Gölyazı

Gölyazı to osiedle w dzielnicy Nilüfer, położone na północnym brzegu jeziora Uluabat, na małym półwyspie, który jest połączony z lądem mostem. Znajduje się około 42 kilometry od centrum Bursy. Dojazd drogą prowadzi przez gaje oliwek, a po kilku kilometrach dociera się do wsi. Do końca lat 2000. Gölyazı był samodzielną gminą, obecnie jest częścią Nilüfer i według danych z 2022 roku mieszka tu 1271 osób. Historia osady sięga VI wieku p.n.e.; obecne domy zostały wzniesione na terenie starożytnego miasta Apollonia ad Rhyndacum. Ze względu na to, że w Anatolii istniało wiele miast o nazwie Apollonia, miasto to było nazywane "Apollonia nad rzeką Rhyndakos", czyli "Apollonia nad rzeką, która zasila jezioro Uluabat", a współcześnie nazywana jest Orhaneli (Kocasu). Istnieją dwie teorie dotyczące pochodzenia nazwy: jedna mówi, że miasto zostało założone przez osoby oddające cześć bogu Apollonowi, a druga, że zostało nazwane na cześć Apollonis, matki króla II Attalosa z Pergamonu. Uważa się, że miasto mogło zostać założone jako kolonia Miletu; na monetach datowanych na rok 450 p.n.e. widoczny jest symbol trójzębu, symbolizującego Apollona. W okresie hellenistycznym miasto rozkwitało pod panowaniem królestwa Pergamonu, a w czasach rzymskich jest wspomniane w związku z wizytą cesarza Hadriana; uważa się, że kolumnowy układ świątyni na Wyspie Dziewic został wzniesiony za jego wsparcia w latach 120. W okresie bizantyjskim miasto było znane również jako Theotokia. Na początku XIV wieku miasto przeszło w ręce Turków Osmańskich; mówi się, że Osman Gazi schronił się w zamku po bitwie pod Bafeus. W okresie osmańskim większość mieszkańców stanowili Grecy; w latach 1922-1924 rodziny greckie opuściły osadę, a w ich domach zamieszkali imigranci z Salonik i okolic. Większość dzisiejszych mieszkańców to potomkowie tych rodzin. Duża część starożytnego miasta znajduje się pod obecną zabudową, dlatego pozostałości można znaleźć między ulicami. Na najwęższym miejscu półwyspu znajduje się starożytna brama zamkowa, zwana "Taş Kapı"; grubość murów w niektórych miejscach sięga 5 metrów, a mówi się, że wyspa była otoczona murem o długości około 4,5 kilometra. W pobliżu wejścia znajduje się prawdopodobnie pozostałość wodociągu, zwana "Deliktaş". W pobliżu brzegu, na wzgórzu Zambak Tepe, znajduje się nekropolia, czyli cmentarz miasta; znajduje się tam grobowiec wykuty w skale. Wykopaliska w starożytnym teatrze, znajdującym się w obrębie osady, zostały zakończone w 2025 roku; teatr, który w swoim czasie mógł pomieścić ponad 50 Kościół, zbudowany w XX wieku, stanowi integralną część krajobrazu wioski; został odrestaurowany i wykorzystywany podczas wydarzeń kulturalnych organizowanych przez gminę. Wąski, długi kamienny most, łączący wioskę z półwyspem, jest najbardziej fotografowanym miejscem; podczas podnoszenia się poziomu wody jeziora, całe otoczenie wyspy zostaje całkowicie zalane. Na początku mostu rośnie stary platan, zwany "płaczącym drzewem", którego wiek szacuje się na 750 lat. Łodzie rybackie, trzciny i odbicia w wodzie to codzienne widoki tej wioski. Główne źródła utrzymania dla mieszkańców Gölyazı to rybołówstwo i turystyka. Około jednej trzeciej aktywnych rybaków to kobiety, które wypływają na jeziorze w łodziach, a złowione ryby są codziennie sprzedawane na aukcji. Można wybrać się na wycieczki łodzią zorganizowane przez lokalną spółdzielnię, aby podziwiać wyspy i ptaki. Wioska jest częścią programu "Wioski Przyjazne Bizonowi" i co roku organizowany jest festiwal poświęcony temu ptakowi. Według informacji gminy, tylko Gölyazı z Turcji znalazł się na liście 30 miejsc wartych odwiedzenia na świecie, przygotowanej przez japońską organizację turystyczną. Najlepszy czas na wizytę to dni powszednie rano; w weekendy wioska przyjmuje tysiące turystów, a wąskie uliczki stają się zatłoczone. Najprzyjemniejszym sposobem na zwiedzanie jest pozostawienie samochodu przy wejściu do wioski i spacer w kierunku mostu, "Kamiennych Bram" i wzdłuż wybrzeża. Na wyspę Kız można dopłynąć tylko łodzią; obszar świątyni jest obszarem chronionym, dlatego należy zwiedzać go bez dotykania pozostałości. Aby uzyskać aktualne informacje na temat połączeń komunikacyjnych i rozkładów jazdy, należy sprawdzić informacje na stronie internetowej lokalnego przedsiębiorstwa transportu publicznego w Bursie. Aby zobaczyć ptaki i liliowce pływające w jeziorze, warto zapoznać się z informacjami na temat jeziora. Warto również odwiedzić pobliską wioskę Eskikaraağaç, która również jest wioską rybacką. Gölyazı to jedno z nielicznych miejsc, do których można dojechać z Bursy w pół dnia, a które łączy w sobie starożytne miasto, jezioro i życie wiejskie.