Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Od zamku Karahisar do Bedestenu: Historia miasta położonego na skałach.

Miasto na skale Osoba odwiedzająca Afyonkarahisar po raz pierwszy poznaje miasto z jego twierdzy. Nad centrum miasta, wśród starych domów, wznosi się masywna skała, a nazwa miasta, Karahisar, odnosi się właśnie do tej skały.

Radar TürkiyeRadar Türkiye6 Kasım 20268
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Od zamku Karahisar do Bedestenu: Historia miasta położonego na skałach.

Miasto na skale

Osoba odwiedzająca Afyonkarahisar po raz pierwszy poznaje miasto dzięki zamkowi. Na terenie centrum miasta, wśród starych domów, wznosi się masywna skała, a nazwa miasta, Karahisar, odnosi się właśnie do tej skały. Portal Kultury Ministerstwa Kultury i Turystyki informuje, że zamek jest naturalną formacją skalną o charakterze wulkanicznym, osiągającą wysokość 226 metrów. Strona internetowa Urzędu Miasta Afyonkarahisar również podaje tę samą wysokość. Oznacza to, że nie jest to wzgórze stworzone przez człowieka, ale naturalna skała, na której przez wieki dobudowywano mury, pomieszczenia i cysterny. Ten opis traktuje zamek nie tylko jako punkt widokowy, ale jako część historii miasta, którą należy interpretować w kontekście otaczających go domów i rynku. Proponujemy trasę, która rozpoczyna się od skały, prowadzi przez zabytkowe domy, a następnie do Bedesten i Taşhan. Zalecamy sprawdzenie aktualnych informacji w Urzędzie Kultury i Turystyki w Afyonkarahisar.

Od Hapanuva do Karahisar: warstwy zamku

Historia zamku nie ogranicza się do jednego okresu, składa się z nakładających się na siebie warstw. Według informacji z Portalu Kultury, zamek był wykorzystywany jako umocniona pozycja podczas kampanii króla Muršil II z Hitu przeciwko Arzawie około 1350 roku p.n.e. i nosił nazwę Hapanuva. Przewodnik po mieście, wydany przez Urząd Kultury i Turystyki, opisuje to wydarzenie bardziej ostrożnie, sugerując, że król Hitów schronił się w tym miejscu podczas kampanii przeciwko Arzawie. Ze względu na różnice w datach panowania Muršil II podawanych w różnych źródłach, uważamy, że właściwe jest odczytanie tego fragmentu jako "około 14. wieku p.n.e." i "uważa się, że". Na szczycie skały znajdują się ślady kultury Frygów, którzy żyli w Anatolii między 1200 a 700 rokiem p.n.e. Na tej samej stronie internetowej podano również informację o istnieniu czterech dużych cystern. W okresie rzymskim i bizantyjskim na skale wzniesiono mury, dzięki czemu wzniesienie zyskało wygląd zamku. Zamek przeszedł w ręce Turków w okresie Seldżuków, kiedy to odbywały się tu ważne bitwy. Portal Kultury informuje, że mury zostały odrestaurowane w 1235 roku przez architekta Mimar Bedrettin Gevhertaş, który był odpowiedzialny za budowę zamków za panowania sułtana Alaaddina Keykubat I z dynastii Seldżuków. Według tego samego źródła, podczas tych prac do zamku dobudowano małą meczet oraz pałac. Po okresie panowania Seldżuków zamek zaczął być nazywany Karahisar, a ta nazwa przetrwała do dziś. W okresie osmańskim zamek służył nie tylko jako miejsce przechowywania skarbów państwa i dóbr ludności, ale także jako więzienie dla przestępców Niżne miasto obejmuje południowe i zachodnie zbocza, średnie miasto to część otoczona murami, a górne miasto to szczyt, na którym znajduje się Wieża Dziewicy. Pałac, meczet, magazyny zapasów, cysterny, magazyny amunicji i piwnice, zbudowane w okresie Seldżuków, znajdują się w różnych częściach kompleksu. W tych piwnicach przechowywano cenne przedmioty mieszkańców, jak wynika z tego samego źródła. Oznacza to, że twierdza była nie tylko strukturą obronną, ale także wspólnym miejscem przechowywania i składowania dla całego miasta. To podział na trzy części jest również potwierdzony w badaniach naukowych. Artykuł Sedy Şimşek Tolacı i Büşry Köker, opublikowany w 2021 roku w czasopiśmie AKRA, wskazuje, że w pamięci zbiorowej obecne jest jedynie górne miasto, podczas gdy badanie obejmuje również średnie i dolne miasto. Autorzy dążą do zidentyfikowania i datowania poszczególnych budowli i dodatków, które powstały w różnych okresach. Mimo to, z tego opracowania wynika jasny wniosek: twierdza, jaką widzimy dzisiaj, nie powstała w jednym etapie, ale jest żywą strukturą, która była modyfikowana i dostosowywana do potrzeb każdej epoki. Dlatego podczas zwiedzania nie zatrzymujcie się tylko na szczycie, ale przespacerujcie się również po niższych poziomach i zobaczcie, jak zmienia się struktura murów. Wspinaczka na szczyt:

Do twierdzy można dojść pieszo z centrum miasta. Strona internetowa gminy informuje, że odległość jest niewielka, a do twierdzy prowadzą znaki i wyznaczone ścieżki. Twierdza wznosi się z dzielnicy Çavuşbaş, a podejście, które rozpoczyna się wśród starych domów Afyonkarahisar, prowadzi przez obszar o znaczeniu historycznym. Schody, które były w bardzo złym stanie, zostały odrestaurowane przez zarząd województwa Afyonkarahisar w sposób zgodny z oryginałem, co znacznie ułatwiło wspinaczkę. Niemniej jednak, jest to wspinaczka po skałach, dlatego należy założyć wygodne, antypoślizgowe buty. Zarząd ds. Kultury i Turystyki województwa zaleca, aby w lecie zabierali ze sobą wodę, a ja również to polecam, ponieważ na skałach jest niewiele cienia. Zarząd ds. Kultury i Turystyki województwa zaleca również, aby nie ograniczać się tylko do wież, ale koniecznie odwiedzić górne miasto, gdzie znajduje się Wieża Dziewicy. Warto również zobaczyć płaskie obszary znajdujące się z tyłu twierdzy. Portal kulturalny informuje, że z każdego punktu twierdzy można podziwiać panoramę miasta. Do fotografowania najlepiej wybrać wczesny ranek lub późne popołudnie, gdy światło jest najlepsze, ponieważ w południe skały wyglądają na płaskie i szorstkie. Godziny otwarcia i zasady wejścia mogą się zmieniać. Przed wyjazdem należy sprawdzić aktualne informacje w Zarządzie ds. Kultury i Turystyki województ Ochrona tego miejsca jest możliwa do zbadania na podstawie oficjalnych źródeł. Dzięki dotacjom przekazywanym przez Dyrekcję Generalną ds. Dziedzictwa Kulturowego i Muzeów, w ramach planu zagospodarowania przestrzennego mającego na celu ochronę, przeprowadzono prace związane z poprawą estetyki ulicy oraz prace renowacyjne. Według portalu Kultury, od 2002 roku odnowiono elewacje i dachy 253 budynków mieszkalnych i komercyjnych, znajdujących się przy ulicy i placu. To podejście odzwierciedla koncepcję ochrony, która uwzględnia całość przestrzeni. Podczas spaceru zwróć uwagę na układ okien, proporcje fasad i linie dachów. Chociaż na oficjalnej stronie podano informację, że niektóre budynki zostały udostępnione dla turystów, nie wymieniamy konkretnych nazw firm. Celem tej części jest skupienie się na architekturze i ochronie. Bedesten i Taşhan to elementy tkanki miasta.

Po zwiedzeniu zamku i domów, można przenieść się do historycznej części miasta, związanej z handlem. Urząd Miasta Afyonkarahisar informuje, że Bedesten został zbudowany w 1914 roku przez Haci Bekir Tiryaki. Z kolei Ministerstwo Kultury i Turystyki podaje, że rynek został odbudowany w 1914 roku i składa się z 71 sklepów. Słowo "Bedesten" oznacza zadaszony rynek, na którym sprzedawano cenne towary, takie jak tkaniny i biżuteria. Ta tradycja handlowa przetrwała od czasów Imperium Osmańskiego, a Afyonkarahisar jest jednym z miast, w których nadal można znaleźć takie obiekty. Budynek znajduje się przy ulicy Köprübaşı Caddesi i, zgodnie z informacjami urzędu miasta, został wpisany do rejestru zabytków przez Regionalną Radę ds. Ochrony Zabytków w Eskişehir w 2005 roku. Za jego utrzymanie odpowiada Dyrekcja Generalna ds. Wakfów. Najcenniejszą cechą Bedestenu jest to, że nadal pełni swoją pierwotną funkcję. W większości sklepów można znaleźć artykuły związane z haftem i szyciem. Sprzedawane są tutaj wełniane nici, koronki, chusty, tkaniny i materiały do szycia. Ministerstwo Kultury i Turystyki informuje również, że w tym miejscu można zobaczyć lokalne hafty, pantofle, koronki oraz inne wyroby rękodzielnicze. W tym samym miejscu znajdują się również tradycyjne stroje noszone podczas wesel, woreczki z henny i inne elementy. Spaceruj powoli, obserwuj witryny sklepów i podziwiaj rękodzieło. Kolejnym przystankiem, znajdującym się wewnątrz rynku, jest Taşhan. Budynek, znany również jako Hoca Üveys Hanı, znajduje się w dzielnicy Umurbey Mahallesi, w pobliżu rynku Yemeniciler Çarşısı. Ministerstwo Kultury i Turystyki informuje, że han został zbudowany w połowie XVII wieku przez Kadı Abdullah Efendi, przy wsparciu lokalnych rzemieślników. Budynek ma kształt zbliżony do kwadratu, składa się z dwóch kondy W okolicach południa udajcie się do sklepów w Bedesten, a następnie do dziedzińca i arkad Taşhan. Rozpoczynając od góry wzgórza i kończąc na dziedzińcu rynku, będziecie mogli zobaczyć zarówno obronną, jak i handlową stronę miasta. Informacje i warunki zwiedzania mogą ulegać zmianom. Aktualne informacje można znaleźć na stronach internetowych Urzędu Kultury i Turystyki w Afyonkarahisar, na stronach internetowych gminy oraz na Portalu Kultury.

Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz