Çakıroğlu İsmail Ağa Konağı

Çakıroğlu İsmail Ağa Konağı to monumentalny budynek z kamienia, położony w dzielnicy Sıraağaç w mieście Of, na wzgórzu z widokiem na morze. Według Wikipedii, jest to największy budynek z kamienia w regionie Morza Czarnego. Budynek został wzniesiony przez Çakıroğlu İsmail Ağa, jednego z wpływowych osobników regionu Of w pierwszej połowie XIX wieku. Strona internetowa Ministerstwa Kultury i Turystyki prowincji Trabzon wskazuje, że budynek był historycznie związany z okręgiem administracyjnym Hayrat, ale obecnie należy do miasta Of. Daty budowy podawane są w różnych źródłach. Strona internetowa Ministerstwa Kultury i Turystyki podaje, że budynek został wzniesiony w roku 1237 według kalendarza muzułmańskiego, czyli w 1821 roku. Z kolei, według informacji z magazynu "Of'un Sesi" z stycznia 2004 roku, data 1235 roku według kalendarza muzułmańskiego, widniejąca na jednym z kominków, odpowiada roku 1819 według kalendarza gregoriańskiego. Wikipedia natomiast sugeruje, że budynek został ukończony około roku 1805. Dlatego też, najbezpieczniej jest stwierdzić, że budynek został wzniesiony w pierwszej ćwierci XIX wieku. Według podań, budowa trwała sześć lat i zatrudniono czterdzieści rzemieślników. Najbardziej charakterystycznym elementem budynku jest jego kamienna konstrukcja. Budynek jest w dużej mierze zbudowany z różowych bloków kamiennych, które zostały sprowadzone z kamieniołomu oddalonego o dwa do dwóch i pół kilometra. Plan budynku jest zbliżony do kwadratu i charakteryzuje się symetrią; Wikipedia podaje, że powierzchnia zabudowy wynosi 529 metrów kwadratowych, a powierzchnia użytkowa to około 1500 metrów kwadratowych. Elewacja północna, skierowana w stronę morza, jest dwukondygnacyjna i posiada małe okna, natomiast elewacja południowa jest trzykondygnacyjna. Drugie i trzecie piętro elewacji południowej są zdobione elementami stolarskimi. Układ wejściowy jest również zrównoważony. Główne drzwi znajdują się po obu stronach i otwierają się na zachód i wschód, a pośrodku elewacji południowej znajduje się trzecie drzwi. Po stronie wschodniej znajduje się również brama dla koni. Na parterze, po stronie zachodniej, znajduje się pokój dla gości, a obok niego znajduje się pomieszczenie na broń. Na pierwszym piętrze znajduje się przestronne dziedzińce, oddzielone drzwiami, oraz kuchnia z dużymi piecami. Na drugim piętrze znajduje się część mieszkalna rodziny, składająca się z wielu pokoi. Według opisu w "Of'un Sesi", pośrodku drugiego piętra znajduje się ozdobny element, a między dachem a tym piętrem znajduje się wewnętrzny dach wykonany z plecionych gałęzi. Drzwi na elewacji południowej były zamykane w zimie Zgodnie z informacjami z Wikipedii, podczas konfliktu między rodzinami Hazinedaroğlu i Tuzcuoğlu, Memiş Ağa z rodziny Tuzcuoğlu schronił się w 1817 roku u Çakıroğlu İsmail Ağa. Podczas I wojny światowej, budynek został ostrzelany przez rosyjskie okręty, ale odniósł niewielkie uszkodzenia. Ślady tych ostrzałów można dostrzec na niektórych kamieniach, choć są one bardzo słabe. W 1979 roku budynek został odrestaurowany przez Dyrekcję Generalną Zabytków i Muzeów. Zgodnie z informacjami z Wikipedii, w 2017 roku własność budynku została przekazana przez stowarzyszenie do Urzędu Wojewódzkiego w Trabzon. Projekt renowacji został ukończony w 2018 roku, a prace renowacyjne trwają od 2019 roku. Planowane jest wykorzystanie budynku jako domu gościnnego. Dlatego przed wizytą warto skontaktować się z Urzędem Powiatowym w Of lub z Wydziałem Kultury i Turystyki, aby sprawdzić, czy wnętrze jest otwarte dla zwiedzających. Nawet oglądając budynek z zewnątrz, warto na niego poświęcić trochę czasu. Spacerując wokół budynku, można zauważyć przejście między kamienną konstrukcją a drewnianymi piętrami, a także dostrzec, jak liczba pięter wzrasta od strony południowej w porównaniu do północnej. Dzięki swojej lokalizacji na wzgórzu, widok z przodu budynku, obejmujący wybrzeże Of i morze, jest równie imponujący, co sam budynek. Do dzielnicy można dojechać samochodem z centrum miasta Of; ze względu na wąskie i strome drogi, warto zaparkować samochód w odpowiednim miejscu i dokończyć podróż pieszo. W tym samym dniu można kontynuować podróż wzdłuż Doliny Solaklı do Çaykara i na Plateau Sultan Murat.