Dragos Tepesi

Dragos Tepesi znajduje się na granicy dzielnic Maltepe i Kartal, po stronie azjatyckiej Stambułu, w odległości 107 metrów od wybrzeża Morza Marmara. Jest to jedno z najlepszych miejsc w tej części miasta, z którego można podziwiać widoki na morze. Większa część wzgórza znajduje się na terenie dzielnicy Orhantepe w Kartal, a jego zachodnie zbocza sięgają Maltepe. Znany jest z długiej linii brzegowej, widoków na Wyspy Książęce, pięknych zachodów słońca i spokoju. Dlatego też, określenie "Balkon Stambułu" jest często używane w odniesieniu do Dragos. Nazwa pochodzi od słowa "ejder" (smok) w języku tureckim; według legendy, na wzgórzu ukryty jest skarb, którego strzeże smok. Nazwa Maltepe również pochodzi z tej samej legendy: oznacza "wzgórze skarbu" i została nadana po podboju Półwyspu Kocaeli przez Turków. Natomiast nazwa Kartal pochodzi, według źródeł, od wioski rybackiej Kartalimen z VI wieku lub od rybaka o imieniu Kartal, który był jednym z pierwszych osadników. Rzeka Dragos, wypływająca ze zbocza wzgórza i wpadająca do morza, stanowiła pierwszą granicę między Turkami a Bizantyjczykami w Anatolii. W 1081 roku, władca Seldżuków, Kutalmışoğlu Süleyman Şah, w traktacie z cesarzem Bizancjum, uznał tę rzekę za granicę i zobowiązał się do nieprzekraczania jej. Obecnie rzeka ta nadal oddziela Maltepe od Kartal. Historia tego regionu sięga VI wieku; w czasach Bizancjum i Imperium Osmańskiego, Dragos był jednym z ważnych ośrodków osadniczych po stronie azjatyckiej. W czasach Bizancjum, wybrzeże to było znane jako Bryas, a w IX wieku cesarz Teofil zbudował tu pałac, inspirowany pałacami w Bagdadzie; jednak nie jest pewne, czy pałac znajdował się w Küçükyalı czy w Dragos. W 2010 roku, władze Kartal Belediyesi i Muzea Archeologiczne w Stambule rozpoczęły badania archeologiczne na południowym zboczu wzgórza, w wyniku których odkryto ruiny łaźni, kościoła i grobów, datowanych na okres późnego Cesarstwa Rzymskiego i wczesnego Cesarstwa Bizancjum. Uważa się, że łaźnia była używana w okresie od VI do XIV wieku; na terenie wykopalisk znaleziono m.in. butelki po łzach, szklane bransoletki, bizantyjskie monety i fragmenty ceramiki. W tym samym miejscu, w latach 1974-1977, również odkryto ruiny łaźni. Wykopaliska, prowadzone pod przewodnictwem dyrektora ds. kultury Kartal Belediyesi, trwały dwa i pół roku. Uważa się, że ruiny są związane z pałacem bizantyjskim, ale ponad połowa terenu pozostaje jeszcze niezbadana. Na zboczu wzgórza, Patrząc na południe, można zobaczyć wyspy, na zachodzie – długą, zieloną linię wybrzeża Maltepe, a na wschodzie – wysokie budynki Kartal. Wiatr wiejący od morza jest na wzgórzu silniejszy niż na wybrzeżu, dlatego warto zabrać ze sobą dodatkową warstwę ubrań, szczególnie wiosną i jesienią. Łatwiej jest zakończyć wędrówkę na plaży; warto najpierw wspiąć się na wzgórze, a zejście zaplanować w kierunku plaży Dragos. Ścieżka wzdłuż wybrzeża łączy się z parkiem nadmorskim w kierunku Maltepe oraz z plażą w Kartal, a w obu kierunkach można spacerować z dala od ruchu ulicznego. Obiekt społeczny należący do gminy stołecznej (İBB) znajdujący się na plaży, a także obiekt społeczny w Dragos, to idealne miejsca, aby usiąść i podziwiać widok na morze po zejściu. Spacerowanie po wzgórzu w świetle księżyca jest również tradycją tej okolicy. Wzgórze jest otwarte dla wszystkich; nie ma biletów ani określonych godzin wejścia, ale kampus uniwersytecki i obszar wykopalisk są widoczne z zewnątrz, ale nie można do nich wejść. Najbliższe stacje metra Marmaray, znajdujące się po stronie Maltepe (Cevizli) i po stronie Kartal (Atalar), to najbliższe przystanki komunikacji kolejowej; z obu można zejść na ścieżkę nadmorską i wspiąć się na wzgórze. Autobusy i minibusy kursujące między Bostancı a Tuzla przejeżdżają przed plażą Dragos. Dla osób, które przychodzą pieszo z parku nadmorskiego w Maltepe, wzgórze stanowi naturalne zakończenie spaceru po plaży.