
Een dag in Keskin, via de Kızılırmak-brug.
Log in om te liken en te beoordelen
Kırıkkale wordt door velen gezien als een industriestad. Echter, deze regio, gelegen in de grote bocht van de Kızılırmak, is al eeuwenlang een doorgangsgebied, een knooppunt van wegen. Volgens informatie van de provincie zijn tijdens oppervlakteonderzoeken uitgevoerd door Japanse delegaties in de jaren 1990, in totaal 21 tumuli en platte nederzettingen in de omgeving van de stad ontdekt. Dezelfde bron vermeldt dat de geschiedenis van de provincie teruggaat tot de Hettieten en dat de regio onderdeel was van de Zijderoute. Deze route brengt de belangrijkste elementen van die lange geschiedenis samen, van de oudste artefacten tot de moderne architectuur, en loopt van het zuidwesten naar het noordoosten, langs de oever van de Kızılırmak naar het centrum van de stad. De route begint bij Büklükale, aan de grens met Karakeçili. Dit is geen georganiseerd archeologisch park, maar een actief archeologisch onderzoeksterrein. Daarom is het raadzaam om vooraf contact op te nemen met de afdeling Cultuur en Toerisme van de provincie Kırıkkale voor informatie over de bezoekmogelijkheden. Het fort bovenop de rots en de omliggende nederzettingen getuigen van een regionale stad uit de tijd van het Hettitische Rijk. Vervolgens komt u bij de Çeşnigir-brug, een brug zonder inscripties, op slechts enkele minuten afstand. Hier begrijpt u beter waarom het oversteken van de rivier door de eeuwen heen zo belangrijk was. De brug versterkt het beeld dat het fort al schetst. Deze twee locaties zijn bewust dicht bij elkaar geplaatst: de ene toont de stad die de doorgang controleert, de andere de doorgang zelf. In de middag gaat de route verder naar Keskin. De Sulu-grot, ongeveer 1 kilometer ten noordwesten van het centrum van Keskin, is een grot die zowel natuurlijk als door de mens is gevormd. Omdat deze in de oudheid als mijn gebruikt werd, kunt u hier zowel natuurlijke als door mensen aangelegde delen zien. Een deel van de grot, ongeveer 115 meter lang en met een zwembad, is toegankelijk voor toeristisch gebruik; de totale lengte is 285 meter. Controleer de openingstijden op de officiële website voordat u vertrekt. De route eindigt bij de Nur-moskee op het centrale plein van Kırıkkale. Dit gebouw, ontworpen door de architect Necip Dinç, werd in 2008 gebouwd en in 2015 voltooid. De complex, gebouwd in de Seltsjoekse en Ottomaanse stijl, is het nieuwste gebouw op de route en biedt een tijdsspanne die loopt van de Hettitische stenen in de ochtend tot de verlichte koepel in de avond. Omdat de moskee nog in gebruik is, is het belangrijk om gepaste kleding te dragen, geen schoenen te dragen en uw telefoon op stil te zetten. De volgorde is bewust zo gekozen. Eerst wordt de oudste geschiedenis aan de rivier bekeken, vervolgens wordt er in Keskin gekeken naar de natuur en geologie, en de route eindigt met de moderne architectuur van de stad. De reizen tussen de locaties worden per auto gemaakt; de afstanden en reistijden worden hier niet vermeld omdat deze informatie niet beschikbaar is Bronnen:
- Cultuurportaal, Büklükale, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/kirikkale/kulturenvanteri/buklukale
- Japans Instituut voor Archeologie in Anatolië, Büklükale, https://old.jiaa-kaman.org/en/excavation_buklukale.html
- Cultuurportaal, Çeşnigir-brug, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/kirikkale/kulturenvanteri/cesnigir-koprusu
- Ministerie van Onderwijs, Çeşnigir-brug en canyon, https://okuldisiogrenme.eba.gov.tr/mekan-detay/cesnigir-casnigir-koprusu-ve-kanyonu-202
- Cultuurportaal, Sulu-grot, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/kirikkale/kulturenvanteri/sulu-magara694295
- Ministerie van Onderwijs, Sulu-grot, https://okuldisiogrenme.eba.gov.tr/mekan-detay/sulu-magara-1797
- Gouvernement Kırıkkale, Ondergrondse stad en lokale geschiedenis, https://www.kirikkale.gov.tr/yer-alti-sehri-tabiat-parki
- Ministerie van Onderwijs, Nur-moskee, https://okuldisiogrenme.eba.gov.tr/mekan-detay/nur-camisi-1739
- Kırıkkale Toerisme- en Promotieportaal, Nur-moskee, https://www.kirikkale.com.tr/mekan/nur-camisi
Routestops

Büklükale.
De eerste halte van de route is een archeologische vindplaats die de oversteekplaats van de Kızılırmak observeert. Büklükale bevindt zich aan de linkerkant van de weg van Ankara naar Kaman, vlak voordat deze de Kızılırmak kruist. De Culturele Portaal geeft de locatie aan op ongeveer 100 kilometer ten zuidoosten van Ankara. Dit is geen museum of een georganiseerd archeologisch park; het is een actieve archeologische vindplaats, en de bezoekvoorwaarden zijn niet officieel vastgelegd. Neem vooraf contact op met de provincie Kırıkkale, afdeling Cultuur en Toerisme, om informatie te krijgen over de periode van de opgravingen en de toegankelijkheid. Wanneer u de locatie nadert, observeer dan eerst van een afstand en probeer de ligging van de nederzetting ten opzichte van de rivier te begrijpen. De website van het Japanse Instituut voor Anatolische Archeologie beschrijft dat er op de rotsuitstulping die naar de rivier gericht is, de resten van een groot gebouw te vinden zijn, en dat onder de uitstulping de resten van de nederzetting dit gebouw omringen. Verdeel daarom uw aandacht in twee lagen: boven de rotsformatie, en onder de uitgestrektheid van de nederzetting. De Culturele Portaal noemt de top van de rotsuitstulping een "kasteel" en vermeldt dat de opgravingen hier plaatsvinden. De grote rijen stenen die zichtbaar zijn op de top van de heuvel, vormen een van de eerste vragen van de opgraving. Het wordt vermeld dat de hoogte van de stenen muur die de heuvel omringt ongeveer 7 meter bedraagt. De bron suggereert dat deze muur mogelijk is gebouwd voor defensieve doeleinden. Zeven meter is een aanzienlijke hoogte, vergelijkbaar met een tweelaags huis. Probeer dit voor u te stellen terwijl u naar de rijen stenen kijkt. In de verschillende lagen van de opgraving zijn de volgende periodes onderscheiden: bovenop de Ottomaanse periode, daaronder de IJzertijd, en onder die weer de Laat-Bronstijd, die overeenkomt met het Hittitse Rijk. In de diepere lagen zijn architectonische resten gevonden die schade hebben opgelopen door brand, maar de functie van deze architectuur is in de bron nog niet duidelijk. Beschouw deze onzekerheid niet als een tekortkoming, maar als een teken dat de opgraving nog steeds gaande is. De hypothese dat de nederzetting een Hittitse stad was, werd bevestigd door opgravingen in 2009. Op basis van de oppervlaktebevindingen schat het Japanse team dat de stad die de rotsuitstulping omringt ongeveer 500 meter in diameter is. Het team heeft ook een rij grote stenen vastgelegd die een helling van meer dan 2 meter vormen en naar de rivier gericht zijn. Omdat de laag uit de periode van het Hittitse Rijk in Kaman-Kalehöyük dun is en door latere constructies is aangetast, is Büklükale gekozen als een locatie die deze ontbrekende schakel kan aanvullen. Maak foto's van de rotsuitstulping en de omgeving vanuit verschillende afstanden; foto's van veraf laten de relatie van de nederzetting met de rivier zien

Çeşnigirbrug.
De tweede halte is een brug die over de rivier Kızılırmak ligt, in de buurt van Büklükale. De inventaris van het Cultureel Portaal geeft de locatie van de brug aan op kilometer 100 van de snelweg Ankara-Kırşehir, over de rivier Kızılırmak. De brug heeft geen inscriptie, dus de bouwdatum wordt bepaald aan de hand van de kenmerken van de constructie en de periode waarin deze passen. De website van het Ministerie van Onderwijs vermeldt dat de brug dateert uit de Seltsjoekse periode. Begin met het bekijken van de brug van veraf en observeer de gehele structuur. De inventaris beschrijft een constructie die schuin naar beide zijden aflopent. Dit betekent dat het wegdek in het midden hoger is en naar beide zijden afneigt. Deze helling is het meest opvallende kenmerk wanneer je de brug van de zijkant bekijkt. In het midden bevindt zich een prominente boog, waarvan de hoogte volgens de bron 13,65 meter is. Aan de oostkant van de boog bevindt zich één opening, aan de westkant vijf. Tel de openingen; deze asymmetrie is een belangrijk kenmerk van de brug. De bron vermeldt ook lichte uitsparingen aan beide zijden van de hoofdboog, waardoor de constructie een luchtiger en minder massief uiterlijk krijgt in vergelijking met bruggen met massieve muren. De openingen zijn daarom zowel een technische oplossing als een bepalend element van het uiterlijk. Om de openingen van onderen te bekijken, moet je mogelijk dichter bij de oever komen; let op dat de grond glad kan zijn. Voor een goede foto is het aan te raden om de brug vroeg in de ochtend of laat in de middag te fotograferen, wanneer het licht schuin staat, waardoor de textuur van de stenen en de schaduwen van de openingen beter zichtbaar worden. De website van JIAA vermeldt dat de route van Ankara naar Kaman de rivier Kızılırmak op dit punt kruist, en dat deze locatie al sinds de oudheid een belangrijk knooppunt voor transport is. Dezelfde website vermeldt ook dat Büklükale deze oversteek controleert. Zo kunnen de rotsen die je bij de eerste halte ziet en de brug bij deze halte worden gezien als twee verschillende antwoorden op hetzelfde geografische probleem: controle en oversteek. De inventaris vermeldt dat er restauratiewerkzaamheden aan de brug worden uitgevoerd; neem voor actuele informatie over de toegang en veiligheidsmaatregelen contact op met de lokale afdeling Cultuur en Toerisme. Er kan verkeer langs de weg zijn; wees voorzichtig tijdens het stoppen om te kijken en tijdens het lopen. Het omliggende landschap helpt je te begrijpen hoe de rivier Kızılırmak een obstakel vormt op dit punt. Vervolg de route naar Keskin; de volgende halte is een grot in de buurt van de stad.
Bron: Cultureel Portaal en MEB.

Watergrot.
De derde stop is de Sulu-grot, gelegen ongeveer 1 kilometer ten noordwesten van het centrum van Keskin. Volgens de provinciegouverneur en het Cultureel Portaal bevindt de grot zich ongeveer 500 meter ten oosten van de snelweg Kırıkkale-Kayseri. De grot ligt aan de zuidwestelijke helling van de Karpuzbayırı-heuvel, op een hoogte van ongeveer 1180 meter. Raadpleeg de officiële pagina's voor informatie over openingstijden; het is het veiligst om de actuele situatie te controleren bij het lokale culturele en toeristische bureau voordat u op pad gaat. De totale lengte van de grot wordt geschat op 285 meter, maar het deel dat voor toeristische doeleinden toegankelijk is, is ongeveer 115 meter. Dit deel omvat een gebied met poelen gevormd door water dat door de rotsen sijpelt. U zult dus niet de hele grot bezoeken, maar een gecontroleerd deel ervan; blijf niet buiten het toeristische gebied. Volgens een onderzoek van de Algemene Directie voor Mijnbouwonderzoek en -ontdekkingen uit 1996 is de grot een horizontaal ontwikkelde, grotendeels natuurlijke en gedeeltelijk kunstmatige, sinkgrot. De ingang en de poelhal zijn natuurlijke formaties, terwijl de galerij met kubusvormige rotsen en de ondergrondse mijngalerij door mensen zijn aangelegd. Probeer tijdens uw wandeling te onderscheiden welke delen natuurlijk zijn en welke door mensen zijn gemaakt. De grot bestaat uit drie niveaus en drie galerijen. In verschillende delen zijn gesteenten te zien, zoals marmer, leemsteen en zandsteen. De poelhal wordt gedateerd uit het Plioceen tijdperk. Bronnen vermelden dat de grot in de oudheid als mijn gebruikt is. De dikte van de rotslaag die de grot bedekt, varieert van 10 tot 18 meter. Men vermoedt dat de grot in de vroege christelijke periode als tijdelijk schuilplaats en woongebied is gebruikt. Draag schoenen met een antislipzool en gesloten schoenen, omdat de vloer glad kan zijn. Let op bij trappen, smalle doorgangen en delen met een lage plafond; het is raadzaam om een beschermende hoofdband te dragen. Raak geen natuurlijke formaties aan en ga niet in het water. Wees stil en respecteer het leven in de grot. Draag extra kleding, omdat het in de grot koel en vochtig is. Haast u niet bij het maken van foto's en blokkeer de doorgang van andere bezoekers niet. Bij het verlaten van de grot, kijk naar de omliggende helling en bekijk het dorp Keskin, en onthoud dat de stad zich in het zuidoosten van u bevindt. Deze stop is een natuur- en geologiepauze in de route; daarna wordt de route vervolgd naar het noorden, naar het centrum van Kırıkkale.
Bron: Cultureel Portaal, Ministerie van Onderwijs en Provinciegouverneur.

Kırıkkale Nur Moskee.
De laatste halte is de Nur-moskee, gelegen op het stadsplein van Kırıkkale. De locatie wordt aangegeven op de website van het Ministerie van Onderwijs, op de Bosna Caddesi. Bestudeer de architectuur van deze moskee; deze wordt nog steeds gebruikt als een actieve plaats van aanbidding. Volg de richtlijnen voor bezoekers die op de officiële website staan: kleed u passend voor een religieuze plek, ga niet met schoenen naar binnen, consumeer geen eten of drinken in het gebouw en zet uw telefoon op stil. Voor de openingstijden, raadpleeg de officiële website van het provinciaal directoraat voor religieuze zaken van Kırıkkale. Volgens de informatie op de website, kan er bij groepsbezoeken een gids worden ingeschakeld door vooraf een afspraak te maken bij het directoraat. Het gebouw is ontworpen door de architect Necip Dinç. De bouw begon in 2008 en werd voltooid in 2015. De moskee is gebouwd in de stijl van de Seltsjoekse en Ottomaanse architectuur. Volgens bronnen is de stijl geïnspireerd op de Selimiye-moskee in Edirne, een meesterwerk uit de periode van de architect Sinan. Bekijk eerst het hoofdgebouw; de hoogte van de centrale koepel wordt in de bronnen vermeld als 32 meter. Het hoofdgebouw heeft vier minaretten aan de hoeken, elk met drie balkons. Bestudeer de plaatsing van de minaretten om de symmetrie van het gebouw te begrijpen. De oppervlakte van het gebouw wordt in de bronnen geschat op ongeveer 25.000 vierkante meter. De capaciteit wordt geschat op in totaal 10.000 personen, waarvan 4.000 binnen en 6.000 buiten. Deze cijfers zijn schattingen en moeten met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. Het complex omvat onder andere een conferentiezaal, een seminariezaal, een bibliotheek en een leeszaal, een centrum voor ambachtelijke opleidingen, klaslokalen en een kantoor voor gezinsbegeleiding. Deze voorzieningen laten zien dat het gebouw is ontworpen als een multifunctioneel complex op het stadsplein. Het verlichtingssysteem heeft een onderscheiding ontvangen van de Internationale Vereniging van Verlichtingsontwerpers. De bronnen raden aan om het gebouw vooral 's avonds te bekijken; het is voldoende om het van buitenaf te bekijken in het avondlicht. Vergelijk hoe de oppervlakken er overdag en 's avonds anders uitzien. Bekijk het hele complex vanuit een geschikt punt op het plein, met een breed gezichtsveld. Let er bij het maken van foto's op dat u geen mensen in religieuze kleding in beeld brengt. De dag begint hier met overblijfselen uit de Hittitische periode en eindigt met een vergelijking over eeuwen.
Bron: Website van het Ministerie van Onderwijs en de toeristische website van Kırıkkale.
Reacties
Laden...
