Çamlık Buharlı Lokomotif Müzesi

Muzeum Kolei w Çamlık, położone około 7 kilometrów na południe od Selçuku, zostało zbudowane na torach starej stacji i jest największym muzeum kolejowym w Turcji. Znajduje się na terenie dawnej stacji Aziziye, która była częścią pierwszej linii kolejowej w Anatolii, łączącej Izmir z Aydın. Według Wikipedii, stacja została uruchomiona 1 lipca 1866 roku. Po modernizacji linii w 1991 roku, stacja została zamknięta, a w tym samym roku narodził się pomysł stworzenia tutaj kolekcji lokomotyw parowych. Źródła podają różne daty otwarcia muzeum: strona internetowa visitizmir informuje, że muzeum zostało otwarte 28 września 1991 roku, natomiast Encyklopedia Turystyki i Wikipedia podają, że kolekcja została udostępniona zwiedzającym w obecnej formie w 1997 roku. Muzeum zostało założone w celu ochrony i prezentacji lokomotyw parowych, których na świecie coraz mniej. Teren, budynki i kolekcja należą do TCDD (Turkiyska Administracja Kolejowa), a muzeum jest zarządzane przez Atillę Mısırlıoğlu na podstawie 99-letniej umowy dzierżawy. Według Encyklopedii Turystyki, powierzchnia terenu wynosi 160 hektarów i mieści jedną z największych kolekcji lokomotyw parowych w Europie. Na terenie muzeum znajduje się ponad 30 lokomotyw parowych; źródła podają liczbę od 30 do 37. Ich produkcja obejmuje lata od końca lat 1880. do lat 1950.; najstarsza pochodzi z fabryki Roberta Stephensona w Anglii. Obok siebie znajdują się maszyny wyprodukowane w Niemczech (Henschel, Krupp, Maffei), w Szwecji (NOHAB), w Stanach Zjednoczonych (ALCO, Lima, Vulcan), a także z Francji i Czechosłowacji. Zgodnie z informacjami zawartymi w Wikipedii, osiem z osiemnastu lokomotyw wyprodukowanych w Niemczech to produkty firmy Henschel, a trzy firmy Krupp. Ponadto znajdują się tam cztery lokomotywy z Anglii, cztery z Francji, trzy ze Stanów Zjednoczonych, dwie ze Szwecji i jedna z Czechosłowacji. Połowa lokomotyw jest ustawiona w kształcie wachlarza wokół 18-torowego mostu obrotowego; ten układ jest najczęściej fotografowaną częścią muzeum. Lokomotwa parowa zasilana drewnem, wyprodukowana w Anglii, jest jednym z dwóch zachowanych egzemplarzy na świecie. Według Encyklopedii Turystyki, w kolekcji znajduje się również trzycylindrowa lokomotwa, wyprodukowana w Niemczech podczas II wojny światowej. Wystawiona jest również lokomotwa nr 45501, która ciągnęła pociąg Orient Express w katastrofie w Yarımburgaz w 1957 roku. W kolekcji znajdują się również wagony, w tym dziewięć wagonów towarowych i siedem wagonów pasażerskich; dwa wagony pasażerskie mają drewniane nadwozia. Cztery dźwigi, pompy wod To miejsce przypomina plac zabaw dla dzieci, ale schody są wysokie, a metalowe powierzchnie mogą być gorące w lecie, więc należy zachować ostrożność. Wcześnie rano światło jest delikatne, a teren jest mniej zatłoczony; to dobry moment na zrobienie zdjęć w okolicy mostu obrotowego. Zwiedzanie trwa około godziny, ale osoby, które chcą wejść do wagonów i dokładnie przeczytać wszystkie tablice informacyjne, mogą potrzebować dwóch godzin. Teren znajduje się pod drzewami sosnowymi, ale jest otwarty; latem warto zabrać ze sobą kapelusz i wodę. Muzeum jest otwarte przez cały tydzień; aktualne godziny otwarcia i ceny biletów można sprawdzić na stronie internetowej muzeum lub urzędu miasta Selçuk. Adres to Çamlık Mahallesi, Atatürk Caddesi; dojazd samochodem z Selçuk zajmuje około 10 minut. Zgodnie z informacjami z Wikipedii, można również dojechać regionalnymi pociągami TCDD; przed wyjazdem należy sprawdzić, czy pociągi zatrzymują się na stacji w Çamlık. Dzięki bliskości Efesu, Domu Matki Marii i Kuşadası, muzeum jest popularnym miejscem odwiedzin zarówno dla krajowych, jak i zagranicznych grup turystycznych. Przyjeżdżając z Selçuk, droga prowadzi w kierunku Aydın; mauzoleum w Belevi znajduje się w przeciwnym kierunku, w stronę Izmiru, i obie te atrakcje można zwiedzić w ciągu jednego dnia, korzystając z samochodu.