Büyük Saat Kulesi

Wielka Wieża Zegarowa, znajdująca się na ulicy Ali Münif w starej dzielnicy handlowej Adany, jest zabytkową wieżą zegarową. Mieszkańcy miasta nazywają ją po prostu "Wielki Zegar" i uważa się ją za jeden z dwóch najbardziej znanych symboli Adany, obok Kamiennego Mostu. Wieża ma 32 metry wysokości, a źródła podają, że jest to najwyższa wieża zegarowa w Turcji. Według portalu Kultury, w czasach jej budowy była najwyższą wieżą zegarową wśród osmańskich miast, a na drugim miejscu znajdowała się wieża zegarowa w Dolmabahçe w Stambule. Data budowy wieży jest podawana w różnych źródłach. Źródła Ministerstwa Kultury i Turystyki wskazują, że budowa rozpoczęła się w 1881 roku za czasów gubernatora Ziya Paşa, a zakończyła się w 1882 roku za czasów gubernatora Abidin Paşa. Z kolei anglojęzyczna Wikipedia podaje, że budowa rozpoczęła się w 1879 roku i przypisuje ją burmistrzowi Kirkorowi Bezdikyanowi. Inwentarz kulturowy informuje, że budowa została wykonana przez Krikora Agę Bızdikyana i Kaspara Agę Avakyan, a burmistrz Hacı Yunus wniósł znaczący wkład w budowę. Wszystkie źródła zgadzają się co do tego, że wieża została ukończona w 1882 roku za czasów Abidin Paşa. Encyklopedia TDV opisuje wieżę zegarową jako budowlę wzniesioną w 1882 roku przez gubernatora Adany, Abidin Paşa. Wieża ma kształt prostopadłościanu i posiada tarczę zegarową na każdej ze czterech ścian. Zewnętrzna powierzchnia jest wykonana z kamienia, a korpus zbudowany z drobnych, trudnych do ułożenia kamieni. Mówi się, że fundament sięga głębokości 35 metrów, ale jest to informacja podawana jako legenda. Dzięki solidnej konstrukcji, wieża przetrwała trzęsienie ziemi w Adanie w 1998 roku. Początkowo wieża nazywana była "Saathane", a nazwa "Wielki Zegar" została nadana w celu odróżnienia jej od mniejszej wieży zegarowej o kształcie skarbonki, znajdującej się na ruchliwej placu miasta. Mechanizm zegara również ma swoją historię. Według zegarmistrza, który go serwisował, oryginalny mechanizm został zniszczony podczas Wojen Niepodległości, a w 1925 roku został zastąpiony nowym mechanizmem sprowadzonym z Niemiec. Ze względu na mechanizm z dzwonkiem, wymaga regularnego strojenia i konserwacji. W czasach, gdy wieża została wzniesiona, z jej dzwonu rozlegał się głośny dźwięk, słyszalny w dużej części miasta, a codzienne zajęcia były organizowane zgodnie z tym dźwiękiem. Na dzwonie znajduje się napis w języku francuskim, zawierający nazwę miasta Adana. Anglojęzyczna Wikipedia wspomina również o plotkach, że woda wypływająca z fundamentu Najlepsze widoki na wieżę można podziwiać z obu końców ulicy oraz z małego placu u jej podnóża. Aby uchwycić całą sylwetę wieży na jednym zdjęciu, cofnij się o kilka kroków i rób zdjęcia pod kątem w górę; popołudniowe światło nadaje powierzchni kamiennej ciepły, żółty odcień. Wieża jest naturalnym punktem spotkań dla osób spacerujących, ponieważ z niej można łatwo dojść pieszo do pałacu Ramazanoğlu, mostu Taşköprü, Muzeum Kinematografii w Adanie oraz Muzeum Domu Atatürka. Okolica wieży to również miejsce, gdzie znajdują się tradycyjne sklepy z kebabami i słodyczami, więc łatwo jest zrobić sobie przerwę podczas spaceru. Do wieży można dojechać z centrum miasta autobusami minibusowymi, autobusami miejskimi, autobusami komunikacji miejskiej oraz metrem. Ze względu na intensywny ruch w tej okolicy, korzystanie z transportu publicznego lub spacer jest bardziej komfortowe niż dojazd samochodem. Wieżę można oglądać z zewnątrz o każdej godzinie; natomiast dostęp do dzwonnicy jest możliwy tylko za specjalnym pozwoleniem, dlatego warto uzyskać aktualne informacje w odpowiednich instytucjach.