Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Konya Sofrası: Od dania z mięsem i warzywami po pieczone szaszłyki.

Podczas podróży pociągiem lub samochodem w kierunku Konyi, widok za oknem odzwierciedla również charakter tego miasta. Rozległa, płaska równina, która sięga horyzontu, pola, które po żniwach przybierają żółty kolor, oraz stada owiec pasących się pomiędzy nimi, to wszystko stanowi integralną część krajobrazu.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 202616
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Konya Sofrası: Od dania z mięsem i warzywami po pieczone szaszłyki.

Podczas podróży pociągiem lub samochodem w kierunku Konii, krajobraz widziany przez okno odzwierciedla również bogactwo lokalnej kuchni. Rozległa, płaska równina sięgająca horyzontu, pola, które po zbiorach przybierają złoty kolor, oraz stada owiec pasących się pomiędzy nimi. Podstawą kuchni Konii są dwa elementy: pszenica i jagnięcina. Ciasto, chleb i mięso odgrywają tu główną rolę; warzywa i przyprawy dopełniają całość, ale nie dominują. Ten tekst opisuje cztery znane potrawy z regionu Konii: etliekmek, firın kebabı, tiridi i bamya çorbası, a także przedstawia sugestie, jak można je dzisiaj spróbować. Od równiny do stołu.

Równina Konii jest drugą co do wielkości równiną w Turcji, po delcie Çukurova, i zajmuje około siedemnastu procent powierzchni uprawnej kraju, jak podaje Wikipedia. Na równinie uprawia się zboża, takie jak pszenica, jęczmień, owies i żyto, a także rośliny strączkowe, takie jak fasola, ciecierzyca i zielona soczewica, a także buraki cukrowe i ziemniaki. Główne źródło utrzymania to uprawa zbóż i hodowla drobnego zwierzęta, szczególnie owiec. Miasta takie jak Çumra, Karapınar i Ereğli znajdują się na obrzeżach równiny. Ten krajobraz bezpośrednio wpływa na kuchnię. W prawie wszystkich znanych potrawach z regionu Konii znajduje się cienko rozwałkowane ciasto, lekko czerstwy chleb lub długo gotowana jagnięcina lub wołowina. Chleb często pełni funkcję talerza, łyżki i sosu jednocześnie. Tłuszcz z mięsa nie jest marnowany, ale jest rozprowadzany na cieście. Suszone warzywa pojawiają się na stole zimą. To połączenie oszczędności i obfitości jest prawdopodobnie najbardziej charakterystyczną cechą kuchni Konii.

Etliekmek o długości 90 centymetrów.

Etliekmek to potrawa, o której najczęściej mówi się w Konii. Zgodnie z opisem na Portalu Kulturowym, etliekmek to przekąska, którą można kupić na targu i jest pieczona w piekarniach targowych. W piecu pali się drewno dębowe, a ogień utrzymywany jest po prawej stronie. Etliekmek, po krótkim pieczeniu, jest usuwany z ognia, aby jego wnętrze "dojrzało". To umiejętność, która pozwala na to, aby brzegi ciasta stały się chrupiące, a nadzienie ugotowało się bez wyschnięcia. Nadzienie składa się z prostych składników. Mielone mięso jest mieszane z pomidorami, zieloną papryką, cebulą, natką pietruszki i solą. Portal Kulturowy podaje proporcje: 180 gram ciasta, 100 gram mięsa i 100 gram warzyw. Co do rodzaju mięsa, źródła się różnią: na jednej stronie podkreślono, że mięso powinno być z jagniąt o średniej zawartości tł W Mardynie ciasto jest składane na pół, w Kastamonu Daday zawijane w ciasto filo, a w Konii ciasto jest cienkie, otwarte i bez brzegów. Najlepsze jest jedzenie go na ciepło, bez użycia noża. Portal kulturowy informuje, że często podawane są do niego ayran (napój na bazie jogurtu) lub kompot z borówek. Istnieją różne opinie na temat historii etliekmek. W artykule opublikowanym w Hürriyet, naukowiec zajmujący się gastronomią twierdzi, że korzenie tego dania sięgają XIV wieku, a w 1923 roku zostało zarejestrowane w dzielnicy restauracji kebab w mieście. Od 1939 roku otwierane były tylko piekarnie specjalizujące się w etliekmek. Co jest pewne, to fakt, że nazwa "Konya Etliekmek" została zarejestrowana jako znak geograficzny przez Türk Patent ve Marka Kurumu 9 czerwca 2017 roku. Kebab pieczony w piecu wymaga cierpliwości.

Etliekmek piecze się w kilka minut, podczas gdy kebab pieczony w piecu wymaga cierpliwości. Według portalu kulturowego, ten kebab jest przygotowywany z jagnięciny lub wołowiny, w zależności od pory roku, ale najlepszy jest z jagnięciny. Używa się tylko mięsa z przednich nóg i żeber. Mięso jest układane w dużych kawałkach w dużej miedzianej misie i pieczone w piecu opalanym drewnem dębowym przez pięć do sześciu godzin. Po tak długim procesie pieczenia, z około trzech kilogramów mięsa uzyskuje się około kilograma kebabu. Sekret kebabu pieczonego w piecu tkwi w jego prostocie. Źródła wyraźnie wskazują, że w autentycznym kebabie pieczonym w piecu nie używa się koncentratu pomidorowego, przypraw ani marynat. Na dno naczynia nakłada się tłuszcz z ogona, a mięso układa się na nim bez ściskania, pozwalając mu powoli gotować się we własnym soku. W piecu najpierw rozpala się drewno, a następnie czeka się, aż się żaruje; gdy naczynie jest wkładane do pieca, ściany są bardzo gorące, ale nie ma płomieni. Podczas pieczenia mięso nie jest przewracane, a pokrywa pieca nie jest często otwierana. Sól dodaje się pod koniec pieczenia. Podawanie również jest proste. Pita jest dzielona na małe kawałki, tłuszcz zebrany na dnie naczynia jest rozprowadzany na pitach, a na wierzchu układane jest mięso. Podawana jest cała surowa cebula. Portal kulturowy informuje, że jedną z najważniejszych cech kebabu w Konii jest to, że podczas jedzenia nie używa się widelca; mięso jest jedzone rękami, razem z pitą. Kebab pieczony w piecu w Konii, znany również jako "Konya Fürun Kebabı", został zarejestrowany jako znak geograficzny 18 maja 2022 roku. Tirit, drugie życie starego chleba.

Tirit to starożytne danie, w którym stare lub Według informacji agencji DHA, w rejestrze znaków geograficznych znajdują się: mięso jagnięciny z kością, pieczywo tandır, czerwona cebula, jogurt, czosnek, pomidory, zielone papryki oraz bulion. W tym samym artykule podano, że tirid jest przygotowywany na dwa sposoby: z mięsem i bakłażanem, a nawet istnieje słodka wersja, w której suszone śliwki są zalewane na świeży chleb. Tirid z regionu Konya został zarejestrowany jako znak geograficzny 29 września 2022 roku. Zupa z okra i układanie stołu podczas przyjęć.

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów kuchni Konii jest obecność zupy z okra na stole. Według strony internetowej urzędu wojewódzkiego, ta zupa jest ważnym elementem klasycznych menu miasta i często podawana jest jako przystawka. Podczas wesel i przyjęć, czyli w daniach głównych, takich jak pilaw i potrawy mięsne, zupa jest podawana po deserze, ponieważ jej kwaśny smak pobudza apetyt i przygotowuje do spożycia kolejnych dań. Zatem zupa nie stoi na początku stołu, ale w jego centrum, przygotowując do kolejnych smaków. Zupa jest przygotowywana z suszonych kwiatów okra. Okrę myje się, aby pozbyć się włosków, a następnie gotuje w wodzie z plasterkami cytryny. W oddzielnym garnku smaży się mięso jagnięce i tłuszcz z ogona, dodaje się masło i posiekaną cebulę, a następnie dodaje koncentrat pomidorowy lub, jeśli jest sezon, świeże pomidory. Do tej bazy, gotowanej w bulionie, dodaje się ugotowaną okrę oraz sok z cytryny lub z owoców korzeńnika. Zupę gotuje się na małym ogniu, aż okra zmięknie. Kwaśny smak pochodzi z cytryny i owoców korzeńnika. Zupa z okra z regionu Konya została zarejestrowana jako znak geograficzny 18 lutego 2021 roku. Jak układa się stół w Konii?

Każde z tych dań odzwierciedla inny moment w historii miasta. Etliekmek to przekąska, którą można znaleźć na targu; najlepszym sposobem na jej spożycie jest zamówienie świeżego produktu w lokalnej piekarni, na przykład po spacerze między wzgórzem Alaeddin a medresą Karatay. Obserwowanie, jak piekarz rozciąga ciasto i wpycha je do pieca, jest również częścią tego doświadczenia. Spróbuj zjeść je na ciepło, składając na pół jak roladę. Jedząc kebab, nie proś o widelec; używanie pide jako łyżki i gryzienie suszonej cebuli to sposób, który najbardziej przypomina tradycyjny przepis. Nie zostawiaj tłustych kawałków pide z kebabu na talerzu; to prawdopodobnie najbardziej pracochłonna część dania. Tirid i zupa z okra to dania bardziej typowe dla domowych i uroczystych posiłków. Jeśli widzisz zupę z okra w menu przyjęcia, nie zdziw się, że jest podawana po deserze; w Konii układanie stołu odbywa się właśnie w ten sposób. Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz