Antalya Saat Kulesi

Wieża zegarowa w Antalyi, wznosząca się nad główną bramą Kalekapısı, która stanowi wejście do dzielnicy Kaleiçi, znajduje się na pozostałościach starej wieży obronnej. W tym miejscu nowoczesne centrum miasta łączy się z jego historycznym rdzeniem; niemal każdy, kto wysiada z tramwaju lub autobusu, wchodzi do Kaleiçi właśnie przez tę wieżę. Zgodnie z ewidencją Urzędu Miasta Antalya, wieża została wzniesiona na pozostałościach wieży Kalekapısı. Brama Kalekapısı, wspomniana przez Ibna Bibiego ze względu na oblężenia w latach 1207 i 1216, znana również jako Brama Targowa, Brama Rynkowa i Brama Stoliczna, nazywana przez Evliyę Çelebiego Bramą Varoş, została zniszczona podczas I wojny światowej; obecnie pozostały jedynie wieża i znajdująca się na niej wieża zegarowa. System murów, na których stoi wieża, ma ponad dwa tysiące lat historii, sięgając do II wieku p.n.e.; został naprawiony w okresie bizantyjskim, a po podbiciu przez Selcjuków w 1207 roku, do murów dodano wewnętrzne fortyfikacje. Wiadomo, że na murach znajdowało się ponad sześćdziesiąt wież; większość z nich została zniszczona przed latami 20. XX wieku, a całkowite zburzenie murów zakończono w połowie lat 30. XX wieku. Strona internetowa Urzędu Wojewódzkiego w Antalyi wymienia wieżę Hıdırlık, Bramę Hadriana i wieżę zegarową jako pozostałości murów miejskich; oznacza to, że ta wieża jest jednym z widocznych fragmentów niegdyś istniejącego systemu obronnego. Data budowy wieży jest różna w zależności od źródeł, a tę sprzeczność należy przedstawić w sposób obiektywny. Urząd Miasta Antalya podaje, że wieża została w 1921 roku wzniesiona przez mieszkańców Izmiru, którzy uciekli do Antalyi po jej zajęciu, a finansowanie pochodziło od Urzędu Miasta Antalya. Wiadomość DHA z 2022 roku, opisująca renowację, oraz artykuł w tureckiej Wikipedii, datują wieżę na rok 1901, czyli na 25. rocznicę objęcia władzy przez Abdülhamida II. Zgodnie z tą wersją, niemiecki cesarz Wilhelm wysłał zegary do miast Imperium Osmańskiego z okazji rocznicy objęcia władzy, a jeden z nich znajdował się w Antalyi. Dwudziestoletnia różnica w datach nie została jeszcze wyjaśniona w żadnym źródle; ograniczamy się do umieszczenia wieży na przełomie XIX i XX wieku, w okresie ostatnich lat Imperium Osmańskiego i początków Republiki. Architektura wieży jest prosta i czytelna. Dolna część to kwadratowa wieża zbudowana z kamieni i gruzu; na niej znajduje się druga, cieńsza warstwa z gładkich kamieni, a na samej górze znajduje się część z zegarem. Zgodnie z artykułem w tureckiej Muzeum w Antalyi przechowuje zdjęcie z 1930 roku, które pokazuje, że cyfry na pierwszym wskaźniku były w języku osmańskim. Te same zdjęcia potwierdzają, że pierwotna wersja wieży posiadała kopułę; później dodane elementy zostały usunięte, a nowa kopuła, pokryta ołowiem i zgodna z projektem, została zbudowana. Zespół renowacyjny planuje umieścić w wieży mechanizm wyprodukowany przy użyciu ówczesnej technologii, który zastąpi zaginiony mechanizm, wraz z wskaźnikiem z cyframi w języku osmańskim. Aby zobaczyć wieżę, nie trzeba podejmować żadnych specjalnych wysiłków; wystarczy stanąć na placu Kalekapısı i unieść głowę. Najlepszy kąt do fotografowania to południowo-wschodni, który obejmuje wieżę oraz znajdującą się tuż za nią meczet Tekeli Mehmet Paşa, z jego charakterystycznymi kopułami. Meczet został zbudowany przez Tekeli Mehmet Paşa w latach 1606-1617; jego centralna, duża kopuła jest wspierana przez dwie półkopuły po stronie wschodniej i zachodniej, tworząc wraz z wieżą sylwetę wejścia do dzielnicy Kaleiçi. Wczesnym rankiem plac jest spokojny, a faktura kamienia wieży jest lepiej widoczna w świetle bocznym. Po zmroku, gdy włączone zostają oświetlenie, wskaźniki są widoczne z daleka. Ulica prowadząca od podstawy wieży do dzielnicy Kaleiçi prowadzi do Yivli Minare, medresy Karatay i przystani. Plac Kalekapısı jest również głównym węzłem komunikacyjnym centrum miasta; łatwo do niego dotrzeć liniami tramwajowymi i autobusowymi. Do wnętrza wieży nie można wejść; jest to konstrukcja znajdująca się na placu, a jej wskaźnik jest widoczny z zewnątrz. Zanim wkroczycie w kierunku dzielnicy Kaleiçi, zatrzymajcie się na chwilę i przyjrzyjcie się wskaźnikom; od ponad wieku miasto odczytuje czas z tej wieży.