Van het Expo-terrein naar DokumaPark: De twee gezichten van de Düden-rivier.

Bij het tramstation Expo bereikt u de laatste halte. De hoofdingang bevindt zich voor u, en de toren rijst op aan de westvleugel, direct tegenover de ingang. Het gebied in Aksu beslaat 1.121 hectare, meer dan honderd hectare. Als u overal naartoe wilt lopen, heeft u meer dan twee uur nodig. Daarom is het raadzaam om uw route te beginnen bij de toren en te eindigen rond het meer. De Expo-toren is 100,7 meter hoog en heeft zeventien verdiepingen. Het platform op de top, in de vorm van een driebladige anemoon, verwijst naar de drie bogen van de Hadrianuspoort, een symbool van Antalya. Drie liften brengen bezoekers naar het uitkijkplatform, waar u een panoramisch uitzicht heeft op de hele expositie, de Aksu-vlakte, de Torosgebergten in het noorden en de zee in het zuiden. Ga 's ochtends als eerste naar de toren, want dan wordt de bergkant verlicht. In de namiddag verdwijnt de mist over de vlakte. Controleer de actuele bezoekregels voor de toren en het gebied op de website van de gemeente. De expositie was geopend van 23 april 2016 tot 30 oktober, en het gebied is sindsdien open voor bezoekers. Het was de eerste internationale tuinbouwtentoonstelling van Turkije, met als thema "Bloemen en Kinderen". Daarom is de helft van het gebied ingericht als tuin en de andere helft voor kinderen. Nadat u bent afgedaald, loopt u vanaf het Expo-plein naar het meer. Onderweg vindt u het eerste Landbouw- en Biodiversiteitsmuseum van Turkije. De tentoonstelling volgt de thema's die centraal stonden tijdens de expositie: geschiedenis, biodiversiteit, duurzaamheid en groene steden. Er zijn ongeveer 25.000 planten van 120 verschillende soorten aangeplant in het gebied. In het voorjaar bloeien deze tuinen, terwijl u in de herfst vooral groene bladeren ziet. De oudste bewoner van het gebied is een olijfboom, die naar verluidt 945 jaar oud is. Deze boom staat vlakbij het museum en is een bezienswaardigheid op zich. Als u met kinderen reist, plan dan een bezoek aan het Kinderland en het Kindercentrum voor Wetenschap en Technologie. Dit zijn de meest bezochte gebouwen die overgebleven zijn van de expositie. De landentuinen zijn echter het echte erfgoed van de expositie. Meer dan vijftig landen namen officieel deel aan de expositie, en de meeste brachten een stukje van hun eigen tuinierstraditie mee. Lees de bordjes bij elke tuin, want de identiteit van de tuin is vaak te vinden in de lay-out, niet in de planten. Het Expo-meer bevindt zich in het centrum van het gebied en is omringd door een wandelpad. Langs de oever vindt u een terras in de vorm van een anemoon, een groot en een klein amfitheater, de Expo-heuvel en het Expo-bos. De heuvel is een kleine verhoging, maar biedt hetzelfde uitzicht als de toren, zonder dat u hoeft te klimmen. Het gebied is grotendeels open en zonnig, dus draag een hoed en vul uw waterfles bij de ing Bron: Gemeente Antalya, Expo 2016 Antalya.

Zodra u Lara Caddesi oprijdt en Düden Park bereikt, hoort u het geluid van het water; de waterval bevindt zich aan de kant van het park die aan zee grenst. De Düden-rivier stroomt hier rechtstreeks vanuit een ongeveer veertig meter hoge kalksteenrots in de Middellandse Zee, en dit is de enige waterval in Antalya die vanaf een boot te zien is. Het is ook bekend onder de naam Karpuzkaldıran. Het militaire complex vlakbij heeft dezelfde naam, dus wees niet verbaasd door de borden. U bevindt zich acht kilometer van het stadscentrum, en Lara Caddesi loopt verder naar het oosten, richting de Lara-stranden. Het park zelf is een vlak, groen gebied bovenop de rotswand. Een wandelpad loopt langs de kust, en er zijn drie verschillende punten waar u de waterval kunt bekijken: van boven, van de zijkant en vanaf zee. Op de plek waar het water in de zee valt, hangt er voortdurend een mistwolk, die afhankelijk van de wind tot in het park kan reiken. Ga eerst naar het uitkijkterras met de hekken. Hier lijkt het alsof het water recht onder uw voeten valt, en de wind brengt de mistwolk naar uw gezicht. Loop vervolgens naar het oostelijke uiteinde van het park, richting het Gençlik Park. Vanaf hier kunt u de volledige hoogte van de waterval in één keer zien. Tussen de middag, wanneer de zon op de waterval schijnt, ontstaat er een regenboog in de mist, wat het perfecte moment is voor een foto.

Het derde perspectief is vanaf zee. Bootjes vertrekken vanaf de kleine pier onder het park en varen naar de voet van de waterval, zo dicht mogelijk bij het punt waar het water in de zee valt. Er worden boottochten georganiseerd; informeer naar de dienstregeling en prijzen bij de pier of via de Culturele Portaal website. Als u geen boottocht wilt maken, is er geen weg naar beneden naar de voet van de rotswand; de enige manier om dichter bij het water te komen, is vanaf zee. Dit water is hetzelfde als het water dat u bij de volgende stop, de Boven-Düden, zult zien. Na Düdenbaşı splitst de rivier zich in twee kanalen bij de Koyunlar-reguleerventil, en één van deze kanalen bereikt hier, negen kilometer verderop. De hoeveelheid water van de waterval is dus afhankelijk van het seizoen en de reguleerventil; u kunt een krachtige waterval zien in de winter en het voorjaar, en een minder krachtige in het late voorjaar. De Düden-waterval en -rivier zijn in 2020 door een presidentiële beslissing aangewezen als een beschermd natuurgebied, en er zijn borden in het park die dit aangeven.

In het park vindt u een picknickplaats, een parkeerplaats en banken om te zitten. Omdat de bomen nog jong zijn, is er weinig schaduw, dus verblijf hier niet langer dan een uur. Als u met kinderen bent, houd ze uit de buurt van de hekken, want de rand van de rotswand is hoog en de grond is vaak nat door de mist. Als u naar het westelijke uiteinde van het park loopt, ziet u de kustlijn die zich uitstrekt van Lara naar Konyaaltı. De ro

De waterval bevindt zich ongeveer tien kilometer van het centrum van Antalya, in de wijk Şelale in Kepez, en is gelegen in een park. Het ligt op slechts een kilometer van Varsak en wordt beschouwd als het noordelijke uiteinde van Kepez. De toegang is georganiseerd en omheind, en u kunt ook met een Antalyakart door een turnstile. Bekijk de aankondigingen van de gemeente en Antalya Ulaşım voor de actuele bezoekregels en openingstijden. Zodra u de poort binnenstapt, hoort u het geluid dat u naar beneden lokt, naar het watervalbad. Blijf eerst op het bovenste pad en kijk waar het water vandaan komt. Het water komt via een kanaal van het Kepez-waterkrachtcentrale en stroomt bij een punt genaamd Düdenbaşı over de rotsen in het bad. Op de bodem van het bad bevindt zich een karstbron waar de rivier Düden zijn ondergrondse reis beëindigt en weer aan het oppervlak komt. De rivier ontspringt bij de Kırkgöz-bronnen in Döşemealtı en verdwijnt bij de Bıyıklı-waterval, reist veertien kilometer onder de grond, verschijnt even bij de Varsak-sinkhole en verdwijnt weer, om twee kilometer verder hier weer te verschijnen. Zelfs op dagen dat er geen water aan het oppervlak stroomt, komt er vanuit deze bron minstens tien kubieke meter water per seconde. Gemiddeld is dat vijftien tot zestien kubieke meter, en bij overstromingen tot negentig vier. Dat betekent dat het bad voor u niet een waterval is, maar de opening van een ondergrondse rivier.

Een pad loopt rond het bad en daalt af naar de voet van de waterval; de treden zijn nat en bedekt met algen, dus laat het hek niet los. Het mooiste uitzicht is vanaf de overkant van het bad, waar het witte water samengaat met de donkere rotsen erachter. In de middag schijnt het licht vanuit het westen, waardoor het water glinstert, terwijl de rots in de schaduw ligt. Het gebied werd tussen 1970 en 1972 door de Staatsdienst voor Waterwerken ingericht als recreatiegebied en heeft nog steeds die sfeer met de oude bomen en dennen, met picknicktafels en fonteinen op een vlakke plek langs de weg. De waterval wordt ook wel İskender Şelalesi genoemd. Er wordt gezegd dat Alexander de Grote hier zijn leger water liet drinken tijdens zijn veldtocht in Pamphylië, maar bronnen melden dit als een gerucht. De naam die de lokale bevolking gebruikt is Düdenbaşı Şelalesi, omdat dit precies de plek is waar de rivier aan het oppervlak komt.

Let op hoe anders het water zich hier gedraagt. Bij de tweede stop sprong dezelfde rivier veertig meter hoog in de open zee; hier verzamelt het zich in het bad en stroomt als een rustige beek uit het park. Bij de Koyunlar-reguleerder splitst het zich in twee kanalen, waarvan één naar Lara leidt. In het onderste deel van het park is er een wandelpad langs de beek; als u tijd heeft, kunt u een wandeling van tien minuten maken langs de beek en terugkeren; het water is het groenst dicht bij de bron. Het gebied maakt sinds

Bij de ingang van Namık Kemal Bulvarı bevindt u zich niet in een park, maar op het terrein van een fabriek. De bomen zijn zo oud en de gebouwen zo laag dat ze in elkaar overgaan. Dit was de Antalya Garen- en Katoenweverij, die in 1956 werd gebouwd en in 1961 begon met de productie. De fabriek veranderde de katoen van de Antalya vlakte in garen en stof. De productie stopte in 2003 en na een langdurig juridisch proces kwam het 238 hectare grote terrein in handen van de gemeente Kepez, die het omzette in een openbaar park. In haar hoogtijdagen had de fabriek meer dan duizend zeventig werknemers en de complexen, van de woningen tot de crèche, vormden een kleine gemeenschap op zich. Het eerste deel van het park werd geopend op de laatste dag van 2015. Het belangrijkste principe was het behouden van alle gebouwen, het niet kappen van enige boom en het restaureren van de gebouwen in hun staat van de jaren 1960. Dus elk gebouw dat u ziet, is ontstaan met een functie voor de fabriek, en de borden bij de ingangen vermelden de oude naam. Plan uw route dienovereenkomstig; begin met het "Museum van Weleer Antalya" in het administratieve gebouw, want daar leest u de geschiedenis van de stad en de fabriek, waardoor de rest van uw bezoek meer betekenis krijgt. Het gebouw is geregistreerd als een beschermd cultureel erfgoed. De volgende halte is het oude crèchegebouw, nu het Anadolu Speelgoedmuseum. Dit museum, geopend in 2017, toont 13.800 speelgoedstukken in vijftien zalen, met verschillende thema's. De diorama van de ambachtswijk, traditioneel Anadolu-speelgoed en de collectie uit de vroege Republiek zijn de meest bezochte zalen. De uitgang leidt naar een tuin met twee monumentale olijfbomen, waarvan één duizend en de andere honderd jaar oud. Bezoekers met kinderen brengen hier minstens een half uur door, dus plan uw bezoek dienovereenkomstig. Vanaf hier kunt u naar het oude magazijn van de fabriek gaan; het Nostalgisch Voertuigmuseum toont auto's, bestelwagens en motorfietsen die een spoor hebben achtergelaten op de wegen van Turkije. De collectie vertelt ook het verhaal van de industrialisatie van het land. Het voormalige kantinegebouw is nu een moderne kunstgalerie met vier zalen, met wisselende tentoonstellingen. Het transformatorgebouw is in 2021 omgetoverd tot een bibliotheek met meer dan honderdduizend boeken. Er is een echte treinwagon-bibliotheek voor kinderen, en in 2022 is er een stationsgebouw aan toegevoegd. Het grootste deel van het park is een openluchtmuseum. Op een oppervlakte van tienduizend vierkante meter staan 84 replica's van artefacten uit de Anatolische beschavingen, in de schaal 1:25. Deze replica's stonden tot 2016 in Konyaaltı en zijn verplaatst naar deze locatie tijdens de aanleg van de kustlijn. In 2018 werd het museum offic De schaduw van de eucalyptus- en dennenbomen komt voort uit de bomen die de fabriek in de jaren zestig plantte. Het belangrijkste verschil tussen dit park en het Expo-gebied is dat het park op natuurlijke wijze is ontstaan in de loop van zestig jaar, terwijl het Expo-gebied is aangelegd voor een tentoonstelling. Het park ligt dicht bij de stad en is bereikbaar met de T3-lijn en bussen die door Kepez rijden en terug naar het centrum gaan. U kunt de dichtstbijzijnde stations en lijnen controleren op antalyaulasim.com.tr. Bron: Gemeente Kepez, DokumaPark.