Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Van Savur naar Midyat, omgeving van Mardin.
Cultureel4 Halte

Van Savur naar Midyat, omgeving van Mardin.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Bij de naam Mardin denken veel mensen aan de straatjes van steen die langs terrassen liggen. Echter, de provincie strekt zich uit over een groot gebied, van de noordelijke berghellingen tot de Mesopotamische vlakte in het zuiden. Deze route is ontworpen voor degenen die dit gebied in vier etappes willen verkennen. De reis begint in het noorden, in Savur. Volgens de provinciecultuur- en toerismeafdeling is Savur via een geasfalteerde weg van 47 kilometer verbonden met het provinciecentrum. De gemiddelde hoogte is ongeveer 900 meter, en de nederzetting ligt op een smalle rug tussen een heuvel en een natuurlijke vesting. Met zijn stenen bewerkingen, de omgeving van de vesting en de rotswoningen, biedt het district een indrukwekkend begin van de route, met een uitzicht op de hoogte. Op de terugweg komt men bij de Kasimiye-madrasa, aan de zuidwestelijke helling van Mardin. Het gebouw ligt onder de "Yeni Yol" in de richting van Nusaybin, en de gevel die naar het zuiden, naar de vlakte, gericht is, geeft al een voorproefje van het landschap van de volgende etappe. De derde halte is de oude stad Dara. De stad ligt ongeveer 30 kilometer ten zuidoosten van Mardin, in het dorp Oğuz, en werd in 505 gesticht als een grensfort van het Oost-Romeinse Rijk. De muren, de agora, de waterreservoirs en het rotsbegraafterrein laten zien hoe een nederzetting is ontstaan uit een steengroeve. De route draait vervolgens naar het oosten en eindigt in Midyat. Hier kunt u de oude straten van Midyat bezoeken, met huizen van "katori"-steen en "abbar"-gebouwen, en de Gümüşçüler-bazaar. De logica van de route is eenvoudig: van de hoogte naar de vlakte, en van de vlakte terug naar de steden van steen. Ook het gebruikte bouwmateriaal in de verschillende etappes volgt dit patroon. In Savur is het steen afkomstig van de helling, in Kasimiye is het gladde, gezaagde steen, in Dara is het de rots zelf, en in Midyat is het de kenmerkende "katori"-steen van de regio. De historische diepgang van de route varieert ook per etappe. Voor Savur wijst de provincie terug tot de Etiler-periode. De bouw van Kasimiye begon in de Artukid-periode en werd voltooid in de lange periode van 1457-1502, tijdens het bewind van de Akkoyunlu-heerser Kasim Padişah. In Dara is de gemiddelde breedte van de muur 3,70-3,80 meter, en het aantal torens op de twee muursystemen is 28. De stenen straten van Midyat zijn in 2020 authentiek gerestaureerd. De route laat dus niet slechts één eeuw zien, maar een reeks van verschillende periodes. De route vereist vervoer en het wordt aanbevolen om deze over twee dagen te verdelen. U kunt de eerste dag besteden aan Savur en Kasimiye, en de tweede dag aan Dara en Midyat. In Dara is er weinig schaduw, dus kies vroeg in Aangezien er geen reguliere openbaar vervoerslijn tussen de haltes is, is het raadzaam om vooraf bij de lokale afdeling Cultuur en Toerisme actuele informatie in te winnen.
Bronnen:

Savur, Mardin
Cultureel
4 Halte
~8 u op locaties
Reis ~100,2 km · 2 u 47 min
Totaal ~10 u 47 min
6 november 2026

Routestops

1
Tarihi Savur

Savur, een historische plaats.

