Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Kolej przebiegająca przez góry Toros, od Varda do Belemedik.

Podróżujący z Adany w kierunku północy, w stronę Pozantı, w pewnym momencie zauważa, że góry Toros wznoszą się jak wysoka ściana.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 2026
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Kolej przebiegająca przez góry Toros, od Varda do Belemedik.

Z trasy prowadzącej z Adany na północ, w kierunku Pozantı, podróżny dostrzega, jak góry Toros wznoszą się niczym ściana. Obecnie droga samochodowa łatwo pokonuje te góry, ale na początku XX wieku pokonanie tej samej przeszkody koleją było jednym z najtrudniejszych przedsięwzięć inżynieryjnych tamtych czasów. Ślady tego przedsięwzięcia wciąż są widoczne w dolinach między Karaisalı a Pozantı: wiadukt o filarach sięgających prawie 100 metrów, tunele wcinające się w strome zbocza i wioska, która pozostała po obozie budowlanym. Ten tekst opowiada historię trasy biegnącej od mostu Varda do Belemedik i wyjaśnia, jak można ją zwiedzać dzisiaj. Linia do Bagdadu

Kolej do Bagdadu była ambitnym projektem, mającym na celu połączenie Konyi z Bagdadem i Basrą, biegnąc przez południową Anatólię. Realizowana była w ramach porozumień między Imperium Osmańskim a Niemcami, finansowana przez niemiecki kapitał, a większość prac budowlanych zlecona firmie Philipp Holzmann. Trasa linii prowadziła z Konyi, przez Karaman i Ereğli, następnie przekraczała góry Toros, opadała do Çukurova, przechodziła przez Yenice i Adanę, kierując się w stronę gór Amanos. Najtrudniejszym odcinkiem całej trasy było przekraczanie gór Toros między Konyą a Adaną. Ze względu na trudności techniczne, linia nie została ukończona przez wiele lat; według artykułu w angielskiej Wikipedii, w 1915 roku trasa była wciąż niekompletna o setki kilometrów. Pierwszy pociąg, który bez przeszkód przejechał z Stambułu do Bagdadu, wyruszył dopiero w 1940 roku. Schody w górach Toros

Tabela tras kolejowych w Wikipedii pokazuje, jak bardzo ten odcinek przypomina schody. Ulukışla znajduje się na wysokości około 1200 metrów, Pozantı na 780 metrów, Belemedik na 700 metrów, a Hacıkırı na 600 metrów; wysokość spada do zaledwie 30 metrów po dotarciu do Yenice. Spadek ten jest realizowany dzięki trasie przebiegającej przez wąskie i głębokie doliny, z licznymi tunelami. Między Belemedik a Hacıkırı znajdują się dwa długie tunele o długościach odpowiednio 3795 i 2102 metry. Według źródeł w języku angielskim, w okolicy Belemedik konieczne było wykopanie dwudziestu dwóch tuneli, jeden po drugim, na odcinku dwunastu kilometrów. Nawet transport materiałów do placu budowy był wyzwaniem. Główne materiały, takie jak stal i cement, były transportowane drogą morską do Mersin, a stamtąd, przez Tarsus, do placu budowy za pomocą wielbłądów. Przed budową właściwego wiaduktu, w pobliżu wybudowano tymczasowy most o wąskim torze, aby przetransportować W każdym z tuneli pracowały dwie ekipy, które miały się spotkać na środku. Według jednej z opowieści, gdy spotkanie nie doszło do skutku, robotnicy, w niemieckim akcencie, wypowiedzieli słowo "Belemedik", co miało być odpowiednikiem tureckiego "nie udało się". Ta sama źródło podaje również, że pierwotna nazwa osady brzmiała "Karapınar". Należy traktować to jako ludową opowieść, a nie jako fakt historyczny, a raczej jako historię związaną z budową linii kolejowej. Po otwarciu linii, Belemedik pozostało stacją kolejową. Ze względu na niewielką ilość ziemi uprawnych i osuwiska z 1969 roku, populacja szybko się zmniejszyła. Obecnie, budynki z kamienia pozostałe po okresie budowy, stacja kolejowa w Belemedik i ponad dwustuletnie plany to najciekawsze elementy tego miejsca. Jak podaje TRT Haber, dolina, chroniona jako park przyrody, jest popularnym miejscem dla fotografów i turystów, zwłaszcza jesienią, kiedy liście zmieniają kolor na żółty i czerwony. Według tej samej informacji, Belemedik jest znane również z domów letniskowych zbudowanych z kamienia i drewna, a ze względu na nienaruszony charakter przyrody, było plenerem wielu tureckich filmów i seriali.

Most Varda

Symbolem linii kolejowej jest Most Varda, znajdujący się około kilometra na południowy zachód od Hacıkırı, należącego do Karaisalı. Miejscowi nazywają go "Koca Köprü" (Wielki Most), a jest on również znany jako "Niemiecki Most". Według Portalu Kulturowego i Inwentarza Kulturowego, most ma około 172 metry długości i 99 metrów wysokości; w źródłach anglojęzycznych podawana jest wysokość 98 metrów. Jest to konstrukcja z kamienia, oparta na czterech głównych filarach i składająca się z jedenastu łuków. W środku znajdują się trzy duże łuki o szerokości 30 metrów, a po bokach znajdują się mniejsze łuki, które uzupełniają tę szerokość. Najbardziej interesującą cechą mostu jest jego krzywizna. Według Wikipedii, tor kolejowy biegnący po moście opisuje okrąg o promieniu około 1200 metrów, co oznacza, że most lekko zakrzywia się nad doliną. Wewnątrz filarów mostu znajdują się schody, które służą do konserwacji. Zgodnie z angielską Wikipedią, najpierw wzniesiono filary z kamienia, a następnie łuki zostały zbudowane na tymczasowej konstrukcji stalowej. Projekt i prace inżynieryjne początkowo prowadził niemiecki inżynier Winkler, a po jego śmierci, obowiązki głównego inżyniera przejął rumuński inżynier Nicholas Mavrogordato, obywatel Imperium Osmańskiego. Inwentarz Kulturowy notuje, że most jest również znany jako "Most Karaisalı" i "Viadukt Gavurdere"; druga nazwa pochodzi od starej nazwy strumienia, który most przekracza, a który obecnie nazywa się strumień Çakıt. Zgod Kapıkaya Kanion

Jednym z miejsc, którego nie można pominąć podczas podróży do Varda, jest Kanion Kapıkaya. Według Wikipedii, most znajduje się około dwóch kilometrów na zachód od kanionu. Rzeka Çakıt, wypływająca z miejscowości Ulukışla w prowincji Niğde, przepływa przez kanion, otoczona skałami o wysokości około 200 metrów. Zgodnie z informacjami Urzędu Kultury i Turystyki w Adanie, w kanionie znajduje się trasa piesza o długości 7250 metrów, z czego 400 metrów jest zabezpieczone barierkami. Na północnym krańcu kanionu znajduje się obszar rekreacyjny Yerköprü, zorganizowany przez gminę Karaisalı. Podróż pociągiem do kanionu i z powrotem to najlepszy sposób, aby zrozumieć, jak trudne było budowanie tej linii kolejowej. Podróż rozpoczyna się w stacji Adana.

Historia tego miejsca zaczyna się w stacji Adana. Pierwszy budynek stacji został otwarty w 1886 roku przez firmę, która obsługiwała linię kolejową łączącą Mersin, Tarsus i Adanę. Obecny budynek został zbudowany przez firmę Baghdad Railway i został oddany do użytku 27 kwietnia 1912 roku. Wysoka sala poczekalna z trzema dużymi łukami odzwierciedla architekturę tamtych czasów, kiedy budowano przejście przez góry Taurus. Firma, która zbudowała pierwszą stację, została w 1906 roku przejęta przez firmę Baghdad Railway, co oznacza, że linia kolejowa wiodąca przez góry Taurus i stara linia do Mersin znalazły się pod jednym zarządzaniem. W 1933 roku stacja przeszła pod kontrolę państwowych kolei. Obecnie główny budynek, wraz z budynkami mieszkalnymi i warsztatami, zajmuje duży obszar w centrum miasta. Kilka minut spędzonych przed tym budynkiem przed wyruszeniem do Varda, stanowi doskonały wstęp do tej podróży. Jak tam dojechać?

Do mostu Varda można dojechać z Adany drogą lądową przez Karaisalı; według Wikipedii, odległość wynosi około 64 kilometry. Pociągiem, most znajduje się 63 kilometry od stacji Adana. Portal kulturalny wspomina również o komunikacji publicznej do tej miejscowości, ale posiadanie własnego pojazdu znacznie ułatwia poruszanie się między mostem a kanionem. Stacja Hacıkırı, położona w pobliżu mostu, znajduje się około 500 metrów i linia kolejowa jest nadal w użyciu. Ponieważ rozkłady jazdy pociągów mogą się zmieniać, warto sprawdzić aktualne informacje w TCDD Taşımacılık. Do miejscowości Belemedik można dojechać drogą z miejscowości Pozantı. Według Wikipedii, odległość od Pozantı wynosi 12 kilometrów, a od Adany – 122 kilometry. W jeden dzień można wyruszyć z Adany, odwiedzić najpierw Varda i Kapıkaya, a następnie, przejeżdżając autostradą na północ, dotrzeć do Belemed Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz