Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Historia kolei w Ankarze.

Jednym z czynników, które przyczyniły się do przekształcenia Ankary w stolicę, była kolej. Pod koniec 1892 roku, kiedy to linia kolejowa połączyła Ankarę z Stambułem, miasto było niewielkim miasteczkiem w Anatolii, zajmującym się handlem wełną i zbożem.

Radar TürkiyeRadar Türkiye15 Ekim 2026
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Historia kolei w Ankarze.

Ankarę na stolicę przekształciło wiele czynników, a jednym z nich była kolej. Pod koniec 1892 roku, gdy linia kolejowa dotarła do miasta, Ankara była niewielkim miasteczkiem w Anatolii, zajmującym się handlem wełną i zbożem. Trzydzieści lat później, ten sam, niewielki budynek stacyjny stał się sztabem podczas wojny, a pięćdziesiąt lat później – obok niego wzniesiono jeden z najbardziej imponujących budynków Republiki. Dziś pociągi podmiejskie, szybkie pociągi i Orient Express korzystają z tych samych peronów. Ten artykuł opowiada historię kolei w Ankarze i sugeruje, jak można śladami tej historii podróżować jednym pociągiem.

Budowa kolei w Anatolii rozpoczęła się w czasach sułtana Abdula Aziza, na azjatyckim brzegu Stambułu. Pierwszy odcinek, biegnący od Haydarpaşa do Pendik, został otwarty w 1872 roku, a odcinek do İzmit w 1873 roku. Prace nad przedłużeniem linii do Ankary zostały wstrzymane z powodu braku funduszy. Ostatecznie, koncesję przejęła firma Deutsche Bank, a 4 października 1888 roku została założona firma Osmanlı Anadolu Demiryolları, znana we Francji jako Chemins de Fer Ottomans d'Anatolie. Budowa linii w kierunku Ankary rozpoczęła się w maju 1889 roku, a 31 grudnia 1892 roku linia została otwarta dla tego miasta. Ankara przez pewien czas była końcowym punktem tej linii. Wełna i inne produkty eksportowane z miasta były transportowane do Stambułu właśnie tą linią, jeszcze przed I wojną światową. Podczas wojny, pociągi firmy transportowały materiały na front. Zgodnie z informacjami z Wikipedii, w latach 1814-1918 w stacji w Ankarze nie kursowały pociągi pasażerskie.

**Budynek Dyrekcji, stacja będąca sztabem**

Pierwsza stacja w Ankarze to dwukondygnacyjny, niewielki budynek z kamienia, który znajduje się wewnątrz obecnego dworca. Budynek ten, zbudowany w 1892 roku podczas budowy linii, służył jako siedziba dyrekcji kolei i nosił nazwę Budynek Dyrekcji. Po zawieszeniu broni w Mondros, w tym budynku stacjonował sztab brygady brytyjskiej, która przybyła do miasta. Kiedy rozpoczęła się Walka o Niepodległość, budynek stał się siedzibą i mieszkaniem Mustafy Kemala. Źródła różnią się co do daty: Portal Kultury podaje, że budynek został przekazany jego dyspozycji od 27 grudnia 1919 roku, natomiast Wikipedia informuje, że przez pierwsze miesiące wykorzystywano budynek Ziraat Mektebi (Szkoły Rolniczej), a do budynku dyrekcji przeniesiono się w 1920 roku. 21 października 1921 roku w tym budynku odbyła się ceremonia podpisania Traktatu z Ankarą. 24 grudnia Budynek od zewnątrz: konstrukcja, której narożniki są wykonane z kamienia, a gzymsy z drewna, zdobią jedynie okna z łukami. Ta skromna fasada znalazła się również na serii znaczków pocztowych poświęconych domom Atatürka w 2004 roku. Obok muzeum stoi pomalowany na biało wagon. Ten specjalny pojazd, wyprodukowany w Niemczech, był używany przez Atatürka podczas jego podróży po kraju w latach 1935-1938, a także służył do transportu jego ciała z Izmit do Ankar w dniach 19-20 listopada 1938 roku. Narodowe kolejnictwo i nowe stacje

W pierwszych latach Republiki zarządzanie koleją stopniowo przechodziło w ręce państwa. 3 marca 1924 roku powstało pierwsze państwowe przedsiębiorstwo kolejowe w kraju, Anadolu-Bağdat Demiryolları. W 1927 roku linie zostały upaństwowione, a w 1929 roku obecny poprzednik TCDD, czyli Główny Zarząd Kolei Państwowych, przejął działalność. W tym okresie wokół Ankary powstały nowe stacje. Stacja Kayaş, położona na linii Ankara-Kars, prowadzącej na wschód, została otwarta 20 listopada 1925 roku. Na zachodzie, na terenie farmy leśnej Atatürka, stacja Gazi, zaprojektowana przez Burhanettina Tamciego w stylu Pierwszej Architektury Narodowej, została oddana do użytku 1 lutego 1926 roku. Historyczny budynek Gazi stoi do dziś; peron przed budynkiem jest zamknięty dla pasażerów, a pociągi odjeżdżają z sąsiedniego peronu. W tym samym okresie za stacją zbudowano warsztaty kolejowe, służące do naprawy i konserwacji pociągów. Te warsztaty, wybudowane w latach 1926-1927, były wykorzystywane do 1995 roku. Dwa z trzech budynków uległy poważnym uszkodzeniom; zachowany budynek został odrestaurowany w 2010 roku według projektu architektów Semry i Özcana Uygurów i został otwarty jako centrum sztuki o nazwie CerModern. Zwiedzanie warsztatu kolejowego o wysokich sufitach to najłatwiejszy sposób na poznanie dziedzictwa przemysłowego Ankary. Stacja z 1937 roku, brama stolicy

Pierwszy budynek stacji okazał się niewystarczający dla rozwijającej się stolicy. W listopadzie 1934 roku rozpoczęto prace przygotowawcze pod kątem nowego dworca, zaprojektowanego przez architekta Şekipa Akalına. Wodowanie fundamentów nastąpiło 3 listopada 1935 roku, a budynek został otwarty 30 października 1937 roku. Akalın zaprojektował dworzec nie tylko jako stację, ale także jako kompleks, obejmujący restaurację, mieszkania służbowe i budynki administracyjne. Konstrukcja o szkieletowej konstrukcji żelbetowej jest pokryta z zewnątrz kamieniem ankara. Monumentalne kolumny wejści Te tłumaczenie:

Te pociągi przez czterdzieści cztery lata łączyły osiedla na zachodzie miasta z centrum. Linia została zamknięta 11 lipca 2016 roku w celu modernizacji i ponownie otwarta 12 kwietnia 2018 roku pod nazwą Başkentray. Obecnie na linii o długości 37,472 kilometra znajduje się 24 stacje; podczas modernizacji liczba stacji zmniejszyła się z 28 do 24. Pociągi przejeżdżają kolejno przez dzielnice Sincan, Etimesgut, Yenimahalle, Altındağ, Çankaya i Mamak. Możliwe są przesiadki na stacjach Ankara Garı i Kurtuluş na linię Ankaray, a na stacjach Ankara Garı i Yenişehir na metro. Era szybkich pociągów.

Pierwsza trasa szybkiego pociągu w Turcji została uruchomiona 13 marca 2009 roku między Ankarą a Eskişehir. Następnie, 23 sierpnia 2011 roku otwarto linię do Konii, a 25 lipca 2014 roku linię do Stambułu. Ze względu na rosnącą liczbę pasażerów, w pobliżu starego dworca został zbudowany Dworzec Szybkich Pociągów w Ankarze, który został oddany do użytku 29 października 2016 roku. Nowy budynek znajduje się nad trzema peronami o długości 400 metrów i jest połączony ze starym dworcem kładką dla pieszych. Sekcja szybkiego pociągu na stacji Kayaş została również otwarta 26 kwietnia 2023 roku. W ten sposób miasto, które w 1892 roku było ostatnim przystankiem, stało się dziś centrum sieci szybkich pociągów w kraju. Gdzie znajdują się lokomotywy?

Przez wiele lat, po stronie dworca przy ulicy Celal Bayar, znajdowało się muzeum parowych lokomotyw na wolnym powietrzu. Lokomotywy z tego muzeum, otwartego w 1991 roku, zostały przeniesione 5 grudnia 2013 roku do zakładów Behiç Bey należących do TCDD ze względu na budowę dworca szybkich pociągów; część z nich znajduje się obecnie na wystawie plenerowej Muzeum Nauki i Technologii ODTÜ. Jeśli chcą Państwo zobaczyć lokomotywy, zalecamy uzyskanie aktualnych informacji o zwiedzaniu w odpowiednich instytucjach. Na zachodzie miasta, w Polatlı, jedna ze stacji została całkowicie przekształcona w muzeum. Stacja Malıköy, która podczas Wojny Dardanelskiej służyła jako centrum logistyczne, punkt medyczny i magazyn amunicji dla armii, została otwarta 1 czerwca 2008 roku jako Muzeum Kolejowe TCDD Malıköy. W muzeum można zobaczyć niemiecką lokomotywę z 1897 roku oraz wagon z 1909 roku, które były używane podczas tej wojny. Jednodniowa wycieczka linią Başkentray.

Można przeżyć tę historię podczas jednej podróży. Zacznijcie rano od zachodu, od stacji Gazi, i pod Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz