Bursa Türk İslam Eserleri Müzesi

Muzeum Turków i Islamu w Bursie zostało założone wewnątrz szkoły Yeşil, która jest częścią kompleksu Yeşil i pochodzi z XV wieku. Szkoła, położona na zachód od meczetu Yeşil, nieco poniżej ulicy Yeşil, znajduje się w ogrodzie otoczonym murami, a zwiedzanie muzeum to również okazja do spaceru po jednym z najlepiej zachowanych przykładów wczesnej osmańskiej architektury szkół. Kompleks został założony przez sułtana Çelebiego Mehmeda; według Encyklopedii Islamu Türk Diyanet Vakfı, budowa rozpoczęła się w 1414 roku, a kompleks został ukończony w grudniu 1419 roku, zgodnie z inskrypcją na bramie. Portal Kultury podaje, że szkoła została zbudowana w latach 1414-1424 i że budowla jest również znana jako szkoła Sultaniye. Według TDV, z inskrypcji na kompleksie wynika, że architektem był Haci İvaz Paşa, a plany należały do niego. Szkoła ma wymiary 36 metrów na 38,5 metra i charakteryzuje się układem z trzema dziedzińcami. Wejście znajduje się od północy, przez sklepiony dziedziniec. Wewnątrz, prostokątny dziedziniec otoczony jest arkadami, a trzy jego boki są pokryte kopułami i sklepieniami. W centrum znajduje się fontanna. Za arkadami znajdują się trzynaście pomieszczeń, w tym jedno przeznaczone na pokój nauczyciela, po bokach znajdują się dwa dziedzińce, a naprzeciwko głównej części budynku znajduje się dziedziniec przeznaczony na zajęcia. Ściany są zbudowane z kamienia i cegły, a dachy są pokryte dachówkami. Tylko w dziedzińcu przeznaczonym na zajęcia użyto kamienia i ołowiu. Dziedziniec ten jest przykryty kopułą o średnicy 10 metrów, opartą na trójkątnych filarach. Wszystkie filary podtrzymujące arkady są pochodzące z recyklingu, a łuki są zbudowane z kamienia i cegły. Według TDV, w fundacji zarejestrowano trzydziestu studentów, ale zbudowano tylko trzynaście pomieszczeń, a dziedziniec przeznaczony na zajęcia jest bardzo wysoki, co sugeruje, że górna część szkoły nie została ukończona. Portal Kultury również podaje, że budowla, która miała być dwukondygnacyjna, została przerwana śmiercią Çelebiego Mehmeda. W tej szkole, znanej jako Bursa Sultaniye, wykładów udzielali znani przedstawiciele osmańskiej historii edukacji, tacy jak Hızır Bey, Zenbilli Ali Efendi, Ebussuud Efendi i Hoca Sadeddin Efendi. Muzeum to jest początkiem muzealnictwa w Bursie. Zgodnie z informacjami na stronie ministerstwa, pierwsze muzeum w Bursie powstało dzięki wysiłkom Azmi Beya, dyrektora edukacji, i Reşada Beya, księgowego liceum, którzy udostępnili publiczności przedmioty zebrane z okolicy w ogrodzie i laboratorium liceum 19 sierpnia 1902 roku. Dyrektor Generalny Portal Kultury informuje, że medresa jest wykorzystywana jako muzeum od 1923 roku. Ze względu na bardziej szczegółowe informacje, w tym opisie przyjęto chronologię podaną przez Ministerstwo. Muzeum zostało zamknięte 2 grudnia 2016 roku w celu przeprowadzenia remontu i prac konserwacyjnych, a ponownie otwarto je 24 grudnia 2020 roku. Kolekcja obejmuje eksponaty z okresu Seldżuków, bejluków i Imperium Osmańskiego, sięgające XIII wieku i obejmujące XX wiek. Wystawa obejmuje ceramikę i płytki z Izniku i Kütahyi, rzeźbione i inkrustowane dzieła sztuki, przykłady tureckiej sztuki metalowej, przedmioty z tombaku i inne wyroby metalowe, monety z okresu Seldżuków i Imperium Osmańskiego, tradycyjne rękodzieła i stroje. Zgodnie z informacjami na stronie Ministerstwa, liczba eksponatów etnograficznych wynosi 445, a liczba wystawionych monet z okresu islamu to 66. Na zewnątrz, w ogrodzie, znajduje się 70 nagrobków, płyt nagrobnych i inskrypcji. Eksponaty są prezentowane tematycznie w dawnych pokojach studentów, znajdujących się za arkadami. Sala wykładowa jest największym pomieszczeniem, w którym można zobaczyć większe obiekty, takie jak dywany. Dziedziniec medresy to obecnie zadbany ogród. Fontanna otoczona bukszpanem, drzewa cedrowe i stare nagrobki rozmieszczone w ogrodzie stanowią drugą część zwiedzania. Zwiedzanie warto rozpocząć od dziedzińca: najpierw przespacerować się pod arkadami, obserwując ostre łuki i kolumny pochodzące z różnych okresów, a następnie wejść do poszczególnych pomieszczeń. W witrynach z ceramiką można zobaczyć obok siebie wyroby z Izniku i Kütahyi. W dziale poświęconym metalurgii i tombaku można porównać przedmioty codziennego użytku z bardziej dekoracyjnymi. Na koniec warto wejść do sali wykładowej i spojrzeć z dołu na trójkątne elementy nośne, które podtrzymują kopułę; ten element architektoniczny jest charakterystyczny dla wczesnej architektury osmańskiej. Zgodnie z informacjami na stronie Ministerstwa, muzeum jest otwarte codziennie, a bilet można nabyć przy pomocy karty Müzekart. Godziny otwarcia i informacje o biletach można sprawdzić na stronie muze.gov.tr. Na zwiedzanie wystarczy od 45 minut do godziny. Meczet Yeşil i mauzoleum Yeşil znajdują się w odległości kilku kroków. Oglądanie medresy razem z tymi budowlami, ale jako oddzielnej jednostki, pozwala lepiej zrozumieć koncepcję kompleksu. Zgodnie z informacjami na portalu Kultury, do muzeum można dojechać autobusami z centrum Bursy, do dzielnicy Yeşil. Osoby przychodzące pieszo z okolic targu, znajdą medresę po zachodniej stronie meczetu, nieco niżej, wzdłuż ulicy.