Van stoomlocomotieven naar sneltreinen: het spoorwegnetwerk in Ankara.

Begin uw bezoek aan het station met het oude gedeelte, het gebouw uit 1892, dat tegenwoordig het Atatürk Huis en het Spoorwegmuseum is. Dit gebouw, ontworpen door de Anadolu Demiryolu Şirketi voor het beheer van het station, werd na de aankomst van Mustafa Kemal in Ankara op 27 december 1919 gebruikt als hoofdkwartier en woning. De kamers op de bovenverdieping werden gebruikt voor het voorbereiden van belangrijke beslissingen, zoals de Verdragen van Ankara. Het gebouw werd op 24 december 1964 omgevormd tot museum en is een van de eerste musea in Turkije met een speciale status, onder toezicht van het Ministerie van Cultuur. Op de begane grond bevindt zich het spoorwegmuseum, verdeeld in vijf secties: documenten uit 1856, stukken spoor, locomotieven, telegraafmachines, zilveren serviezen van slaap- en eetrijtuigen, een vergulde miniatuurrijtuig dat cadeau was aan Sultan Abdülaziz, en een groot schilderij van İbrahim Çallı uit 1920, dat vrouwen in karren tijdens de Nationale Beweging voorstelt. Op de bovenverdieping zijn de ontvangstkamer, werkkamer, slaapkamer en de kamer van Fikriye Hanım ingericht met meubels uit die tijd. Buiten staat een witte speciale rijtuig die werd gebruikt tijdens de rondreizen van 1935-1938.

Ga vervolgens naar het gebouw uit 1937. Dit Art Deco station, ontworpen door Şekip Akalın, werd op 30 oktober 1937 geopend. De eerste steen werd gelegd op 4 maart 1935. Het is een complex dat bestaat uit een klokkentoren, een stationstuin, woningen en administratieve gebouwen. Let op de hoogte en symmetrie van de centrale hal, en de stenen details aan de gevel. Op de perrons kunt u nog steeds langeafstandstreinen zien, zoals de Oost-Express, de Van Gölü Express en de İzmir Mavi Tren. Het station van Başkentray bevindt zich hier ook. Bekijk de website van TCDD voor de openingstijden van het museum; 's ochtends vroeg is het museum rustiger.

Bron: Wikipedia (Ankara Garı; Atatürk Konutu ve Demiryolları Müzesi); Cultuurportaal.

Wanneer u vanaf het station de Hipodrom Caddesi inslaat, ziet u een lang gebouw met een gevel van steen. Dit is het hoofdkantoor van de Turkse Spoorwegen (TCDD). Het gebouw, ontworpen door de architect Bedri Uçar van het Ministerie van Openbare Werken, werd in 1939 gebouwd. Het centrale gedeelte werd in 1941 voltooid. Het gebouw, met een betonnen structuur bekleed met steen, heeft een vereenvoudigde klassieke stijl en wordt beschouwd als een van de eerste voorbeelden van de tweede nationale architectuurstroming. Wanneer u het gebouw vergelijkt met het station, dat in dezelfde periode werd gebouwd in de Art Deco-stijl, kunt u zien hoe de twee periodes zich van elkaar onderscheiden. Het ontwerp bestond uit een rechthoekige binnenplaats in het midden en twee vleugels aan weerszijden. Vanwege ruimtegebrek en de wens voor een conferentiezaal werden alle delen in vier verdiepingen gebouwd. De eerste twee vleugels werden in 1958 voltooid, de derde in 1974, de vierde in 1979 en de conferentiezaal in 1986.

Dit is een overheidsgebouw waar u niet naar binnen kunt. De locatie is alleen bedoeld om het gebouw van buitenaf te bekijken. Loop langs de stoep en bekijk de gevel van top tot teen, let op de herhaling in de ramen, de voegen van de steenbekleding en de nadruk op de ingang. In tegenstelling tot de afgeronde lijnen van het station, is alles hier hoekig en formeel. Aan de andere kant van de straat staat de THK Parachute Toren, die in 1937 werd geopend. Samen vormen deze drie gebouwen drie verschillende architectonische stijlen van hetzelfde decennium, samengebracht op één plein. Dit gebouw is het hoofdkantoor van de Staatsspoorwegen en Havens, een instelling die in 1927 werd opgericht en sinds 1953 bekend staat als TCDD. Vanaf hier werd de spoorwegmobilisatie geleid, die de lengte van de spoorlijnen in de eerste twintig jaar van de Republiek bijna verdubbelde. Voor een foto is het ideaal om 's ochtends vroeg te zijn, zodat de zon op de gevel schijnt. Vanaf hier kunt u in een paar minuten lopen via de Celal Bayar Boulevard naar het YHT-station (hogesnelheidstrein).

Bron: Wikipedia (TCDD Genel Müdürlük Binası; Ankara Paraşüt Kulesi).

Het glazen en stalen gebouw, direct naast het historische station, is het symbool van het tijdperk van de hogesnelheidstrein in Ankara. Het Ankara Hogesnelheidsstation, gebouwd volgens een "bouw- en exploiteer"-model tussen 2014 en 2016, werd op 29 oktober 2016 geopend. Het heeft een oppervlakte van 194.460 vierkante meter, acht verdiepingen, zes sporen en drie perrons, en is ontworpen voor dagelijks 50.000 passagiers. Bij de bouw van dit gebouw werd het openlucht locomotievenmuseum, dat zich naast het station bevond, verwijderd; dat museum bevatte dus een verzameling van de vorige generatie treinen.

De geschiedenis van de hogesnelheidstrein in Ankara begon met de opening van de eerste lijn, Ankara-Eskişehir, op 13 maart 2009. De HT65000-treinstellen, geproduceerd in Spanje, reden met een snelheid van 250 kilometer per uur. De verbinding Ankara-Konya begon in augustus 2011, en de lijn werd op 25 juli 2014 verlengd naar Pendik en op 12 maart 2019 naar Halkalı. De lijn Ankara-Sivas werd op 26 april 2023 geopend. De reis van Ankara naar Istanbul duurt tegenwoordig ongeveer vijf uur, en de HT80000-treinstellen, die een snelheid van 300 kilometer per uur kunnen bereiken, maken ook deel uit van de vloot.

Ga naar de verdieping voor de passagiers en bekijk de loketten, de wachtruimtes en de winkelgedeeltes. Op het vertrekbord kunt u tegelijkertijd treinen naar Istanbul, Konya, Karaman en Sivas zien. Omdat de perrons zich achter de kaartcontrole bevinden, kunnen reizigers die de treinen van dichtbij willen zien, dit doen vanaf de bovenste verdieping, met een panoramisch uitzicht op het station. Er is een voetgangersverbinding tussen het oude en het nieuwe station; reizigers die met de Başkentray aankomen, kunnen in enkele minuten overstappen op de hogesnelheidstrein. Voor dienstregelingen en kaartverkoop kunt u de website van TCDD Taşımacılık raadplegen. Vanaf hier kunt u in ongeveer tien minuten lopen naar CerModern via de Celal Bayar Boulevard en de Altınsoy Caddesi.

Bron: Wikipedia (Ankara Hogesnelheidsstation; Ankara-Istanbul hogesnelheidsspoorlijn); Wikipedia (Hogesnelheidsspoorwegen in Turkije).

Direct na de nationalisering van het spoorwegnet, in 1926-1927, werden er werkplaatsen gebouwd achter het station voor het onderhoud van locomotieven en wagons. De Staatsspoorwegen gebruikten deze gebouwen tot 1995, met regelmatige reparaties, waarna ze leeg kwamen te staan. Het project van Semra en Özcan Uygur heeft ervoor gezorgd dat het bestaande werkplaatsgebouw is gerestaureerd in plaats van gesloopt, en er is een transparante, gebogen muur rondom gebouwd. De nieuwe muur sluit aan op de oude werkplaatsen en creëert een multifunctionele binnenplaats. De restauratie begon in 2008 en werd in april 2010 voltooid. Het complex werd vervolgens geopend als kunstcentrum onder de naam CerModern, met een oppervlakte van 9.380 vierkante meter.

Hier wordt het spoorwegverleden tentoongesteld. In de tentoonstellingszalen kunt u de bakstenen muren van de werkplaatsen, het hoge stalen dak en de grote deuropeningen bewonderen. De kunstwerken passen in deze imposante omgeving. De binnenplaats is ingericht voor evenementen in de open lucht en om te zitten. U kunt hier uw lunchpauze nemen en gebruik maken van het café van het centrum. Omdat het programma voortdurend verandert, kunt u de actuele tentoonstellingen en toegangsvoorwaarden controleren op cermodern.org. Sommige tentoonstellingen zijn tegen betaling, terwijl de binnenplaats en de entreehal gratis toegankelijk zijn.

Het adres is Altınsoy Caddesi No:3, Sıhhiye. Als u het station nadert, brengt een zijstraat vanaf de boulevard u direct naar de ingang. Op het grote plein voor het gebouw kunt u nog een laatste keer kijken in de richting van het spoor en de gebouwen die langs de lijn staan: het directiebureau van 1892, het station van 1937, het hoofdkantoor van 1941, het YHT-station van 2016 en de werkplaats van 1926, allemaal op een afstand van ongeveer een kilometer. Vanaf hier kunt u met de M2-metro naar Kızılay, met de Ankaray of te voet via Sıhhiye.

Bron: Wikipedia (CerModern); Arkiv (Cer Modern project).

Om de stoomlocomotieven van Ankara te zien, moet u vandaag naar de ODTÜ (Middellandse Universiteit Ankara) gaan. Het Openlucht Stoomlocomotiefmuseum van TCDD (Turkse Spoorwegen), dat in 1991 werd geopend naast het station, langs de Celal Bayar Boulevard, werd aan het einde van 2013 gesloten vanwege de bouw van de Hızlı Tren (Hızlı Tren) hogesnelheidstrein en de Başkentray. Ongeveer tien stoomlocomotieven (van Duitse, Amerikaanse, Zweedse en Britse fabrikanten zoals Henschel, Baldwin, NOHAB en Vulcan Foundry, gebouwd tussen 1912 en 1948) en een houten passagierswagon uit 1909 werden verplaatst naar de TCDD-faciliteiten in Behiçbey. Een deel van deze objecten is nu te zien in de openluchttentoonstelling van het ODTÜ Science and Technology Museum. Omdat het gebied in Behiçbey niet voor bezoekers toegankelijk is, is deze tuin een openbaar punt waar de locomotieven te zien zijn.

Het museum werd in 2003 opgericht en de bouw werd voltooid tussen 2001 en 2005. Het bestaat uit vier delen: een tentoonstelling over de geschiedenis van wetenschap en technologie in de Grote Silo, een hangar gewijd aan de geschiedenis van transport, een interactief wetenschappelijk centrum genaamd UFO met meer dan vijftig experimenten, en de openluchttentoonstelling. Naast de locomotieven staan er ook een C-47 en een F-104 vliegtuig in de open lucht; een collectie klassieke auto's en een observatorium zijn in aparte gebouwen gevestigd. Kom dichterbij de locomotieven en bekijk de diameter van de wielen, de afmetingen van de stoomketel en de fabricageplaatjes. De experimenten in UFO zijn een leuke afleiding voor gezinnen met kinderen.

Neem de metro M2 en stap uit bij het ODTÜ-station. Ga het complex in via de Metro A2-ingang. De ingangen voor bezoekers zijn A1, A4, A7 en Metro A2. Registratie is vereist, dus neem uw identiteitsbewijs mee. Het museum is doordeweeks overdag geopend. Voor de openingstijden in het weekend en eventuele toegangsprijzen, bezoek tbm.metu.edu.tr. Plan uw bezoek doordeweeks om dit punt niet te missen.

Bron: Wikipedia (ODTÜ Science and Technology Museum; TCDD Openlucht Stoomlocomotiefmuseum); ODTÜ TBM; ODTÜ Internal Services.

De laatste halte van de route is het eerste spoor van het spoorwegbeleid van de Republiek in Ankara. De staat richtte op 24 mei 1924 de administratie van de spoorwegen Anadolu-Bagdad op en begon met het aanleggen van een eigen lijn naar het oosten: Ankara-Yahşihan werd geopend op 17 april 1925, Yerköy op 20 november 1925, en Kayseri op 29 mei 1927, tijdens een ceremonie waarbij premier İsmet İnönü aanwezig was; de lijn bereikte Sivas op 30 augustus 1930 en Kars op 20 oktober 1939. Het station Kayaş, aan de oostelijke uitgang van de stad, is een van de eerste stations van deze lijn uit de jaren 1920, en het gebouw draagt de kenmerken van de Turkse neoklassieke stijl van de Eerste Nationale Architectuur; als u naar de indeling van de ramen en de onderkant van de gevel kijkt, zult u de verwantschap met de gebouwen in Ankara uit dezelfde periode zien.

Het station is tegenwoordig het oostelijke einde van Başkentray. De voorstedelijke lijn Sincan-Kayaş, die sinds 1972 in bedrijf is, werd op 11 juli 2016 gesloten om te worden omgebouwd tot een metro, en werd op 12 april 2018 heropend als een 37,5 kilometer lange lijn met 24 stations; Kayaş heeft drie perrons en zeven sporen, waarvan er twee zijn bestemd voor het wachten van voorstedelijke treinen. De Oost-Express, de Van Gölü-Express en de sneltrein Ankara-Sivas stoppen hier ook; het is mogelijk om vanaf het perron het voorbijgaan van een langeafstandstrein in de avonduren te bekijken.

U kunt hier komen via de M2-lijn van ODTÜ naar Kızılay, de Ankaray naar Kurtuluş, en vervolgens overstappen op Başkentray, of rechtstreeks vanaf het centraal station (Gar); de volledige reis van Sincan naar Kayaş duurt 49 minuten. Voor de terugreis kunt u dezelfde trein nemen en uitstappen bij het centraal station, waardoor de route eindigt waar hij begonnen is. U kunt het station zelf niet betreden, maar het perron en het plein zijn openbaar; de EGO-lijnen die hier vertrekken, gaan richting Mamak en Kızılay.

Bron: Wikipedia (Kayaş railway station; Ankara–Kars railway); Vikipedi (Başkentray; Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları).