Beyşehir Gölü Milli Parkı

Jezioro Beyşehir, położone na wschodnim krańcu regionu jezior, na granicy prowincji Konya i Isparta, jest rozległą masą wodną, uznawaną za największe jezioro słodkowodne w Turcji. Zgodnie z turecką Wikipedią, około 80% powierzchni jeziora znajduje się na terenie prowincji Konya, a 20% na terenie prowincji Isparta. Jezioro znajduje się w zagłębieniu tektonicznym, otoczonym od zachodu i południa przez góry Toros, od wschodu przez wulkaniczny szczyt Erenler Dağı, a od północny zachód przez góry Sultan Dağı i Anamas Dağı. Zgodnie z materiałami promocyjnymi urzędu starostwa, wysokość otaczających jezioro gór przekracza dwa tysiące metrów. Obszar wokół jeziora został uznany za park narodowy decyzją Rady Ministrów z 20 lutego 1993. Zarówno urząd starostwa, jak i Wikipedia podają, że powierzchnia parku narodowego wynosi 88 750 hektarów, co czyni go największym parkiem narodowym w Turcji. Po stronie Isparta znajduje się osobny obszar chroniony, utworzony w 1969 roku – Park Narodowy Kızıldağ. W ten sposób jezioro Beyşehir jest jedynym źródłem wody, które jest chronione przez dwa oddzielne parki narodowe. Wymiary jeziora różnią się w zależności od źródeł i poziomu wody; urząd starostwa podaje powierzchnię jeziora na 651 kilometrów kwadratowych. Jezioro rozciąga się na długości około 45 kilometrów, od północny zachodu do południowy wschodu. Wikipedia podaje, że najszersze miejsce jeziora ma 24 kilometry, a urząd starostwa – 25 kilometrów. Jezioro jest płytkie, a najgłębszy punkt, zgodnie z dostępnymi informacjami, ma zaledwie 10 metrów głębokości. Powierzchnia wody znajduje się na wysokości od około 1115 do 1123 metrów nad poziomem morza, a ta różnica zależy od okresu pomiarowego. Najwyższy poziom wody występuje w maju, a najniższy – w październiku. Zgodnie z informacjami z angielskiej Wikipedii, w ostatnich latach, z powodu suszy, linia brzegowa cofnęła się o około 300 metrów. W jeziorze znajduje się 33 wysp o różnej wielkości, powstałych w wyniku zalania wzniesień. Zgodnie z materiałami promocyjnymi gubernatoratu i gminy, większe wyspy znajdują się głównie w zachodniej części jeziora. Największą wyspą jest Mada Adası, na której znajduje się obecnie wioska. Wyspa Hacı Akif Adası jest znana z jaskini o długości około 100 metrów, z formacjami stalaktytów i stalagmitów. Wyspa İğdeli Adası jest najbardziej popularna wśród turystów ze względu na swoje piaszczyste plaże i zatoki. Na wyspie Çeçen Adası znajdują się pozostałości zabytkowych budowli i ślady łaźni z mozaikami; gubernatorat informuje, że mozaiki z tej łaźni W okresie Seldżuków, na południowo-zachodnim brzegu jeziora, został zbudowany pałac Kubadabad, a na niewielkiej wyspie naprzeciwko znajduje się budowla znana jako Zamek Dziewic. Park narodowy obejmuje zarówno przyrodę, jak i bogactwa kulturowe z okresu Seldżuków. Najłatwiejszym punktem dostępu do jeziora jest centrum miasta Beyşehir. Przez miasto przepływa rzeka Çarşamba Çayı, będąca jedynym naturalnym odpływem z jeziora, a nad nią znajduje się kamienny most, zbudowany w latach 1908-1914. Zgodnie z informacjami z angielskiej Wikipedii, budowla ta została zaprojektowana jako most oraz jako tama regulująca powodzie, a obecnie jest to historyczny przejazd, używany wyłącznie przez pieszych. Z mostu i okolicznych brzegów można podziwiać rozległą powierzchnię jeziora, trzcinowiska oraz góry w tle. Las w parku narodowym składa się głównie z jałowca, sosny, świerku, cedru i dębu; drzewa miejscami sięgają samego brzegu. Najpopularniejszy okres wizyt to od maja do października; dla obserwatorów ptaków bardziej korzystny jest okres jesienny. W miesiącach zimowych powierzchnia jeziora może być częściowo lub całkowicie zamarznięta. Rejsy lokalnych łodzi do nadbrzeżnych wiosek i wysp są zależne od pory roku; aktualne informacje można uzyskać w urzędzie miasta Beyşehir. Z centrum miasta Konya kursują regularne autobusy do Beyşehir, ale do zwiedzania okolic jeziora zdecydowanie bardziej wygodne jest posiadanie własnego samochodu.