
Van het stadsmuseum naar de theologische school in Mardin.
Log in om te liken en te beoordelen
De meest logische manier om Mardin te verkennen, is door de stad eerst te begrijpen en daarna te bekijken. Deze route begint met een museum aan de oostkant van de oude stad, klimt naar een theologische school op een hoger gelegen punt, loopt door de markten langs de 1e straat en eindigt bij een tweede museum dat archeologische vondsten uit de stad verzamelt. Alle vier de locaties bevinden zich in de oude stad van Artuklu, en er is geen vervoer nodig. Houd er echter rekening mee dat de straten steil en met trappen zijn, dus comfortabele schoenen zijn essentieel.
De eerste stop is het Sakıp Sabancı Mardin Stadsmuseum. Dit gebouw, dat in de tijd van Sultan Abdulhamid II werd gebouwd als een kazerne voor cavalerie, herbergt ambachten, het dagelijks leven en de geschiedenis van de stad onder één dak. We hebben dit museum als eerste opgenomen omdat je na het bekijken van de ambachten zoals zilversmeden, koperbewerking en steenhouwen, de details van de deuren en ramen in de straten veel beter zult begrijpen. De kunstgalerie op de begane grond is een rustige plek om even te pauzeren.
De tweede stop is de Zinciriye of Sultan İsa Madrasa, gebouwd in 1385. Dit gebouw, dat werd gebouwd door Sultan Melik Necmeddin İsa, de laatste sultan van Artuklu, is te herkennen aan zijn segmentvormige koepels en de hoge portaal. Het doel hier is niet om de gebedsruimte te bezoeken, maar om de sterrenkoepel, de met muqarnas versierde koepel, de twee binnenplaatsen en de kleine reeks kamers op de bovenverdieping te bekijken als voorbeelden van de architectuur van Artuklu.
De derde stop is de oude stad van Mardin. De stad werd in 1979 uitgeroepen tot beschermd stadsgebied en in 2000 toegevoegd aan de voorlopige lijst van UNESCO Werelderfgoed. Hier kunt u wandelen langs de 1e straat en de omliggende markten, en kunt u de minaretten, de portalen en de terrassen bewonderen die uitkijken over de vlakte. Dit deel van de route is het meest flexibel; neem de tijd om rond te wandelen.
De laatste stop is het Mardin Museum. Dit gebouw, dat in 1895 werd gebouwd als patriarchale zetel, functioneert tegenwoordig als een terrasvormig, drielaags huis met uitzicht op de vlakte. Hier worden objecten uit opgravingen in de omgeving, mozaïeken uit de Romeinse en Akkoyunlu-periodes en de permanente collectie tentoongesteld. Door de route te beginnen met de ambachten van de stad en te eindigen met de archeologie, kunt u zowel de alledaagse als de diepe geschiedenis van Mardin in slechts een halve dag ervaren.
De openingstijden en toegangsprijzen van de musea kunnen variëren. Raadpleeg muze.gov.tr of de website van de provincie Mardin voor de meest actuele informatie. Beide musea zijn gesloten op maandag, dus plan uw route dienovereenkomstig. In de zomer is het verstandig om de madrasa en de markten 's ochtends te bezoeken, omdat het 's middags erg warm Bronnen:
- Cultuurportaal, Zinciriye (Isa Bey) Madrasa, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/mardin/gezilecekyer/zinciriye-sa-bey-medresesi
- Cultuurportaal, Sabancı Mardin Stadsmuseum, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/mardin/gezilecekyer/sabanci-mardin-kent-muzesi
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Mardin, Sakıp Sabancı Museum, https://mardin.ktb.gov.tr/TR-312380/sakip-sabanci-muzesi.html
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Mardin, Museum van Mardin, https://mardin.ktb.gov.tr/TR-311805/mardin-muzesi.html
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Mardin, Moskeeën, Madrasa's en Complexen, https://mardin.ktb.gov.tr/TR-56509/camii---medrese-ve-kulliyeler.html
- DergiPark, Het proces van het opnemen van Mardin op de UNESCO Werelderfgoedlijst, https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1892438
Routestops

Sakıp Sabancı Stedelijk Museum van Mardin.
We beginnen onze route bij dit museum aan de oostkant van de oude stad, omdat het zinvol is om het ambacht van Mardin te leren kennen voordat u de stad met haar stenen en straten ontdekt. Het museum is te bereiken via de 1e straat. Volgens de informatie van het Cultureel Portaal bevindt het gebouw zich 200 meter ten oosten van de Şehidiye Medrese, naast het oude gemeentehuis. Stop even voor de gevel voordat u binnenstapt. Het gebouw werd in de periode van Sultan II. Abdülhamid, aan het einde van de 20e eeuw, gebouwd als een kazerne voor cavalerie. Er zijn verschillende namen genoemd als de architect; de provincie zegt Sarkis Elyas Lole, terwijl het Cultureel Portaal Lole of Cebrail Hekimyan noemt. Omdat de inscriptie niet bewaard is gebleven, is de exacte bouwjdatum omstreden. Daarom is het verstandiger om het gebouw te bekijken vanuit het perspectief van zijn gebruik, in plaats van zijn geschiedenis. Na gebruik als kazerne, diende het gebouw lange tijd als militair bureau en belastingkantoor, en dit gebruik duurde tot 2003. De Sabancı Foundation begon in 2007 met de restauratie, en het museum werd aan het einde van de jaren 2000 geopend voor het publiek. De inkomende bezoeker zal onmiddellijk worden aangetrokken door de hoofdingang in het midden van de noordelijke gevel. Deze deur, het enige decoratieve element in het gebouw, valt op in de eenvoudige muren dankzij de boogvormige opening en de ondiepe rechthoekige nis. Er zijn gegraveerde decoraties op de dikke omlijsting van de deur en boven de deur; bekijk de gevel van de zijkant om de details te zien. Binnen was de begane grond oorspronkelijk het stallen van de kazerne, terwijl de bovenverdieping werd gebruikt voor administratie en slaapvertrekken. Tegenwoordig bevindt zich op de begane grond de Dilek Sabancı Kunstgalerie, en op de bovenverdieping de museumexpositie. Begin met een bezoek aan de bovenverdieping en de ambachtsexposities. Hier kunt u een overzicht krijgen van de ambachten van goudsmeden, koperwerkers, wevers, zeepmakers en steenhouwers. De tentoonstelling is aangevuld met visuele en auditieve materialen; bekijk de schermen en animaties aandachtig. Op deze verdieping worden ook grafstenen van verschillende gemeenschappen die in de stad hebben gewoond, en lokale kledingstukken tentoongesteld. Er zijn ook voorbeelden van boeken over Mardin die tot nu toe zijn gepubliceerd; dit biedt een goede leeslijst voor geïnteresseerden. Het is handig om de tijd als volgt in te delen: ongeveer 35 minuten voor de bovenverdieping, 10 minuten voor de galerij op de begane grond, en de rest voor de gevel en de deur. De fotografie-, schilderij-, marmerkunst- en hedendaagse kunstexposities in de galerij veranderen regelmatig; bekijk muze.gov.tr of de website van de provinciale dienst voor cultuur en toerisme voor het actuele programma. Het museum is gesloten op maandag; raadpleeg dezelfde bron

De Zinciriye-madrasa (van Sultan İsa).
