Alanya Tersanesi

Stocznia w Alanyi, położona w pobliżu Czerwonej Wieży, w obrębie murów obronnych, które opadają ku morzu, jest pierwszą stocznią założoną przez państwo Seldżuków na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Jej budowa rozpoczęła się sześć lat po tym, jak sułtan I Alaeddin Keykubad przejął miasto. Źródła podają, że budowa rozpoczęła się w 1227 lub 1228 roku; według Wikipedii, budowa została ukończona w ciągu jednego roku. Sułtan wcześniej założył stocznię w Sinopie, nad Morzem Czarnym, a po otwarciu się na Morze Śródziemne, otrzymał przydomek "sułtan dwóch mórz". Obecnie jest ona prezentowana jako jedyna zachowana do dziś stocznia seldżucka na terenie Anatolii. Budowla składa się z pięciu arkad wychodzących na morze. Według danych gminy, szerokość każdej arkady wynosi 7,70 metra, a najdłuższa ma 43 metry, a najkrótsza 32 metry. Fasada od strony morza ma około 57 metrów, a głębokość, według źródeł, wynosi od 40 do 44 metry. Arkady oddzielają się od siebie ostrymi łukami. Ściany są zbudowane z kamienia, a łuki i sklepienia z cegły. Otwory w sklepieniach zapewniały dostęp światła do wnętrza, a także umożliwiały odprowadzanie dymu z pracowni. Budowla została umieszczona w taki sposób, aby jak najlepiej wykorzystać światło słoneczne, a jej budowa została zaprojektowana na różnych poziomach, aby zminimalizować ingerencję w skałę. Morze nie sięga wszystkich arkad; końce od strony lądu są częściowo pokryte żwirem, a częściowo skałami. W końcowej części trzeciej arkady znajduje się studnia ze słodką wodą. Do stoczni przylega wykuta w skale komora, która jest oświetlana przez otwór w suficie. Wejście do stoczni znajduje się od północno-zachodniej strony, przez starą przystań, przez okrągły, bardzo wąski portal. Nad portalem, około czterech metrów wyżej, znajduje się płaskorzeźba składająca się z pięciu wierszy, która wychwala Alaedina Keykubada jako władcę lądu i "dwóch mórz". W pierwszym wierszu płaskorzeźby, pomiędzy dwoma rozetami, znajduje się herb sułtana. Po prawej stronie portalu znajduje się wnęka, która była małą meczetem, a po lewej znajduje się pokój z pięcioma oknami, który służył jako biuro urzędników stoczni. Według informacji gminy, nie była to tylko miejscowość, w której budowano statki lub w której statki spędzały zimę. Była to stała stocznia, w której przeprowadzano naprawy, montowano żagle i wyposażenie, znajdowały się tam warsztaty metalowe, jednostki administracyjne i magazyny. Znajdując się w obrębie murów obronnych, w skład których wchodziły dwie wie W trzeciej kondygnacji znajdują się główne belki konstrukcyjne, narzędzia używane przy budowie statków oraz studnia z wodą pitną. Na czwartej kondygnacji znajdują się elementy z epoki starożytnej, a na piątej – urządzenia służące do nawigacji. Tuż obok stoczni znajduje się Tophane, budowla, która prawdopodobnie została wzniesiona w celu jej ochrony. Według publikacji Urzędu Wojewódzkiego w Antalyi, jest to budowla o wymiarach 14 x 12 metrów, o prostokątnym planie, będąca dziełem epoki Aladyna Keykubada. Aktualne informacje dotyczące godzin otwarcia i opłat za wstęp można znaleźć na stronie internetowej Urzędu Miasta Alanyi. Można go zwiedzić podczas tej samej wizyty w Kızıl Kule (Czerwona Wieża); aby zobaczyć całą fasadę z pięcioma arkadami, najlepiej jest podziwiać ją z morza. Wewnątrz wieży jest chłodno i półmrocznie, a podłoga jest miejscami skalista i pokryta żwirem, dlatego warto założyć antypoślizgowe buty.