Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Dzień Muzeów na Kampusie Uniwersytetu Ege.

Wielu mieszkańców Izmiru kojarzy Bornovę z wschodnim krańcem linii metra, a także z miejscem, gdzie znajduje się duża liczba studentów i szpital.

Radar TürkiyeRadar Türkiye15 Ekim 2026
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Dzień Muzeów na Kampusie Uniwersytetu Ege.

Wielu mieszkańców Izmiru kojarzy Bornovę z wschodnim krańcem linii metra, miejscem pełnym studentów i szpitalem. Jednakże, kampus Uniwersytetu Egejskiego i przyległa ulica Gençlik, stanowią jedno z najbogatszych skupisk muzeów w mieście. Pięć odrębnych kolekcji, obejmujących wszystko, od skamieniałości po ludowe instrumenty, a nawet miniaturową książkę, którą uważa się za najmniejszą na świecie, oraz klasyczne anatolijskie dywany, znajdują się w odległości spaceru od siebie. Ten artykuł opisuje, jak zwiedzić te kolekcje w ciągu jednego dnia roboczego. Nie podajemy cen ani godzin otwarcia, ponieważ mogą się one zmieniać, a aktualne informacje dla każdego muzeum znajdują się na jego stronie internetowej. Dlaczego w dni robocze?

Jedyną zasadą, którą należy pamiętać przed zaplanowaniem wizyty, jest to, że muzea uniwersyteckie są jednostkami badawczymi i działają zgodnie z normalnym harmonogramem pracy. Strona internetowa Muzeum Historii Naturalnej informuje, że jest nieczynne w soboty, niedziele i święta; Muzeum Etnograficzne i Muzeum Sztuk Papierniczych i Książkowych są otwarte w dni robocze. Natomiast Arkas Sanat Bornova, znajdujące się tuż za kampusem, jest zamknięte tylko w poniedziałki, zgodnie z informacjami na swojej stronie. Dlatego najlepszym dniem na wizytę w muzeach jest od wtorku do piątku. Planując dzień, warto poświęcić poranek na Muzeum Historii Naturalnej, a popołudnie na pozostałe obiekty. Duże grupy, takie jak te szkolne, powinny wcześniej umówić się na wizytę w Muzeum Historii Naturalnej; indywidualni zwiedzający i rodziny płacą opłatę wstępu, a dla niektórych grup obowiązują zniżki – aktualne ceny można sprawdzić na stronach internetowych muzeów. Jak dotrzeć na kampus?

Uniwersytet Egejski został założony w 1955 roku, a w 1956 roku rozpoczęto tam działalność dydaktyczną. Jest to pierwsza uczelnia w regionie Egejskim i piąta w Turcji. Kampus, położony w Bornovie, zajmuje teren o powierzchni około 3450 hektarów, co oznacza, że jest to obszar, który najlepiej zwiedzać pieszo. Najłatwiejszym sposobem dotarcia jest linia M1 metra w Izmirze. Stacja Uniwersytetu Egejskiego, znajdująca się wewnątrz kampusu, została otwarta w 2012 roku i ma dwa wejścia. Stacja Bornova, znajdująca się o jedną stację wcześniej, znajduje się w pobliżu Wydziału Medycyny i szpitala. Osoby przyjeżdżające z Konak lub Halkapınar mogą bezpośrednio dojechać metrem na kampus. Na stronie internetowej Arkas Sanat Bornova podano, że najbliższy przystanek autobusowy, z którego można dojechać do kampusu, to przystanek Rektörlük. Kilka linii autobusowych kursujących w kierunku stacji metra Evka 3 zatrzymuje się na tym przystanku. Zaznaczenie na mapie kampusu lokalizację poszczególnych budynków pomoże uniknąć zagubienia na rozległym terenie W tej samej galerii znajdują się również skamieniałości ssaków znalezione w Turcji, takie jak koty z kłami, oraz *Archaeopteryx*, uważany za przodka ptaków, oraz czerwone kolumny z trawertynu charakterystyczne dla regionu Kütahya. Galeria paleontologiczna jest najpopularniejszą częścią muzeum. Skamieniałości są tutaj uszeregowane chronologicznie i według ewolucji, pozwalając na obserwację kolejno skamieniałości skrzypów z okresu karbonu, a także skamieniałości ssaków, takich jak słonie, nosorożce i zwierzęta podobne do żyraf. Szczególną uwagę zwracają dwie części tej galerii: ślady stóp ludzkie, powstałe około dziesięć tysięcy lat temu po erupcji wulkanicznej w regionie Salihli, oraz szkielet syryjskiego słonia znalezionego w bagnie jeziora Gavur w Kahramanmaraş. W Galerii Skał i Minerałów prezentowane są próbki marmuru, perlitu i węgla, a także olbrzymie kryształy kwarcu, a zjawiska wulkaniczne są ilustrowane za pomocą efektów dźwiękowych i dymowych. W Galerii Ptaków można zobaczyć 104 gatunki występujące w regionie Egejskim, a w Ogólnej Galerii Zoologicznej znajdują się dwa okazy anatolijskiego lwa z regionu Selçuk. W Galerii Ewolucji i Osteologii Porównawczej obok siebie znajdują się szkielety wieloryba, strusia i kangura, a także szkielet człowieka z okresu rzymskiego, który żył w Uşak. Jeśli przychodzisz z dzieckiem, zacznij od dinozaurów, a zakończ na ptakach; to muzeum z łatwością zajmie godzinę.

Po południu, Muzeum Etnograficzne

W przerwie obiadowej przejdź do Muzeum Etnograficznego. Budynek muzeum, znany obecnie jako Sirkehane, został zbudowany pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku. Jego pierwszy właściciel jest nieznany. Zgodnie z przewodnikiem po mieście, który udostępnia Gmina Miejska Izmir, w 1943 roku budynek przeszedł na własność Skarbu Państwa, a w latach 60. tylna część budynku była wykorzystywana przez Wydział Rolnictwa jako zakład produkcji octu i konserw, a przednia część służyła jako mieszkania. Budynek, przekazany w 1990 roku na rzecz uniwersytetu w zamian za grunty, został w dużej mierze zniszczony, ale w 2010 roku został odbudowany, a tego samego roku, za zgodą Ministerstwa Kultury, stał się muzeum prywatnym. Jego fasada, wykonana z kamienia i cegły, tworzy spokojny zakątek w ogrodzie, jak widać na zdjęciu na okładce. Wewnątrz prezentowane są 2100 tradycyjnych strojów z krajów bałkańskich i świata tureckiego, 110 instrumentów ludowych, biżuterii, broni, skrzyń i szaf. Całkowita liczba eksponatów wynosi 2499 na stronie internetowej uniwersytetu w języku tureckim i 34 W budynku Ballian, pochodzącym z XIX wieku, w dniu 12 grudnia 2012 roku powstało muzeum, które w 2013 roku uzyskało status muzeum specjalnego i jest uważane za pierwsze tego typu muzeum w Turcji. Kolekcja, licząca blisko tysiąc obiektów, została zgromadzona dzięki darowiznom osób prywatnych, instytucji i artystów. Na parterze prezentowana jest historia papieru: organiczne materiały pisarskie, takie jak papirus i pergamin, proces powstawania papieru, a także kolorowe papiery z XV wieku do czasów współczesnych oraz współczesna sztuka papiernicza. Piętro jest poświęcone książkom. W sekcji poświęconej drukarstwie znajdują się oryginalna strona inkunabu wydrukowana w drukarni Gutenberga oraz oryginalny słownik Vankulu wydrukowany w drukarni İbrahima Müteferrikiego. W tym muzeum warto poświęcić czas. W sekcji poświęconej książkom artystów znajdują się trójwymiarowe książki Andy'ego Warhola, a w sekcji poświęconej książkom dla dzieci znajdują się trójwymiarowe wydania takich dzieł jak "Mały Książę" i "Alice w Krainie Czarów". Oryginalne przykłady tradycyjnych sztuk książkowych, takich jak kaligrafia, zdobienia, miniatury, oprawy i marmoryzacja, znajdują się na dwóch piętrach. Najbardziej znanym obiektem muzeum jest miniaturowa książka, ręcznie drukowana na jedwabnym papierze, o wymiarach od 2,4 do 2,9 milimetra. Część eksponatów jest prezentowana w zaciemnionych pomieszczeniach, co pozwala na dokładne obejrzenie szczegółów opraw. Muzeum organizuje warsztaty i spotkania związane z kolekcją podczas Tygodnia Muzeów. Jeśli Twój pobyt przypada na ten czas, warto wcześniej zapoznać się z programem.

Wśród willi, Uniwersytet odrestaurował osiem willi w dzielnicy Bornova, zachowując ich oryginalny charakter i nadając im nowe funkcje. Najbardziej znaną z nich jest Wielka Willa, która służy jako siedziba rektoratu; według źródeł, została zakupiona w 1836 roku przez Charltona Whittalla. Większość tych willi pełni funkcje biur i nie jest dostępna do zwiedzania, ale jedna z nich jest muzeum. Willa La Fontaine, położona obok Willi Murat, nosi imię swojego pierwszego właściciela, Jamesa La Fontaine. W 1963 roku willa została zakupiona przez uniwersytet w celu zaspokojenia potrzeb przestrzennych. W kolejnych latach pełniła funkcję szkoły dla niewidomych, koszar żandarmerii i artylerii oraz Instytutu Zdrowia Publicznego, a w 1996 roku ponownie przeszła na własność uniwersytetu. Po renowacji w 2010 roku, służy jako Centrum Praktyki i Badań nad Zasadami Atatürka i Historią Rewolucji oraz muzeum. Budynek, składający się z piwnicy i dwóch kondygnacji, charakteryzuje się prostą fasadą; najbardziej charakterystyczne elementy to łuk wejściowy Willę długo nazywano Domem Wood-Paterson. Malarka i kompozytorka Hortense Wood mieszkała tutaj do swojej śmierci w 1924 roku; mówi się, że Franz Liszt uczył ją gry na fortepianie, a sam Liszt grał na fortepianie znajdującym się w tzw. "Kairskim Salonie" w willi. Budynek został nabyty w 2018 roku i poddano go pięcioletniej renowacji, po której został otwarty dla zwiedzających w 2023 roku. Obecnie w willi prezentowana jest selekcja z kolekcji dywanów Arkas. Zgodnie z informacjami na stronie instytucji, kolekcja składa się głównie z dywanów wytwarzanych w zachodniej Anatolii w latach od XV do XIX wieku; oprócz dywanów z Uşak, znanych pod nazwami Holbein, Lotto, Yıldızlı Uşak i Madalyonlu Uşak, znajdują się również dywany z regionów Gördes, Bergama, Kula, Milas i Konya. Według Wikipedii, w dziesięciu salach znajduje się blisko siedemdziesięciu pięciu dywanów, a także sala z tkackimi narzędziami, przędzami i narzędziami, oraz sala, w której wyświetlany jest krótki film dokumentalny. W ogrodzie znajduje się minigolf z dziewięcioma torami, a na każdym torze umieszczono ceramiczną makietę willi w Bornovie; jest to piękny sposób na powtórzenie zwiedzania willi w mniejszej skali.

**Praktyczne wskazówki:**

* Najlepszy dzień na wizytę to wtorek do piątku; muzea uniwersyteckie są otwarte w weekendy, a Arkas Sanat Bornova jest zamknięte w poniedziałki.
* Najlepsza kolejność zwiedzania to: rano Muzeum Historii Naturalnej, w połowie dnia Muzeum Etnograficzne, po południu sale poświęcone sztuce papieru i książek, a na koniec Wille La Fontaine i Mattheys. Taka kolejność najlepiej wykorzystuje czas i godziny otwarcia.
* Grupy szkolne lub duże grupy powinny umówić się na wizytę w Muzeum Historii Naturalnej i Arkas Sanat.
* Kampus jest miejscem edukacyjnym; podczas sesji egzaminacyjnych należy zachować ciszę w pobliżu budynków wydziałów i odwiedzać tylko sale przeznaczone do zwiedzania.
* Można przeczytać artykuł o historii willi, który jest częścią szerszego opracowania o Izmirze, zatytułowanego "Levanten İzmir".

**Źródła:**

* Ege Üniversitesi Tabiat Tarihi Uygulama ve Araştırma Merkezi, Historia: [https://tabiattarihi.ege.edu.tr/tr-5172.html](https://tabiattarihi.ege.edu.tr/tr-5172.html)
* Ege Üniversitesi Tabiat Tarihi Müzesi, Galeria Wstępna: [https://tabiattarihi.ege.edu.tr/tr-5195.html](https://tabiattarihi.ege.edu.tr/tr-5195.html)
* Ege Üniversitesi Tabiat Tarihi Müzes Kolekcje dywanów anatolijskich z XIX i XX wieku, https://arkassanat.com/portfolio/arkas-koleksiyonunda-15-ve-19-yuzyil-anadolu-halilari/

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz