Van de bergpassen naar Şebinkarahisar.
Log in om te liken en te beoordelen
Het zuiden van Giresun is een compleet ander landschap dan de kust: de bossen eindigen en er beginnen hoogvlaktes en steppen. Deze route laat die overgang stap voor stap zien en eindigt bij een van de hoogst gelegen forten van Anatolië. De route is lang en de reis zelf is al de helft van de ervaring; het is beter om hem over twee dagen te verdelen. Er zijn vier haltes.
Duur: twee dagen. Beste periode: juni-oktober; in de winter kunnen de passen gesloten zijn. Bereikbaarheid: 170 kilometer van het centrum naar het zuiden; een auto is noodzakelijk, aangezien de route door bergpassen loopt.
Routestops
Doğankent.
In de vallei van Harşit ligt een dorpje, ingeklemd tussen steile hellingen. De smalle vallei zorgt voor een adembenemend uitzicht; de rivier, de bruggen en de huizen die tegen de hellingen zijn gebouwd, begeleiden de weg.
Alucra.
Boven de vijfhonderd meter begint het klimaat en de vegetatie drastisch te veranderen. Hier merk je dat je de bossen verlaat en overgaat naar een hooggelegen grasland en steenwoesten.
Het kasteel van Şebinkarahisar.
Het kasteel is gebouwd op een steile rots die boven het dorp uitrijst. De rots zelf vormt al een groot deel van de verdediging; er bevinden zich binnenin waterreservoirs, en er zijn steile, onbeschutte plekken.
Çamoluk.
Het zuidelijke punt van de provincie kijkt uit over de vallei van Kelkit. Dit is het gebied waar het klimaat van de Zwarte Zee ophoudt; mensen die de kust van Giresun zien, hebben het vaak moeilijk om dit gebied niet met die provincie te verwarren.