~2 u hier

Savur bereikbaar via een verharde weg die vanuit het centrum van de provincie Mardin naar het noorden loopt; de provinciecultuur- en toerismeafdeling geeft deze afstand als 47 kilometer. Dit is het hoogst gelegen punt van de route, dus het is logisch om hier uw dag te beginnen. De gemiddelde hoogte van het dorp wordt in officiële bronnen aangegeven als ongeveer 900 meter. Het dorp is gelegen op de boven- en flanken van een richel, die zich uitstrekt tussen de bergen aan de kant van Mardin en het natuurlijke fort in het noorden. De bron vergelijkt deze richel met de nek van een kameel; let goed op hoe de weg langs de helling omhoog slingert voordat u het dorp bereikt. Het is het beste om de auto in de buurt van het centrum te parkeren en te voet verder te gaan, omdat de straten in het dorp hellend zijn. De pagina van de provinciegouverneur beschrijft Savur als een charmant dorp met een historische sfeer, vergelijkbaar met Mardin. Dezelfde pagina wijst op de vakmanschap van de stenen details in de gebouwen; begin met het bekijken van de deurkozijnen, raamkozijnen en de oppervlakken van de muren. De provinciegouverneur schrijft dat Savur een historisch dorp is, bewerkt door een bekwame hand, met het dorpscentrum, het fort, de rotswoningen, de oude Ulu-moskee en de Başkavak-brug. Gebruik deze lijst als een checklist voor uw wandeling en zoek naar de silhouetten van het fort, de rotswoningen en de brug, en probeer ze van elkaar te onderscheiden. Loop zo ver mogelijk het dorp in, richting het fort en de rotswoningen, en kijk waar u kunt lopen. Controleer de toegankelijkheid ter plaatse en via officiële kanalen. De rotswoningen zijn, zoals de naam al doet vermoeden, gebouwen die naadloos in de rotsachtige helling zijn geïntegreerd. Het beste licht voor foto's is 's ochtends en 's avonds, wanneer de kleuren van de steen het meest tot hun recht komen. De rivier Savur stroomt door het dorp; stop op een punt met uitzicht op de vallei en probeer te zien hoe het dorp langs de helling is gebouwd. De provinciedienst beschrijft de landschappen als onregelmatige richels en overblijfselen van een uitgedoofde vulkaan. Wanneer u uw blik op deze lijnen vestigt, wordt het gemakkelijker te begrijpen waarom het dorp op een richel is gebouwd. Aan de kant van de geschiedenis beschrijft de provinciedienst de geschiedenis van het dorp tot in de tijd van de Etiler. Dezelfde bron vermeldt ook de Romeinse en Byzantijnse heerschappij, evenals de periodes van de Sasaniden en Melikşah. Het wordt vermeld dat de Artukiden ongeveer drie eeuwen lang over het gebied heersten, gevolgd door de Kara Koyunlu en Aq Koyunlu. Savur werd in de periode van Yavuz Sultan Selim bij het Ottomaanse rijk gevoegd en kreeg in 1884 de status van district. Het wordt beweerd dat de stad Şaru, die in Assyrische teksten wordt genoemd, Savur is; de bron presenteert dit als een bewering, geen vaststaand feit, en u dient het zo te lezen Op de terugweg gaat u naar het zuiden, naar de zuidwestelijke helling van Mardin, en daar gaat u richting de Kasımiye-madrasa. Bron: Directie Cultuur en Toerisme van de provincie Mardin, Gouvernement van Mardin.

Savur, gelegen in het noorden van Mardin, is een districtscentrum dat aan de helling van een berg is gebouwd. De provinciebestuur beschrijft het district als een charmante plek met een historische uitstraling, vergelijkbaar met Mardin. Dezelfde pagina benadrukt dat het district opvalt door zijn dominante ligging op de helling en de perfecte stenen details in de gebouwen. Volgens de provincie is Savur via een 47 kilometer lange verharde weg verbonden met het provinciecentrum. Het district ligt in het noorden van Mesopotamië, in het noorden van Mardin. De nederzetting is gelegen op de boven- en zijkanten van een richel, tussen de bergtoppen aan de kant van Mardin en een natuurlijke vesting in het noorden. De hoogte bedraagt gemiddeld 900 meter en de rivier Savur stroomt erdoorheen. De provincie beschrijft het landschap als een reeks onregelmatige heuvels en overblijfselen van uitgedoofde vulkanen. Een artikel in het tijdschrift van de Universiteit Uludağ in Bursa stelt dat de traditionele stedelijke structuur bestaat uit nederzettingen rond twee heuveltoppen. Volgens hetzelfde onderzoek weerspiegelen de vesting, de straten, de herenhuizen en de huizen, die zijn gevormd volgens de topografie, de authentieke waarden van de traditionele nederzetting. De huizen van Savur zijn gevormd door de familestructuur, de economische structuur, het klimaat, de topografie, de geologische structuur en de gebruikte materialen. De pagina van de provincie noemt het districtscentrum, de vesting, de rotswoningen en de Başkavak-brug als elementen die bijdragen aan het historische karakter van de plek. De vesting moet vandaag de dag niet worden beschouwd als een toeristische attractie, maar als een onderdeel van het silhouet van het district op de helling. De rotswoningen laten zien hoe de gebouwen opgaan in de natuurlijke rotswand van de helling. De lijst van bezienswaardigheden van de provincie omvat ook het Mehmet Tahir Ökmen-herenhuis, de Sürgücü-brug, de rivier Savur Yeşil Su, het dorp Dereiçi en de Baş Kavak-brug. Volgens officiële bronnen gaat de geschiedenis van het district terug tot de Etiler. In de daaropvolgende periodes heersten de Romeinen en de Byzantijnen, gevolgd door de Sasaniden. In de periode van de Artukiden kwam Savur in de 12e eeuw onder Artukidisch bestuur. Na de Artukiden heersten de Karakoyunlu en de Akkoyunlu in de regio. In de periode van Yavuz Sultan Selim kwam Savur onder Ottomaans bestuur en werd het in 1884 een district. De provincie meldt ook dat er wordt beweerd dat de stad Sharu, die in de 13e eeuw genoemd wordt in een veldtocht van een Assyrische koning, zich in Savur bevond. Dezelfde pagina vermeldt dat de Byzantijnen Savur "Sauras" noemden, terwijl de Sasaniden het "Staor" noemden. De provincie beschrijft dat in de Assyrische periode werd er van Savur naar Mosul gehandeld in wilgenhout. De wilgen werden naar de Tigris gebracht en via opgeblazen leren zak Het artikel wijst op het feit dat het oorspronkelijke karakter van gebouwen verloren kan gaan door verkeerde restauraties en nalatigheid. Daarom is het belangrijk om gebouwen te bekijken zonder ze aan te raken, en om respect te tonen voor de mensen die er wonen. Savur is een rustige en charmante plek, grotendeels gebouwd van steen, die zeker een dag verdient om te verkennen, los van het centrum van Mardin.
2
Kasımiye Medresesi

Kasimiye-madrasa.

~1 u hier
Yeniyol Altı, Artuklu-Mardin

De Kasimiye-madrasah is gelegen in het zuidwesten van Mardin, aan de voet van de heuvels, in het gebied dat grenst aan de Nieuwe Weg richting Nusaybin. Volgens de beschrijving van Cultureel Portaal, om de madrasah te bereiken vanaf de Nieuwe Weg richting Nusaybin, moet u het stadions passeren en rechtsaf slaan bij de brandweerkazerne, waarna u ongeveer 250 meter verderop bent. De gemakkelijkste manier is om vanaf Savur terug te keren, via het centrum van de stad, en deze route te volgen. Bekijk eerst het gebouw vanaf de zuidzijde, met de gevel die uitkomt op de vlakte. Cultureel Portaal vermeldt dat deze gevel zich aan de zuidzijde bevindt en uitkomt op de vlakte. Bronnen geven aan dat de bouw begon in de Artuklu-periode en werd voltooid tussen 1457 en 1502, tijdens het bewind van Cihangiroğlu Kasım, een heerser van de Akkoyunlu-dynastie. Het provinciaal cultureel kantoor beschrijft het als een van de laatste werken uit de Artuklu-periode in Mardin. Dit lange bouwproces helpt u om de invloed van beide periodes te herkennen bij het bekijken van het gebouw. Het gebruik van zorgvuldig gezaagde stenen is direct zichtbaar op de gevel; kom dichterbij om de voegen en de opstelling van de stenen te bekijken. De ingang bevindt zich aan de zuidzijde, via een gang met een tongewelf die leidt naar de hoofdingang. Kies een moment waarop het licht van opzij komt, om de stenen decoraties van de poort goed te kunnen bekijken. Een artikel in DergiPark introduceert het gebouw als een opmerkelijk werk, vanwege de architectuur, de stenen details en de decoraties. Na het passeren van de gang komt u in een grote, ommuurde binnenplaats. Rondom de binnenplaats bevinden zich cellen, verdeeld over twee verdiepingen, tussen de muurgangen. Vergelijk de opstelling van de cellen en het ritme van de bogen in de muurgangen, eerst op de begane grond en vervolgens op de bovenverdieping. Aan de noordzijde van de binnenplaats bevindt zich een grote zuilzaal (eyvan) die ook de bovenverdieping doorkruist, met een vijver voor de zuilzaal. Het artikel stelt dat de vijver en de koepels in de binnenplaats de madrasah tot een van de meest bezochte bezienswaardigheden van Mardin hebben gemaakt. Cultureel Portaal vermeldt ook dat er een fontein in de binnenplaats is. Kies een punt langs de vijver, op de as die naar de zuilzaal wijst, om de symmetrie van de binnenplaats te fotograferen. Volgens het provinciaal cultureel kantoor is de madrasah gebouwd op twee terrassen, met twee verdiepingen, en maakt deel uit van een complex (külliye) dat ook een moskee en een mausoleum omvat. Deze terrassen vormen een architectonische oplossing die het gebouw op het hellende terrein integreert. Aan de westzijde bevindt zich een aparte gebedsruimte, en aan de oostzijde een moskee die zich over twee verdiepingen uitstrekt; beschouw deze als architectonische

De Kasimiye-madrasa, een erfgoed uit de Artuklu-periode, bevindt zich in het zuidwesten van de oude stad van Mardin, aan de voet van de heuvels. Terwijl de andere madrasa's van de stad zich op hogere locaties bevinden, is dit gebouw gelegen in een lager gelegen gebied, richting de vlakte. Volgens de provincie Cultuur en Toerisme is het gebouw gelegen onder de heuvels in het zuidwesten van Mardin. Volgens het Cultuurportaal werd de bouw van de madrasa in de Artuklu-periode begonnen en voltooid tijdens het bewind van Cihangiroğlu Kasım, een heerser van de Akkoyunlu-dynastie. Het portaal geeft de periode 1457-1502 aan voor de voltooiing, maar gezien de verschillende datums die in andere publicaties voorkomen, is het veiliger om te spreken van de 15e eeuw en daarna. Het gebouw draagt daardoor sporen van beide dynastieën. De provincie meldt dat de architectuur aantoont dat de bouw begon in de Artuklu-periode en werd voltooid tijdens de periode van de Akkoyunlu's. Dezelfde bron stelt dat, hoewel het ontwerp, de steenbewerking en de decoratieve motieven niet volledig overeenkomen met de kenmerken van die tijd, het gebouw als een van de laatste werken uit de Artuklu-periode in Mardin kan worden beschouwd. De madrasa is gebouwd op twee terrassen en bestaat uit twee verdiepingen. Er is gebruik gemaakt van zorgvuldig gezaagde stenen; het Cultuurportaal vermeldt ook het gebruik van baksteen. Het heeft een open madrasa-type, georganiseerd rond een enkele binnenplaats, met twee verdiepingen en een enkele iwan (overdekte galerij). Omdat het deel uitmaakt van een complex met een moskee en een mausoleum, lijkt het gebouw niet zozeer een zelfstandig onderwijsgebouw, maar eerder een onderdeel van een gemeenschap. De ingang is via een zuidelijke gevel, via een gang met een tongewelf, die wordt verbonden door een triomfboog. Begin uw bezoek door voor de triomfboog te staan en de decoratieve motieven op de steen van dichtbij te bekijken. Een artikel op DergiPark benadrukt dat de madrasa bekend staat om zijn architectuur, steenbewerking en decoraties. Aan de westkant van de gang bevindt zich een onafhankelijke ruimte voor een moskee, die de ingang deelt met andere delen. Aan de oostkant bevindt zich een ruimte voor een moskee, die zich uitstrekt over beide verdiepingen. Beschouw deze ruimtes als architectonische elementen om het complex beter te begrijpen. Via de triomfboog komt u in een overdekte, grote binnenplaats. Rondom de binnenplaats bevinden zich cellen, verdeeld over twee verdiepingen, tussen de overkappingen. Het ritme van de overkappingen geeft de binnenplaats een rustig en geordend uiterlijk. In het noorden van de binnenplaats bevindt zich een grote iwan, die beide verdiepingen doorkruist, met een vijver ervoor. Het Cultuurportaal vermeldt ook een fontein en een grote vijver in de binnenplaats. Sta bij de vij De medrese bevindt zich op een locatie die losstaat van het historische centrum, dus het is raadzaam om een apart bezoek te plannen. Omdat informatie over het openbaar vervoer niet beschikbaar is, is het mogelijk dat u een voertuig of lokale informatie nodig heeft voor de route. Draag schoenen met een antislipzool, aangezien de stenen vloeren en trappen glad kunnen zijn. Voor foto's is het aan te raden om vroeg in de ochtend of net voor zonsondergang te gaan, omdat het steen dan beter zichtbaar is. Om brede opnamen van de binnenplaats te maken, bekijk deze vanuit de tegenoverliggende hoek van het zwembad. U kunt uw bezoek als volgt plannen: de buitenkant, de hoofdingang, de gangen, de binnenplaats, het zwembad, de veranda en de galerijen op de bovenverdieping. Let bij het passeren van de deuren van de cellen op de dikte van de stenen muren. De openingstijden en de toegankelijke delen van de medrese kunnen in de loop van de tijd veranderen. Controleer de actuele informatie op de website van de provincie Mardin, afdeling Cultuur en Toerisme, of op het Cultureel Portaal. U kunt het gebouw ook beschouwen als een voorbeeld van de traditie van het gebruik van natuursteen in Mardin. Terwijl u zich van de gevel met uitzicht op de vlakte verwijdert, draai u om en bekijk de relatie van het gebouw met de helling nog een laatste keer. Op uw terugweg kunt u de sfeer van de oude stad met zijn markten en straten opzoeken en uw bezoek voltooien met een bezoek aan andere medreses.
3

De oude stad Dara.

~2 u hier

De oude stad Dara bevindt zich ongeveer 30 kilometer ten zuidoosten van Mardin, in het dorp Oğuz. Volgens de informatie van het Cultureel Portaal ligt de route naar Dara langs de weg van Mardin naar Nusaybin; plan uw vervoer van tevoren als u geen eigen vervoer heeft. Volgens de website van het ministerie ligt Dara in het noorden van de Mesopotamische vlakte, aan de voet van de Tur Abdin-bergen, en heeft het een dominante positie over de vlakte. Het is belangrijk om deze locatie te begrijpen: vanaf een hoger gelegen punt, naar het zuiden kijkend, wordt het duidelijker waarom de stad hier is gesticht. Bronnen vermelden dat de stad in 505 werd gesticht door keizer Anastasius, als een militaire garnizoen om de oostelijke grens van het Oost-Romeinse Rijk te beschermen tegen de Sasaniden. De website van het museum geeft aan dat de bouwwerkzaamheden plaatsvonden tussen 503 en 507; de vermelding van 505 voor de stichting en 503-507 voor de bouwfase is een andere interpretatie van dezelfde bronnen. Begin met de muren: ongeveer 4 kilometer van de muren die de stad omringen, is een deel van 2,8 kilometer nog duidelijk zichtbaar. De muur is gemiddeld 3,70-3,80 meter breed en is gebouwd met zorgvuldig gehouwen stenen. Er zijn in totaal 28 torens te zien, zowel aan de binnen- als buitenkant van de muur; ten oosten van de muur bevinden zich ongeveer 20 meter verderop grachten. Tijdens de regering van keizer Justinianus werd de hoogte van de muur in 530 verhoogd tot ongeveer 29 meter; de hoogste bewaarde sectie, gemeten door archeologische opgravingen, is nu ongeveer 15 meter. Probeer u voor te stellen hoe hoog de muur ooit was door deze twee getallen te vergelijken. Er zijn sporen van vier hoofdtoegangspoorten in alle richtingen; aan beide zijden van de poorten bevinden zich grote torens, die ongeveer 5 meter breed zijn. Bij de noordelijke en zuidelijke waterpoorten stroomt de rivier Cordis onder de muur door, via boogvormige openingen. De Agora-straat strekt zich 45-50 meter lang uit vanaf de zuidelijke poort, in noordelijke richting, en is ongeveer 5,80 meter breed; deze is belegd met grote blokken steen. Aan de westelijke kant van de straat bevindt zich een portico, en achter dit portico bevinden zich winkels; tijdens opgravingen zijn 9 winkels en 6 bijbehorende ruimtes blootgelegd; de winkels zijn ongeveer 5 x 5 meter groot. De website van het museum suggereert dat handelskaravanen via deze locatie konden komen, gezien de connectie met de Zijderoute. Ga verder naar de waterwerken: het *maksem* is een overdekte wateropslag, uitgehouwen in de rots, en bestaat uit 10 cellen met een tongewelf. Elke cel is 50 meter lang, 4 meter breed en 18 meter hoog; de totale capaciteit wordt geschat op ongeveer 14.500 kubieke meter. Het water werd ongeveer 4 kilometer verderop via Het Cultureel Portaal meldt dat op de archeologische site nog steeds overblijfselen van een paleis, een markt, een gevangenis, een kanonbatterij en een waterreservoir te zien zijn. Het huidige dorp Dara dateert uit het einde van de 18e eeuw en ligt bovenop de oude stad, waardoor de overblijfselen zich vermengd bevinden met landbouwgrond en huizen. Betreed geen privébezit. In de provincie Mardin zijn de zomers heet en droog, dus neem een hoed, water en stevige schoenen mee. De volgende bestemming is Midyat; houd rekening met ongeveer anderhalf uur reistijd van Mardin naar Midyat bij het plannen van uw terugreis. Bron: Provinciaal Bureau voor Cultuur en Toerisme van Mardin, Cultureel Portaal, website van het Ministerie van Musea.

Een grenspost met waterreservoirs uitgehouwen in de rots, aquaducten en een necropolis. De ondergrondse waterreservoir heeft een zuilenzaal die nog steeds intact is, en de echo's blijven er lang nagalmen.
4
Midyat Tarihi Sokakları

De historische straatjes van Midyat.

~3 u hier

Bezoek de historische straten van Midyat en vermijd het nieuwe centrum van de stad. De afdeling Promotie van de provincie stelt dat het stadscentrum in de loop der tijd ongeveer 2 kilometer verderop, in Estel, is komen te liggen. Dezelfde bron beschrijft Midyat als een stad die op ongeveer anderhalf uur afstand van Mardin ligt, en vergelijkbaar is met Mardin als een museumstad. Vanwege deze afstand wordt Midyat vaak als de laatste bestemming van de dag gepland, na Dara. Bezoekers worden verwelkomd door huizen, stenen herenhuizen en boogvormige doorgangen die doen denken aan Mardin. De naam van de stad, "Matiate", komt voor in Assyrische tabletten uit de 9e eeuw voor Christus en verwijst naar een grotstad, en het is waarschijnlijk dat de naam hier vandaan komt. De regio is gelegen in de Tur Abdin-regio. Volgens de provincie strekken de straten van stenen huizen, gemaakt van de kenmerkende "katori"-steen, die bekendstaan als de "Bovenste Wijk", zich uit tot aan het Estel Köşk Plein. In deze straten vindt u huizen en "abbar" (traditionele huizen) die versierd zijn met verschillende motieven. Kies de momenten van de dag waarop het licht van opzij komt om de details van de motieven op de deuren en ramen beter te kunnen zien. De straten zijn in 2020 gerestaureerd in hun oorspronkelijke staat als onderdeel van een project voor het verbeteren van de openbare ruimte. U kunt de gerestaureerde gevels bewonderen, inclusief de originele details. Let goed op de kleur en de textuur van de "katori"-steen, omdat deze steen als kenmerkend voor Midyat wordt beschouwd. Het tweede gebied met historische straten strekt zich uit van de omgeving van het "Konuk Evi" (guesthouse) tot de "Gümüşçüler Çarşısı" (zilvermarkt). Het is aan te raden om deze twee gebieden als afzonderlijke wandelingen te plannen, om te voorkomen dat u te snel moe wordt. In de markt kunt u zich concentreren op zilverwerk; de afdeling Promotie stelt dat Midyat een regio van groot belang is voor ambachten, en vooral bekend om zijn zilverwerk. Dezelfde bron vermeldt dat er nog steeds enkele zilversmeden in de markt hun vak uitoefenen. Zilversmeden is een ambacht waarbij fijn zilverdraad wordt gebruikt; u kunt meer informatie vinden in ons artikel over zilversmeden. Als u het productieproces wilt bekijken, vraag dan eerst toestemming voordat u foto's maakt. Het klimaat in Midyat is heet en droog in de zomer, en regenachtig en koud in de winter. In de zomer, kies voor de schaduwrijke straten in de middag, en de open pleinen in de ochtend en avond. Draag comfortabele schoenen, omdat de straten geplaveid kunnen zijn en een helling kunnen hebben. De historische wijk is een levendige buurt; betreed geen binnenplaatsen of huizen zonder toestemming, en spreek zachtjes. Volgens de bron worden in de regio producten verbouwd zoals eiken, vijgen, pistachenoten, komkommers en meloenen; let onderweg op deze landbouwactiviteiten. Vanwege de afstand tot Mardin, is

De historische straten van Midyat vormen een wandelgebied dat bestaat uit stenen huizen, binnenplaatsen en smalle doorgangen, die de oude karakter van de regio weerspiegelen. De provincie Cultuur en Toerisme van Mardin presenteert dit gebied als twee afzonderlijke zones. De eerste zone, ook wel bekend als "Harıd Fok" in de lokale taal, is de "Bovenste Wijk". Hier bevinden zich straten met stenen huizen, gebouwd van een specifieke steensoort die kenmerkend is voor Midyat, die zich uitstrekken tot aan de Estel Köşk Plein. In deze straten vindt u huizen en "abbaras" (traditionele balkons) die versierd zijn met diverse motieven. Volgens de provinciedirectie zijn deze straten in 2020 gerestaureerd in overeenstemming met hun oorspronkelijke vorm, als onderdeel van een project voor het verbeteren van de openbare ruimte. De tweede zone loopt vanaf de omgeving van het "Konuk Evi" (gastenverblijf) tot aan de "Gümüşçüler Çarşısı" (zilversmedenmarkt). Het Konuk Evi is een drielaags gebouw dat is aangekocht door het districtbestuur van Midyat. De begane grond bestaat uit een kamer die is uitgehouwen in de rots, met een aangrenzende ruimte. Op de tweede verdieping bevinden zich drie kamers in een L-vorm, met een ruim terras. De derde verdieping is te bereiken via een smalle, tunnelachtige trap, en beschikt ook over een ruim terras en twee kamers. In de hal, waar de deur van de kamer opent, bevindt zich een kleine uitbouw. Volgens de "Kültür Portalı" (culturele portaal) biedt het uitzicht vanaf het dak, dankzij de hoogte van de heuvel waarop het gebouw staat en de drie verdiepingen, een panoramisch uitzicht over heel Midyat. In de binnenplaats bevindt zich een gebouw dat als keuken wordt gebruikt, en er is een waterput. Het Konuk Evi ligt op ongeveer 250-300 meter van de Gümüşçüler Çarşısı. Deze nabijheid betekent dat de kern van de wandeling de straten tussen het Konuk Evi en de markt vormt. In de markt wordt nog steeds zilverwerk en filigraan bewerking uitgevoerd. De "Tanıtma Genel Müdürlüğü" (directoraat-generaal voor promotie) meldt dat verschillende filigraan ambachtslieden hun vak uitoefenen in de markt van Midyat. Filigraan is een vorm van zilverbewerking, en een gedetailleerdere beschrijving hiervan wordt gegeven in een andere reisgids. Een andere bezienswaardigheid in de omgeving is het "Estel Han Kent Müzesi" (Estel Han Stadsmuseum). Het Han (traditioneel herberg) ligt op 2,2 kilometer van het centrum van het district, in de wijk Ulu Camii. Omdat er geen inscriptie is die het bouwjaar vermeldt, is het onbekend wanneer het is gebouwd. Het gebouw heeft een U-vorm, met één binnenplaats en drie verdiepingen, en behoort tot de groep van traditionele herbergen. Het han is gebouwd met gesneden steen en gladde stenen, en de kelder is uitgehouwen in de rots. Binnen bevinden Daarom is het aangenaam om de oude straatjes te verkennen in de vroege ochtend of laat in de namiddag, tijdens de koelere uren. De straten kunnen geplaveid en hellend zijn, dus draag comfortabele wandelschoenen. De textuur van de stenen gevels en de boogvormige elementen is het meest zichtbaar in het zachte licht van de lage zon. Omdat er ook echte woningen in de straten staan, respecteer de privacy van de bewoners tijdens het fotograferen. Om beide kanten van het district te zien, is het een goed idee om een route te volgen die begint in Yukarı Mahalle, langs een straat die naar Estel Köşk Meydanı leidt, en vervolgens de omgeving van het Konukevi te verkennen, zonder u in één straat te verliezen.

Reacties

0/1000

Laden...

Routekaart

Route-informatie
StadSavur, Mardin
TypeCultureel
Halte4
Datum6 november 2026
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeRoute starten