Çatalca Mübadele Müzesi

Muzeum Wymiany Ludności w Çatalca to niewielkie, ale bogate w eksponaty muzeum, położone w dzielnicy Kaleiçi, będącej historycznym centrum miasta, w bliskiej odległości od placu miejskiego. Jest to pierwsze w Turcji muzeum poświęcone tematyce migracji i zostało otwarte dla zwiedzających 20 grudnia 2010 roku. Muzeum przedstawia historię przymusowej wymiany ludności między Turcją a Grecją, która miała miejsce w 1923 roku w wyniku podpisania umowy uzupełniającej Traktat pokojowy w Lozannie. Osoby, które zostały poddane tej wymianie, nazywane są "wymienionymi", a większość eksponatów w muzeum pochodzi od ich rodzin. Zgodnie z dostępnymi źródłami, większość tej wymiany ludności miała miejsce w latach 1923-1924. Çatalca jest miastem, które znajduje się w samym sercu tej historii. Zgodnie ze stroną internetową poświęconą historii miasta, po wymianie ludności, grecka ludność Çatalca wyjechała do Grecji i założyła tam osadę o nazwie Nea, co oznacza "Nowy Çatalca". Z kolei wiele rodzin z Grecji osiedliło się w centrum Çatalca oraz w opustoszałych wioskach. Ta sama strona internetowa informuje również, że większość mieszkańców miasta pochodzi od osób, które przybyły w wyniku wojen bałkańskich, I wojny światowej i okresu wymiany ludności. Dlatego też muzeum opowiada o korzeniach obecnej populacji miasta, a nie o wydarzeniach z odległej przeszłości. Pomysł powstania muzeum był jednym z głównych celów Fundacji Wymienionych z Lozanny, założonej w 2001 roku. Po założeniu, fundacja uznała dzielnicę Kaleiçi w Çatalca za najbardziej odpowiednie miejsce na realizację tego projektu i podpisała protokół współpracy z gminą Çatalca. Projekt został przedstawiony Agencji Kultury Europejskiej Stambuł 2010 w grudniu 2008 roku i po długim procesie oceny został zaakceptowany w czerwcu 2010 roku. Projekty inwentaryzacji, rekonstrukcji i renowacji zostały opracowane przez dwóch architektów, członków fundacji. Zgodnie z informacjami przekazywanymi przez fundację, na budowę, dekorację i aranżację wystawy pozostało zaledwie cztery miesiące, a prace zostały ukończone 18 grudnia 2010 roku. Portal kulturalny również informuje, że muzeum zostało otwarte we współpracy fundacji i gminy, w ramach działań związanych z tytułem Europejskiej Stolicy Kultury. Muzeum składa się z trzech części: budynku głównego, placu wymiany ludności i domu kultury. Budynek główny to jednopiętrowy budynek o czerwonych ceglanych ścianach i wysokich, łukowych oknach, które łatwo można zauważyć z ulicy. Zgodnie z informacjami przekazywanymi przez fundację, przed wymianą ludności budynek należał do greckiego przedsiębiorcy i był wykorzystywany jako obiekt handlowy w latach 1913-1923. Po wymianie ludności, budynek przeszedł na własność skarbu państwa, przez pewien czas pełnił Wśród przedmiotów codziennych znajdują się łyżki z rękojeściami z kości słoniowej, miedziane patelnie i tace, dzbanki do parzenia kawy, porcelanowe serwisy do herbaty, gliniane pojemniki, żelazne żelazka i lampy gazowe. W sekcji fotografii i dokumentów można zobaczyć aparat fotograficzny i szklane negatywy używane przez Hamzę Rüstem Beya, jednego z pierwszych fotografów na Krecie. W tej samej sekcji znajdują się dokumenty z okresu wymiany ludności, wnioski osób wymienionych o zbycie majątku, mapy z okresu osmańskiego, stare znaczki pocztowe i egzemplarze gazety wydanej pod koniec XIX wieku. Katalog eksponatów informuje, że etnograficzne przedmioty pozostawione przez Greków z Çatalca są eksponowane razem z przedmiotami przyniesionymi przez osoby wymienione. W ten sposób muzeum prezentuje oba aspekty tego procesu w jednym, niewielkim miejscu. Najlepszym sposobem na zwiedzanie tego muzeum jest spokojne czytanie opisów obok eksponatów i dokładne przyglądanie się datom na dokumentach. Ze względu na niewielką powierzchnię wystawy, zwiedzanie nie zajmuje dużo czasu, ale przy dokładnym przyglądaniu się zdjęciom rodzinnym i wnioskom, czas zdaje się dłużyć. Zgodnie z informacjami na stronie fundacji, muzeum jest zamknięte w poniedziałki; przed wizytą należy sprawdzić aktualne godziny otwarcia i warunki wejścia na stronie internetowej fundacji. Portal kulturalny informuje, że do Çatalca można dojechać autobusami odjeżdżającymi z Yenibosna; należy sprawdzić aktualne informacje o trasach i rozkładzie jazdy na stronach internetowych IETT. Po wyjściu z muzeum, krótki spacer po wąskich uliczkach dzielnicy Kaleiçi i na placu miasta to najłatwiejszy sposób, aby zobaczyć miasto, w którym osiedlili się osoby wymienione. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez urząd gminy, Çatalca jest największą pod względem powierzchni dzielnicą Stambułu i znajduje się 56 kilometrów od centrum miasta. Dodanie do planu dnia zwiedzanie pozostałości murów Anastasius na północy dzielnicy lub Parku Przyrodniczego Çilingoz nad Morzem Czarnym, pozwoli połączyć historię z naturą podczas jednej wycieczki.