Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Van de heuvel Oluz naar het meer Boraboy.
Cultureel4 Halte

Van de heuvel Oluz naar het meer Boraboy.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Deze route is een dagtocht met de auto die u meeneemt voorbij de vallei van Amasya. De dag begint bij een archeologische site in het zuidwesten, gaat verder met het museum en het fort in het centrum van de stad, en eindigt aan de oevers van een meer in de bossen in het noordoosten. De volgorde is logisch: eerst bezoekt u een van de oudste nederzettingen in de omgeving van Amasya, vervolgens het museum dat die overblijfselen verzamelt, en daarna het fort dat die nederzetting eeuwenlang beschermde. De laatste stop zorgt voor een overgang van geschiedenis naar natuur en biedt een ontspannend einde van een lange dag.

De eerste stop is Oluz Höyük, een archeologische site ongeveer 25 kilometer ten zuidwesten van het centrum van Amasya, gelegen in het district Amasya Merkez. Volgens informatie van het gouverneurschap worden hier opgravingen verricht die de periode van de IJzertijd, de Perzische periode en de hellenistische cultuur bestrijken. Volgens de registratie van het Ministerie van Onderwijs was de nederzetting bewoond van ongeveer 4500 voor Christus tot de 1e eeuw voor Christus. Dit is een actieve opgraving. U kunt de site bezoeken met een gids, maar u mag niet te dicht bij de opgravingen komen en het maken van foto's is afhankelijk van de toestemming.

De tweede stop is het Amasya Museum. Het is het meest waardevol om de collectie, die loopt van het Neolithicum tot de Ottomaanse periode, chronologisch te bekijken. Let vooral op het beeldje van Tešup uit de Hettitische periode en de openluchttentoonstelling in de tuin.

De derde stop is het Amasya Fort, gelegen op de Harşena Berg. Het fort, gebouwd van natuursteen, heeft acht verdedigingsniveaus die zich uitstrekken van de oever van de Yeşilırmak rivier tot de berg. Omdat er opgravingen plaatsvinden in het fort, kunnen sommige delen gesloten zijn, dus ga er niet zomaar van uit dat u alles kunt bezoeken.

De laatste stop is het Boraboy Gölü Natuurpark, een stuwmeer gelegen meer dan 60 kilometer ten noordoosten van het centrum van de stad. Het meer ligt op een hoogte van 1050 meter, is ongeveer 900 meter lang en het gebied is in 2013 uitgeroepen tot natuurpark. Omdat de bronnen de afstanden tussen de stops niet afzonderlijk vermelden, moet u de tijdsplanning aanpassen aan de verkeersomstandigheden. De aanbevolen tijden zijn: 1 uur voor Oluz, 1 uur en 15 minuten voor het museum, 1,5 uur voor het fort en 2 uur voor het meer. In de lange zomermaanden is deze route gemakkelijk te voltooien. In de winter kan het nodig zijn om de tijd bij het fort te verkorten om nog tijd te hebben voor Boraboy, omdat er dan minder daglicht is. Controleer vooraf de officiële websites van elke bestemming voor openingstijden, toegangsvoorwaarden en eventuele vergunningen die nodig zijn voor de opgraving. Vergeet ook niet dat het museum mogelijk gesloten is tijdens de lunch.

Deze route is een alternatief voor een halve dag wandelen langs de Yeşilırmak rivier, waarbij u gebruik maakt Bronnen:

Amasya Merkez, Amasya
Cultureel
4 Halte
~5 u 45 min op locaties
Reis ~53 km · 1 u 38 min
Totaal ~7 u 23 min
6 november 2026

Routestops

1
Oluz Höyük

Oluz Höyük. (This is likely a place name and should be kept as is.)

~1 u hier
Gözlek ve Toklucak köyleri yakını, Amasya Merkez

De eerste stop van de route is Oluz Höyük, ongeveer vijfentwintig kilometer ten zuidwesten van het centrum van Amasya. De heuvel bevindt zich in het district Amasya Merkez en ligt volgens de registratie van het Ministerie van Onderwijs binnen de grenzen van het dorp Toklucak. Het is belangrijk om dit niet te zien als een museumgebouw of een georganiseerd archeologisch park, maar als een wetenschappelijk gebied waar graafwerkzaamheden gaande zijn. Daarom is het verstandig om hier uw dag te beginnen en de bezoekvoorwaarden vooraf te controleren op de officiële website. De pagina "Buiten schoolse leeromgevingen" van het Ministerie van Onderwijs vermeldt dat het gebied alleen met een gids kan worden bezocht. Controleer de actuele informatie over de bezoekdagen en -tijden op dezelfde officiële website, aangezien deze kunnen variëren. Tijdens uw bezoek aan de heuvel, kom de graafkuilen niet te dicht en overschrijd de veiligheidsafbakeningen niet. Raak de vondsten niet aan en neem geen stenen, keramiek of andere objecten mee uit het gebied. Maak alleen foto's als de gids of een medewerker toestemming geeft; druk dus niet zomaar op de knop. Stel uw vragen op een respectvolle manier, zonder de uitleg van de gids te onderbreken. Draag comfortabele schoenen, blijf bij de groep en laat geen afval achter in het gebied. Volgens de registratie van het Ministerie van Onderwijs is er hier onafgebroken bewoning geweest vanaf de Kalkolithische periode (ongeveer 4500 voor Christus) tot de 1e eeuw voor Christus. De opgravingen zijn sinds 2007 aan de gang en er zijn onder meer resten van muren en sporen van het dagelijks leven ontdekt. Volgens informatie van het gouverneurschap worden momenteel de lagen uit de IJzertijd, de Perzische periode en de Hellenistische cultuur onderzocht. Dezelfde bron meldt dat er rond 450 voor Christus een gemeenschap van Perzische oorsprong zich hier vestigde, wat blijkt uit de ingrijpende veranderingen in de architectuur. De Perzen bestuurden Anatolië van 550 tot 330 voor Christus via satrapen, en de regio rond Amasya maakte deel uit van het satrapschap Kappadokië. Tijdens de opgravingen zijn onder meer een monumentale weg, funderingen van zuilen in Perzische stijl en in 2018 de resten van een zuilenzaal gevonden. Het gouverneurschap noemt deze zaal de "Apadana" en beschouwt het als een gebouw dat de Achaemenidische architectuur aanvult. Vraag uw gids om u te laten zien waar deze resten zich bevinden op de heuvel en welke ervan zich in het huidige opgravingsgebied bevinden. Bestudeer de patronen van de stenen en de ligging van de nederzetting in relatie tot de omgeving. In de regio zijn ook mozaïeken, keramiek, metalen, stenen, botten en munten gevonden, die inzicht geven in de productie en handel. De officiële bron vermeldt niet welke van deze vondsten in het museum worden tentoongesteld, dus zoek ze daar niet. Omdat u langere tijd buiten zult zijn, kleed u passend bij het seizoen en neem water mee. Een deel van het gra

Oluz Höyük is een archeologische vindplaats die zich bevindt op ongeveer 25 kilometer ten zuidwesten van het centrum van de stad Amasya, in de vlakte van Geldingen. Volgens de website van het provinciaal bestuur en het Ministerie van Onderwijs behoort de vindplaats tot het district Amasya Merkez, en niet tot Göynücek. De vindplaats ligt ongeveer twee kilometer ten noordwesten van het dorp Gözlek en ongeveer vijf kilometer ten oosten van het dorp Toklucak. Volgens een wetenschappelijk artikel bevindt de vindplaats zich ongeveer drie kilometer ten zuiden van de snelweg Amasya-Çorum. De omliggende vlakte strekt zich uit ten zuiden van de Çekerek-rivier, een belangrijke tak van de Yeşilırmak. De vorm van de vindplaats is ongeveer 280 bij 260 meter en bijna rond. Hij stijgt ongeveer 15 meter boven het omliggende landschap en beslaat een oppervlakte van ongeveer 45 hectare. Vanuit het noordoosten gezien, is de vindplaats een lage heuvel in het midden van de uitgestrekte vlakte. Onderzoek aan het oppervlak heeft aangetoond dat de vindplaats bewoond was vanaf de vroege Bronstijd tot de Middeleeuwen. De gevonden aardewerkfragmenten wijzen op bewoning uit de periode van het Hittitse Rijk, de Friezen, de Hellenistische periode en de Middeleeuwen. De website van het Ministerie van Onderwijs stelt dat de bewoning van de plaats dateert van ongeveer 4500 voor Christus tot de 1e eeuw na Christus. Het is echter belangrijk om voorzichtig te zijn met deze informatie, aangezien de begin- en einddatums in verschillende bronnen kunnen verschillen. Systematische opgravingen begonnen in 2007, waarbij het eerste seizoen 31 dagen duurde. Volgens het provinciaal bestuur zijn tijdens het 12e opgravingsseizoen de lagen uit de IJzertijd, de Perzische periode en de Hellenistische periode onderzocht. Het opgravingsteam bestaat uit academici, stagiaires archeologie studenten, een student restauratie en arbeiders. Volgens het provinciaal bestuur lijkt het erop dat rond 450 voor Christus een gemeenschap van Perzische oorsprong zich op de vindplaats heeft gevestigd. Tijdens de opgravingen zijn een monumentale weg en funderingen van zuilen in Perzische stijl gevonden. Een meerpalige zaal die in 2018 werd blootgelegd, wordt beschreven als een gebouw dat de architectonische kenmerken van de Achameniden-periode compleet maakt. Deze bevindingen suggereren dat het architectonische ontwerp van de vindplaats is gebaseerd op een Perzische nederzetting. De website van het Ministerie van Onderwijs vermeldt ook dat mozaïeken en keramische vondsten inzicht geven in de Hellenistische periode, terwijl metalen, stenen en botten vondsten wijzen op productie en handel, en munten op economische activiteit. Het is belangrijk om te weten dat dit geen georganiseerd archeologisch park is, maar een actieve opgraving. De website van het Ministerie van Onderwijs adviseert om de locatie te bezoeken in de aanwezigheid van een gids of begeleider. Het is niet toegestaan om de opgraafkuilen te benaderen of de veiligheidsafbakeningen te overschrijden. Het is verboden om de gevonden Tijdens het archeologische seizoen kan de situatie ter plaatse veranderen, dus het is raadzaam om vooraf contact op te nemen met de provinciale dienst voor cultuur en toerisme van Amasya of met het museum om de actuele omstandigheden te controleren. De heuvel ligt buiten het stadscentrum, en u kunt de informatie over de locatie op de officiële website gebruiken om er te komen. Het is mogelijk dat u een eigen auto of een georganiseerde tour nodig heeft om er te komen. Omdat er in de vlakte weinig schaduw is, is het verstandig om een hoed, water en kleding mee te nemen die u warm houdt tegen de wind. Tijdens uw bezoek aan de heuvel, denk na over waarom de verschillende lagen met elkaar verweven zijn; de nederzetting is door de eeuwen heen vele malen vernietigd en herbouwd, wat de heuvel heeft opgebouwd. De architectonische overblijfselen, zoals de funderingen van kolommen en wegen, bieden waardevolle aanwijzingen om het stedenbouwkundige concept van die tijd te begrijpen. De collectie van de Hittitische en Hellenistische periode in het Amasya Museum is een uitstekende aanvulling op uw bezoek, waarmee u een completer beeld krijgt van de geschiedenis van de regio.
2
Amasya Müzesi

Het Amasya Museum.

~1 u 15 min hier
Üçler, Mustafa Kemal Paşa Caddesi No:91, Amasya Merkez

Nadat u Oluz verlaat en terugkeert naar het stadscentrum, is het tweede belangrijke punt op de route het Amasya Museum. Dit museum is een centraal instituut dat de archeologische en etnografische collecties van de stad bijeenbrengt. Volgens de gouverneur is het museum in de jaren 1920 opgericht als een opslagplaats voor een beperkt aantal archeologische objecten en mummies. Naarmate de collectie groeide, werden de objecten verplaatst naar verschillende gebouwen. Het huidige, moderne gebouw werd in 1977 in gebruik genomen en opende in 1980 voor het publiek. Controleer de openingstijden op de officiële website, aangezien de website van het Ministerie van Cultuur en Toerisme een melding bevat dat het museum tijdens de lunchpauze gesloten is. Er is een logische reden om Oluz te bezoeken voordat u hier komt, omdat u de geschiedenis van de nederzetting die u daar heeft gezien, hier in een chronologisch kader kunt plaatsen. Volgens het Cultureel Portaal begint de collectie in de Late Neolithische en Vroege Chalcolithische periodes en omvat objecten uit de Bronstijd, de Hettitische, Urartiaanse, Frigische, Scytische, Perzische, Hellenistische, Romeinse, Byzantijnse, Seltsjoekse en Ottomaanse periodes. Volg deze lange reeks periodes als een tijdlijn terwijl u de zalen verkent, en let op hoe keramiek, sieraden en alledaagse voorwerpen in elke periode veranderden. Naast archeologie omvat de collectie ook etnografie, munten, zegels en manuscripten, zoals vermeld op de website van de gouverneur. Besteed aandacht aan de munten en zegels, omdat deze kleine objecten aanwijzingen geven over de wereld van handel en bestuur. Een van de meest bekende objecten in het museum is een klein beeldje, dat in de archeologische literatuur bekend staat als het "Amasya beeldje" of het "Hettitische beeld van de stormgod Tešup". Volgens het Cultureel Portaal werd dit object in 1962 gevonden in de Mesken Höyük, 4 meter onder het oppervlak, in het dorp Doğantepe. Dezelfde bron meldt dat het dorp Doğantepe is gebouwd op de locatie van de Hettitische nederzetting Hakmiş, en dat de heuvel bewoond is geweest vanaf de Late Neolithische/Vroege Chalcolithische periode tot het einde van de Ottomaanse periode. Bestudeer het beeldje aandachtig, let op de afmetingen, de detaillering en de houding, en controleer de informatie in de vitrine over de vindplaats en de datering. Als u de Hettitische objecten hier naast de Perzische lagen die u in Oluz heeft gezien, bekijkt, zult u zien hoe gelaagd de geschiedenis van de omgeving van Amasya is. In de openlucht tentoonstelling in de tuin aan de westkant van het gebouw, worden stenen objecten uit de Hettitische, Hellenistische, Romeinse, Byzantijnse, Ilkhanid, Seltsjoekse en Ottomaanse periodes tentoongesteld. Bestudeer de oppervlakken van de stenen objecten aandachtig, omdat het licht in de open lucht de details beter zichtbaar maakt. Op de website van de gouverneur staat dat het museum acht mummies herberg Zorg ervoor dat u comfortabele schoenen draagt voordat u naar het fort gaat, omdat het fort zich op een steile helling bevindt. Bron: Gouvernement van Amasya en Cultureel Portaal.

Het Amasya Museum is gevestigd in een modern gebouw aan de Mustafa Kemal Paşa Caddesi, aan de zuidelijke oever van de Yeşilırmak. De geschiedenis van het museum gaat terug tot een museumdepot dat in 1925 werd opgericht. Hoewel er kleine verschillen zijn in de officiële bronnen over het exacte jaar van oprichting, is het veilig om te zeggen dat het museum in de jaren '20 is opgericht. De eerste collectie bestond uit een klein aantal archeologische objecten, gehuisvest in twee kamers van het medrese-gebouw dat deel uitmaakte van het complex van Bayezid II. Naarmate de collectie groeide, werd deze in 1962 verplaatst naar de Gök Medrese, en in 1977 naar het huidige gebouw. Het museum, na een renovatie, werd op 14 juni 1980 voor het publiek geopend. Volgens de website van de provincie omvat de collectie tegenwoordig meer dan 23.000 objecten, waaronder archeologische en etnografische artefacten, munten, zegels en manuscripten. De website van het Cultureel Portaal beschrijft een rijke chronologie die begint in de late Neolithische en vroege Kalkolithische periodes en zich uitstrekt tot de Ottomaanse periode. Deze periode omvat onder andere de Bronstijd, de Hittitische, Urartiaanse, Frigische, Scytische, Perzische, Hellenistische, Romeinse, Byzantijnse en Seltsjoekse periodes. De bronnen noemen verschillende beschavingen; houd daarom de tijdsperiode in gedachten in plaats van het totale aantal. Het museum wordt vaak beschreven als een complex van drie delen, samen met het Hazeranlar Mansion en de Koninklijke Grafheuvels. Het Hazeranlar Mansion lijkt op de officiële website gesloten te zijn, dus neem het niet op in uw reisplan. De Koninklijke Grafheuvels zijn een aparte bezienswaardigheid in de stad, en het is raadzaam om vooraf de actuele status te controleren. Een van de meest bekende objecten in het museum is het bronzen beeldje van de Hittitische stormgod Tešup. Het beeldje werd in 1962 gevonden op de Mesken Höyük, in het dorp Doğantepe, op een diepte van vier meter. Het is 21,5 centimeter hoog, weegt 1340 gram en is gemaakt met behulp van een giettechniek. De armen, benen en het deel onder de rok zijn niet bewaard gebleven. Het godheidbeeld heeft een conische, puntige kroon; het gezicht heeft dikke wenkbrauwen, amandelvormige ogen en een lichte glimlach. De oogkassen zijn tegenwoordig leeg, maar het wordt aangenomen dat ze oorspronkelijk gevuld waren met kostbare stenen, zoals lapis lazuli. Het object wordt geassocieerd met de oude naam van Doğantepe, Hakmiş, en wordt tentoongesteld in een speciale vitrine. Een ander opmerkelijk object is de Elmalı Mozaïek, gevonden tijdens een reddingsopgraving in 2013 in de wijk Küpderesi, nabij het dorp Yavru. Het blijkt dat het gebouw waarin de mozaïek werd gevonden, in de Romeinse tijd werd opgericht als een landhuis. Het museum beschouwt deze mozaï Een marmeren zonnewijzer uit de Ottomaanse periode is een van de charmante stukken in de collectie. In de tuin aan de westkant van het museumgebouw worden stenen objecten uit verschillende periodes, van de Hettitische tot de Ottomaanse tijd, in de open lucht tentoongesteld. Als u eerst de tuin bezoekt, krijgt u de kans om de stenen kunstwerken uit verschillende periodes met elkaar te vergelijken voordat u de zalen binnengaat. Mummificaties uit de Ilkhanid-periode, daterend uit de 14e eeuw, maken ook deel uit van deze collectie; dit zijn objecten die met zorg worden bewaard en getoond, en die vooral van historisch en conserveringsperspectief belangrijk zijn. Omdat verschillende bronnen verschillende informatie geven over de locatie van de mummificaties, is het raadzaam om vooraf bij het museum te informeren over de huidige situatie. In het museum is het toegestaan om foto's te maken met amateurapparatuur. Het museum is gelegen in het stadscentrum en is volgens het Cultuurportaal op loopafstand van alle delen van de stad. De openingstijden, de lunchpauzes en de gesloten dagen kunnen variëren; controleer de actuele informatie op de officiële website. Het is ook nuttig om vooraf de website van het lokale ministerie van Cultuur en Toerisme te raadplegen. Reserveer voldoende tijd voor de zalen; het is aan te raden om apart tijd te besteden aan de secties met Tešup, mozaïeken en sarcofagen. Na uw bezoek aan het museum kunt u naar de oever van de Yeşilırmak rivier lopen en verder wandelen naar andere historische bezienswaardigheden in de stad.
3
Amasya Kalesi (Harşena Kalesi)

Amasya Kasteel (ook bekend als Harşena Kasteel)

~1 u 30 min hier
Hatuniye, 05000 Yuvacık/Amasya Merkez/Amasya

Het derde punt is het Amasya-kasteel, gelegen op de Harşena-berg in het noorden van de stad, en ook bekend als het Harşena-kasteel. Volgens het provinciaal ministerie van Cultuur en Toerisme is het kasteel gebouwd van natuursteen. Van de oever van de Yeşilırmak strekken zich acht verdedigingslinies naar de berg waar het kasteel staat. Vanaf hier heeft men het beste uitzicht op de stad en de vallei, dus het is een goed moment om, na het bekijken van de tijdlijn in het museum, de geografische ligging van de regio te bestuderen. Er worden momenteel archeologische opgravingen uitgevoerd in het kasteel, en het provinciaal ministerie heeft hierover informatie gepubliceerd. Daarom kunnen sommige delen gesloten zijn, en het is niet vanzelfsprekend dat het hele kasteel toegankelijk is. Controleer de actuele informatie over de ingang, de open delen en de veiligheidswaarschuwingen bij officiële bronnen. De bronnen geven geen eenduidig antwoord op de vraag wie het kasteel heeft gebouwd. Volgens Arabische historici is het gebouwd door Karsan Han, terwijl westerse historici beweren dat het is gebouwd door Mithridates, de koning van Pontus. Daarom is het verstandiger om het gebouw te beschouwen als een verdedigingssysteem dat door de eeuwen heen is gerestaureerd, in plaats van als een werk uit één enkele periode. Het provinciaal ministerie vermeldt de restauratiedata, waarbij Danişmend Ahmet Gazi in 1075, I. Mesud in 1146 en Alaeddin Keykubad in 1222 genoemd worden. Later volgden Gümüşlüzade Tacettin Mahmud Çelebi in 1319 en Şadgeldi Paşa in 1369. Tijdens de Ottomaanse periode werden de restauraties uitgevoerd door Mustafa Bey, de emir van Şehzade Ahmet, in 1511, en door Hoca Ahmedpaşazade Ali Bey in 1669. Het observeren van de verschillende periodes van ingrepen in de muren en het bestuderen van de veranderingen in de stenen rijen is een goede oefening in observatie. De constructie van het binnenste kasteel wordt in veel geschreven bronnen in verband gebracht met Mithridates en dateert uit ongeveer 250 voor Christus. Het binnenste kasteel heeft vier poorten: de Helkis-, Saray-, Midenos- en Meydan-poorten. In het oosten ligt de wijk Nerkis, en in het zuiden de rivier Yeşilırmak. Het volgen van de namen van de poorten op de kaart helpt u uw richting te bepalen. In het zuiden zijn de ruïnes van het Kızlar Sarayı (meisjespaleis) te zien, dat in de Hellenistische periode werd gebouwd en tot 1580 door de Ottomanen werd gebruikt. Het wordt vermeld dat I. Mesud het binnenste kasteel in 1146 restaureerde en Amasya als hoofdstad koos, en dat hij hier een paleis liet bouwen. De reiziger Dernschwam noteerde dat het paleis tot de 16e eeuw bestond, met een stenen buitenkant en een binnenkant van baksteen en hout. Toen Evliya Çelebi het kaste Neem comfortabele schoenen, water en een hoed mee voor de wandeling, en blijf op de vlakke gebieden, vermijd de randen. Let tijdens het afdalen op uw horloge, want de volgende halte is een lange autorit. Bron: Provincie Amasya, Directie Cultuur en Toerisme.

Het kasteel van Amasya, ook bekend als het kasteel van Harşena, bevindt zich op de top van de berg Harşena, die het noorden van de stad omringt. Volgens gegevens van het Cultureel Portaal ligt de rots waarop het kasteel is gebouwd ongeveer 700 meter boven zeeniveau en ongeveer 300 meter boven de rivier Yeşilırmak. Deze hoogte zorgt ervoor dat het kasteel vanaf bijna elk punt in de stad zichtbaar is, zelfs vanaf de straten in de vallei. Over de oorsprong van de naam zijn de bronnen het niet eens. Sommige historici verbinden de constructie met koning Mithridates van Pontus, terwijl anderen beweren dat het kasteel de naam Harşena kreeg naar aanleiding van de commandant Karsan of Harsana, die het liet bouwen. Een van de geschreven bronnen stelt dat de Binnenste Vesting rond 250 voor Christus door Mithridates werd gebouwd. De eerste bewoningssporen zijn echter veel ouder; de pagina van de UNESCO-lijst voor cultureel erfgoed van de provincie Amasya vermeldt dat de eerste nederzetting op de zuidelijke helling van de berg begon in de vroege Bronstijd. Dezelfde pagina vermeldt dat tientallen beschavingen, van de Friezen tot het Ottomaanse Rijk, hier hebben gewoond. Gedurende de geschiedenis is het kasteel vele malen van eigenaar veranderd en telkens opnieuw gerestaureerd. Het heeft verschillende aanvallen ondergaan tijdens de heerschappij van de Perzen, Romeinen, Pontiërs en Byzantijnen. Na de verovering van Amasya door de Turken in 1075, werd het aanzienlijk gerestaureerd. Volgens een lijst samengesteld door de provinciale directie voor Cultuur en Toerisme, werd het kasteel in 1146 gerestaureerd door I. Mesud, in 1222 door I. Alaeddin Keykubad, in 1319 door Gümüşlüzade Tacettin Mahmud Çelebi en in 1369 door Şadgeldi Paşa. Tijdens de Ottomaanse periode werden er in 1511 restauraties uitgevoerd door Mustafa Bey, de emir van Şehzade Ahmed, en in 1669 door Hoca Ahmedpaşazade Ali Bey. Het kasteel werd tot de 18e eeuw gebruikt, waarna het zijn militaire betekenis verloor. In 1640 beschreef Evliya Çelebi het kasteel als een constructie met een binnenplaats, een paleis, een wapenopslag, een proviandopslag en waterreservoirs, met een muur die bestond uit eenendertig torens met vijf hoeken. De top van het kasteel is gebouwd van natuursteen, terwijl de muur van puin is gemaakt. Er zijn acht verdedigingslinies die van de oever van de Yeşilırmak naar de berg lopen waar het kasteel is gebouwd. Een aanzienlijk deel van de muren bestaat nog steeds. Het kasteel bestaat uit drie delen: de Hatuniye Mahallesi, ook bekend als de Binnenstad, het Meisjespaleis en de Bovenste Vesting. De Binnenstad, ook wel de Onderste Vesting genoemd, beslaat een strook van ongeveer 800 meter tussen de Het kasteel herbergt ook cisternen, waterreservoirs en overblijfselen van een Ottomaans badhuis. De ruïnes van het "Paleis van de Jonge Meisjes," gebouwd in de hellenistische periode, zijn ook te zien, en het is bekend dat dit gebouw tot 1580 door de Ottomanen werd gebruikt. De opgravingen en restauratiewerkzaamheden in het kasteel van Amasya zijn nog steeds aan de gang; het provinciaal directoraat voor cultuur en toerisme heeft deze werkzaamheden bekendgemaakt onder de titel "Erfgoed voor de Toekomst." Daarom kunnen sommige delen gesloten zijn en is het mogelijk dat niet alle delen toegankelijk zijn; raadpleeg de meest recente aankondigingen van het provinciaal directoraat voordat u vertrekt. De rotsgraven aan de helling van de berg Harşena, samen met het kasteel, zijn onderdeel van het gebied dat in 2015 is opgenomen in de voorlopige lijst van het UNESCO Werelderfgoed. Een wandeling die begint bij een van de bruggen in de stad en omhoog leidt, is een goede manier om de verdedigingsstructuur met acht niveaus te ervaren. Er zijn veel hellingen en trappen; draag stevige schoenen en neem water mee. De vroege ochtend of de tijd net voor zonsondergang zijn ideaal voor het bekijken van het uitzicht over de vallei. Omdat de huizen aan het water en de koninklijke rotsgraven aan de voet van het kasteel liggen, is het logisch om alle drie op dezelfde dag te bezoeken. De Culturele Portal meldt dat het kasteel ook via de berg Harşena te bereiken is; controleer ter plaatse de actuele staat van de paden en poorten. Het is het beste om de officiële pagina's te raadplegen voor informatie over toegangsvoorwaarden en bezoekregels.
4
Boraboy Gölü Tabiat Parkı

Boraboy Natuurpark.

~2 u hier
Boraboy, Taşova, Amasya

De laatste bestemming van de route is het natuurpark Boraboy Gölü, gelegen binnen de gemeentegrenzen van Taşova. Volgens het Cultuurportaal is dit gebied in 2013 uitgeroepen tot natuurpark. Het ligt meer dan 60 kilometer van het stadscentrum, dus vertrek op tijd, terwijl er nog licht is, nadat u de stadsbezienswaardigheden heeft bezocht. Het park is via een verharde weg te bereiken, en het is mogelijk om met de auto tot aan de oever van het meer te rijden. Bronnen geven aan dat de route via de weg Amasya-Erzincan loopt; controleer de actuele verkeersomstandigheden voordat u vertrekt. Vanuit de luchthaven van Merzifon is het meer dan 90 kilometer rijden; reizigers die per vliegtuig aankomen, moeten hier rekening mee houden. Het meer ligt op een hoogte van 1050 meter. U zult de koelte voelen als u vanuit de vallei van de stad omhoog rijdt, dus het is verstandig om een licht vestje mee te nemen. Volgens bronnen is het meer geen kratermeer, maar een natuurlijk stuwmeer dat is ontstaan doordat een kleine beek is geblokkeerd door puin. Het ligt in een vallei die van oost naar west loopt, met een lengte van 900 meter, een breedte van 300 meter en een diepte van 25 meter. Bronnen en beekwater voeden het meer, en het water heeft een smaragdgroene kleur. De zuidelijke oever is steil en rotsachtig, dus wees voorzichtig als u in de buurt komt. Op de noordelijke hellingen groeien voornamelijk oosterse beuken, zwarte dennen, geeldennen en eiken, terwijl op de zuidelijke hellingen geeldennen, zwarte dennen en gemengde struiken voorkomen. Vergelijk tijdens uw wandeling het verschil in vegetatie tussen de noord- en zuidelijke hellingen. Volgens informatie van de Directie voor Natuurbehoud en Nationale Parken zijn er 245 endemische soorten in de provincie Amasya, waarvan 29 endemische soorten voorkomen in de omgeving van Akdağ en Boraboy Gölü. Beschadig geen planten en verzamel geen bloemen of zaailingen. In het park leven verschillende zoogdieren, waaronder herten, vossen, wolven, wilde zwijnen, eekhoorns, egels en bunzing. Er leven ook veel inheemse en trekvogels. Kies de rustige uren van de ochtend en avond voor het observeren van vogels en bekijk ze van een afstand met een verrekijker. Onder de reptielen bevinden zich landschildpadden, waterschildpadden, hagedissen en slangen. Raak de wilde dieren niet aan en houd afstand. De aquatische fauna van het meer omvat zoetwatervissen zoals karper en forel. In het gebied kunt u picknicken, wandelen, foto's maken en planten en wilde dieren observeren. Binnen het park zijn er wandelpaden, een speeltuin, picknicktafels, een fontein en een parkeerplaats voor dagelijks gebruik. Als u gaat picknicken, neem dan uw afval mee en gebruik vuur alleen op de daarvoor bestemde plaatsen. Blijf tijdens het wandelen op de paden. Voor een gedetaille

Het Boraboy-meer bevindt zich in de gemeente Taşova, in de provincie Amasya, in een bergvallei in het binnenland van de Zwarte Zeeregio. Volgens het Cultureel Portaal is het gebied rond het meer in 2013 aangemerkt als een natuurpark. Het meer ligt op 1050 meter boven zeeniveau en bevindt zich in een vallei die zich van oost naar west uitstrekt. Hoewel het in veel bronnen wordt beschreven als een kratermeer, is het in werkelijkheid een natuurlijk stuwmeer dat is ontstaan doordat een kleine beek is geblokkeerd door afvalmateriaal uit de omgeving. Ook de provinciale dienst voor cultuur en toerisme presenteert het meer op dezelfde manier. Volgens de metingen die het Cultureel Portaal heeft gepubliceerd, is het meer ongeveer 900 meter lang, 300 meter breed en 25 meter diep. De kleur van het water wordt beschreven als smaragdgroen. De zuidelijke oever is steil en rotsachtig. Het meer wordt gevoed door water dat opstijgt vanuit de bodem, evenals door water uit de beek. Op de noordelijke hellingen van het park groeien voornamelijk beuken, zwarte dennen, gele dennen en eiken. Op de zuidelijke hellingen zijn gele dennen, zwarte dennen en gemengde struikgewassen te vinden. Volgens officiële beschrijvingen behoren beuken, gele dennen, ceders en kastanjebomen tot de soorten die de kenmerkende elementen vormen van het bos rond het meer. Het feit dat het een stuwmeer is, draagt in belangrijke mate bij aan de aquatische biodiversiteit van het gebied. Amasya is een belangrijk gebied voor endemische plantensoorten, en de omgeving van Boraboy wordt beschouwd als het belangrijkste gebied met endemische planten in de provincie. Volgens informatie van Natuurbehoud en Nationale Parken op het Cultureel Portaal, bevinden zich 245 endemische soorten in de provincie Amasya, waarvan 29 endemische soorten voorkomen in de omgeving van de berg Akdağ en het Boraboy-meer. Planten- en wilde dierobservatie zijn daarom een van de belangrijkste activiteiten in het gebied. Voor een gedetailleerde lijst van soorten en een beschrijving van wandelroutes kunt u onze reisgids over dit park raadplegen. Om het gebied te bereiken, vertrekt u vanuit het centrum van de provincie Amasya. Verschillende bronnen geven een afstand van 62 tot 63 kilometer tot het centrum van de provincie; dus de afstand is iets meer dan 60 kilometer. Voor de afstand tot het centrum van de gemeente Taşova worden cijfers gegeven tussen de 15 en 22 kilometer. Volgens de beschrijving van het Cultureel Portaal wordt de weg gevolgd vanaf de Amasya-Erzincan-route en bereikt men het park via een verharde weg. Op dezelfde pagina wordt vermeld dat het park op ongeveer 91 kilometer afstand ligt van de luchthaven van Amasya Merzifon. Het is mogelijk om met de auto tot aan de oever van het meer te rijden, maar er is geen informatie beschikbaar over regelmatige openbaar vervoerverbindingen naar de buurt van het park in officiële bronnen. Daarom is het wellicht noodzakelijk om met uw eigen auto te reizen of om een georganiseerde reis Het is vanzelfsprekend dat u geen schade toebrengt aan de bomen, planten en wilde dieren, en dat u uw afval meeneemt. De ruige zuidelijke kust van het meer, samen met het omliggende bos, biedt prachtige mogelijkheden voor fotografie. Het licht is zachter in de ochtend- en avonduren. In dit beschermde natuurgebied is het van essentieel belang om de natuurlijke omgeving te behouden. Een bezoek kan gecombineerd worden met een bezoek aan het museum en het kasteel in het centrum van Amasya, maar het is verstandig om vroeg op te staan vanwege de reistijd. De toegangsvoorwaarden en de beschikbare faciliteiten kunnen variëren; controleer de meest actuele informatie op de officiële website van de provincie Amasya, afdeling Cultuur en Toerisme.

Reacties

0/1000

Laden...

Routekaart

Route-informatie
StadAmasya Merkez, Amasya
TypeCultureel
Halte4
Datum6 november 2026
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeRoute starten