
Vijf moskeeën in het kielzog van Mimar Sinan.
Log in om te liken en te beoordelen
Sinan heeft dit probleem gedurende vijftig jaar op verschillende schaal aangepakt; deze route volgt die aanpak, van zijn grootste tot zijn kleinste gebouw. De volgorde is niet chronologisch, maar gebaseerd op de grootte. De route bestaat uit vijf locaties, allemaal moskeeën die open zijn voor het publiek.
Duur: een hele dag. Beste tijd: het hele jaar door; probeer de tijden tussen de middag- en avondgebeden te bezoeken. Vervoer: Vier van de moskeeën zijn te voet bereikbaar in de historische wijk, voor Şemsi Paşa is een veerboot naar Üsküdar nodig.
Routestops

De Süleymaniye Moskee, gebouwd door Mimar Sinan tijdens de regeerperiode van Sultan Süleyman, is een van de meesterwerken van de Ottomaanse architectuur en heeft zowel religieus als cultureel een grote betekenis.
Voordat u het gebouw binnen gaat, stop dan even in de buitenplaats en bekijk hoe het gebouw zich verhoudt tot de omgeving; Sinan heeft hier het landschap gebruikt om het gebouw groter te laten lijken dan het in werkelijkheid is. Binnen, ga naar het midden en kijk omhoog: u zult zien dat de koepel wordt ondersteund door halve koepels en dat het gewicht rust op vier pilaren. Let op de olielamp aan de muur, die een schoorsteen is die de rook opvangt; de rook werd opgevangen en omgezet in inkt. In de omliggende tuin bevindt zich het graf van Sinan zelf, discreet gelegen in een hoek van het complex. Het terras met uitzicht op de Gouden Hoorn is ideaal om van een kopje thee te genieten.
De Süleymaniye Moskee is een monumentaal gebouw dat zich op een heuvel in de wijk Fatih in Istanbul bevindt en wordt beschouwd als een van de meest indrukwekkende werken van de Ottomaanse architectuur. De moskee is gebouwd in opdracht van de Ottomaanse sultan Süleyman de Magnifieke door de hoofdarchitect van die tijd, Mimar Sinan. De bouw begon in 1550 en werd voltooid in 1557. Mimar Sinan heeft dit gebouw gekarakteriseerd als zijn "meesterwerk".
De moskee vormt het centrum van een grote complex. Dit complex omvat sociale dienstgebouwen zoals een medrese, bibliotheek, darüşşifa (ziekenhuis), imarethane (soepkeuken), hamam en winkels. De moskee heeft vier minaretten, waarvan er twee drie en de andere twee elk twee galerijen hebben. Dit symboliseert dat Süleyman de Magnifieke de vierde sultan op de Ottomaanse troon was en de tiende sultan in totaal.
De centrale koepel van de Süleymaniye Moskee heeft een hoogte van 53 meter en een diameter van 26,5 meter. De koepel rust op vier grote pilaren en wordt ondersteund door halve koepels aan de zijkanten. De decoraties in het interieur zijn ontworpen met een vrij eenvoudige en esthetische benadering. De schilderingen, glas-in-loodramen en voorbeelden van kalligrafie zijn opvallend.
Achter de moskee bevinden zich de graven van Süleyman de Magnifieke en zijn vrouw Hürrem Sultan. Ook het graf van Mimar Sinan ligt net buiten de binnenplaats van de moskee. Tegenwoordig functioneert de moskee zowel als een gebedshuis als een populaire toeristische attractie voor binnenlandse en buitenlandse bezoekers die Istanbul bezoeken. De Süleymaniye Moskee is een onmisbare halte in de gebedsroute van Istanbul vanwege zijn architectuur, functionaliteit en historische betekenis.

Prinselijk Gebedshuis.
Volgens Sinan zelf is dit een werk uit zijn leerjaren, maar het is het meest symmetrische van zijn ontwerpen. Vier halve koepels ondersteunen de centrale koepel gelijkmatig aan alle vier zijden; dit schema werd later verlaten omdat het binnenin het gevoel van richting vermindert. Ga naar binnen en loop richting de mihrab, stop en kijk achterom, en u zult merken dat alle vier richtingen hetzelfde lijken. Ga zitten onder de arcades van de binnenplaats. De tegels van het nabijgelegen mausoleum zijn indrukwekkender dan die van de moskee; de ingang is via een aparte deur en is meestal 's ochtends geopend.

Osmanlı grootvizier Rüstem Paşa tarafından yaptırılan bu cami, özellikle zengin İznik çinileriyle tanınır. Mimar Sinan’ın zarif eseri olan cami, Eminönü’nde merkezi bir konumda yer almaktadır.
Achter de Egyptische Bazaar, verscholen in de smalle straatjes, bevindt zich de ingang, die verborgen is tussen de winkels; je moet erom vragen om hem te vinden. De moskee is niet op de begane grond gelegen, maar boven de winkels eronder, wat de inkomstenbron van deze stichting is. Zodra je binnenstapt, bekijk dan de muren; hier bedekt Iznik-tegels de hele muur, en je zult deze hoeveelheid tegels nergens anders in de stad aantreffen. Bestudeer de patronen van tulpen, anemonen en lentetakken van dichtbij; je zult zien dat hetzelfde patroon in verschillende schalen wordt herhaald. Omdat het een kleine plek is, is een half uur voldoende om het te bekijken.
De Rüstem Paşa Moskee is een gebedshuis dat zich bevindt in de Eminönü wijk van Istanbul, in het Tahtakale gebied, en wordt beschouwd als een van de meest elegante voorbeelden van de Ottomaanse architectuur. De moskee is in 1561 gebouwd door de Ottomaanse grootvizier Rüstem Paşa. De architectuur is van de hand van de beroemdste Ottomaanse architect, Mimar Sinan. Het gebouw heeft zowel architectonische ordening als een rijke versiering, wat het van groot belang maakt.
Vanwege de locatie is de moskee gebouwd bovenop de omliggende handelsgebouwen. Onderin bevinden zich winkels, en de moskee is op een verhoogd platform boven deze structuren gebouwd. Deze positionering van de moskee toont de meesterlijkheid van Mimar Sinan in het bouwen van een majestueus gebouw op een beperkte ruimte.
De meest opvallende eigenschap van de Rüstem Paşa Moskee zijn de rijke İznik tegels die zijn gebruikt in de binnen- en buitengevels. Het interieur van de moskee is bedekt met duizenden handgemaakte tegels versierd met plantaardige motieven uit de 16e eeuw. Deze tegels, die veelvuldig motieven zoals tulp, anjer en hyacint bevatten, worden door kunsthistorici beschouwd als enkele van de meest waardevolle voorbeelden van de Ottomaanse tegelkunst.
De centrale koepel van de moskee staat op vier olifantenpoten en wordt ondersteund door halve koepels die de ruimte omringen. De koepel is verlicht door brede ramen die de ruimte verfrissen. De mihrab, de minbar en de spreekstoel vallen op door hun verfijnde steenhouwwerk. De moskee heeft één minaret die de klassieke Ottomaanse architecturale stijl weerspiegelt.
De Rüstem Paşa Moskee is niet alleen een gebedshuis, maar ook een van de mooiste voorbeelden van de esthetische dimensie van de Ottomaanse kunst en architectuur. Omdat de moskee zich in het drukke handelsgebied van Eminönü bevindt, wordt deze gedurende de dag bezocht door zowel gelovigen als kunstliefhebbers. Tegenwoordig is de moskee nog steeds actief in gebruik en biedt het bezoekers zowel spirituele rust als een visueel feest.

Mihrimah Sultan Moskee (Edirnekapı)
Het is duidelijk dat dit gebouw het meest speelt met licht, en het onderscheidt zich van de Süleymaniye-moskee. Het heeft slechts één koepel, vier bogen, en de muren daartussen zijn bijna volledig van ramen. Als je er in de middag bent, valt het licht dat door de westelijke ramen schijnt op de vloer. Er is bijna geen tegeltjeswerk op de muren; de decoratie is hier het licht zelf. Ga naar buiten en loop over het pad bovenop de muren en bekijk de moskee van daar; alleen vanaf die afstand kun je de hoogte van de locatie begrijpen.

Şemsi Paşa Moskee.
Loop vanaf de pier van Üsküdar ongeveer vijf minuten langs de kust. Dit is een van de kleinste moskeeën van Sinan, gelegen direct aan het water; de kustmuur loopt rechtstreeks door naar het water. De geometrische precisie, zelfs in deze kleine schaal, is een perfecte afsluiting van de route. Ga zitten in de binnenplaats en kijk uit over de Bosporus. Hier zijn de meeuwen en de boten erg dichtbij. Het aangrenzende theologische college wordt tegenwoordig gebruikt als bibliotheek. Bij zonsondergang verandert de westelijke gevel oranje, wat het perfecte moment is voor een foto.
