Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Kot z Van: Historia dwukolorowych oczu.

W Van, mieście w Turcji, kocie nazywane są "pişik". To słowo pochodzi z lokalnego dialektu, ale kiedy mówimy o kocie van, nie mówimy tylko o pojedynczym zwierzęciu, ale o żywym symbolu, który reprezentuje to miasto.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 20265
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Kot z Van: Historia dwukolorowych oczu.

W Van, koty nazywane są "pişik". To słowo pochodzi z lokalnego dialektu, ale kiedy mówimy o kocie van, nie mówimy tylko o pojedynczym zwierzęciu, ale o żywym symbolu, który reprezentuje miasto. Charakteryzują się one śnieżnobiałą sierścią, oczami w kolorze niebieskim lub bursztynowym oraz temperamentem, który nie stroni od zabawy w wodzie. Ten tekst ma na celu przybliżenie kota van, wykraczając poza typową pocztówkową ilustrację: opis charakterystycznych cech rasy, wyjaśnienie, jak powstają kolory oczu, proces oficjalnej rejestracji rasy oraz trwające od lat działania na rzecz jej ochrony prowadzone przez Uniwersytet Van Yüzüncü Yıl. To rasa, która narodziła się nad brzegiem jeziora.

Ojczyzną kota van jest obszar wokół jeziora Van. W oficjalnej definicji rasy, ten obszar jest wskazany jako jej naturalne środowisko występowania, a także podkreśla się, że kot ten rozprzestrzenił się z tego miejsca na całą Turcję, a następnie na różne kraje świata. Według materiałów promocyjnych Ministerstwa Kultury i Turystyki w Van, mieszkańcy nie postrzegają kota van jedynie jako zwierzę domowe polujące na myszy i owady, ani jako kota ozdobny; uważają go za przyjaciela, członka rodziny. Dawniej opowiadano, że te koty spędzały lato w górach, a zimę w domach. Obecnie bardzo rzadko można spotkać kota van, który spędza lato polując na zboczach góry Erek, a zimę w domu. Centrum Badań Kota Van przy Uniwersytecie podsumowuje wygląd kota van w oczach mieszkańców w następujący sposób: długie, jedwabiste, białe futro sięgające ziemi, długa sylwetka, sposób poruszania przypominający geparda, długi i puszysty ogon, podobny do ogona lisa, oraz oczy w różnych kolorach. Oprócz tego wyglądu, centrum wymienia czystość, przyjazny charakter, zamiłowanie do zabawy i lojalność wobec właściciela jako główne cechy, które czynią tę rasę wyjątkową. To samo źródło zaznacza, że dopiero w latach 50. XX wieku Europejczycy zaczęli próbować promować tę rasę na świecie, ale te działania nie oddawały w pełni jej charakterystyki.

Trzy kolory oczu, jeden znak rozpoznawczy

Pierwsze, co przychodzi na myśl, gdy widzi się kota van, to jego oczy. Zgodnie z oficjalną definicją, wyróżnia się trzy rodzaje kolorów oczu: koty z dwoma niebieskimi oczami, koty z dwoma bursztynowymi oczami oraz koty z jednym niebieskim i jednym bursztynowym okiem. Ostatnia grupa jest w regionie nazywana "tek-göz" (jedno-oczy); jej nazwa naukowa to dyschromatopsja. Zgodnie z wyjaśnieniami centrum badawczego, niebieskie oczy mają zawsze odcień turkusowy, natomiast bursztynowe oczy wykazują szeroką gamę kolorów, od jasnego bursztynu po żółty i zielony. Bardzo rzadko można spot Naukowcy zbadali strukturę genetyczną 25 samców i 41 samic kotów z lokalnej populacji, wykorzystując cztery markery mikrosatelitarne. Okazało się, że wybrane markery nie miały znaczącego wpływu na kolor oczu, ale zaobserwowano silną korelację między plamą na głowie a jednym z markerów. Oznacza to, że genetyczny kod koloru oczu nie jest jeszcze w pełni poznany; nawet drobne szczegóły rasy są przedmiotem badań laboratoryjnych. Często zadawanym pytaniem jest kwestia głuchoty. Uważa się, że głuchota jest powszechna u białych kotów. Centrum badawcze podkreśla, że przekonanie to jest przesadzone w przypadku kotów rasy Van, a odsetek kotów głuchych wynosi kilka procent; w oficjalnej definicji rasy podaje się, że ten odsetek wynosi od dwóch do pięciu procent.

Kot pływający

Kotów znane jest unikanie wody. To właśnie w tym aspekcie wyróżnia się kot rasy Van. Centrum badawcze przedstawia kota rasy Van jako kota, który z własnej woli lubi pływać i bawić się wodą; w oficjalnej definicji rasy podano, że koty te charakteryzują się umiejętnością pływania, zabawy w wodzie i przywiązania do ludzi. Artykuł opublikowany w czasopiśmie "Manas Tarım, Veteriner ve Yaşam Bilimleri" w 2025 roku podkreśla, że właśnie ta bliskość do wody jest cechą wyróżniającą koty rasy Van spośród innych ras. Obserwacje centrum dostarczają również inne szczegóły dotyczące codziennego zachowania kota rasy Van. Koty te sprawdzają temperaturę jedzenia lub mleka przednią łapą i tylko wtedy, gdy temperatura jest odpowiednia, zaczynają jeść. Obserwowano, że jedzą melony, arbuzy i niektóre owoce. Mimo gęstej sierści, są wrażliwe na zimno. Lubią żyć w rodzinnej atmosferze z ludźmi; jeśli kontakt z ludźmi zostanie przerwany, zaczynają dziczeć. Są przywiązane do swoich właścicieli, są nieufne wobec obcych i mogą zazdrościć, gdy ich właściciel głaszcze innego kota lub małe dziecko. Centrum notuje również, że koty te dobrze reagują na szkolenie, a już w wieku dwóch do trzech miesięcy zaczynają reagować na swoje imiona; centrum dodaje, że może to być bardziej związane z rozpoznawaniem znajomego tonu głosu, a nie z samym imieniem.

Nie mylić z kotem anatolijskim

Białe koty o różnych kolorach oczu, kot rasy Van i kot anatolijski, są często mylone. Artykuł w czasopiśmie "Manas" wymienia różnice między tymi dwiema rasami, aby rozwiać tę pomyłkę. Kot rasy Van ma okrągłą twarz, podczas gdy kot anatolijski ma bardziej spiczastą twarz. Kot rasy Van ma oczy w kształcie migdałów, podczas gdy kot anatolijski ma okrągłe oczy. Na głowie i ogonie kota rasy Van można zauważyć żółtawe plamy. Artykuł podkreśla również, Zgodnie z informacjami opublikowanymi przez centrum badawcze, rasa została zarejestrowana jako rasa narodowa na mocy ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym z dnia 22 kwietnia 2006 roku, pod numerem 2006/16, gdzie wszystkie jej cechy zostały szczegółowo opisane. Dokument rejestracyjny zawiera szczegółowe informacje o nazwie rasy, jej nazwie międzynarodowej, obszarze występowania, wymiarach głowy i ciała, cechach reprodukcyjnych i wzrostu. Jako cel hodowli wskazano "specjalne zainteresowanie, ozdobność i zachowanie czystości rasy". Znaczenie tego rejestracji wynika z precyzyjnego określenia granic rasy. Centrum badawcze zwraca uwagę, że liczba kotów rasy Van, które niegdyś były obecne w niemal każdym domu w regionie Van, stale maleje, a koty te szybko się krzyżują. Dokument, który precyzyjnie opisuje cechy charakterystyczne kota rasy Van, stanowi podstawę działań ochronnych i hodowlanych.

**Dom kota rasy Van na Uniwersytecie**

Najbardziej konkretnym miejscem, gdzie można podjąć działania na rzecz ochrony kota rasy Van, jest Centrum Badawcze Kota Rasy Van, należące do Uniwersytetu Yüzüncü Yıl w Van. Centrum znajduje się na kampusie Zeve w dzielnicy Tuşba i jest znane w regionie jako "Dom Kota Rasy Van". Zadaniem centrum nie jest tylko zapewnienie schronienia kotom. Obejmuje ono ochronę czystej linii rasy, opiekę nad młodymi kotami i ich adopcję, promocję rasy oraz prowadzenie badań naukowych. Badania mikrosatelitarne również zostały przeprowadzone na tej populacji, przy wsparciu projektów badawczych uniwersytetu. Centrum przyczynia się również do popularyzacji rasy, prezentując koty na targach i wydarzeniach promocyjnych; informacje o niektórych z tych wydarzeń można znaleźć na stronie internetowej centrum. W przeszłości centrum ogłaszało również możliwość adopcji kotów poza regionem. Osoby rozważające adopcję kota rasy Van powinny uzyskać aktualne informacje na temat warunków i terminów adopcji bezpośrednio od centrum, poprzez jego oficjalną stronę internetową lub kontakt telefoniczny. Ta sama zasada dotyczy wizyt w centrum. Centrum przyjmuje gości, ale godziny i zasady mogą się zmieniać, dlatego przed wizytą warto sprawdzić aktualne informacje.

**Kilka wskazówek dla osób planujących wizytę w celu zobaczenia kota rasy Van:**

Najprzyjemniejszym aspektem wizyty jest możliwość obserwowania kotów w spokojnym otoczeniu, bez ich niepokojenia. Jak informuje centrum, koty rasy Van są nieufne wobec obcych i mogą potrzebować tygodni, aby przyzwyczaić się do nowego otoczenia. Dlatego należy mówić cicho w pobliżu klatek, robić zdjęcia bez użycia błysku i nie dotykać kotów w miejscach, w których pracownicy centrum tego nie zezwalają. Kolory oczu najlepiej obserwować w świetle dziennym; różnica między oczami kota o "jednym oku" staje się bardziej widoczna przy dokładnym przyjrzeniu się. Poszukiwanie czarnych plam na głowach kociąt to również mała, ale przyjemna czynność. Oso Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz