Anavarza Antik Kenti

Anazarza, znajdująca się około 28 kilometrów na południe od miasta Kozan, to starożytne miasto w regionie Kilikja, położone w granicach dzisiejszej osady Dilekkaya. Miasto zostało założone u podnóża skalistej góry, wznoszącej się pośrodku równiny, w pobliżu miejsca, gdzie rzeka Sumbas wpada do rzeki Ceyhan, około 8 kilometrów na północ od tego zbiegu. Ta formacja skalna, o wysokości około 200 metrów, jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów krajobrazu równiny Çukurova. Według poglądu przedstawionego w tureckiej Wikipedii, nazwa miasta, występująca w starożytnych źródłach jako Anazarbos i Anazarba, mogła pochodzić od staroperskiego słowa oznaczającego "niezwyciężony". O historii miasta przed okresem rzymskim wiadomo niewiele. Zgodnie z turecką Wikipedią, po wizycie cesarza Augusta w 19 roku p.n.e., osada zaczęła być nazywana "Caesarea położona obok Anazarby". Przez pierwsze dwa wieka miasto pozostawało w cieniu Tarsusu, stolicy Kilikji. W 194 roku, poparcie, jakie Septymiusz Sewer zapewnił miastu w walce o tron, otworzyło przed nim okres prosperity, a w latach 204-205 otrzymało tytuł "metropolis". Zgodnie z przewodnikiem miejskim, do połowy III wieku miasto trzykrotnie otrzymało tytuł "neokoros", czyli miasta poświęconego kultowi cesarza. W 260 roku miasto zostało zaatakowane przez władcę sasanidzkiego, Szapura, a w 408 roku stało się stolicą prowincji Kilikja Secunda. Kilkakrotnie los miasta został zmieniony przez katastrofy naturalne. Po silnym trzęsieniu ziemi w 525 lub 526 roku, cesarz Justynian odbudował miasto i nadał mu nazwę Justynianopolis, ale stara nazwa pozostała w użyciu. Drugie trzęsienie ziemi w 561 roku, a po nim epidemia dżumy, ponownie wstrząsnęły miastem. Zgodnie z angielską Wikipedią, w 796 roku miasto zostało odbudowane przez Haruna al-Rasida, w połowie X wieku zostało umocnione przez władcę Hamdanidów, Seyfüddevle, a w 962 roku zostało zniszczone przez wojska bizantyjskie. Na początku XII wieku, Rupenidowie, a konkretnie Toros I, uczynili to miejsce swoją siedzibą, a zamek, wraz z Sisy, stał się jednym z dwóch głównych ośrodków tego rodu. W 1374 roku miasto zostało zniszczone przez armie Mameluków; od XVI wieku w regionie dominowali Kozanoğulları. Uznawany jest za miejsce urodzenia słynnego lekarza i farmakologa, Dioskuridesa; jego dzieło "De Materia Medica" przez wieki było jednym z podstawowych podręczników medycyny. Według Ministerstwa Kultury i Turystyki, obszar archeologiczny obejmuje zamek, mozaiki, łaźnie Angielska wersja Wikipedii informuje, że ta ulica jest najstarszą znaną z antycznego świata ulicą z dwoma pasami ruchu i kolumnami. Uważa się, że większość akweduktów prowadzących do doliny została zniszczona podczas trzęsienia ziemi w 1945 roku; obecnie zachowały się jedynie rozproszone fragmenty. Grób wykute w skale oraz nekropolia na południe od murów również są miejscami wartymi odwiedzenia. Mozaiki przedstawiające Tetydę i ryby, odnalezione na stanowisku archeologicznym, są obecnie eksponowane w sali mozaik Muzeum w Adanie. Na szczycie skalistej góry znajduje się cytadela Anavarza, którą Ministerstwo prezentuje jako największą cytadelę w Çukurova. W cytadeli można zobaczyć ślady renowacji z okresu Haruna al-Rasida, a także pozostałości z okresu średniowiecza, cysterny, sklepione korytarze, baszty i nisze. Turecka wersja Wikipedii podaje, że dolne miasto ma około 1500 metrów długości i jest otoczone murami z 20 basztami. Wewnątrz cytadeli znajdują się również pozostałości budowli religijnych z okresu średniowiecza. W powieści Yaşara Kemala "İnce Memed" znajduje się fragment akcji rozgrywający się w Anavarzie, a powieść "Yılanı Öldürseler" rozgrywa się w skalistych terenach Anavarii. Stanowisko archeologiczne jest otwartym terenem, gdzie jest mało cienia; zabierz ze sobą kapelusz, wodę i wygodne buty. Najlepszy czas na zwiedzanie to wczesny ranek, kiedy jest chłodniej i światło pada na zachodnią stronę skały. Sensowną kolejnością zwiedzania jest rozpoczęcie od bramy Ala Kapı, spacer wzdłuż głównej ulicy, a następnie udanie się do grobów wykutych w skale i pod cytadelę. Droga do cytadeli jest stroma i skalista; wspinaczkę należy podejmować tylko w dobrym kondycji i w suchą pogodę. Najlepszy czas na zwiedzanie to wiosna, kiedy dolina jest zielona, lub jesień, kiedy upały się kończą. Zgodnie z informacjami Urzędu Kultury i Turystyki prowincji, można dojechać autobusem do Kozan; dojazd własnym samochodem do Dilekkaya jest bardziej elastyczny. Aktualne informacje na temat warunków zwiedzania można uzyskać w Urzędzie Kultury i Turystyki prowincji.