
Van Savur naar Midyat, omgeving van Mardin.
Log in om te liken en te beoordelen
Bij de naam Mardin denken veel mensen aan de straatjes van steen die langs terrassen liggen. Echter, de provincie strekt zich uit over een groot gebied, van de noordelijke berghellingen tot de Mesopotamische vlakte in het zuiden. Deze route is ontworpen voor degenen die dit gebied in vier etappes willen verkennen. De reis begint in het noorden, in Savur. Volgens de provinciecultuur- en toerismeafdeling is Savur via een geasfalteerde weg van 47 kilometer verbonden met het provinciecentrum. De gemiddelde hoogte is ongeveer 900 meter, en de nederzetting ligt op een smalle rug tussen een heuvel en een natuurlijke vesting. Met zijn stenen bewerkingen, de omgeving van de vesting en de rotswoningen, biedt het district een indrukwekkend begin van de route, met een uitzicht op de hoogte. Op de terugweg komt men bij de Kasimiye-madrasa, aan de zuidwestelijke helling van Mardin. Het gebouw ligt onder de "Yeni Yol" in de richting van Nusaybin, en de gevel die naar het zuiden, naar de vlakte, gericht is, geeft al een voorproefje van het landschap van de volgende etappe. De derde halte is de oude stad Dara. De stad ligt ongeveer 30 kilometer ten zuidoosten van Mardin, in het dorp Oğuz, en werd in 505 gesticht als een grensfort van het Oost-Romeinse Rijk. De muren, de agora, de waterreservoirs en het rotsbegraafterrein laten zien hoe een nederzetting is ontstaan uit een steengroeve. De route draait vervolgens naar het oosten en eindigt in Midyat. Hier kunt u de oude straten van Midyat bezoeken, met huizen van "katori"-steen en "abbar"-gebouwen, en de Gümüşçüler-bazaar. De logica van de route is eenvoudig: van de hoogte naar de vlakte, en van de vlakte terug naar de steden van steen. Ook het gebruikte bouwmateriaal in de verschillende etappes volgt dit patroon. In Savur is het steen afkomstig van de helling, in Kasimiye is het gladde, gezaagde steen, in Dara is het de rots zelf, en in Midyat is het de kenmerkende "katori"-steen van de regio. De historische diepgang van de route varieert ook per etappe. Voor Savur wijst de provincie terug tot de Etiler-periode. De bouw van Kasimiye begon in de Artukid-periode en werd voltooid in de lange periode van 1457-1502, tijdens het bewind van de Akkoyunlu-heerser Kasim Padişah. In Dara is de gemiddelde breedte van de muur 3,70-3,80 meter, en het aantal torens op de twee muursystemen is 28. De stenen straten van Midyat zijn in 2020 authentiek gerestaureerd. De route laat dus niet slechts één eeuw zien, maar een reeks van verschillende periodes. De route vereist vervoer en het wordt aanbevolen om deze over twee dagen te verdelen. U kunt de eerste dag besteden aan Savur en Kasimiye, en de tweede dag aan Dara en Midyat. In Dara is er weinig schaduw, dus kies vroeg in Aangezien er geen reguliere openbaar vervoerslijn tussen de haltes is, is het raadzaam om vooraf bij de lokale afdeling Cultuur en Toerisme actuele informatie in te winnen.
Bronnen:
- Provinciale afdeling Cultuur en Toerisme van Mardin, district Savur: https://mardin.ktb.gov.tr/TR-56493/savur-ilcesi.html
- Cultureel portaal, Kasimiye-madrasa: https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/mardin/gezilecekyer/kasimiye-medresesi
- Provinciale afdeling Cultuur en Toerisme van Mardin, Moskeeën, madrasa's en complexen: https://mardin.ktb.gov.tr/TR-56509/camii---medrese-ve-kulliyeler.html
- DergiPark, Historische en culturele waarde van de Kasimiye-madrasa: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijms/article/1459194
- Provinciale afdeling Cultuur en Toerisme van Mardin, de oude stad Dara: https://mardin.ktb.gov.tr/TR-311680/dara-antik-kenti.html
- Cultureel portaal, de oude stad Dara: https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/mardin/gezilecekyer/dara-antik-kenti
- Ministerie, museumpagina, de oude stad Dara: https://www.turkishmuseums.com/museum/detail/22330-mardin-dara-orenyeri/22330/1
- Provinciale afdeling Cultuur en Toerisme van Mardin, de historische straten van Estel en Midyat: https://mardin.ktb.gov.tr/TR-312252/tarihi-estel-ve-midyat-sokaklari.html
- Directoraat-generaal voor Promotie, Midyat: https://tanitma.ktb.gov.tr/TR-22723/midyat.html
Routestops

Savur, een historische plaats.
Savur bereikbaar via een verharde weg die vanuit het centrum van de provincie Mardin naar het noorden loopt; de provinciecultuur- en toerismeafdeling geeft deze afstand als 47 kilometer. Dit is het hoogst gelegen punt van de route, dus het is logisch om hier uw dag te beginnen. De gemiddelde hoogte van het dorp wordt in officiële bronnen aangegeven als ongeveer 900 meter. Het dorp is gelegen op de boven- en flanken van een richel, die zich uitstrekt tussen de bergen aan de kant van Mardin en het natuurlijke fort in het noorden. De bron vergelijkt deze richel met de nek van een kameel; let goed op hoe de weg langs de helling omhoog slingert voordat u het dorp bereikt. Het is het beste om de auto in de buurt van het centrum te parkeren en te voet verder te gaan, omdat de straten in het dorp hellend zijn. De pagina van de provinciegouverneur beschrijft Savur als een charmant dorp met een historische sfeer, vergelijkbaar met Mardin. Dezelfde pagina wijst op de vakmanschap van de stenen details in de gebouwen; begin met het bekijken van de deurkozijnen, raamkozijnen en de oppervlakken van de muren. De provinciegouverneur schrijft dat Savur een historisch dorp is, bewerkt door een bekwame hand, met het dorpscentrum, het fort, de rotswoningen, de oude Ulu-moskee en de Başkavak-brug. Gebruik deze lijst als een checklist voor uw wandeling en zoek naar de silhouetten van het fort, de rotswoningen en de brug, en probeer ze van elkaar te onderscheiden. Loop zo ver mogelijk het dorp in, richting het fort en de rotswoningen, en kijk waar u kunt lopen. Controleer de toegankelijkheid ter plaatse en via officiële kanalen. De rotswoningen zijn, zoals de naam al doet vermoeden, gebouwen die naadloos in de rotsachtige helling zijn geïntegreerd. Het beste licht voor foto's is 's ochtends en 's avonds, wanneer de kleuren van de steen het meest tot hun recht komen. De rivier Savur stroomt door het dorp; stop op een punt met uitzicht op de vallei en probeer te zien hoe het dorp langs de helling is gebouwd. De provinciedienst beschrijft de landschappen als onregelmatige richels en overblijfselen van een uitgedoofde vulkaan. Wanneer u uw blik op deze lijnen vestigt, wordt het gemakkelijker te begrijpen waarom het dorp op een richel is gebouwd. Aan de kant van de geschiedenis beschrijft de provinciedienst de geschiedenis van het dorp tot in de tijd van de Etiler. Dezelfde bron vermeldt ook de Romeinse en Byzantijnse heerschappij, evenals de periodes van de Sasaniden en Melikşah. Het wordt vermeld dat de Artukiden ongeveer drie eeuwen lang over het gebied heersten, gevolgd door de Kara Koyunlu en Aq Koyunlu. Savur werd in de periode van Yavuz Sultan Selim bij het Ottomaanse rijk gevoegd en kreeg in 1884 de status van district. Het wordt beweerd dat de stad Şaru, die in Assyrische teksten wordt genoemd, Savur is; de bron presenteert dit als een bewering, geen vaststaand feit, en u dient het zo te lezen Op de terugweg gaat u naar het zuiden, naar de zuidwestelijke helling van Mardin, en daar gaat u richting de Kasımiye-madrasa. Bron: Directie Cultuur en Toerisme van de provincie Mardin, Gouvernement van Mardin.

Kasimiye-madrasa.
De Kasimiye-madrasah is gelegen in het zuidwesten van Mardin, aan de voet van de heuvels, in het gebied dat grenst aan de Nieuwe Weg richting Nusaybin. Volgens de beschrijving van Cultureel Portaal, om de madrasah te bereiken vanaf de Nieuwe Weg richting Nusaybin, moet u het stadions passeren en rechtsaf slaan bij de brandweerkazerne, waarna u ongeveer 250 meter verderop bent. De gemakkelijkste manier is om vanaf Savur terug te keren, via het centrum van de stad, en deze route te volgen. Bekijk eerst het gebouw vanaf de zuidzijde, met de gevel die uitkomt op de vlakte. Cultureel Portaal vermeldt dat deze gevel zich aan de zuidzijde bevindt en uitkomt op de vlakte. Bronnen geven aan dat de bouw begon in de Artuklu-periode en werd voltooid tussen 1457 en 1502, tijdens het bewind van Cihangiroğlu Kasım, een heerser van de Akkoyunlu-dynastie. Het provinciaal cultureel kantoor beschrijft het als een van de laatste werken uit de Artuklu-periode in Mardin. Dit lange bouwproces helpt u om de invloed van beide periodes te herkennen bij het bekijken van het gebouw. Het gebruik van zorgvuldig gezaagde stenen is direct zichtbaar op de gevel; kom dichterbij om de voegen en de opstelling van de stenen te bekijken. De ingang bevindt zich aan de zuidzijde, via een gang met een tongewelf die leidt naar de hoofdingang. Kies een moment waarop het licht van opzij komt, om de stenen decoraties van de poort goed te kunnen bekijken. Een artikel in DergiPark introduceert het gebouw als een opmerkelijk werk, vanwege de architectuur, de stenen details en de decoraties. Na het passeren van de gang komt u in een grote, ommuurde binnenplaats. Rondom de binnenplaats bevinden zich cellen, verdeeld over twee verdiepingen, tussen de muurgangen. Vergelijk de opstelling van de cellen en het ritme van de bogen in de muurgangen, eerst op de begane grond en vervolgens op de bovenverdieping. Aan de noordzijde van de binnenplaats bevindt zich een grote zuilzaal (eyvan) die ook de bovenverdieping doorkruist, met een vijver voor de zuilzaal. Het artikel stelt dat de vijver en de koepels in de binnenplaats de madrasah tot een van de meest bezochte bezienswaardigheden van Mardin hebben gemaakt. Cultureel Portaal vermeldt ook dat er een fontein in de binnenplaats is. Kies een punt langs de vijver, op de as die naar de zuilzaal wijst, om de symmetrie van de binnenplaats te fotograferen. Volgens het provinciaal cultureel kantoor is de madrasah gebouwd op twee terrassen, met twee verdiepingen, en maakt deel uit van een complex (külliye) dat ook een moskee en een mausoleum omvat. Deze terrassen vormen een architectonische oplossing die het gebouw op het hellende terrein integreert. Aan de westzijde bevindt zich een aparte gebedsruimte, en aan de oostzijde een moskee die zich over twee verdiepingen uitstrekt; beschouw deze als architectonische
De oude stad Dara.
~2 u hierDe oude stad Dara bevindt zich ongeveer 30 kilometer ten zuidoosten van Mardin, in het dorp Oğuz. Volgens de informatie van het Cultureel Portaal ligt de route naar Dara langs de weg van Mardin naar Nusaybin; plan uw vervoer van tevoren als u geen eigen vervoer heeft. Volgens de website van het ministerie ligt Dara in het noorden van de Mesopotamische vlakte, aan de voet van de Tur Abdin-bergen, en heeft het een dominante positie over de vlakte. Het is belangrijk om deze locatie te begrijpen: vanaf een hoger gelegen punt, naar het zuiden kijkend, wordt het duidelijker waarom de stad hier is gesticht. Bronnen vermelden dat de stad in 505 werd gesticht door keizer Anastasius, als een militaire garnizoen om de oostelijke grens van het Oost-Romeinse Rijk te beschermen tegen de Sasaniden. De website van het museum geeft aan dat de bouwwerkzaamheden plaatsvonden tussen 503 en 507; de vermelding van 505 voor de stichting en 503-507 voor de bouwfase is een andere interpretatie van dezelfde bronnen. Begin met de muren: ongeveer 4 kilometer van de muren die de stad omringen, is een deel van 2,8 kilometer nog duidelijk zichtbaar. De muur is gemiddeld 3,70-3,80 meter breed en is gebouwd met zorgvuldig gehouwen stenen. Er zijn in totaal 28 torens te zien, zowel aan de binnen- als buitenkant van de muur; ten oosten van de muur bevinden zich ongeveer 20 meter verderop grachten. Tijdens de regering van keizer Justinianus werd de hoogte van de muur in 530 verhoogd tot ongeveer 29 meter; de hoogste bewaarde sectie, gemeten door archeologische opgravingen, is nu ongeveer 15 meter. Probeer u voor te stellen hoe hoog de muur ooit was door deze twee getallen te vergelijken. Er zijn sporen van vier hoofdtoegangspoorten in alle richtingen; aan beide zijden van de poorten bevinden zich grote torens, die ongeveer 5 meter breed zijn. Bij de noordelijke en zuidelijke waterpoorten stroomt de rivier Cordis onder de muur door, via boogvormige openingen. De Agora-straat strekt zich 45-50 meter lang uit vanaf de zuidelijke poort, in noordelijke richting, en is ongeveer 5,80 meter breed; deze is belegd met grote blokken steen. Aan de westelijke kant van de straat bevindt zich een portico, en achter dit portico bevinden zich winkels; tijdens opgravingen zijn 9 winkels en 6 bijbehorende ruimtes blootgelegd; de winkels zijn ongeveer 5 x 5 meter groot. De website van het museum suggereert dat handelskaravanen via deze locatie konden komen, gezien de connectie met de Zijderoute. Ga verder naar de waterwerken: het *maksem* is een overdekte wateropslag, uitgehouwen in de rots, en bestaat uit 10 cellen met een tongewelf. Elke cel is 50 meter lang, 4 meter breed en 18 meter hoog; de totale capaciteit wordt geschat op ongeveer 14.500 kubieke meter. Het water werd ongeveer 4 kilometer verderop via Het Cultureel Portaal meldt dat op de archeologische site nog steeds overblijfselen van een paleis, een markt, een gevangenis, een kanonbatterij en een waterreservoir te zien zijn. Het huidige dorp Dara dateert uit het einde van de 18e eeuw en ligt bovenop de oude stad, waardoor de overblijfselen zich vermengd bevinden met landbouwgrond en huizen. Betreed geen privébezit. In de provincie Mardin zijn de zomers heet en droog, dus neem een hoed, water en stevige schoenen mee. De volgende bestemming is Midyat; houd rekening met ongeveer anderhalf uur reistijd van Mardin naar Midyat bij het plannen van uw terugreis. Bron: Provinciaal Bureau voor Cultuur en Toerisme van Mardin, Cultureel Portaal, website van het Ministerie van Musea.

De historische straatjes van Midyat.
Bezoek de historische straten van Midyat en vermijd het nieuwe centrum van de stad. De afdeling Promotie van de provincie stelt dat het stadscentrum in de loop der tijd ongeveer 2 kilometer verderop, in Estel, is komen te liggen. Dezelfde bron beschrijft Midyat als een stad die op ongeveer anderhalf uur afstand van Mardin ligt, en vergelijkbaar is met Mardin als een museumstad. Vanwege deze afstand wordt Midyat vaak als de laatste bestemming van de dag gepland, na Dara. Bezoekers worden verwelkomd door huizen, stenen herenhuizen en boogvormige doorgangen die doen denken aan Mardin. De naam van de stad, "Matiate", komt voor in Assyrische tabletten uit de 9e eeuw voor Christus en verwijst naar een grotstad, en het is waarschijnlijk dat de naam hier vandaan komt. De regio is gelegen in de Tur Abdin-regio. Volgens de provincie strekken de straten van stenen huizen, gemaakt van de kenmerkende "katori"-steen, die bekendstaan als de "Bovenste Wijk", zich uit tot aan het Estel Köşk Plein. In deze straten vindt u huizen en "abbar" (traditionele huizen) die versierd zijn met verschillende motieven. Kies de momenten van de dag waarop het licht van opzij komt om de details van de motieven op de deuren en ramen beter te kunnen zien. De straten zijn in 2020 gerestaureerd in hun oorspronkelijke staat als onderdeel van een project voor het verbeteren van de openbare ruimte. U kunt de gerestaureerde gevels bewonderen, inclusief de originele details. Let goed op de kleur en de textuur van de "katori"-steen, omdat deze steen als kenmerkend voor Midyat wordt beschouwd. Het tweede gebied met historische straten strekt zich uit van de omgeving van het "Konuk Evi" (guesthouse) tot de "Gümüşçüler Çarşısı" (zilvermarkt). Het is aan te raden om deze twee gebieden als afzonderlijke wandelingen te plannen, om te voorkomen dat u te snel moe wordt. In de markt kunt u zich concentreren op zilverwerk; de afdeling Promotie stelt dat Midyat een regio van groot belang is voor ambachten, en vooral bekend om zijn zilverwerk. Dezelfde bron vermeldt dat er nog steeds enkele zilversmeden in de markt hun vak uitoefenen. Zilversmeden is een ambacht waarbij fijn zilverdraad wordt gebruikt; u kunt meer informatie vinden in ons artikel over zilversmeden. Als u het productieproces wilt bekijken, vraag dan eerst toestemming voordat u foto's maakt. Het klimaat in Midyat is heet en droog in de zomer, en regenachtig en koud in de winter. In de zomer, kies voor de schaduwrijke straten in de middag, en de open pleinen in de ochtend en avond. Draag comfortabele schoenen, omdat de straten geplaveid kunnen zijn en een helling kunnen hebben. De historische wijk is een levendige buurt; betreed geen binnenplaatsen of huizen zonder toestemming, en spreek zachtjes. Volgens de bron worden in de regio producten verbouwd zoals eiken, vijgen, pistachenoten, komkommers en meloenen; let onderweg op deze landbouwactiviteiten. Vanwege de afstand tot Mardin, is
Reacties
Laden...
