Van Konak met de veerboot naar Karşıyaka, zonsondergang in Bostanlı.

Begin uw reis bij het veerterminal van Konak; dit eerste station werd in 1884 geopend en de overtocht tussen Konak en Karşıyaka wordt sindsdien tussen dezelfde twee punten gemaakt. Ga aan boord van de veerboot en ga naar het open dek in plaats van de binnenruimte, want de reis zelf is de belangrijkste attractie. Achter u krimpt Konak en de boulevard, terwijl voor u de kustlijn van Karşıyaka langzaam groter wordt, tegen de voet van de Yamanlar-berg. Deze korte overtocht in de baai kan beschouwd worden als de oudste openbaar vervoerslijn van de stad. De veerbootdienst werd gestart door de Hamidiye Veerbootmaatschappij, opgericht door Yahya Hayati Efendi, die in 1883 een contract van dertig jaar kreeg. Volgens bronnen begonnen de ritten in februari 1884. Het bedrijf voer niet alleen naar Karşıyaka, maar ook naar Urla, Foça en Çeşme Ilıcası; de Müsavat-veerboot kon 500 passagiers vervoeren.

De veerboot zet u af bij het station aan de Cemal Gürsel Caddesi, op het punt waar de Kemalpaşa Caddesi de zee bereikt. Het huidige terminalgebouw is nieuw, maar de locatie heeft een lange geschiedenis. Het eerste station was van hout en werd vanaf 1906 verlicht met gas. Op 30 september 1908 ramde de veerboot "İstanbul" in de baai met een schip genaamd "Kassandra" en zonk. Van de 170 passagiers konden slechts 30 worden gered, en woedende inwoners van Karşıyaka zetten die nacht de stations in brand. Het volgende station werd herbouwd van hout, op houten palen. Het eerste betonnen station van İzmir werd hier in maart 1935 voltooid en werd in 1962 uitgebreid. Volgens bronnen werd de grote renovatie, die in de jaren 1980 begon, tussen 1990 en 1992 voltooid. De bovenste verdieping werd geopend als boekhandel en café, en het bedrijf werd overgenomen door İZDENİZ.

Neem na het uitstappen even de tijd om het gebouw te bekijken. Ga naar de bovenste verdieping en kijk uit over de baai; vanaf hier kunt u het beste de veerboten zien aankomen en vertrekken die naar Konak varen. Vanuit het station vertrekken ook veerboten naar Pasaport, Alsancak, Göztepe en Üçkuyular, dus u kunt vanuit hier bijna elk punt aan de zuidelijke kant van de stad bereiken. Buiten ligt de boulevard die in beide richtingen loopt; loop een paar stappen naar het westen en bekijk het station vanaf de zee. In de ochtend komt het licht van het oosten en verlicht het gebouw van voren; in de middag is de kant van Konak beter zichtbaar. Het beste moment voor een foto is wanneer een veerboot aanlegt.

Op het plein bevinden zich de tramhalte T1 (Karşıyaka İskele) en bushaltes van ESHOT, evenals een fietspad en voorzieningen voor mensen met een handicap. Houd dit in gedachten, want u komt hier later op de avond terug als u naar Bostanlı gaat. Vlak voor u begint de Kemalpaşa Caddesi, uw volgende

De plek die bekend staat als Karşıyaka Çarşı is eigenlijk slechts één straat: Kemalpaşa Caddesi. Deze begint bij de pier en loopt 450 meter recht naar binnen, richting het treinstation. Tijdens deze route zult u de straat niet zozeer gebruiken voor winkelen, maar eerder om de sfeer van de wijk te ervaren. Er waren twee verbindingen die Karşıyaka met de stad verbonden: een spoorlijn, geopend in 1865, en een veerbootdienst, die in 1884 begon. De ene halte bevond zich aan het ene uiteinde van de straat, de andere aan het andere uiteinde, en de markt is precies tussen deze twee haltes ontstaan. Volgens de telling van 1891 waren er 832 huizen en 1.080 permanente inwoners in de wijk; de wijk, die populair was onder vakantiegangers, is door de jaren heen uitgegroeid tot een volwaardige stad. Europese bronnen noemden de wijk destijds Kordelio; de link met "Leeuw van Hart" Richard, die deelnam aan de Derde Kruistocht, is een omstreden verhaal. Het openbaar vervoer binnen de wijk begon in 1906 met trams, die later werden vervangen door bussen en minibusjes; de huidige tramlijn keerde in 2017 terug langs de kust. Ga de straat in vanaf de pier en vertraag. Kijk naar de grond; de grijze en zwarte stenen onder uw voeten zijn graniet, afkomstig van de Kozak hoogvlakte van Bergama. De gemeente İzmir heeft in 2008 de beschadigde bestrating vernieuwd met 800 ton natuursteen, tijdens een werkzaamheden die een oppervlakte van zesduizend vierkante meter besloegen. Tijdens hetzelfde project werden ook de elektriciteitspalen langs de straat gerepareerd en geverfd. De straat is voetgangersgebied, dus u kunt er in het midden lopen en naar beide kanten kijken. Maak er een gewoonte van om boven de hoogte van de borden te kijken; de essentie van de straat schuilt niet in de etalages, maar op de bovenverdiepingen. Neem om de honderd meter een zijstraat in, zowel links als rechts; de straten aan de rechterkant leiden naar de kust, terwijl de straten aan de linkerkant u naar het binnenste van de wijk leiden, en het is gemakkelijk om terug te keren. De straat heeft een unieke traditie van boekhandels; een bezoek aan een van deze winkels en een paar minuten doorbrengen, vertelt u waarom de inwoners van Karşıyaka deze straat niet alleen als een winkelgebied beschouwen. In de vroege ochtend is de straat rustig en lijkt de bestrating leeg; in de namiddag wordt de straat gevuld met mensen die vanaf de pier komen. Als u deze route in de ochtend kiest, zult u het moment vangen waarop de winkels hun deuren openen en de eigenaren hun stoepen schoonmaken. Halverwege uw wandeling, zoek een bankje of een rand van de stoep en blijf daar tien minuten staan om het voorbijgaande verkeer te observeren. Zoek niet naar de Levantijnse villa's uit de vakantietijd in deze straat; die vindt u in straten in het binnenste van de wijk, zoals Bron: Gemeente İzmir (nieuwsbericht over de renovatie van de markt in Karşıyaka); Visit İzmir (de markt van Karşıyaka); Wikipedia (Karşıyaka); Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van İzmir (Karşıyaka); Vereniging 1912 Karşıyaka.

Het landhuis, direct naast het station, is een plek die de republikeinse geschiedenis van Karşıyaka weerspiegelt. Dit huis, dat ooit als zomerverblijf van de familie Uşakizade diende, werd in de jaren 1860 gebouwd. Latife Hanım, de dochter van Muammer Bey, een bekend lid van de familie Uşakizade, werd in 1898 in İzmir geboren. Ze ontmoette Atatürk in september 1922 in het landhuis van de familie in Göztepe. Atatürk verbleef twintig dagen in het landhuis en de twee bleven daarna correspondentie onderhouden. Het landhuis in Göztepe is tegenwoordig een museum en kreeg in 2003 een beschermingsprijs na een restauratie die in 2001 werd voltooid. Toen Zübeyde Hanım die herfst ziek werd, adviseerden artsen de lucht van İzmir. Atatürk stuurde zijn assistent Salih Bozok op zoek naar een geschikt huis, met de voorwaarde dat het geen verlaten Grieks huis mocht zijn. Latife Hanım bood het huis van haar familie in Karşıyaka aan; het was dicht bij het station, wat belangrijk was voor een zieke vrouw. Zübeyde Hanım arriveerde op 18 december 1922 per trein. Om ervoor te zorgen dat ze met haar rolstoel kon bewegen, werden de deuropeningen verwijderd. Ze verbleef 28 dagen en stierf op 14 januari 1923, 66 jaar oud. Na de dood van zijn moeder kwam Atatürk naar İzmir en trouwde op 29 januari 1923 met Latife Hanım.

Het tweede leven van het landhuis begon in 2005. De gemeente Karşıyaka verklaarde het perceel van 2.958 vierkante meter dat jaar onteigend. De restauratie begon op 11 oktober 2007. Het huis werd op 19 mei 2008 als herdenkingshuis voor het publiek geopend en de officiële opening vond plaats op 9 juli 2008. In 2016 werd het officieel erkend als een particulier museum. Tijdens de restauratie werden de originele details binnen en buiten behouden, van het hout in de interieurs tot de marmeren elementen en bomen in de tuin. Een deel van de meubels werd geschonken door de erfgenamen van het landhuis, een ander deel werd aangekocht.

Begin uw bezoek in de tuin. De crème-kleurige gevel en de bruine luiken geven een beeld van een eenvoudig zomerhuis met twee verdiepingen. In de tuin stonden cipressen, palmbomen, een fontein en een windmolen. Binnen zijn er op de begane grond drie kamers, op de bovenverdieping drie kamers en een badkamer. De kamers zijn ingericht met meubels uit die tijd. Voorwerpen zoals een grammofoon en een radio geven een beeld van het leven in huis in de jaren 1920. Wasfiguren van Atatürk, Latife Hanım en Zübeyde Hanım, gemaakt door Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen, zijn in de kamers geplaatst. De kamer waarin Zübeyde Hanım overleed, is ingericht als een herdenkingszaal. Breng hier de meeste tijd door en let op de deuropeningen zonder

De Zübeyde Hanım Caddesi leidt u vanaf het station in de richting van Soğukkuyu. Soğukkuyu was een kustdorp waar in de 19e eeuw nomadenfamilies zich vestigden, en het park met het monumentale graf bevindt zich aan deze straat. Voordat u het park betreedt, onthoudt u waar u vandaan komt. Zübeyde Hanım werd in 1857 geboren in Thessaloniki. Ze was de dochter van Feyzullah Ağa, een lid van de Hacı Sofi-familie, een nomadenfamilie die vanuit Midden-Anatolië naar het westen van Thessaloniki was verhuisd. Ze trouwde met Ali Rıza Efendi en kreeg vijf kinderen. In 1888 overleed haar echtgenoot, toen Mustafa nog op de basisschool zat. Na de Balkanoorlog verhuisde ze met haar dochter Makbule naar Istanbul en vestigde ze zich in Akaretler. Op 14 januari 1923 overleed ze in Izmir, waar ze was gekomen voor behandeling, en werd begraven op het plein van de Ferik Osman Paşa-moskee. Haar graf bevindt zich nog steeds in het park op die plek.

De vorm van het monument is het resultaat van een discussie. In 1938 presenteerde de burgemeester van Izmir, Behçet Uz, een gedetailleerd ontwerp voor het monument. Atatürk wees dit af en wenste slechts een zware steen boven het graf en een speeltuin eromheen. Het monument werd in 1940 door de gemeente Izmir gebouwd volgens dit verzoek. De roze granietsteen die u ziet, is afkomstig van de Yamanlar-berg. Hij is vier meter hoog en weegt tien ton. Op de steen is een reliëf van Zübeyde Hanım afgebeeld, en er is een korte tekst gegraveerd die aangeeft dat dit de plaats is waar de moeder van Atatürk begraven ligt, en dat ze in 1923 overleed. De originele grafsteen, die tijdens de bouw werd verwijderd, wordt sinds 2005 bewaard in het Archeologisch Museum van Izmir.

In het park, sta eerst voor het ereplein en nader vervolgens het monument. Bekijk het reliëf in het zijlicht; het middagzonlicht maakt de steen gladder, terwijl de ochtend- en avonduren beter zijn. Maak een rondje om de steen en bekijk de textuur; het ontbreken van decoratie was een bewuste keuze. De speeltuin, zoals Atatürk wenste, bevindt zich nog steeds naast het monument. Het park is een beschermd gebied van de eerste graad; de beplanting, de verlichting en het ereplein zijn opnieuw ingericht, er is een theesalon gebouwd boven het zwembad, en het gebied wordt 24 uur per dag bewaakt. Ga een kwartier zitten op een bankje en observeer het dagelijkse leven in het park; dit is niet alleen een monument, maar ook een park voor de buurt.

Elk jaar, op 14 januari en op Moederdag, worden hier ceremonies gehouden. Er worden kransen gelegd, er wordt een minuut stilte gehouden, de Turkse hymne wordt gezongen, en studenten reciteren gedichten. Naast de vertegenwoordigers van de provincie en de gemeente, nemen ook organisaties

Voor de laatste bestemming van de dag, neem tramlijn T1 bij het station Karşıyaka İskele. Na de stations Nikah Sarayı en Yunuslar, is het volgende station Bostanlı İskele. De tramlijn werd geopend op 11 april 2017 en volgt een traject van 8,8 kilometer langs de kust. Als u liever wandelt, volg dan de kustweg in westelijke richting; het is een vlak stuk van ongeveer twee kilometer en u heeft altijd de zee aan uw linkerhand. De naam Bostanlı vertelt zijn eigen verhaal: in 1890 stond hier de "Menemen İskelesi" (haven van Menemen), in 1900 werd het "Papaskala" genoemd, wat in het Grieks "de haven van de priester" betekent, en de aanvoer van meloenen en watermeloenen vanuit de vlakte van Menemen die hier werd gelost, gaf de wijk zijn huidige naam. De haven is dus niet alleen voor veerboten, maar al meer dan een eeuw lang een belangrijke factor voor deze kust. De huidige Bostanlı veerbootterminal werd tussen 1989 en 1993 gebouwd door de Turkse Scheepvaartonderneming; het beslaat een oppervlakte van ongeveer twintigduizend vierkante meter en heeft een gebouw van tweeduizend vijfhonderd vierkante meter. Vanaf hier vertrekken veerboten naar Konak, Alsancak, Üçkuyular en Karşıyaka, en er is ook een auto-veerbootdienst. De haven wordt momenteel beheerd door İZDENİZ, de scheepvaartonderneming van de gemeente İzmir, die in 1992 werd opgericht. Het tramstation Bostanlı İskele ligt direct voor de haven; er is rekening gehouden met toegankelijkheid voor mensen met een handicap en er is een fietspad. Steek de haven over en ga verder langs de kust; het Balıkçı Baba Park is een van de rustpunten langs deze kust, en op woensdag wordt hier de markt van de wijk gehouden. Uw uiteindelijke doel is het punt waar de Bostanlı-beek in de baai uitmondt. Hier zijn in 2016 twee nieuwe gebouwen gebouwd die het karakter van de kust hebben veranderd: de Bostanlı voetgangersbrug en het Zonsondergangterras, ontworpen door architect Evren Başbuğ en zijn team voor de gemeente İzmir. Het ontwerp werd gemaakt tussen 2014 en 2015, de bouw begon in 2015 en werd in 2016 voltooid, en de gebouwen werden in augustus 2016 geopend; de totale bouwoppervlakte is 8.800 vierkante meter. Beide gebouwen waren de eerste realisatie van het İzmirDeniz-plan, dat de kust opnieuw inrichtte, en behoorden tot het "Karşıkıyı"-gedeelte. Het ontwerpteam beschrijft beide gebouwen als "dagelijkse ontmoetingsplaatsen die de stedeling weer in contact brengen met de kust" en koppelt dit aan een visie op een rustiger leven voor İzmir. De brug verbindt de twee oevers van de beek met een asymmetrische, licht gebogen vorm; onder de boog kunnen bootjes naar een drijvend platform aan de monding van de beek varen. De constructie is van staal, met een beplating van natuurlijk, thermisch behandeld hout; het getrap In de avonduren is het terras gevuld met mensen, maar doordeweeks is het er rustiger. In de herfst kan de wind die van het westen komt sterk zijn, dus kleed u iets warmer aan. Als het donker wordt, keer dan terug naar de pier van Bostanlı. Er vertrekt een veerboot rechtstreeks naar Konak. Controleer de actuele dienstregeling op de website van İZDENİZ, en laat de dag eindigen zoals hij begonnen is. Bronnen: Wikipedia (Bostanlı, Karşıyaka; Bostanlı Veerbootpier); Wikipedia (Karşıyaka; Tram İzmir); Arkiv en Arkitera (Bostanlı Voetgangersbrug en Zonsondergangterras); Gemeente İzmir (İZDENİZ-lijnen).