Dit is het hoogste punt van de wandeling. Volgens de beschrijving op de Culturele Portal bevindt de madrasa zich op een pad dat omhoog leidt vanaf de 1e straat, vlak voordat u de Juweliersmarkt bereikt. De trappen zijn steil en dicht op elkaar, dus ga langzaam omhoog en neem pauzes om op adem te komen bij de bochten. Volgens het archief van het provinciaal directoraat bevindt de madrasa zich in de wijk Madrasa Mahallesi, in het noorden. Het gebouw werd in 1385 gebouwd door Melik Necmeddin İsa, de laatste Artukidische sultan die over Mardin heerste. Het wordt in de volksmond bekend als de Zinciriye Madrasa en de Sultan İsa Madrasa; verwar het niet met een gebouw met dezelfde naam in Aksaray. De segmentvormige koepels aan de oost- en westkant vallen, zoals de bronnen zeggen, zelfs van grote afstand op. Sta voor de hoge, monumentale portaal aan de oostkant en bekijk de stenen decoraties bij de ingang. Om de details van de poort te fotograferen, moet u dichterbij komen, en om de koepels vast te leggen, moet u iets verder weg staan. Na het passeren van de portaal komt u in een ruimte met een sterrenkoepel. Aan de westkant van deze ruimte bevindt zich een gang die uitkomt op een binnenplaats. In het midden van de ruimte aan de zuidkant van de gang bevindt zich een koepel met muqarnas-decoraties. De omgeving van de mihrab (gebedsnis) is versierd met ingelegde motieven, en de minbar (preekstoel) is gemaakt van natuursteen; bekijk deze vooral als voorbeelden van steen- en decoratiewerk. Het gebouw is rechthoekig en beslaat een groot gebied, met twee verdiepingen en twee binnenplaatsen. De ruimtes buiten de binnenplaatsen zijn wijd en zijd, dus om het plan te begrijpen, sta op de binnenplaats en tel de verdiepingen. De bovenste verdieping bestaat voornamelijk uit kleine kamers; dit waren ooit de kamers van de studenten die in de madrasa studeerden. Door naar de indeling van de kamers te kijken, kunt u zich voorstellen hoe het dagelijks leven in een onderwijsinstelling was. Volgens het archief van het provinciaal directoraat werd de madrasa op een hoge locatie gebouwd, omdat deze ook als observatorium werd gebruikt; deze informatie is gebaseerd op slechts één bron, dus lees het met de nodige voorzichtigheid. De Culturele Portal en het archief van het provinciaal directoraat vermelden dat Melik İsa, die vocht tegen Timur en zijn leger, enige tijd in deze madrasa werd opgesloten, maar een andere pagina van het provinciaal directoraat geeft een andere locatie, dus dit wordt beschouwd als een gerucht. Het gebouw is in het verleden ook als museum gebruikt, en de collectie is in 2000 verplaatst naar het Mardin Museum, dat het laatste punt van de route is. Voor openingstijden en toegangsvoorwaarden, raadpleeg de pagina van het provinciaal directoraat voor cultuur en toerisme van Mardin. Bij het verlaten van het gebouw, draai u bij een van de bochten van de trap om en kijk naar het zu
Mardin, oude stad.
~1 u 30 min hierDeze halte is niet een specifieke plek, maar eerder de oude stad zelf. U besteedt hier ongeveer 90 minuten, waarbij u door de 1e straat en de omliggende straatjes wandelt. De stad werd in 1979 beschermd als historisch gebied. In 1999 werd het opgenomen in de voorlopige lijst van UNESCO Werelderfgoed onder de naam "Cultureel Landschap van Mardin". De stad is gebouwd op een helling met uitzicht op de Mesopotamische vlakte, en deze ligging is tijdens de wandeling duidelijk te voelen. Na het uitstappen bij Zinciriye, ga in de 1e straat richting het westen. Let goed op de straatjes aan uw rechter- en linkerhand, die uitkijken over de vlakte. Vanaf hier kunt u zien hoe de huizen in terrassen naar beneden lopen. Ongeveer 200 meter ten westen van het Stadsmuseum bevindt zich de Şehidiye Medrese. Volgens de archieven van de provincie is dit gebouw waarschijnlijk in de eerste helft van de 13e eeuw gebouwd, en de huidige minaret is in 1916 toegevoegd. Bewonder de architectuur van het gebouw: let op de verbindingen van de natuursteen, de spitsboogvormige ramen en de deurkozijnen. In de bazaar, tussen de Ulu Cami en de Şehidiye Medrese, bevindt zich de Reyhaniye Cami. Dit gebouw wordt vermeld in stichtingsdocumenten uit 1540. De minaret heeft een vierkant grondplan en een achthoekige toren, die uitloopt in een cilindrische, spitsvormige koepel. De silhouetten van de minaretten zijn vanuit verschillende hoeken zichtbaar, dus kijk omhoog bij elke bocht. De minaret van de Ulu Cami werd gebouwd in 1176, tijdens het bewind van de Artukid-heerser Kudbeddin İlgazi. De koepel, die op zes pijlers rust, domineert het gebouw. Voor de hoofdingang van het Latifiye-complex schrijft de provincie dat dit de best bewaarde poort in Mardin is. Uit de inscriptie op de poort blijkt dat deze dateert uit 1371. Wanneer u deze gebouwen bezoekt, bewonder dan vooral de architectuur en houd u aan de bezoekregels. Het bekijken van de gegraveerde decoraties op de deur- en raamkozijnen in de straten is de gemakkelijkste manier om de stenen beeldhouwkunst te ervaren die u in het Stadsmuseum heeft gezien. In de smalle straatjes valt het ochtendlicht op de muren, waardoor de textuur van de steen het beste zichtbaar is. Laat voldoende ruimte vrij in de smalle doorgangen, zodat u niet een drukke wandeling ervaart. Op de trappen en hellingen kunnen uw voeten glad worden; draag schoenen met een antislipzool. Als het overdag warm is, verplaats uw wandeling dan naar de schaduwrijke straten en neem regelmatig pauzes om te drinken. In het zuidwesten van de oude stad bevinden zich de Eminüddin-complex en andere gebouwen, zoals de Kasımiye Medrese. Deze liggen buiten het bereik van deze halve dag en kunt u beter bewaren voor een andere dag. Besteed de laatste 15

Het Mardin Museum.
De laatste stop is het Mardin Museum, dat de archeologie van de stad en de architectuur van traditionele Mardin-huizen combineert. Het museum is gevestigd in een gebouw dat in 1895 werd gebouwd door Ignatios Behnam Banni, als zetel van het Syrisch-Katholieke patriarchaat. Het Ministerie van Cultuur kocht het gebouw van de Syrisch-Katholieke stichting en nationaliseerde het. In 2000 werd het museum geopend, nadat artefacten van de Zinciriye-madrasa waren overgebracht. Bestudeer het gebouw als een architectonisch geheel: vanwege de helling van het terrein en de diepte van het perceel is het ontworpen in terrassen en bestaat het uit drie verdiepingen. De U-vorm, die naar het zuiden, richting de vlakte, is gericht, en draagt de kenmerkende eigenschappen van een traditioneel Mardin-huis. Bij de ingang of in de binnenplaats, kijk naar het zuiden en observeer deze oriëntatie. Op de begane grond bevindt zich de Arkeopark-museumopleidingsruimte, waar bezoekers workshops kunnen volgen, zoals het slaan van munten, het maken van plantenprints, marmering en keramiek. Het programma van de workshops kan variëren; voor actuele informatie kunt u terecht bij de museumdirectie of op de website van de provinciale dienst voor cultuur en toerisme. In de binnenplaats aan de zuidkant van het gebouw bevindt zich een amfitheater met 500 zitplaatsen, onderdeel van Arkeopark, waar museumeducatie voor kinderen en evenementen voor het publiek worden georganiseerd. Ga naar de eerste verdieping; hier bevindt zich een zaal waar artefacten worden tentoongesteld die zijn gevonden tijdens archeologische opgravingen in de regio. In deze zaal kunt u een open tentoonstellingsruimte bewonderen met mozaïeken en stenen objecten uit de Romeinse en Akkoyunlu-periodes. Let goed op de kleuren en patronen in de mozaïeken, omdat details van veraf minder goed zichtbaar zijn. Op de tweede verdieping bevinden zich vier afgesloten zalen, die zijn ingericht rond thema's als voeding, handel, productie, munten, macht, oorlog en sociaal leven. In de zaal over handel is een van de meest opvallende tentoonstellingen de "Sürekli-schat". Deze schat werd gevonden tijdens een reddingsopgraving in het dorp Sürekli, nabij Kızıltepe. De schat bevat gouden en zilveren objecten uit de periode tussen de 9e en 14e eeuw. Deze objecten behoren tot verschillende beschavingen, waaronder de Abbasiden, Ilkhaniden, Ayyubiden, Byzantijnen, Zengi en Artukiden. Door te kijken naar de verschillende dynastieën waartoe de munten behoren, kunt u nadenken over hoe de handelsroutes door Mardin liepen. Het administratieve gebouw, gelegen in het noordwesten van het museum, is een beschermd gebouw dat de kenmerken van een Mardin-huis uit de 19e eeuw vertoont. Het werd in 2012 gerestaureerd en heropend. Dit gebouw heeft twee verdiepingen, een binnenplaats en een L-vorm. Het is verbonden met het museumgebouw via een loopbrug. Het administrat
Reacties
Laden...
