Eşrefoğlu Camii

Mezquita Eşrefoğlu, położona w dzielnicy İçerişehir w Beyşehir, około 100 metrów od jeziora, jest zabytkiem okresu bejlików i uważana za największą drewnianą budowlę o słupach w Anatolii. Portal Kultury i Encyklopedia Islamska TDV podają, że budowa została ukończona w latach 1296-1299. Zlecił ją Seyfeddin Süleyman Bey, założyciel bejliku Eşrefoğulları, który w tym okresie ustanowił Beyşehir jako swoją stolicę. Na inskrypcji nad portalem widnieją daty 1296-97, a na drugiej, wykonanej w mozaice z terakoty, daty 1299-1300. TDV zaznacza, że z tego powodu budowa musiała trwać co najmniej trzy lata. Z inskrypcji fundacyjnej wynika, że budynek stanowił kompleks, obejmujący karawanseraj i łaźnię. W 2023 roku został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, ale nie jako samodzielny obiekt, lecz jako część grupy pięciu budowli o nazwie "Średniowieczne drewniane meczety z kolumnami w Anatolii". W tej samej grupie znajdują się również meczet Ulu w Afyon, meczet Aslanhane, meczet Mahmut Bey i meczet Ulu w Sivrihisar. TDV określa meczet Eşrefoğlu jako najbardziej zaawansowany i największy przykład budowli drewnianych o słupach i płaskim dachu. Z zewnątrz budynek wydaje się solidny i prosty. Fasada jest wykonana z kamienia, a pozostałe ściany z kamienia narzutowego. Według TDV, narożnik północno-wschodni planu został przecięty pod kątem 45 stopni, a fasada została dopasowana do starej głównej drogi miasta. Portal znajduje się w tym przeciętym narożniku, a jego dekoracje wykazują duże podobieństwo do portali Gök Medrese i Çifte Minareli Medrese w Sivas. Niektórzy badacze przypisują autorstwo budowli Kaluyanowi, który był związany z architektem meczetu İnce Minareli Medrese w Konii. U podstaw minaretu znajduje się mała umywalka (sebil), wykonana z antycznej trumny. Główny efekt wnętrza pochodzi od drewnianych kolumn. Płaski drewniany sufit jest podtrzymywany przez belki, które opierają się na konsolach umieszczonych na kolumnach. Liczba kolumn jest różna w różnych źródłach; Portal Kultury podaje, że jest ich ponad czterdzieści, a Wikipedia i TDV podają wyższe liczby. TDV zaznacza, że kolumny są ułożone w sześciu rzędach i wznoszą się na wysokość około 7,5 metra. Do wykonania kolumn użyto cedru, a według tradycji drewno było moczone w wodzie przez sześć miesięcy przed użyciem. Kolumny, konsolki i belki są zdobione malowidłami wykonanymi naturalnymi barwnikami, z których część z czasem odpadła. W centrum budynku znajduje się studnia zwana "k Ambona, drzwi i okna wykonane z drzewa orzechowego zostały ozdobione techniką intarsji, w której elementy są łączone bez użycia gwoździ ani kleju. Napisy po obu stronach łuku wskazują, że twórcą był rzemieślnik o imieniu Isa. Niektóre oryginalne elementy okienne znajdują się obecnie w Muzeum Kamiennych i Drewnianych Zabytków w İnce Minareli Medrese w Konii. Budowla jest obecnie otwarta zarówno dla zwiedzających, jak i dla wiernych, dlatego wizyty należy planować poza godzinami modlitwy. Do wnętrza wchodzi się bez butów; od kobiet oczekuje się, że zakryją głowę, a wszyscy powinni nosić ubrania zakrywające ramiona i kolana. Wewnątrz należy zachować ciszę i robić zdjęcia tak, aby nie przeszkadzać osobom modlącym się. Przechodząc między filarami, warto podnieść wzrok ku sufitowi; stamtąd najlepiej można podziwiać zdobienia i cienie rzucane przez promienie słoneczne. Budowla znajduje się w centrum miasta, w odległości spaceru od brzegu jeziora i mostu Taşköprü. Do Beyşehir można dojechać autobusem z Konii.