Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Sery, kiełbasa, lokum, stol Afyonkarahisar.

Każdy, kto odwiedza Afyonkarahisar, przede wszystkim zapamiętuje go ze względu na jego wyjątkowy smak.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 202616
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Sery, kiełbasa, lokum, stol Afyonkarahisar.

Osoby odwiedzające Afyonkarahisar, najczęściej kojarzą to miasto z jego wyjątkowym smakiem. Dla jednych nazwa miasta przywodzi na myśl zamek położony na czarnej skale, dla innych – uzdrowiska. Jednak dla wielu osób pierwszym skojarzeniem z tym miastem jest kostka lokum z kremem, kupiona podczas przerwy w podróży, lub kawałek suszonego mięsa smażonego na patelni – to właśnie te smaki tworzą pierwsze, silne połączenie z tym miejscem. W tym artykule przybliżymy historię tych znanych smaków, opierając się na informacjach z lokalnego urzędu kultury i turystyki, urzędu miasta oraz organizacji UNESCO, a następnie podpowiemy, jak można poznać tę kuchnię podczas wizyty w mieście.

Afyonkarahisar leży w miejscu, gdzie spotykają się regiony Anatolii Środkowej i Egejskiego, jest to miasto, w którym krzyżują się drogi łączące północ i zachód z południem i wschodem. Urząd kultury i turystyki miasta postrzega kuchnię jako kluczowy element gospodarki, opierającej się na rolnictwie i hodowli. Zupy, dania mięsne i warzywne, pilaw, wypieki i desery stanowią podstawę tej kuchni, a wykorzystanie lokalnych produktów dodatkowo wzbogaca jej różnorodność. Miasto dołączyło do sieci "Kreatywnych Miast UNESCO" 1 października 2019 roku, zajmując 31. miejsce w rankingu. Strona internetowa UNESCO poświęcona temu miastu również podkreśla jego znaczenie gospodarcze. Według niej, sektor produkcji żywności jest jednym z największych pracodawców w regionie, zatrudniającym ponad 800 firm, a eksport z tego sektora stanowi 26% całości eksportu miasta, co czyni go drugim co do wielkości sektorem gospodarczym. Tekst ten podkreśla również, że hodowla zwierząt odgrywa kluczową rolę w gospodarce, dlatego produkty wędliniarskie zajmują ważne miejsce w kulturze kulinarną miasta. Dwa produkty, które wyróżniają Afyonkarahisar w oczach UNESCO, to lokum i krem. Lista produktów regionalnych również potwierdza tę tezę. Na stronie urzędu kultury i turystyki, krem z Afyonu, suszone mięso z Afyonu, kiełbasa z Afyonu, baklava z kremem, domowy chleb z ziemniakami, wiśnie z dzielnicy Çay oraz gęsta śmietana z Şuhut są wymienione jako produkty chronione. Zgodnie z informacjami z Wikipedii, "bükme" (rodzaj pieczywa) z Afyonu również został zarejestrowany przez Türk Patent and Trademark Office 29 kwietnia 2021 roku.

Krem – serce tej kuchni. Strona internetowa urzędu miasta poświęcona kulturze kulinarnej informuje, że krem można wytwarzać zarówno z mleka krowiego, jak i bawolego, jednak ten drugi jest bardziej ceniony ze względu na lepszy smak, kolor i trwałość. Krem można spożywać samodzielnie, jako dodatek do śniadań z miodem i dżemem, a także jako składnik deserów i baklawy. Aby przekonać się Najpierw gotuje się syrop z cukru, soku z cytryny i wody. Kadayıf (rodzaj ciasta) moczy się w ciepłej wodzie, a po odsączeniu umieszcza się go na patelni i zalewa gorącym syropem. Podczas gotowania, syrop zbierający się na brzegach patelni wielokrotnie wylewa się z powrotem na kadayıf, aż ten wchłonie cały syrop. Następnie kadayıf odwraca się i przenosi na mniejszą patelnię, a po ostygnięciu nakłada się na niego krem. Kluczem do tekstury tego deseru jest cierpliwe nasączanie go syropem; krem dodaje się na samym końcu, na już ostygłym cieście. Kremowy cukier i lokum.

Historia kremowego lokumu, sprzedawanego na stacjach kolejowych i wzdłuż dróg w mieście, sięga ponad stu lat. Według informacji urzędu miasta, po raz pierwszy kremowy cukier został wyprodukowany w 1901 roku przez lokalnego cukiernika i szybko stał się jednym z symboli miasta. Proces produkcji jest opisany na tej samej stronie: ciemny syrop cukrowy jest ubijany, aż stanie się biały, a następnie dodaje się do niego krem i wanilię, a całość miesza się. Lokalizacja miasta odegrała kluczową rolę w rozpowszechnieniu tego produktu w całym kraju. Urząd miasta pisze, że położenie Afyonkarahisar na skrzyżowaniu dróg i linii kolejowych, a także fakt, że pociągi przejeżdżają przez stację miasta, a podróżni zmierzający z zachodu na południe i ze wschodu na północ muszą zatrzymać się w mieście, powoduje, że każdego dnia spożywana jest duża ilość kremowego cukru. Sam lokum ma starsze korzenie. Ta sama źródło informuje, że nazwa lokumu pochodzi od osmańskiego wyrażenia oznaczającego "łagodzenie gardła" i że jest znany w Anatolii od piętnastego wieku, a w siedemnastym wieku rozprzestrzenił się w całym imperium. Pierwotnie lokum był wytwarzany z miodu lub melasy i mąki, a jego smak i proces produkcji zmieniły się wraz z wprowadzeniem rafinowanego cukru i skrobi. Afyonkarahisar jest jednym z regionów, w których ten deser jest powszechnie produkowany, a kremowy lokum łączy w sobie dwa znane produkty tego miasta. Sucuk i pastırma.

Znaczenie hodowli zwierząt w gospodarce miasta odzwierciedla się w produktach mięsnych. Urząd miasta informuje, że sucuk, podobnie jak pastırma i kavurma, jest produktem mięsnym spożywanym od czasów Azji Środkowej i że jest on ściśle związany z regionem Afyon. Podstawą produkcji sucuku jest dojrzewanie surowego mięsa w soli i przyprawach. Według tego samego źródła, najlepszy czas na jego produkcję to październik i listopad, a do sucuku często używa się mniejszych kawałków mięsa, które nie nadają się do produkcji pastırmy. Sucuk jest jednym z najczęściej spożywanych produktów mięsnych w miesiącach zimowych. Obecnie produkcja sucuku w mieście osiągnęła W kuchni lokalnej, mak (makowiec) jest nieodłącznym elementem, szczególnie w wypiekach. Do najpopularniejszych dań należą: pide z makiem, börek, otwarte placki, katmer oraz pieczywo na zakwasie i ziemniaczane. W regionie uprawiane są trzy odmiany nasion maku: żółte, białe i czarne; różnice w kolorze nie wpływają na ich zastosowanie. Mak wysiewany w październiku nazywany jest "jesiennym", a ten wysiewany w marcu i kwietniu – "letnim", a zbiory rozpoczynają się pod koniec czerwca. Nasiona są przetwarzane na olej i pastę makową, lub też są dodawane do ciasta bez obróbki. Wypieki są często kojarzone z tymi nasionami. Według władz lokalnych, najczęściej przygotowywane są: börek, otwarte placki, katmer, pieczywo na zakwasie i ziemniaczane. W ich wnętrzu używa się głównie sera, ziemniaków i mięsa mielonego, a także soczewicy. W przypadku börek, tłuszcz używany do smażenia ma istotny wpływ na smak, a margaryna nie jest preferowana w tej kuchni. Składnikiem pieczywa ziemniaczanego są również ziemniaki pochodzące z lokalnych upraw. Zgodnie z rejestrami urzędu, w Şuhut uprawiane są żółte ziemniaki, a w Sandıklı – białe, a te ziemniaki są poszukiwane w wielu regionach kraju.

"Stoły festiwalowe" i "dania serwowane"

Opis kuchni Afyonkarahisar tylko pojedynczymi daniami byłby niepełny, ponieważ ta kuchnia charakteryzuje się specyficznym sposobem serwowania posiłków. Podczas uroczystości, na specjalnych stołach serwowane są posiłki, a taki sposób jedzenia nazywany jest "daniami serwowanymi". Urząd miejski i okręgowy informują, że podczas zaręczyn i wesel, przy stołach, przy których zasiada od piętnastu do dwudziestu osób, serwowanych jest nawet piętnaście różnych dań, z czego cztery to dania mięsne, a cztery – desery. Asystent kucharza ustala kolejność serwowania dań, a ten proces nazywany jest "organizacją posiłku". Podczas przyjęć z okazji chrztu i wesel liczba dań może sięgać nawet czterdziestu. Najbardziej znaną cechą "dań serwowanych" jest deser serwowany na końcu. Zgodnie z informacjami urzędu, podawanie na koniec posiłku bamya (oki) z dodatkiem kwasu jest charakterystyczne dla regionu Afyonkarahisar. Dawniej, w życiu społecznym miasta, ważną rolę odgrywały "gezek", czyli spotkania towarzyskie. "Gezek" to formy współpracy, charakteryzujące się określonym sposobem organizacji, rozmowami, jedzeniem i zasadami. Urząd okręgowy informuje, że w latach 30. i 40. XX wieku podczas "gezek" często przygotowywano indyka, a gotowany indyk był przykrywany ciastem filo, dzięki czemu danie to nazywano "duvaklı" (z ch Czarna wiśnia jest produktem regionalnym, a w dawnych czasach serwowana była jako kompot na stole. Jak rozpoznać tę tradycję w mieście?

Najłatwiejszym sposobem na poznanie kuchni Afyonkarahisar jest rozpoczęcie dnia od śniadania z kajmakiem. Spróbuj kajmaku z miodem lub bez, aby poznać ten regionalny produkt w jego najprostszej postaci. Na lunch wybierz dania z ciasta; bułka z makiem lub otwarte ciasto z makiem to dobry sposób na poznanie smaku maku dla kogoś, kto go próbuje po raz pierwszy. Biuro Kultury i Turystyki regionu wskazuje na historyczny bazar Uzun Çarşı oraz Bedesten w Sandıklı, gdzie spacerując, można zobaczyć sklepy z suszonymi wędlinami (sucuk), pastrami i lokumami. Najlepszy czas na spróbowanie sucuku to późna jesień i zima, ponieważ jego produkcja jest wtedy najbardziej intensywna. Z kolei ekmek kadayıf z kajmakiem należy zostawić na koniec posiłku i zwrócić uwagę na to, jak syrop wnika w ciasto. Strona UNESCO informuje również o festiwalach organizowanych w mieście, poświęconych lokalnym smakołykom; daty tych festiwali zmieniają się każdego roku, dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić aktualne ogłoszenia urzędu miasta i biura regionu. Pamiętaj, że kupując lokum lub sucuk z kajmakiem, musisz zadbać o odpowiednią temperaturę przechowywania, ponieważ produkty z kajmakiem wymagają chłodzenia. Ostatnia rada: nie próbuj zmieścić całej kuchni w jednym posiłku. Kuchnia Afyonkarahisar to długo gotowane mięsa, słodkie desery, w których syrop powoli wnika w ciasto, oraz posiłki serwowane w określonej kolejności – jest to kuchnia dla tych, którzy nie spieszą się. Po wyjściu na zamek i podziwianiu panoram miasta, usiądź przy stole i delektuj się posiłkiem – to będzie najlepszym podsumowaniem Twojego dnia.

Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz