Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Van het stadsmuseum naar de theologische school in Mardin.
Cultureel4 Halte

Van het stadsmuseum naar de theologische school in Mardin.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

De meest logische manier om Mardin te verkennen, is door de stad eerst te begrijpen en daarna te bekijken. Deze route begint met een museum aan de oostkant van de oude stad, klimt naar een theologische school op een hoger gelegen punt, loopt door de markten langs de 1e straat en eindigt bij een tweede museum dat archeologische vondsten uit de stad verzamelt. Alle vier de locaties bevinden zich in de oude stad van Artuklu, en er is geen vervoer nodig. Houd er echter rekening mee dat de straten steil en met trappen zijn, dus comfortabele schoenen zijn essentieel.

De eerste stop is het Sakıp Sabancı Mardin Stadsmuseum. Dit gebouw, dat in de tijd van Sultan Abdulhamid II werd gebouwd als een kazerne voor cavalerie, herbergt ambachten, het dagelijks leven en de geschiedenis van de stad onder één dak. We hebben dit museum als eerste opgenomen omdat je na het bekijken van de ambachten zoals zilversmeden, koperbewerking en steenhouwen, de details van de deuren en ramen in de straten veel beter zult begrijpen. De kunstgalerie op de begane grond is een rustige plek om even te pauzeren.

De tweede stop is de Zinciriye of Sultan İsa Madrasa, gebouwd in 1385. Dit gebouw, dat werd gebouwd door Sultan Melik Necmeddin İsa, de laatste sultan van Artuklu, is te herkennen aan zijn segmentvormige koepels en de hoge portaal. Het doel hier is niet om de gebedsruimte te bezoeken, maar om de sterrenkoepel, de met muqarnas versierde koepel, de twee binnenplaatsen en de kleine reeks kamers op de bovenverdieping te bekijken als voorbeelden van de architectuur van Artuklu.

De derde stop is de oude stad van Mardin. De stad werd in 1979 uitgeroepen tot beschermd stadsgebied en in 2000 toegevoegd aan de voorlopige lijst van UNESCO Werelderfgoed. Hier kunt u wandelen langs de 1e straat en de omliggende markten, en kunt u de minaretten, de portalen en de terrassen bewonderen die uitkijken over de vlakte. Dit deel van de route is het meest flexibel; neem de tijd om rond te wandelen.

De laatste stop is het Mardin Museum. Dit gebouw, dat in 1895 werd gebouwd als patriarchale zetel, functioneert tegenwoordig als een terrasvormig, drielaags huis met uitzicht op de vlakte. Hier worden objecten uit opgravingen in de omgeving, mozaïeken uit de Romeinse en Akkoyunlu-periodes en de permanente collectie tentoongesteld. Door de route te beginnen met de ambachten van de stad en te eindigen met de archeologie, kunt u zowel de alledaagse als de diepe geschiedenis van Mardin in slechts een halve dag ervaren.

De openingstijden en toegangsprijzen van de musea kunnen variëren. Raadpleeg muze.gov.tr of de website van de provincie Mardin voor de meest actuele informatie. Beide musea zijn gesloten op maandag, dus plan uw route dienovereenkomstig. In de zomer is het verstandig om de madrasa en de markten 's ochtends te bezoeken, omdat het 's middags erg warm Bronnen:

Artuklu, Mardin
Cultureel
4 Halte
~4 u 30 min op locaties
Lopen ~1 km · 17 min
Totaal ~4 u 47 min
6 november 2026

Routestops

1
Sakıp Sabancı Mardin Kent Müzesi

Sakıp Sabancı Stedelijk Museum van Mardin.

~1 u hier
Eski Hükümet Konağı Yanı, Artuklu-Mardin

We beginnen onze route bij dit museum aan de oostkant van de oude stad, omdat het zinvol is om het ambacht van Mardin te leren kennen voordat u de stad met haar stenen en straten ontdekt. Het museum is te bereiken via de 1e straat. Volgens de informatie van het Cultureel Portaal bevindt het gebouw zich 200 meter ten oosten van de Şehidiye Medrese, naast het oude gemeentehuis. Stop even voor de gevel voordat u binnenstapt. Het gebouw werd in de periode van Sultan II. Abdülhamid, aan het einde van de 20e eeuw, gebouwd als een kazerne voor cavalerie. Er zijn verschillende namen genoemd als de architect; de provincie zegt Sarkis Elyas Lole, terwijl het Cultureel Portaal Lole of Cebrail Hekimyan noemt. Omdat de inscriptie niet bewaard is gebleven, is de exacte bouwjdatum omstreden. Daarom is het verstandiger om het gebouw te bekijken vanuit het perspectief van zijn gebruik, in plaats van zijn geschiedenis. Na gebruik als kazerne, diende het gebouw lange tijd als militair bureau en belastingkantoor, en dit gebruik duurde tot 2003. De Sabancı Foundation begon in 2007 met de restauratie, en het museum werd aan het einde van de jaren 2000 geopend voor het publiek. De inkomende bezoeker zal onmiddellijk worden aangetrokken door de hoofdingang in het midden van de noordelijke gevel. Deze deur, het enige decoratieve element in het gebouw, valt op in de eenvoudige muren dankzij de boogvormige opening en de ondiepe rechthoekige nis. Er zijn gegraveerde decoraties op de dikke omlijsting van de deur en boven de deur; bekijk de gevel van de zijkant om de details te zien. Binnen was de begane grond oorspronkelijk het stallen van de kazerne, terwijl de bovenverdieping werd gebruikt voor administratie en slaapvertrekken. Tegenwoordig bevindt zich op de begane grond de Dilek Sabancı Kunstgalerie, en op de bovenverdieping de museumexpositie. Begin met een bezoek aan de bovenverdieping en de ambachtsexposities. Hier kunt u een overzicht krijgen van de ambachten van goudsmeden, koperwerkers, wevers, zeepmakers en steenhouwers. De tentoonstelling is aangevuld met visuele en auditieve materialen; bekijk de schermen en animaties aandachtig. Op deze verdieping worden ook grafstenen van verschillende gemeenschappen die in de stad hebben gewoond, en lokale kledingstukken tentoongesteld. Er zijn ook voorbeelden van boeken over Mardin die tot nu toe zijn gepubliceerd; dit biedt een goede leeslijst voor geïnteresseerden. Het is handig om de tijd als volgt in te delen: ongeveer 35 minuten voor de bovenverdieping, 10 minuten voor de galerij op de begane grond, en de rest voor de gevel en de deur. De fotografie-, schilderij-, marmerkunst- en hedendaagse kunstexposities in de galerij veranderen regelmatig; bekijk muze.gov.tr of de website van de provinciale dienst voor cultuur en toerisme voor het actuele programma. Het museum is gesloten op maandag; raadpleeg dezelfde bron

Het Sakıp Sabancı Museum van de Stad Mardin is gelegen aan de oostkant van de oude stad, op de plek van het voormalige Cumhuriyetplein, in de wijk Savurkapı. Volgens de beschrijving van Culture Portaal, als u vanaf de 1e straat 200 meter naar het oosten loopt vanaf de Şehidiye Medrese, komt u bij het voormalige overheidsgebouw. Het museum is een stads museum dat de ambachten, leefomgevingen en de geschiedenis van de stad laat zien. In de kelder van hetzelfde gebouw bevindt zich ook de Dilek Sabancı Kunstgalerie. Het gebouw werd in de periode van Sultan Abdulhamid II, aan het einde van de 19e eeuw, gebouwd als een kazerne voor cavalerie. De provinciecultuur- en toerismeafdeling vermeldt dat de kazerne in 1889 werd gebouwd door de gouverneur van Diyarbakır, Hacı Hasan Paşa. Culture Portaal geeft aan dat de exacte bouwjaren onbekend zijn, omdat de inscriptie niet bewaard is gebleven. Er zijn ook verschillende bronnen over de architect; de ene noemt Sarkis Elyas Lole, de andere Cebrail Hekimyan. Daarom is het het veiligst om het gebouw te beschrijven als een kazerne die aan het einde van de 19e eeuw is gebouwd. Culture Portaal beschrijft het als een kazerne voor de Hamidiye regimenten. Na gebruik als kazerne, werd het gebouw gebruikt als militaire dienstpost en belastingkantoor; bronnen vermelden dat dit gebruik tot 2003 voortduurde. De provincieafdeling voegt daaraan toe dat het ook als politiebureau werd gebruikt. De restauratie werd in 2007 gestart door de Sabancı Foundation. Omdat het openingsjaar van het museum in verschillende bronnen anders wordt vermeld, is het voldoende om te zeggen dat het gebouw in de jaren 2000 is omgevormd tot een museum. Het gebouw heeft twee verdiepingen, en de oorspronkelijke functie van de verdiepingen komt overeen met het huidige gebruik. De begane grond was het stallencomplex van de kazerne; nu wordt het gebruikt als galerie. Op de bovenverdieping bevonden zich administratieve ruimtes en slaapvertrekken; hier worden nu tentoonstellingen gehouden. Het enige decoratieve element van het gebouw is de ingang. De deur bevindt zich in het midden van de noordelijke gevel, als een lage, boogvormige opening. De opening is ingebed in een ondiepe, rechthoekige nis. Op de dikke rand rond de deur en aan de bovenkant ervan bevinden zich decoraties die zijn gemaakt met behulp van de techniek van reliëf. De decoratie is geconcentreerd op één punt in de eenvoudige gevel van de kazerne, waardoor de deur het meest opvallende punt is voor een foto. De tentoonstelling op de bovenverdieping legt de nadruk op de ambachten die de identiteit en het geheugen van Mardin vormen. De provincieafdeling vermeldt dat hier producten worden tentoongesteld van de goudsmederij, koperbewerking, weverij, zeepmakerij en steenhouwerij. Ook voorwerpen die in huizen en dorpen worden gebruikt, en lokale kleding, worden op dezelfde verdieping tento Het museum is gesloten op maandagen. Voor de actuele openingstijden en toegangsprijzen, bezoek bitte muze.gov.tr of de website van de lokale cultuur- en toerismeafdeling. Het gebouw naast het museum, bekend als het Oude Regeringsgebouw, wordt door de Cultuurportaal Architectuurfaculteit gebruikt. De straten van de oude stad zijn steil en vol trappen, dus houd rekening met voldoende tijd voor uw wandeling. Na het bezoek aan het museum is het gebruikelijk om door de marktwijken van de oude stad te wandelen in westelijke richting.
2
Zinciriye (Sultan İsa) Medresesi

De Zinciriye-madrasa (van Sultan İsa).

~45 min hier

Dit is het hoogste punt van de wandeling. Volgens de beschrijving op de Culturele Portal bevindt de madrasa zich op een pad dat omhoog leidt vanaf de 1e straat, vlak voordat u de Juweliersmarkt bereikt. De trappen zijn steil en dicht op elkaar, dus ga langzaam omhoog en neem pauzes om op adem te komen bij de bochten. Volgens het archief van het provinciaal directoraat bevindt de madrasa zich in de wijk Madrasa Mahallesi, in het noorden. Het gebouw werd in 1385 gebouwd door Melik Necmeddin İsa, de laatste Artukidische sultan die over Mardin heerste. Het wordt in de volksmond bekend als de Zinciriye Madrasa en de Sultan İsa Madrasa; verwar het niet met een gebouw met dezelfde naam in Aksaray. De segmentvormige koepels aan de oost- en westkant vallen, zoals de bronnen zeggen, zelfs van grote afstand op. Sta voor de hoge, monumentale portaal aan de oostkant en bekijk de stenen decoraties bij de ingang. Om de details van de poort te fotograferen, moet u dichterbij komen, en om de koepels vast te leggen, moet u iets verder weg staan. Na het passeren van de portaal komt u in een ruimte met een sterrenkoepel. Aan de westkant van deze ruimte bevindt zich een gang die uitkomt op een binnenplaats. In het midden van de ruimte aan de zuidkant van de gang bevindt zich een koepel met muqarnas-decoraties. De omgeving van de mihrab (gebedsnis) is versierd met ingelegde motieven, en de minbar (preekstoel) is gemaakt van natuursteen; bekijk deze vooral als voorbeelden van steen- en decoratiewerk. Het gebouw is rechthoekig en beslaat een groot gebied, met twee verdiepingen en twee binnenplaatsen. De ruimtes buiten de binnenplaatsen zijn wijd en zijd, dus om het plan te begrijpen, sta op de binnenplaats en tel de verdiepingen. De bovenste verdieping bestaat voornamelijk uit kleine kamers; dit waren ooit de kamers van de studenten die in de madrasa studeerden. Door naar de indeling van de kamers te kijken, kunt u zich voorstellen hoe het dagelijks leven in een onderwijsinstelling was. Volgens het archief van het provinciaal directoraat werd de madrasa op een hoge locatie gebouwd, omdat deze ook als observatorium werd gebruikt; deze informatie is gebaseerd op slechts één bron, dus lees het met de nodige voorzichtigheid. De Culturele Portal en het archief van het provinciaal directoraat vermelden dat Melik İsa, die vocht tegen Timur en zijn leger, enige tijd in deze madrasa werd opgesloten, maar een andere pagina van het provinciaal directoraat geeft een andere locatie, dus dit wordt beschouwd als een gerucht. Het gebouw is in het verleden ook als museum gebruikt, en de collectie is in 2000 verplaatst naar het Mardin Museum, dat het laatste punt van de route is. Voor openingstijden en toegangsvoorwaarden, raadpleeg de pagina van het provinciaal directoraat voor cultuur en toerisme van Mardin. Bij het verlaten van het gebouw, draai u bij een van de bochten van de trap om en kijk naar het zu

De Zinciriye-madrasah, ook wel bekend als de Sultan İsa-madrasah, bevindt zich in het oude centrum van Mardin, op een hoger gelegen gebied. Volgens het Cultureel Portaal werd de madrasah in 1385 gebouwd door Melik Necmeddin İsa, de laatste Artukidische sultan die over Mardin heerste. Het provinciaal directoraat geeft aan dat de structuur zich in het noorden van de Madrasah Mahallesi bevindt en geeft hetzelfde bouwjaar. De segmentvormige koepels aan de oost- en westkant, en de hoge, monumentale portaal aan de oostkant, maken de structuur al van veraf zichtbaar. Als u de oude stad nadert, is het zoeken naar deze koepels in de skyline de gemakkelijkste manier om de locatie van de structuur te bepalen. Het gebouw, dat zich uitstrekt over een rechthoekig en breed gebied, bestaat uit een binnenplaats, een moskee, een mausoleum en verschillende bijgebouwen, verdeeld over twee verdiepingen. Volgens het provinciaal directoraat heeft de madrasah twee binnenplaatsen en twee verdiepingen, en bevinden de ruimtes buiten de binnenplaatsen zich verder uit. De stenen decoraties aan de ingang en de segmentvormige koepels zijn de meest opvallende kenmerken van de structuur. Na het passeren van het portaal komt u in een ruimte met een sterrenkoepel. Neem hier even de tijd om uw hoofd op te tillen en de stenen geometrie van de koepel te bewonderen. Aan de westkant van deze ruimte bevindt zich een gang die uitkomt op een binnenplaats, samen met de ruimte van de moskee. In het midden van de ruimte aan de zuidkant van de gang bevindt zich een koepel met een versierde trommel. De omgeving van de mihrab (gebedsnis) is versierd met ingelegde motieven, en de minbar (preekstoel) is gemaakt van gesneden steen. Deze details moeten worden gewaardeerd vanuit architectonisch en steenhouwerij oogpunt. Vanuit de veranda aan de westkant van de binnenplaats komt u in een ruimte die bedekt is met een koepel, en die waarschijnlijk een mausoleum is. Deze ruimte wordt beschouwd als een afzonderlijk onderdeel van de madrasah-structuur, uitsluitend binnen de architectonische context. De bovenste verdieping bestaat voornamelijk uit kleine kamers. Volgens het Cultureel Portaal waren deze kamers ooit de kamers van de studenten die in de madrasah studeerden. De indeling van de kamers is een concrete manier om te begrijpen hoe de structuur functioneerde als een onderwijsinstelling. Volgens het provinciaal directoraat is de madrasah op een hoge locatie gebouwd, omdat deze ook als observatorium werd gebruikt. Deze informatie komt slechts uit één bron en moet dus met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. De hoge ligging geeft de structuur een monumentaal uiterlijk, vooral wanneer u er vanuit de straat naar kijkt. De madrasah is in het verleden ook als museum gebruikt. Toen het Mardin Museum in 2000 werd geopend, werden de objecten die zich in de Zinciriye Madrasah bevonden, verplaatst naar het nieuwe gebouw. Daarom zijn de Zinciriye en het Mardin Museum historisch gezien twee met elkaar verbonden loc Controleer de meest recente informatie op de website van de provincie Mardin voor Cultuur en Toerisme, of op het Cultureel Portaal. Rondom het gebouw bevinden zich de oude stadswijken en de Birinci Caddesi. Na uw bezoek kunt u de straat aflopen en zo andere gebouwen in de oostelijke en westelijke delen van de oude stad bereiken.
3

Mardin, oude stad.

~1 u 30 min hier

Deze halte is niet een specifieke plek, maar eerder de oude stad zelf. U besteedt hier ongeveer 90 minuten, waarbij u door de 1e straat en de omliggende straatjes wandelt. De stad werd in 1979 beschermd als historisch gebied. In 1999 werd het opgenomen in de voorlopige lijst van UNESCO Werelderfgoed onder de naam "Cultureel Landschap van Mardin". De stad is gebouwd op een helling met uitzicht op de Mesopotamische vlakte, en deze ligging is tijdens de wandeling duidelijk te voelen. Na het uitstappen bij Zinciriye, ga in de 1e straat richting het westen. Let goed op de straatjes aan uw rechter- en linkerhand, die uitkijken over de vlakte. Vanaf hier kunt u zien hoe de huizen in terrassen naar beneden lopen. Ongeveer 200 meter ten westen van het Stadsmuseum bevindt zich de Şehidiye Medrese. Volgens de archieven van de provincie is dit gebouw waarschijnlijk in de eerste helft van de 13e eeuw gebouwd, en de huidige minaret is in 1916 toegevoegd. Bewonder de architectuur van het gebouw: let op de verbindingen van de natuursteen, de spitsboogvormige ramen en de deurkozijnen. In de bazaar, tussen de Ulu Cami en de Şehidiye Medrese, bevindt zich de Reyhaniye Cami. Dit gebouw wordt vermeld in stichtingsdocumenten uit 1540. De minaret heeft een vierkant grondplan en een achthoekige toren, die uitloopt in een cilindrische, spitsvormige koepel. De silhouetten van de minaretten zijn vanuit verschillende hoeken zichtbaar, dus kijk omhoog bij elke bocht. De minaret van de Ulu Cami werd gebouwd in 1176, tijdens het bewind van de Artukid-heerser Kudbeddin İlgazi. De koepel, die op zes pijlers rust, domineert het gebouw. Voor de hoofdingang van het Latifiye-complex schrijft de provincie dat dit de best bewaarde poort in Mardin is. Uit de inscriptie op de poort blijkt dat deze dateert uit 1371. Wanneer u deze gebouwen bezoekt, bewonder dan vooral de architectuur en houd u aan de bezoekregels. Het bekijken van de gegraveerde decoraties op de deur- en raamkozijnen in de straten is de gemakkelijkste manier om de stenen beeldhouwkunst te ervaren die u in het Stadsmuseum heeft gezien. In de smalle straatjes valt het ochtendlicht op de muren, waardoor de textuur van de steen het beste zichtbaar is. Laat voldoende ruimte vrij in de smalle doorgangen, zodat u niet een drukke wandeling ervaart. Op de trappen en hellingen kunnen uw voeten glad worden; draag schoenen met een antislipzool. Als het overdag warm is, verplaats uw wandeling dan naar de schaduwrijke straten en neem regelmatig pauzes om te drinken. In het zuidwesten van de oude stad bevinden zich de Eminüddin-complex en andere gebouwen, zoals de Kasımiye Medrese. Deze liggen buiten het bereik van deze halve dag en kunt u beter bewaren voor een andere dag. Besteed de laatste 15

De stad is gebouwd op een helling met uitzicht op de Mesopotamische vlakte, in terrassen. De straten lopen over elkaar heen, en de gevels van de huizen zijn versierd met kalksteenornamenten. De hele stad is beschermd als monument.
4
Mardin Müzesi

Het Mardin Museum.

~1 u 15 min hier

De laatste stop is het Mardin Museum, dat de archeologie van de stad en de architectuur van traditionele Mardin-huizen combineert. Het museum is gevestigd in een gebouw dat in 1895 werd gebouwd door Ignatios Behnam Banni, als zetel van het Syrisch-Katholieke patriarchaat. Het Ministerie van Cultuur kocht het gebouw van de Syrisch-Katholieke stichting en nationaliseerde het. In 2000 werd het museum geopend, nadat artefacten van de Zinciriye-madrasa waren overgebracht. Bestudeer het gebouw als een architectonisch geheel: vanwege de helling van het terrein en de diepte van het perceel is het ontworpen in terrassen en bestaat het uit drie verdiepingen. De U-vorm, die naar het zuiden, richting de vlakte, is gericht, en draagt de kenmerkende eigenschappen van een traditioneel Mardin-huis. Bij de ingang of in de binnenplaats, kijk naar het zuiden en observeer deze oriëntatie. Op de begane grond bevindt zich de Arkeopark-museumopleidingsruimte, waar bezoekers workshops kunnen volgen, zoals het slaan van munten, het maken van plantenprints, marmering en keramiek. Het programma van de workshops kan variëren; voor actuele informatie kunt u terecht bij de museumdirectie of op de website van de provinciale dienst voor cultuur en toerisme. In de binnenplaats aan de zuidkant van het gebouw bevindt zich een amfitheater met 500 zitplaatsen, onderdeel van Arkeopark, waar museumeducatie voor kinderen en evenementen voor het publiek worden georganiseerd. Ga naar de eerste verdieping; hier bevindt zich een zaal waar artefacten worden tentoongesteld die zijn gevonden tijdens archeologische opgravingen in de regio. In deze zaal kunt u een open tentoonstellingsruimte bewonderen met mozaïeken en stenen objecten uit de Romeinse en Akkoyunlu-periodes. Let goed op de kleuren en patronen in de mozaïeken, omdat details van veraf minder goed zichtbaar zijn. Op de tweede verdieping bevinden zich vier afgesloten zalen, die zijn ingericht rond thema's als voeding, handel, productie, munten, macht, oorlog en sociaal leven. In de zaal over handel is een van de meest opvallende tentoonstellingen de "Sürekli-schat". Deze schat werd gevonden tijdens een reddingsopgraving in het dorp Sürekli, nabij Kızıltepe. De schat bevat gouden en zilveren objecten uit de periode tussen de 9e en 14e eeuw. Deze objecten behoren tot verschillende beschavingen, waaronder de Abbasiden, Ilkhaniden, Ayyubiden, Byzantijnen, Zengi en Artukiden. Door te kijken naar de verschillende dynastieën waartoe de munten behoren, kunt u nadenken over hoe de handelsroutes door Mardin liepen. Het administratieve gebouw, gelegen in het noordwesten van het museum, is een beschermd gebouw dat de kenmerken van een Mardin-huis uit de 19e eeuw vertoont. Het werd in 2012 gerestaureerd en heropend. Dit gebouw heeft twee verdiepingen, een binnenplaats en een L-vorm. Het is verbonden met het museumgebouw via een loopbrug. Het administrat

Het Mardin Museum is gevestigd in een terrasvormig gebouw in de oude stad, in de buurt van het Cumhuriyetplein, met uitzicht op de vlakte in het zuiden. Volgens de provinciale directie voor Cultuur en Toerisme bestaat het museum uit twee afzonderlijke gebouwen: een voor de administratieve diensten en een voor de tentoongestelde objecten. Het gebouw waar de objecten worden tentoongesteld, is in 1895 gebouwd als het Syrisch-Katholieke Patriarchaat door Patriarch Ignatius Behnam Banni. Later is het gebouw door het Ministerie van Cultuur van de Syrisch-Katholieke Stichting gekocht en genaționaliseerd. In 2000 is het museum geopend nadat de objecten van de Zinciriye Madrasa hierheen zijn verplaatst. Vanwege de helling van het terrein en de diepte van het perceel is het gebouw ontworpen met drie verdiepingen in terrasvorm. De U-vormige plattegrond en de drie verdiepingen weerspiegelen de kenmerkende elementen van de traditionele architectuur van Mardin. Het is een goed idee om het gebouw van buitenaf te bekijken om te zien hoe de terrassen zijn aangelegd. Terwijl u de trappen en ramen bekijkt, zult u de binnenplaatsindeling van een traditioneel Mardin-huis opmerken. Op de begane grond bevindt zich de Arkeopark Museum Educatieruimte, ingericht volgens moderne museumstandaarden. Volgens de officiële website kunnen hier workshops worden georganiseerd, zoals het slaan van munten, het maken van textiel met natuurlijke kleurstoffen, marmering en keramiek. In de binnenplaats aan de zuidzijde van het gebouw bevindt zich een amfitheater met een capaciteit van 500 personen, dat deel uitmaakt van Arkeopark. Hier worden museumeducatie voor kinderen en diverse evenementen voor het publiek georganiseerd. Omdat het workshop- en evenementenprogramma kan variëren, is het raadzaam om vooraf contact op te nemen met de museumdirectie. Op de eerste verdieping bevindt zich een zaal waar objecten worden tentoongesteld die zijn gevonden tijdens archeologische opgravingen in de regio. Op dezelfde verdieping is er ook een open tentoonstellingsruimte met mozaïeken en stenen objecten uit de Romeinse en Akkoyunlu-periodes. Terwijl u de mozaïeken en stenen objecten bekijkt, kunt u de details van de patronen en oppervlakken van dichtbij bekijken. Op dezelfde verdieping bevinden zich ook opslagruimtes voor objecten, een bioscoopzaal en een seminariezaal. De vondsten die hier worden tentoongesteld, werpen licht op de geschiedenis van de nederzetting in de regio, waardoor deze verdieping het hart van het museum vormt. Op de tweede verdieping bevinden zich vier afgesloten zalen, gewijd aan thema's als voeding, handel, productie, munten, oorlog en sociaal leven. Een van de belangrijkste tentoonstellingen in de zaal die aan handel is gewijd, is de "Sürekli Schat". Deze schat is gevonden tijdens een reddingsopgraving in het dorp Sürekli, dat is aangesloten bij Kızıltepe. Volgens de provinciale directie bevat de schat gouden en zilveren objecten die dater In dit gebouw bevinden zich een gespecialiseerde bibliotheek, een kunstgalerie, een conferentiezaal, een archief en kantoorruimtes. Omdat het administratieve gebouw voornamelijk een werkplek is, kunt u bij de directie van het museum informeren naar de openingstijden van de openbare ruimtes. Volgens de pagina van de provinciale directie is het museum op maandagen gesloten. Voor de actuele openingstijden en prijzen, raadpleeg muze.gov.tr of de pagina van de provinciale dienst voor cultuur en toerisme. U kunt ook op dezelfde pagina's informatie vinden over de geldigheid van de Museumkaart. Plan voldoende tijd in om rustig door de drie verdiepingen te kunnen bekijken. Het is logisch om het bezoek te beginnen op de begane grond en omhoog te gaan naar de eerste en tweede verdieping. Vanwege de trapconstructie moeten bezoekers met mobiliteitsbeperkingen vooraf contact opnemen met de directie van het museum. Aan het einde van uw bezoek kunt u de zuidelijke binnenplaats bereiken en uitkijken over de vlakte, wat uw begrip van de indeling van het gebouw zal completeren. Het museum is gemakkelijk bereikbaar als laatste bestemming van uw route, omdat het dichtbij de oude stadstraat in de buurt van het Cumhuriyet Meydanı ligt. Wanneer u naar buiten gaat, kunt u nogmaals de ramen en deuren van de omliggende huizen met stenen gevels bekijken.

Reacties

0/1000

Laden...

Routekaart

Route-informatie
StadArtuklu, Mardin
TypeCultureel
Halte4
Datum6 november 2026
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeRoute starten