Miasto ukształtowane przez orzechy.

Aby zrozumieć Giresun, należy najpierw przyjrzeć się jego zboczom. Każdy wzniesienie, wznoszące się nad morzem, jest pokryte plantacjami orzechów włoskich, a ten widok nie jest przypadkowy; architektura miasta, handel i rytm życia wyewoluowały dzięki temu jednemu produktowi.

Orzechy włoskie uprawiane są w Giresun od wieków, ale prawdziwa transformacja nastąpiła w XIX wieku wraz z rozwojem eksportu. Dochody z towarów wysyłanych przez port do Europy wracały do miasta, a kamienne rezydencje, które można zobaczyć dzisiaj w dzielnicy Zeytinlik, zostały zbudowane w tym okresie. Domy rodzin kupieckich, zarówno greckich, jak i tureckich, z ich fasadami i układem wnętrz, odzwierciedlają bogactwo tamtych czasów. Spacerując wąskimi uliczkami tej dzielnicy, w rzeczywistości podróżuje się przez historię ekonomiczną tego produktu.

Kalendarz również jest zsynchronizowany z uprawą orzechów. Sierpień to miesiąc zbiorów, a wtedy zbocza ożywają; zbiory wciąż odbywają się głównie ręcznie, a do regionu przybywają sezonowi pracownicy. Zebrane orzechy są najpierw suszone w plantacjach, a następnie na betonowych powierzchniach przed domami. Widok orzechów rozsypanych wzdłuż drogi to najbardziej charakterystyczny widok Giresun w sierpniu i wrześniu.

Sam produkt również nie jest jednolity. Orzechy włoskie z Giresun, charakteryzujące się specyficznym kształtem, są produktem oznaczonym geograficznie i ze względu na zawartość tłuszczu i aromat, stanowią odrębną kategorię; są szczególnie poszukiwane w przemyśle czekoladowym. Kupując w lokalnych sklepach, warto zapytać o odmianę, ponieważ to robi różnicę.

Orzechy włoskie pojawiają się również w kuchni. Orzechowe halva, ciastka z orzechami i pasta orzechowa to podstawowe produkty w lokalnych sklepach. Ale tutaj orzechy nie są tylko pamiątką, ale źródłem utrzymania; dlatego najlepszym sposobem na poznanie ich jest spacer wzdłuż plantacji, a nie w sklepie.

Podczas zwiedzania: jeśli przyjedziesz w sierpniu, zobaczysz zbiory, ale drogi wiejskie będą zatłoczone traktorami. Doliny, takie jak Yağlıdere, najlepiej pokazują, jak plantacje rozciągają się na tarasach. W Muzeum w Giresun znajdują się dokumenty dotyczące handlu orzechami; rozpoczęcie zwiedzania od tego miejsca może być dobrym pomysłem, aby zrozumieć miasto.