Gazi Üniversitesi Rektörlük Binası (Gazi Eğitim Enstitüsü)

Budynek Rektorskiego Uniwersytetu Gazi jest głównym obiektem kampusu w dzielnicy Beşevler i został zbudowany jako siedziba Gazi Eğitim Enstitüsü, instytucji założonej w pierwszych latach Republiki Turcji w celu kształcenia nauczycieli. Budynek jest uważany za ostatnie dzieło architekta Kemaleddina, pioniera ruchu narodowego w architekturze. Obecnie mieści on rektorat uniwersytetu, dziekanat Wydziału Pedagogicznego oraz bibliotekę. Szkoła została otwarta pod nazwą Orta Muallim Mektebi i Terbiye Enstitüsü. Zgodnie z informacjami na angielskiej Wikipedii i w projekcie historycznym na Uniwersytecie Bilkent, szkoła została założona 1 marca 1927 roku w Konii, natomiast na polskiej Wikipedii podaje się rok 1926. Zgodnie z badaniami Uniwersytetu Bilkent, szkoła została przeniesiona do Ankar w 25 marca 1927 roku. Zgodnie z angielską Wikipedią, pierwszymi uczniami było szesnastu studentów mieszkających na terenie szkoły, studiujących język turecki i literaturę. Instytucja początkowo mieściła się w budynku Ministerstwa Edukacji, a następnie w niewystarczająco przestronnym budynku opuszczonym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, ponieważ budynek ministerstwa został wykorzystany do gościnnego przyjęcia króla Amanullaha Hana z Afganistanu podczas jego oficjalnej wizyty. W 1929 roku, szkoła przyjęła tytuł "Gazi" na cześć Mustafy Kemala Atatürka, w 1976 roku stała się Gazi Eğitim Enstitüsü, a w 1982 roku została włączona do nowo utworzonego Uniwersytetu Gazi. W celu budowy stałego budynku, Minister Edukacji Mustafa Necati zainicjował zakup 360 hektarów ziemi z farmy leśnej Atatürka za symboliczną kwotę. Kamień węgielny został położony 8 sierpnia 1927 roku w uroczystej ceremonii. Architekt Kemaleddin Bey nie doczekał ukończenia budowy, ponieważ zmarł w lipcu 1927 roku na terenie budowy Ankara Palas. Zgodnie z opisem zdjęcia w archiwum prasowym, budynek został ukończony w 1930 roku, a później, na polecenie, Ernst Egli dokonał pewnych modyfikacji w projekcie. Zgodnie z informacjami na angielskiej Wikipedii, budowa trwała dwa i pół roku, kosztowała około 1,746 miliona lir i budynek został zaprojektowany dla 500 studentów mieszkających na terenie szkoły. Kampus znajdował się wówczas około czterech kilometrów od dzielnicy Ulus, na terenie pozbawionym zieleni, a nasadzenia były możliwe dopiero po wykopaniu studni artezyjskich. Architektura: Budynek jest przykładem stylu narodowego w architekturze, który łączy klasyczne elementy architektury osmańskiej i anatolijskiej z nowoczesną architekturą użyteczności publicznej. Na fasadzie znajduje się kolumnowy portyk z wejściem, a pośrodku fasady wznosi się mała kopuła, a po obu stronach znajdują się wieże z Rıfat Ilgaz i Fakir Baykurt byli również wśród uczniów tej szkoły. Zgodnie z informacjami na stronie angielskiej Wikipedii, ponad połowa z 94 pisarzy urodzonych po 1900 roku, którzy są wymienieni w słowniku pisarzy autorstwa Behçeta Necatigila, ukończyła tę instytucję. Wśród absolwentów znajduje się również Fatma Refet Angın, uważana za pierwszą nauczycielkę liceum w okresie Republiki. Instytucja była szkołą internatem, w której od początku nauka odbywała się wspólnie dla dziewcząt i chłopców. Z 31 dyrektorów szkół wiejskich, którzy zostali mianowani do 1946 roku, 24 również ukończyło tę instytucję. Zgodnie z informacjami na stronie tureckiej Wikipedii, w budynku znajduje się obecnie muzeum nauk przyrodniczych i muzeum sztuki Gazi. Budynek jest siedzibą administracji uniwersytetu; przed wizytą należy sprawdzić warunki wstępu i godziny otwarcia muzeów na stronie Uniwersytetu Gazi. Najlepiej podziwiać fasadę z przeciwnej strony wejścia, z poziomu schodów. Wieczorem oświetlenie podkreśla łukowe arkady. Stacja Beşevler linii tramwajowej Ankaray znajduje się w odległości około kilometra od budynku. W tym samym dniu można również w krótkiej odległości odwiedzić Muzeum Przemysłu i Technologii MKE w Akköprü.