Przewodnik po wyspie Cunda i Parku Przyrodniczym Wysp Ayvalık.
Wyspa Cunda – ogólne informacje Strona poświęcona kulturze gminy Ayvalık przedstawia wyspę Alibey (Cunda) jako wyspę objętą ochroną ze względu na jej naturalne piękno i zabytkowe budynki.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Ogólny opis wyspy Cunda
Strona internetowa poświęcona kulturze gminy Ayvalık przedstawia wyspę Alibey (Cunda) jako obszar chroniony ze względu na jej naturalne piękno i zabytkowe budynki. Strona ta podkreśla, że Cunda jest popularnym ośrodkiem turystycznym, oferującym dostęp do morza, lokalną kuchnię, bogatą historię i dziedzictwo kulturowe, którego ochrona jest priorytetem. Na stronie poświęconej parkom natury Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, wyspa Alibey jest wymieniana jako pierwsza spośród 21 wysp wchodzących w skład parku. Oznacza to, że Cunda to zarówno osada miejska, jak i część chronionego archipelagu. Krótka historia wyspy
Zgodnie z artykułem o inwentaryzacji architektury miejskiej, opublikowanym w czasopiśmie TÜBA-KED, wyspa i jej okolice nosiły nazwę Moshonisia, co oznacza "wyspę o pięknym zapachu", nadaną przez zamieszkującą ją ludność grecką. Turcy osmańscy nazywali wyspę Cezire-i Yunda, czyli Wyspa Yunda; od tego pochodzi dzisiejsza nazwa Cunda. Artykuł informuje, że wyspa przeszła pod panowanie osmańskie w XV wieku i stała się dystryktem podległym prefekturze Midilli. W 1862 roku Cunda stała się niezależną gminą, a w 1908 roku – okręgiem administracyjnym. Po zmianach demograficznych na początku XX wieku, na wyspę przybywali przesiedleńcy z Krety i Midilli. Od 1980 roku wyspa nosi nazwę Alibey, jednak w potocznym języku nadal używana jest nazwa Cunda. Historyczna tkanka miejska
To, co czyni Cundę atrakcyjną jako trasa turystyczna, to nie pojedynczy budynek, ale zachowana w całości tkanka miejska. Zgodnie z artykułem, Cunda jest jednym z naszych zabytkowych osiedli, które zachowały swoje unikalne cechy dzięki swoim domom, sklepom, młynom i jednorodnej tkance miejskiej. Obszar chroniony znajduje się w południowej części wyspy, w stronę Ayvalık, w obrębie dwóch dzielnic. Uważa się, że Aşıklar Tepesi, gdzie osada została założona, charakteryzuje się organicznym układem ulic. Na południowym wybrzeżu i na zboczach opadających w stronę morza, dominuje układ ulic w formie siatki. Centrum handlowe, składające się z przylegających do siebie sklepów, w większości w jednym lub dwóch piętrach, rozciąga się wzdłuż południowego wybrzeża. Artykuł podkreśla, że architektura miejska, w której dominowała ludność grecka od XVIII do początku XX wieku, jest szczególnie imponująca w pobliżu morza, odzwierciedlając potęgę zamożnych właścicieli. Wzdłuż ulic wyłożonych kostką brukowaną, ciągną się przylegające do siebie domy, w dwóch lub trzech piętrach, z murami z kamienia. Ich najbardziej charakterystyczne cechy to monumentalne drzwi Mosty i drogi
Zgodnie z informacjami Urzędu Gminy Ayvalık, wyspa Alibey jest połączona z lądem za pomocą dwóch oddzielnych mostów. Most, który został zbudowany w 1964 roku w rejonie cieśniny Dolap, łączy wyspy Alibey i Lale. Strona internetowa gminy prezentuje tę konstrukcję jako pierwszy most na cieśninie w Turcji; jednak nie możemy potwierdzić tego twierdzenia w innych źródłach, dlatego podajemy tę informację wyłącznie na podstawie danych gminy. Wyspa Lale natomiast jest połączona z lądem za pomocą 700-metrowej drogi, która została zbudowana w 1817 roku poprzez zasypanie części morza. W ten sposób podróż do Cunda to krótki przejazd lądem i wodą, obejmujący dwie małe wyspy. Zwalniając na moście, można podziwiać widoki na morze po obu stronach. Jeśli podróżujesz samochodem, wybierz bezpieczne miejsce, aby się zatrzymać.
Park Narodowy Wysp Ayvalık
Zgodnie z informacjami Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, Oddział Regionalny nr 2, Park Narodowy Wysp Ayvalık znajduje się na styku regionów Marmara i Egejskiego. Obszar ten został uznany za park narodowy decyzją Rady Ministrów z dnia 21.04.1995, opublikowaną w Dzienniku Urzędowym nr 22265. Park ma łączną powierzchnię 19 624 hektarów, z czego 1 432 hektary to obszary leśne, 1 028 hektarów to tereny państwowe, 1 195 hektarów to tereny prywatne, a 15 969 hektarów to obszary morskie. W obrębie parku znajdują się wyspy: Alibey, Pınar, Çıplak, Yellice, Güneş, Kız, Yumurta, Balık, Balkan, Kara, Hasır, Küçükmaden, Büyükmaden, Güvercin, Taşlı, Yelken, Yalnız, Yuvarlak, Göz, Tavuk i Kumru. Należy pamiętać, że ta liczba nie należy mylić z liczbą 17 900 hektarów podawaną przez Urząd Gminy Ayvalık. Na stronie internetowej gminy znajduje się informacja, że w 1976 roku obszar o powierzchni 17 900 hektarów, obejmujący Ayvalık i okoliczne tereny, został uznany za obszar o znaczeniu kulturowym i przyrodniczym. Oznacza to, że obszar o znaczeniu kulturowym i przyrodniczym oraz park narodowy to dwa różne rodzaje ochrony, a każdy z nich ma własną powierzchnię. Nie należy tego traktować jako sprzeczność. Strona internetowa ministerstwa informuje, że park znajduje się w odległości około 8,5 kilometra od centrum miasta Ayvalık, 122 kilometry od centrum prowincji Balıkesir i 157 kilometrów od Izmiru. Dojazd drogą odbywa się przez autostradę E-87 (D-550). Najbliższe lotnisko to lotnisko Balıkesir Koca Seyit, oddalone o około 41 kilometrów O stronie internetowej można również przeczytać, że punkt widokowy "Şeytan Sofrası" oferuje spektakularne widoki na zachód słońca. Portal sugeruje, aby dojechać tam śladem znaków "Şeytan Sofrası" wzdłuż wybrzeża między Ayvalık a Sarımsaklı, a droga na szczyt zajmuje około dziesięć minut. Droga jest otoczona drzewami i jest lekko kręta. Portal wspomina również o minibusach odjeżdżających z placu Cumhuriyet w Ayvalık oraz o minibusach taksówkach kursujących z plaż w Sarımsaklı. Ze względu na zmienne rozkłady jazdy i ceny, aktualne informacje należy uzyskać w lokalnych źródłach transportu. Jeśli planujecie tam dotrzeć blisko zachodu słońca, warto wcześniej zaplanować powrót. Jak się tam dostać?
Najlepszym sposobem na zwiedzanie Cunda jest spacer. Ze względu na brukowane uliczki, warto założyć wygodne buty. W godzinach porannych jest spokojniej i światło pada delikatniej na kamienne powierzchnie, co pozwala lepiej dostrzec detale historycznej zabudowy. W miesiącach letnich jest więcej turystów, a upał może być uciążliwy; wiosna i jesień są zazwyczaj bardziej komfortowe do spacerów. W godzinach szczytu, poruszajcie się powoli po wąskich uliczkach i unikajcie blokowania wejść do domów. Nie polecamy żadnych przewozów wodnych ani operatorów do parku. Aktualne informacje dotyczące transportu i warunków zwiedzania można znaleźć na oficjalnych stronach internetowych Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa oraz Urzędu Gminy Ayvalık. Podczas wizyty na wyspie i w parku, weźcie ze sobą wodę i krem z filtrem, ponieważ dostęp do cienia i udogodnień jest ograniczony. Uwagi dotyczące szacunku dla przyrody:
W parku nie ma udogodnień, takich jak kosze na śmieci. Zabierajcie ze sobą wszystko, co przyniesiecie. Nie odchodźcie od wyznaczonych ścieżek w zaroślach i lasach, nie zbierajcie roślin i nie łamcie gałęzi. Obserwujcie zwierzęta z daleka, nie przeszkadzajcie im; nie karmcie ich. Sprawdźcie zasady dotyczące palenia ognisk i biwakowania na stronie Ministerstwa; w porze suchych miesięcy należy zachować szczególną ostrożność przy paleniu ognisk na otwartej przestrzeni. Te same zasady dotyczą obszaru miejskiego Cunda: nie piszcie na murach, nie niszczcie zabytków. Źródła:
- Urząd Gminy Ayvalık, Wyspa Cunda, https://www.ayvalik.bel.tr/Kultur/Detay?kulturId=816b2e04-23aa-4636-acc2-1503ccafb9ec
- Dyrekcja Regionalna nr 2 Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, Park Przyrodniczy Wysp Ayvalık, https://bolge2.tarimorman.gov.tr/Menu/157/Ayvalik-Adalari-Tabiat-Parki
- Portal Kultury Ministerstwa Kultury i Tur
Komentarze
Napisz pierwszy komentarz
