wąskie dla pojazdów. W pobliżu wsi znajduje się kemping i pole dla kamperów, utworzone przez gminę. Gmina Nilüfer, we współpracy z organizacją Uludağ Kamp ve Karavan Derneği, zaplanowała ten teren, o powierzchni około 12 arów, jako pierwszy kemping i pole dla kamperów w Bursie; projekt obejmował miejsce na namioty, teren piknikowy i budynki użyteczności publicznej. Misi, choć mniej znana niż Cumalıkızık, jest spokojniejszą wsią, którą można zwiedzać, słuchając szumu rzeki, i którą można zobaczyć w tym samym dniu, co Gölyazı.