Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Dzielnica Tepebağ i stare domy w Adanie.

Osoba, która zna Adanę jedynie ze względu na kebab, upały i szerokie ulice, odkrywa zupełnie inne miasto, gdy wspina się o kilka kroków od zachodniego krańca Taşköprü.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 2026
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Dzielnica Tepebağ i stare domy w Adanie.

Osoba, która zna Adanę jedynie przez jej kebaby, upały i szerokie ulice, po zaledwie kilku krokach w górę od zachodniego krańca Taşköprü, odkrywa zupełnie inne miasto. Na wzgórzu, z którego roztacza się widok na rzekę Seyhan, rozciągają się wąskie, kręte uliczki, dwu- i trzykondygnacyjne domy z balkonami, bramy prowadzące do dziedzińców oraz wykopaliska otoczone siatkami. To Tepebağ. Jest to zarówno mała dzielnica w okręgu Seyhan, jak i najstarsza znana osada w mieście. W tym artykule najpierw przyjrzymy się starożytnemu miastu ukrytemu pod ziemią, a następnie zabytkowym domom Adany, a na koniec pokażemy, jak zwiedzić tę dzielnicę. Pierwsze wzgórze miasta.

Nazwa Tepebağ pochodzi od wzniesienia. Wzniesienie to to sztuczna góra, powstała w wyniku nakładania się na siebie osad, które przez pokolenia były niszczone i odbudowywane w tym samym miejscu. Katalog Zabytków określa wzniesienie Tepebağ jako najstarszy znany obszar osadniczy w Çukurova, wskazując, że życie na tym terenie mogło sięgać epoki neolitu. Z kolei, jak podano w komunikacie prasowym zespołu archeologicznego z 2017 roku, podczas wykopalisk odnaleziono artefakty sięgające 3000 roku p.n.e. Obie informacje się nie wykluczają; jedna odnosi się do szacowanego początku osadnictwa, a druga do głębokości, do której dotychczas dotarły wykopalisk. W artykule o dzielnicy na Wikipedii zaznaczono, że w ciągu historii Adana kilkakrotnie była odbudowywana w tym miejscu, na wzniesieniu. Lokalizacja wzniesienia nie jest przypadkowa. Znajduje się na zachodnim brzegu Seyhan, w sercu żyznej niziny, a także na skrzyżowaniu dróg łączących Morze Śródziemne z Anatolią Wewnętrzną i Mezopotamią. Katalog Zabytków podkreśla, że to położenie przez wieki czyniło wzgórze centrum handlu i obrony. Adaniya pod ziemią.

To, co czyni Tepebağ tak interesującym dla archeologów, to przypuszczenie, że znajduje się w tym samym miejscu, co starożytne miasto Uru Adaniya, o którym wspomniano w tekstach hetyckich i które uważane jest za jedno z najważniejszych miast Kilikii. Często podkreśla się również związek między obecną nazwą miasta a tym starożytnym określeniem. Istnienie wzniesienia po raz pierwszy zwróciło na siebie uwagę dzięki posągowi. Jak podano w artykule agencji Anadolu, opublikowanym przez Haber7, posąg Satsneferu, datowany na XVIII wiek p.n.e. i wykuty w kamieniu, został odnaleziony w regionie w 1882 roku, a następnie przetransportowany za granicę. Posąg ten wskazywał na starożytną osadę w tym miejscu. Pierwsze badania terenowe Wzmianki dotyczą Deniz Yaşin Meier. W doniesieniach z 2022 roku wspomniany jest dr İrfan Tuğcu z Uniwersytetu Korkut Ata w Osmaniye, który pełnił funkcję konsultanta. Na stronie internetowej Urzędu Kultury i Turystyki w Adanie ogłoszono również spotkanie informacyjne dotyczące sezonu wykopalisk w 2026 roku. Znaleziska wyraźnie wskazują na powiązania wzgórza z odległymi krajami. W 2017 roku odnaleziono porcelanę z Kütahyi z okresu osmańskiego, różne fajki oraz bizantyńskie monety. W tym samym sezonie odkryto ceramikę pochodzącą z Cypru, Grecji, Lewantu i Mezopotamii; zespół archeologiczny wyjaśnił to tym, że osada położona nad rzeką Seyhan była w przeszłości ważnym portem. W sezonie 2018 odnaleziono pieczęć z późnej epoki brązu, na której widniało imię urzędnika. Kierownik wykopalisk stwierdził, że jest to pierwsze znalezisko tego typu w regionie Adana. W tym samym roku na światło dzienne wyszły również egipski odcisk pieczęci datowany na VII wiek p.n.e., ceramika z asyryjskich pałaców oraz miecz z epoki żelaza, na którym zachowały się fragmenty drewna i skóry. W 2022 roku, na głębokości około półtora metra pod powierzchnią, odnaleziono cylindryczną pieczęć pochodzącą z północnej Syrii, datowaną na 3800 lat temu. Dyrektor muzeum uznał tę pieczęć za dowód istnienia w I wieku p.n.e. ważnej sieci handlowej między Anadolą a Syrią, a Adanę za ważny punkt na tej trasie. Według informacji z tamtego okresu, do dnia dzisiejszego przeprowadzono łącznie 21 wykopalisk na wzgórzu. Inwentarz kulturowy wspomina również o odciskach pieczęci z amfor pochodzących z Rodos i Knidos. Zgodnie z obserwacjami zespołu archeologicznego, osada na wzgórzu została zbudowana przy użyciu systemu tarasów; dlatego na tym samym poziomie można zobaczyć architekturę z późnej epoki brązu, epoki żelaza i okresu osmańskiego. Artefakty odnalezione na wzgórzu są eksponowane w specjalnej części Muzeum w Adanie. Jeśli odwiedzicie Tepebağ przed lub po wizycie w muzeum, będziecie mogli zobaczyć na własne oczy, co zostało wydobyte z wnętrza tego wzniesienia. Planuje się, że obszar wykopalisk w przyszłości zostanie przekształcony w park archeologiczny, a pozostałości architektoniczne zostaną zachowane i wyeksponowane. Od domów z cegły z balkonami...

Tepebağ, znajdujący się na powierzchni, jest pozostałością znacznie bliższej historii. Zgodnie z informacjami zawartymi w artykule o tej dzielnicy na Wikipedii, do końca XIX wieku Adana składała się głównie z jednopiętrowych domów z cegły. Wędrowny tryb życia Turków i Yörüków zamieszkujących miasto oraz częste powodzie rzeki Seyhan W dzielnicy znajdują się budynki pochodzące z różnych okresów; ostrożna analiza pozwala powiązać większość zachowanych domów z okresem, w którym bogactwo związane z przemysłem bawełnianym wpłynęło na rozwój miasta. Wnętrze domu w Adanie:

Pierwszą rzeczą, która odróżnia stary dom w Adanie od domów w okolicznych miasteczkach, jest materiał, z którego jest zbudowany. Podczas gdy w sąsiednich osadach dominował kamień, w Adanie domy były najczęściej budowane z cegły lub z drewnianą konstrukcją. Inwentaryzacja kulturowa wspomina o drewnianych murach "bagdadi". Architektura została ukształtowana przez ciepły i wilgotny klimat Morza Śródziemnego. Na parterach znajdują się grube mury, niewiele okien, przestronne wejścia zwane "taşlık" oraz wewnętrzne dziedzińce. Na wyższych piętrach znajdują się rzędy okien, balkony wystające na zewnątrz, płaskie dachy i szerokie okapy. Układ wnętrz również został dostosowany do klimatu. Na parterze, za "taşlık", znajduje się dziedziniec i schody, a także pomieszczenia gospodarcze, takie jak spiżarnie. W domach trzykondygnacyjnych, nad tymi pomieszczeniami gospodarczymi, znajduje się niski strych, który był używany tylko zimą, a często znajdowała się tam kuchnia z piecem. Główne pomieszczenia mieszkalne znajdowały się na wyższych piętrach. Podobnie jak w wielu miastach Anatolii, pokoje były rozmieszczone wokół salonu. W planach z zewnętrznym dziedzińcem, salon był zwrócony na południe, a pokoje wychodziły na ulicę i dziedziniec. W planach z wewnętrznym dziedzińcem, pokoje były rozmieszczone po obu stronach długiego i wąskiego salonu. Domy były ustawione wzdłuż wąskich i krętych uliczek, przylegając do małych działek. Dlatego w dzielnicy znajdują się ulice o ciągle zmieniającej się szerokości oraz wiele ślepych zaułków. Budynki zostały umiejscowione w taki sposób, aby zapewnić przewiewny wiatr; domy stykają się z ulicą, a dziedzińce znajdują się z tyłu. Dziedzińce, otoczone murami, są małe i zacienione. Na początku XX wieku, domy z dziedzińcami zaczęły ustępować miejsca domom, które w pełni zajmowały działkę i miały wejście bezpośrednio do pomieszczeń mieszkalnych. Rezydencje nad rzeką

Rezydencje, położone u podnóża wzgórza, wzdłuż rzeki Seyhan, są najbardziej okazałymi budowlami w dzielnicy. Te domy, zbudowane pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku, sięgają nawet czterech pięter i posiadają przestronne tarasy na dachu, z których roztacza się piękny widok. Te budowle, znane lokalnie jako "rezydencje nad rzeką", są jednymi z pierwszych obiektów wpisanych do rejestru zabytków ze względu na ich wartość historyczną. Naj Jak zwiedzać Tepebağ?

Najlepszym sposobem na rozpoczęcie zwiedzania jest spacer od Taşköprü. Idąc w kierunku północnym, z mostu, z rzeką po prawej stronie, zobaczycie fasady domów z charakterystycznymi arkadami. Następnie udajcie się do Muzeum Domu Atatürka i obejrzyjcie jego wnętrze, aby lepiej zrozumieć wygląd domów w tej dzielnicy. Później wejdźcie w wąskie uliczki prowadzące na wzgórze. Zwróćcie uwagę na to, jak arkady wychodzą na ulicę, jak szerokie są okapy chroniące przed słońcem i jak otwiają się bramy prowadzące do dziedzińców. Obszar wykopalisk na wzgórzu jest ogrodzony, ale można zobaczyć widoki na miasto z jego otoczenia. Według informacji od przewodnika miejskiego, część odrestaurowanych domów została przekształcona w obiekty turystyczne. Po stronie Kayalıbağ znajduje się Muzeum Kina w Adanie, otwarte w starym domu adanańskim 23 września 2011 roku. Jest to jedno z najbardziej znanych miejsc; podczas jednej wizyty można zobaczyć zarówno sam dom, jak i historię kina w mieście. Jeśli zakończycie spacer w Muzeum w Adanie, oglądając znaleziska z wykopalisk na wzgórzu, wasza wycieczka stworzy zamknięty krąg.

Praktyczne wskazówki:

Dzielnica jest niewielka i można ją spokojnie zwiedzić pieszo w ciągu kilku godzin. Biorąc pod uwagę letnie upały w Adanie, najlepsze pory na spacer to wczesny ranek i późne popołudnie, gdy słońce jest niżej. Wiosna i jesień to najwygodniejsze pory roku na spacery. Niektóre uliczki są wąskie i strome, więc załóżcie wygodne buty. Tepebağ to dzielnica zamieszkana; w wielu domach mieszkają ludzie, więc podczas robienia zdjęć należy szanować prywatność mieszkańców. W czasie trwania sezonu wykopalisk nie można wchodzić na teren wykopu. Przed wizytą sprawdźcie godziny otwarcia muzeów na ich oficjalnych stronach internetowych, ponieważ mogą się one różnić.

Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz