Dlaczego Hamsilos nie jest fiordem?
Zjeżdżając z drogi prowadzącej do Ayancık, w kierunku Akliman, las w pewnym momencie się rozrzedza, a w dole można zobaczyć wąski, kręty odcinek morza.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Zatoka Hamsilos, położona na półwyspie Sinop, w jego odnogi zwanej İnceburun, przypomina fiord, ale nim nie jest. Aby zrozumieć różnicę, należy najpierw zdefiniować, czym jest fiord. Zgodnie z materiałami edukacyjnymi amerykańskiej Narodowej Administracji Oceanicznej i Atmosferycznej (NOAA), fiordy to długie, wąskie doliny o stromych zboczach, wyrzeźbione przez lodowce. Lodowiec wycina głęboki kanał w ziemi, pozostawiając płytki, wąski próg w pobliżu morza. Po ustąpieniu lodowca, woda morska wypełnia tę głęboką dolinę. NOAA wyjaśnia również, że próg uniemożliwia głębokim, słonym wodom otwartego morza przedostanie się na dno fiordu. Dlatego też, w wielu fiordach gromadzi się na dnie woda o niskiej zawartości tlenu i niewielkim przepływie. Krótko mówiąc, fiord jest wynikiem działalności lodowca. Przykłady podane przez NOAA to miejsca, które kiedyś były pokryte lodem: Norwegia, Grenlandia, Kanada, Chile, Nowa Zelandia, Szkocja i Alaska. Aby zatoka mogła być uznana za fiord, w dolinie, w której się znajduje, musiała kiedyś sięgać lodowiec. To właśnie ta kwestia odróżnia Hamsilos od definicji fiordu. W Turcji ślady epoki lodowcowej poszukuje się w wysokich górach. Zgodnie z badaniem Cihana Bayrakdara z Uniwersytetu w Stambule, dotyczącym góry Tekeli, największe zlodowacenie w Turcji miało miejsce około 21 tysięcy lat temu, podczas Ostatniego Maksimumum Lodowcowego. To samo badanie wskazuje, że góra Tekeli, położona w regionie wschodniego i środkowego wybrzeża Morza Czarnego, charakteryzuje się najniższym położeniem granicy wiecznego śniegu, która znajduje się na wysokości 2250 metrów. Dolina w Kaukazie znajduje się na wysokości od 2670 do 2780 metrów. Ria to zatoka powstała w wyniku zalania doliny rzeki.
Nazwa Hamsilos w oficjalnych dokumentach odnosi się do tego typu wybrzeża – ria. Ria to typ wybrzeża, który powstaje, gdy woda morska zalewa dolinę rzeki. NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) określa tę formę jako "zalana dolina rzeki" i wyjaśnia, że powstaje ona w wyniku podnoszenia się poziomu morza, które zalewa istniejące doliny rzeczne. W tym przypadku to nie lodowiec, a woda rzeczna, która wyżłobiła dolinę. Morze później zalało tę dolinę. Dlatego też, aby to się stało, poziom morza musiał najpierw spaść. Artykuł autorstwa Yusufa Merta Üstün z Uniwersytetu Marmara, dotyczący półwyspu Sinop, przypomina, że podczas ostatniej epoki lodowcowej, w okresie Würm, poziom morza obniżył się o około 100 metrów. Zgodnie z tymi samymi badaniami, w okresach znacznego obniżenia się poziomu morza, Morze Czarne przybrało formę jeziora. Kiedy poziom wody był niższy, rzeki wykopywały swoje koryta głębiej. Kiedy lodowce się stopiły, a poziom morza wzrósł, dolne części tych wykopanych dolin zostały zalane wodą. Dyrekcja Ochrony Przyrody i Parków Narodowych, region 10, definiuje Hamsilos jako część głębiej wykopanej doliny rzeki Deveci, która została zalana przez morze w wyniku podniesienia się poziomu wody, tworząc tym samym port. W notatce rejestracyjnej Ministerstwa Środowiska i Urbanistyki, natomiast, stwierdza się, że dolna część doliny została zalana w wyniku osiadania terenu na lądzie. Obie te opisy mają różne akcenty, ale ich wspólny punkt jest jasny: Hamsilos powstał, gdy morze weszło do doliny rzeki. Ponieważ ria mogą powstawać zarówno w wyniku podnoszenia się poziomu morza, jak i osiadania terenu, te dwa wyjaśnienia się nie wykluczają. Artykuł Üstün opisuje również ogólny wygląd półwyspu. Południowe Góry Küre, zwrócone na północ, są pełne głębokich i wąskich dolin, które wyrzeźbiły rzeki. Pomimo niewielkiej wysokości w pobliżu wybrzeża, teren jest bardzo zróżnicowany. Rzeka Deveci jest jedną z tych krótkich i wąskich rzek. Hamsilos przybrał swój obecny kształt w miejscu, gdzie ujście takiej doliny spotyka się z morzem, a woda rzeczna wnika w głąb lądu. Kształt półwyspu jest również historią wybrzeża.
Zrozumienie Hamsilos pomaga również w zrozumieniu samego Sinop, ponieważ półwysep jest w całości dziełem procesów przybrzeżnych. Mehmet Akif Ceylan z Uniwersytetu Marmara określa Sinop jako najbardziej typowe miasto przybrzeżne w Turcji. Miasto zostało założone na starej tom Chroniony obszar krajobrazowy
Wyjątkowa wartość Hamsilos jest również potwierdzona oficjalnymi rejestrami. Zgodnie ze spisem obszarów chronionych w Sinop, sporządzonym przez Ministerstwo Środowiska i Urbanistyki, Regionalna Komisja ds. Ochrony Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego w Trabzon, decyzją z 21 listopada 1991 roku, określiła obszar, na którym znajduje się Hamsilos, jako obszar chroniony o stopniu pierwszym, a rejon Akliman jako obszar chroniony o stopniu drugim. Obszar ten został uznany za park krajobrazowy 24 sierpnia 2007 roku. Zgodnie z informacjami Dyrekcji Regionalnej ds. Ochrony Przyrody i Parków Narodowych nr 10, park ma powierzchnię 67,9 hektara i jest 22. parkiem krajobrazowym w Turcji. Portal kulturowy informuje, że na terenie parku występuje sześć gatunków roślin endemicznych, takich jak Sinopskie krokusy i Kastamonu cebulki, oraz że obszar ten jest wykorzystywany przez około 150 gatunków ptaków. Część tego bogactwa wynika z charakteru terenu. Wąska i osłonięta zatoka tworzy odmienne środowisko niż otwarte wybrzeże. Las sięga morza, a wzdłuż doliny ląd łączy się z morzem. Jak odczytać charakter terenu w Hamsilos?
Po dotarciu do zatoki, zwróć uwagę na kształt wody. Hamsilos zwęża się w kierunku wewnątrz, wijąc się jak koryto rzeki. Te zakręty zdradzają, że dolina, w której znajduje się woda, niegdyś była doliną rzeki. Na samym końcu zatoki woda kończy się, a dolina kontynuuje się na lądzie jako leśne koryto rzeki. W przeciwieństwie do fiordu, tutaj nie ma setek metrowych ścian skalnych wznoszących się z wody. Zbocza są niskie i porośnięte lasem. Po drugie, zwróć uwagę na wysokość otaczających wzgórz. Wzgórza otaczające zatokę są niskie i pokryte sosnami oraz drzewami liściastymi. Zamiast płaskiego, w kształcie litery U przekroju, charakterystycznego dla dolin erodowanych przez lodowce, tutaj znajduje się węższa dolina, ukształtowana przez erozję rzeki. Podczas spaceru w kierunku długiej plaży w Akliman, można zauważyć, jak wybrzeże ponownie się wyrównuje i jak nagle zaczyna się zatoka. Kiedy i jak się tam dostać?
Do Hamsilos można dojechać minibusami kursującymi między Sinop a Akliman, odjeżdżającymi z centrum miasta Sinop. Osoby podróżujące samochodem mogą dojechać drogą łączącą Samsun z Sinop, a następnie skręcić w kierunku Ayancık, a stamtąd w kierunku Akliman. W Akliman znajduje się obszar do użytku jednodniowego, wyposażony w parking, ścieżki spacerowe, wiatrochrony i tarasy widokowe. Zgodnie z informacjami Dyrekcji Regionalnej ds. Ochrony Ośrodek Regionalny, Park Przyrodniczy Hamsilos w Sinop: https://bolge10.tarimorman.gov.tr/Menu/48/Sinop-Hamsilos-Tabiat-Parki
- Portal Kultury, Park Przyrodniczy Hamsilos: https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/sinop/gezilecekyer/hamsilos-tabiat-parki
- Ministerstwo Środowiska i Urbanistyki, Sinop, Hamsilos-Akliman: https://webdosya.csb.gov.tr/db/sinop/menu/tescilli_20180207044230.pdf
- Ministerstwo Środowiska i Urbanistyki, Obszary chronione i zasoby naturalne w Sinop: https://webdosya.csb.gov.tr/db/samsun/editordosya/file/Sinop%20Sit%20Alanlar%C3%84%C2%B1%20ve%20Tabiat%20Varl%C3%84%C2%B1klar%C3%84%C2%B1.pdf
- Wydział Kultury i Turystyki w Sinop, Formy terenu: https://sinop.ktb.gov.tr/TR-399002/yer-sekilleri.html
- Wydział Kultury i Turystyki w Sinop, Budowa geologiczna: https://sinop.ktb.gov.tr/TR-399001/jeolojik-yapi.html
- NOAA National Ocean Service, Samouczek o estuariach, Geologia: https://oceanservice.noaa.gov/education/tutorial_estuaries/est04_geology.html
- Yusuf Mert Üstün, Potencjalny wpływ zmian poziomu morza związanych ze zmianami klimatycznymi na półwysep Sinop (Journal of Disaster and Risk, 2019): https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/849502
- Mehmet Akif Ceylan, Ogólny przegląd tombol znajdujących się na wybrzeżach Turcji, na których znajdują się osady miejskie (Marmara Geographical Journal, 2011): https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/3247
- Cihan Bayrakdar, Ślady późnoplejstocyenowych zlodowaceń na górze Tekeli (Tokat) (Journal of Geomorphological Research, 2018): https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/642739
- Wikipedia, Hamsilos: https://tr.wikipedia.org/wiki/Hamsilos
Komentarze
Napisz pierwszy komentarz
