Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Een dag in Keskin, via de Kızılırmak-brug.
Cultureel4 Halte

Een dag in Keskin, via de Kızılırmak-brug.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Kırıkkale wordt door velen gezien als een industriestad. Echter, deze regio, gelegen in de grote bocht van de Kızılırmak, is al eeuwenlang een doorgangsgebied, een knooppunt van wegen. Volgens informatie van de provincie zijn tijdens oppervlakteonderzoeken uitgevoerd door Japanse delegaties in de jaren 1990, in totaal 21 tumuli en platte nederzettingen in de omgeving van de stad ontdekt. Dezelfde bron vermeldt dat de geschiedenis van de provincie teruggaat tot de Hettieten en dat de regio onderdeel was van de Zijderoute. Deze route brengt de belangrijkste elementen van die lange geschiedenis samen, van de oudste artefacten tot de moderne architectuur, en loopt van het zuidwesten naar het noordoosten, langs de oever van de Kızılırmak naar het centrum van de stad. De route begint bij Büklükale, aan de grens met Karakeçili. Dit is geen georganiseerd archeologisch park, maar een actief archeologisch onderzoeksterrein. Daarom is het raadzaam om vooraf contact op te nemen met de afdeling Cultuur en Toerisme van de provincie Kırıkkale voor informatie over de bezoekmogelijkheden. Het fort bovenop de rots en de omliggende nederzettingen getuigen van een regionale stad uit de tijd van het Hettitische Rijk. Vervolgens komt u bij de Çeşnigir-brug, een brug zonder inscripties, op slechts enkele minuten afstand. Hier begrijpt u beter waarom het oversteken van de rivier door de eeuwen heen zo belangrijk was. De brug versterkt het beeld dat het fort al schetst. Deze twee locaties zijn bewust dicht bij elkaar geplaatst: de ene toont de stad die de doorgang controleert, de andere de doorgang zelf. In de middag gaat de route verder naar Keskin. De Sulu-grot, ongeveer 1 kilometer ten noordwesten van het centrum van Keskin, is een grot die zowel natuurlijk als door de mens is gevormd. Omdat deze in de oudheid als mijn gebruikt werd, kunt u hier zowel natuurlijke als door mensen aangelegde delen zien. Een deel van de grot, ongeveer 115 meter lang en met een zwembad, is toegankelijk voor toeristisch gebruik; de totale lengte is 285 meter. Controleer de openingstijden op de officiële website voordat u vertrekt. De route eindigt bij de Nur-moskee op het centrale plein van Kırıkkale. Dit gebouw, ontworpen door de architect Necip Dinç, werd in 2008 gebouwd en in 2015 voltooid. De complex, gebouwd in de Seltsjoekse en Ottomaanse stijl, is het nieuwste gebouw op de route en biedt een tijdsspanne die loopt van de Hettitische stenen in de ochtend tot de verlichte koepel in de avond. Omdat de moskee nog in gebruik is, is het belangrijk om gepaste kleding te dragen, geen schoenen te dragen en uw telefoon op stil te zetten. De volgorde is bewust zo gekozen. Eerst wordt de oudste geschiedenis aan de rivier bekeken, vervolgens wordt er in Keskin gekeken naar de natuur en geologie, en de route eindigt met de moderne architectuur van de stad. De reizen tussen de locaties worden per auto gemaakt; de afstanden en reistijden worden hier niet vermeld omdat deze informatie niet beschikbaar is Bronnen:

Karakeçili, Kırıkkale
Cultureel
4 Halte
~2 u 55 min op locaties
Reis ~38,9 km · 1 u 9 min
Totaal ~4 u 4 min
6 november 2026

Routestops

1
Büklükale

Büklükale.

~40 min hier
Karakeçili İlçesi, Köprüköy

De eerste halte van de route is een archeologische vindplaats die de oversteekplaats van de Kızılırmak observeert. Büklükale bevindt zich aan de linkerkant van de weg van Ankara naar Kaman, vlak voordat deze de Kızılırmak kruist. De Culturele Portaal geeft de locatie aan op ongeveer 100 kilometer ten zuidoosten van Ankara. Dit is geen museum of een georganiseerd archeologisch park; het is een actieve archeologische vindplaats, en de bezoekvoorwaarden zijn niet officieel vastgelegd. Neem vooraf contact op met de provincie Kırıkkale, afdeling Cultuur en Toerisme, om informatie te krijgen over de periode van de opgravingen en de toegankelijkheid. Wanneer u de locatie nadert, observeer dan eerst van een afstand en probeer de ligging van de nederzetting ten opzichte van de rivier te begrijpen. De website van het Japanse Instituut voor Anatolische Archeologie beschrijft dat er op de rotsuitstulping die naar de rivier gericht is, de resten van een groot gebouw te vinden zijn, en dat onder de uitstulping de resten van de nederzetting dit gebouw omringen. Verdeel daarom uw aandacht in twee lagen: boven de rotsformatie, en onder de uitgestrektheid van de nederzetting. De Culturele Portaal noemt de top van de rotsuitstulping een "kasteel" en vermeldt dat de opgravingen hier plaatsvinden. De grote rijen stenen die zichtbaar zijn op de top van de heuvel, vormen een van de eerste vragen van de opgraving. Het wordt vermeld dat de hoogte van de stenen muur die de heuvel omringt ongeveer 7 meter bedraagt. De bron suggereert dat deze muur mogelijk is gebouwd voor defensieve doeleinden. Zeven meter is een aanzienlijke hoogte, vergelijkbaar met een tweelaags huis. Probeer dit voor u te stellen terwijl u naar de rijen stenen kijkt. In de verschillende lagen van de opgraving zijn de volgende periodes onderscheiden: bovenop de Ottomaanse periode, daaronder de IJzertijd, en onder die weer de Laat-Bronstijd, die overeenkomt met het Hittitse Rijk. In de diepere lagen zijn architectonische resten gevonden die schade hebben opgelopen door brand, maar de functie van deze architectuur is in de bron nog niet duidelijk. Beschouw deze onzekerheid niet als een tekortkoming, maar als een teken dat de opgraving nog steeds gaande is. De hypothese dat de nederzetting een Hittitse stad was, werd bevestigd door opgravingen in 2009. Op basis van de oppervlaktebevindingen schat het Japanse team dat de stad die de rotsuitstulping omringt ongeveer 500 meter in diameter is. Het team heeft ook een rij grote stenen vastgelegd die een helling van meer dan 2 meter vormen en naar de rivier gericht zijn. Omdat de laag uit de periode van het Hittitse Rijk in Kaman-Kalehöyük dun is en door latere constructies is aangetast, is Büklükale gekozen als een locatie die deze ontbrekende schakel kan aanvullen. Maak foto's van de rotsuitstulping en de omgeving vanuit verschillende afstanden; foto's van veraf laten de relatie van de nederzetting met de rivier zien

Büklükale is een archeologische vindplaats die zich bevindt aan de grens van het district Karakeçili, in de provincie Kırıkkale, op een rotsformatie aan de oever van de rivier Kızılırmak. Volgens het Cultureel Portaal bevindt de locatie zich direct links van de weg van Ankara naar Kaman, vlak voor de oversteek van de rivier. Op de pagina van het archeologisch team wordt de afstand tot Ankara geschat op ongeveer 100 kilometer. Dezelfde pagina vermeldt dat dit punt al sinds de oudste tijden een belangrijk knooppunt was en dat Büklükale deze doorgang controleerde. Daarom moet deze plek niet gezien worden als een gewone heuvel, maar als een stad aan een doorgang. Het meest opvallende kenmerk van de nederzetting is de grote stenen structuur die op de rotsachtige heuvel met uitzicht op de rivier ligt. Aan de voet van de rots bevinden zich de resten van een nederzetting, die in de volksmond "de onderste stad" wordt genoemd, en die deze structuur omringen. Het Japanse Instituut voor Anatolische Archeologie heeft in 1991, 2006 en 2008 oppervlakteonderzoek op deze locatie uitgevoerd. Op basis van de gevonden keramiekfragmenten wordt aangenomen dat de stad dateert uit de tweede helft van de 2e millennium voor Christus, dus uit de periode van het Hittitse Rijk. In 2008 werd een topografische kaart gemaakt, werden magnetische metingen uitgevoerd en werd er oppervlaktemateriaal verzameld. Het gebied werd ook vanuit de lucht gefotografeerd met een ballon. De magnetische metingen toonden aan dat de top van de heuvel werd bedekt door een structuur met zeer grote funderingsstenen. Op de helling met uitzicht op de rivier werd een rij van grote stenen ontdekt, hoger dan 2 meter. Onder de gevonden fragmenten bevinden zich ook grijze aardewerkvazen die lijken op die uit de laatste fase van de IJzertijd. Een fragment van een aardewerkvaas met vogelmotieven, kenmerkend voor Sardis, ondersteunt de datering van deze dunne laag uit de IJzertijd. Volgens de oppervlaktebevindingen bestond de stad die de rots omringde uit één periode en had een diameter van ongeveer 500 meter. De opgravingen begonnen in 2009 en, volgens het Cultureel Portaal, werden er twee nieuwe secties geopend op de top van de rots om de stratificatie te bestuderen. Dat jaar werden drie culturele lagen geïdentificeerd: de Ottomaanse, de IJzertijd en de periode van het Hittitse Rijk. In de onderste laag werden verbrande architectonische resten gevonden, maar de functie van de structuur kon op dat moment nog niet worden vastgesteld. Het wordt verondersteld dat de stenen muur, die de heuvel omringt en ongeveer 7 meter hoog is, is gebouwd voor defensieve doeleinden. Het belangrijkste doel van de opgraving is om het hiaat in de chronologie van Anatolië, dat werd vastgesteld in Kaman-Kalehöyük, te vullen. De laag uit de periode van het Hittitse Rijk in Kaman-Kalehöyük is dun en is beschadigd door latere structuren uit de IJzertijd. Büklükale is een archeologisch onderzoeksterrein, en de bezoekvoorwaarden worden niet gedetailleerd vermeld in officiële bronnen. Neem contact op met de provinciale directie voor cultuur en toerisme van Kırıkkale voor informatie over de periode van het onderzoek en de toegankelijkheid. Vraag voordat u gaat of het onderzoek nog steeds gaande is en of toegang tot het gebied mogelijk is. Een van de doelstellingen van het onderzoek in 2009 was het afdekken van het gebied met een dak. Volg daarom de instructies van de medewerkers in plaats van zelf naar de openingen te gaan. Het uitzicht op de nederzetting vanaf de westkant is een van de beste manieren om de hoogte van de rots en de relatie met de rivier te begrijpen. Voor foto's is de silhouet van de rots het beste te zien in de ochtend- of avonduren, wanneer het licht zachter is. Omdat het gebied open en onbebouwd is, is het aan te raden om comfortabele schoenen, een hoed en water mee te nemen. Verplaats geen stenen en verzamel geen aardewerkfragmenten die aan het oppervlak liggen. De Çeşnigir-brug kan in de omgeving worden bezocht als een apart punt van interesse. Het is mogelijk om met de auto te reizen; vraag bij de provinciale directie naar de actuele informatie over de wegen en de toegang.
2
Çeşnigir Köprüsü

Çeşnigirbrug.

~30 min hier
Zafer Mahallesi, Kapulukaya Barajı, Karakeçili, Kırıkkale

De tweede halte is een brug die over de rivier Kızılırmak ligt, in de buurt van Büklükale. De inventaris van het Cultureel Portaal geeft de locatie van de brug aan op kilometer 100 van de snelweg Ankara-Kırşehir, over de rivier Kızılırmak. De brug heeft geen inscriptie, dus de bouwdatum wordt bepaald aan de hand van de kenmerken van de constructie en de periode waarin deze passen. De website van het Ministerie van Onderwijs vermeldt dat de brug dateert uit de Seltsjoekse periode. Begin met het bekijken van de brug van veraf en observeer de gehele structuur. De inventaris beschrijft een constructie die schuin naar beide zijden aflopent. Dit betekent dat het wegdek in het midden hoger is en naar beide zijden afneigt. Deze helling is het meest opvallende kenmerk wanneer je de brug van de zijkant bekijkt. In het midden bevindt zich een prominente boog, waarvan de hoogte volgens de bron 13,65 meter is. Aan de oostkant van de boog bevindt zich één opening, aan de westkant vijf. Tel de openingen; deze asymmetrie is een belangrijk kenmerk van de brug. De bron vermeldt ook lichte uitsparingen aan beide zijden van de hoofdboog, waardoor de constructie een luchtiger en minder massief uiterlijk krijgt in vergelijking met bruggen met massieve muren. De openingen zijn daarom zowel een technische oplossing als een bepalend element van het uiterlijk. Om de openingen van onderen te bekijken, moet je mogelijk dichter bij de oever komen; let op dat de grond glad kan zijn. Voor een goede foto is het aan te raden om de brug vroeg in de ochtend of laat in de middag te fotograferen, wanneer het licht schuin staat, waardoor de textuur van de stenen en de schaduwen van de openingen beter zichtbaar worden. De website van JIAA vermeldt dat de route van Ankara naar Kaman de rivier Kızılırmak op dit punt kruist, en dat deze locatie al sinds de oudheid een belangrijk knooppunt voor transport is. Dezelfde website vermeldt ook dat Büklükale deze oversteek controleert. Zo kunnen de rotsen die je bij de eerste halte ziet en de brug bij deze halte worden gezien als twee verschillende antwoorden op hetzelfde geografische probleem: controle en oversteek. De inventaris vermeldt dat er restauratiewerkzaamheden aan de brug worden uitgevoerd; neem voor actuele informatie over de toegang en veiligheidsmaatregelen contact op met de lokale afdeling Cultuur en Toerisme. Er kan verkeer langs de weg zijn; wees voorzichtig tijdens het stoppen om te kijken en tijdens het lopen. Het omliggende landschap helpt je te begrijpen hoe de rivier Kızılırmak een obstakel vormt op dit punt. Vervolg de route naar Keskin; de volgende halte is een grot in de buurt van de stad.

Bron: Cultureel Portaal en MEB.

De Çeşnigir-brug is een stenen brug uit de 13e eeuw, gebouwd tijdens de Seltsjoekse periode, die de rivier Kızılırmak overbrugt. De brug bevindt zich tussen Karakeçili en Köprüköy, in de provincie Kırıkkale, en is een populaire bestemming voor een dagtrip, bereikbaar via de snelweg vanuit Ankara in de richting van Bala. Officiële bronnen noemen de brug zowel in de districten Karakeçili als Keskin; de adresgegevens op het Cultureel Portaal verwijzen naar Karakeçili. Het provinciaal cultureel en toerismebureau van Kırıkkale presenteert de brug als een van de belangrijkste Seltsjoekse monumenten van de provincie. Geschiedenis De exacte bouwjaren van de brug zijn niet bekend. Op basis van de architectuur en beschikbare bronnen wordt geschat dat de brug dateert uit de 13e eeuw; het Cultureel Portaal classificeert het als een monument uit de Seltsjoekse periode. Volgens de overlevering stak het leger van Timur in 1402 deze brug over tijdens de mars naar de Slag bij Ankara. Gecombineerd met informatie over de Egyptische campagne, suggereert dit dat de brug eeuwenlang een van de belangrijkste doorgangen was tussen Ankara en de regio ten oosten van de rivier Kızılırmak. Volgens bronnen werd de brug tijdens de Egyptische campagne van Yavuz Sultan Selim gerepareerd en herbouwd onder leiding van Mimar Sinan; deze informatie komt voor in teksten van het Cultureel Portaal, het gouverneurschap van Kırıkkale en het Anadolu Agency. Tot 1989 was de brug open voor verkeer. Toen het Kapulukaya-stuwmeer in dat jaar in bedrijf werd genomen, steeg het waterniveau van de rivier Kızılırmak, waardoor de funderingen van de brug onder water kwamen. Het autoverkeer werd omgeleid naar een nieuwe brug. Het gebouw, dat in verschillende periodes tijdens de Republiek is gerestaureerd, werd in 1980 officieel erkend als cultureel erfgoed, volgens de Anadolu Agency. De laatste restauratie werd uitgevoerd in 2010 door de 4e Regio Directie van Wegen. Tegenwoordig is de brug gesloten voor autoverkeer en alleen toegankelijk voor voetgangers. Architectuur De brug is gebouwd van natuursteen en is 110 meter lang en 6 meter breed. De centrale boog heeft een overspanning van 18,60 meter. Om een stabiele basis op het rotsachtige terrein te garanderen, heeft de brug een duidelijke helling in het midden; de brug stijgt dus lichtjes van beide uiteinden naar het midden. Om de waterstroom te bevorderen en het gewicht van de constructie te verminderen, zijn twaalf bogen aangebracht: drie bovenin en negen onderin. De bogen zijn spitsboogvormig; de reflecties van de bogen in het stille water zijn het meest gefotografeerde beeld van de brug. Het gebouw is van belang omdat het een goed voorbeeld is van de Seltsjoekse brugarchitectuur. In de buurt van de brug bevinden zich de overblijfselen van een Seltsjoekse herberg, wat suggereert dat karavanen hier de rivier overstaken en overnachtten. Bezoek De Culturele Portal vermt aan dat de brug bereikbaar is met het lokale openbaar vervoer; controleer de actuele informatie over het openbaar vervoer bij de gemeente Karakeçili. Op dezelfde dag kan men ook een bezoek brengen aan het stuwmeer Kesikköprü, gelegen boven de rivier Kızılırmak, in de plaats Bala. De Culturele Portal beschrijft dit meer als een gebied voor ecotoerisme, ongeveer 70 kilometer van Ankara, met gemeentelijke voorzieningen aan de oever. Verder wordt vermeld dat het meer ongeveer dertig meter diep is, en dat er gezwommen, gesurft en gedoken kan worden. Er zijn gemeentelijke voorzieningen en een kiosk aan de oever. Het centrum van Bala ligt 70 kilometer van Ankara; de dam van Kesikköprü en het elektriciteitscentralepark bevinden zich binnen de grenzen van deze gemeente. De Beynam-bossen, die op 35 kilometer van Bala liggen, bevinden zich op dezelfde route en zijn belangrijke recreatiegebieden voor zowel de gemeente als Ankara. Officiële documenten geven geen informatie over de oorsprong van het woord "çeşnigir", dat aan de brug zijn naam heeft gegeven; we kunnen geen definitieve uitspraak doen over de oorsprong van de naam.
3
Sulu Mağara

Watergrot.

~1 u hier
Keskin İlçesi, Arzu Bayırı Mevkii

De derde stop is de Sulu-grot, gelegen ongeveer 1 kilometer ten noordwesten van het centrum van Keskin. Volgens de provinciegouverneur en het Cultureel Portaal bevindt de grot zich ongeveer 500 meter ten oosten van de snelweg Kırıkkale-Kayseri. De grot ligt aan de zuidwestelijke helling van de Karpuzbayırı-heuvel, op een hoogte van ongeveer 1180 meter. Raadpleeg de officiële pagina's voor informatie over openingstijden; het is het veiligst om de actuele situatie te controleren bij het lokale culturele en toeristische bureau voordat u op pad gaat. De totale lengte van de grot wordt geschat op 285 meter, maar het deel dat voor toeristische doeleinden toegankelijk is, is ongeveer 115 meter. Dit deel omvat een gebied met poelen gevormd door water dat door de rotsen sijpelt. U zult dus niet de hele grot bezoeken, maar een gecontroleerd deel ervan; blijf niet buiten het toeristische gebied. Volgens een onderzoek van de Algemene Directie voor Mijnbouwonderzoek en -ontdekkingen uit 1996 is de grot een horizontaal ontwikkelde, grotendeels natuurlijke en gedeeltelijk kunstmatige, sinkgrot. De ingang en de poelhal zijn natuurlijke formaties, terwijl de galerij met kubusvormige rotsen en de ondergrondse mijngalerij door mensen zijn aangelegd. Probeer tijdens uw wandeling te onderscheiden welke delen natuurlijk zijn en welke door mensen zijn gemaakt. De grot bestaat uit drie niveaus en drie galerijen. In verschillende delen zijn gesteenten te zien, zoals marmer, leemsteen en zandsteen. De poelhal wordt gedateerd uit het Plioceen tijdperk. Bronnen vermelden dat de grot in de oudheid als mijn gebruikt is. De dikte van de rotslaag die de grot bedekt, varieert van 10 tot 18 meter. Men vermoedt dat de grot in de vroege christelijke periode als tijdelijk schuilplaats en woongebied is gebruikt. Draag schoenen met een antislipzool en gesloten schoenen, omdat de vloer glad kan zijn. Let op bij trappen, smalle doorgangen en delen met een lage plafond; het is raadzaam om een beschermende hoofdband te dragen. Raak geen natuurlijke formaties aan en ga niet in het water. Wees stil en respecteer het leven in de grot. Draag extra kleding, omdat het in de grot koel en vochtig is. Haast u niet bij het maken van foto's en blokkeer de doorgang van andere bezoekers niet. Bij het verlaten van de grot, kijk naar de omliggende helling en bekijk het dorp Keskin, en onthoud dat de stad zich in het zuidoosten van u bevindt. Deze stop is een natuur- en geologiepauze in de route; daarna wordt de route vervolgd naar het noorden, naar het centrum van Kırıkkale.

Bron: Cultureel Portaal, Ministerie van Onderwijs en Provinciegouverneur.

De Sulu Mağara is een grot die zich bevindt in de wijk Keskin, ongeveer 1 kilometer ten noordwesten van het stadscentrum. Volgens de provinciegouverneur en het Cultuurportaal bevindt de grot zich in de regio Arzu Bayırı. De grot ligt aan de zuidwestelijke helling van de Karpuzbayırı-heuvel, op een hoogte van ongeveer 1180 meter. Het is ongeveer 500 meter ten oosten van de snelweg Kırıkkale-Kayseri. In sommige bronnen wordt de grot ook aangeduid als "Ondergrondse Stad". Een onderzoek van het Algemeen Directoraat voor Mijnbouwonderzoek en -ontdekkingen in juni 1996 toonde aan dat de grot een fossiele grot is die zich horizontaal heeft ontwikkeld, met een ingang die leidt naar een ondergrondse ruimte. Volgens hetzelfde onderzoek zijn de ingang en de ruimte met het zwembad van natuurlijke oorsprong, terwijl de kubusvormige galerij en de ondergrondse mijngalerij kunstmatig zijn aangelegd. De ingang en de ruimte met het zwembad, die zich in het marmer bevinden, dateren uit het Plioceen. In andere delen van de grot bevinden zich naast marmer ook leemsteen en zandsteen. De grot bestaat uit drie verbonden niveaus. Op deze niveaus bevinden zich respectievelijk de ruimte met het zwembad, de kubusvormige galerij en de ondergrondse mijngalerij. De totale lengte is 285 meter. Het deel dat voor toeristische doeleinden kan worden bezocht, is ongeveer 115 meter en omvat het gebied met het zwembad waar water uit de rotsen sijpelt. Dus, niet de hele grot, maar het georganiseerde deel is toegankelijk voor bezoekers. De aantekeningen van het Ministerie van Onderwijs benadrukken dat het belangrijk is om het bezochte gebied niet te verlaten. De grot werd in de oudheid gebruikt als een mijngalerij. Volgens het Cultuurportaal werd er tot voor kort nog erts gewonnen in de kubusvormige galerij in het oosten en in de ondergrondse galerij in het zuidoosten van het natuurlijke deel. De drielaagse kunstmatige galerijen zijn ontstaan als gevolg van deze mijnbouwactiviteiten. De hoogte van het plafond varieert van 1 tot 4 meter, en het diepste punt is 25 meter. Volgens het rapport van het Algemeen Directoraat voor Mijnbouwonderzoek en -ontdekkingen is de dikte van de rots die het plafond bedekt, tussen de 10 en 18 meter. Er wordt vermeld dat er in de oudheid bassins zijn aangelegd, tot 2 meter diep, om het water op te vangen tijdens regenachtige periodes. Men denkt dat de ruimte met het zwembad in de vroege christelijke periode werd gebruikt als een tijdelijk schuilplaats en verblijfplaats. De gemiddelde luchtvochtigheid is ongeveer 85% en de temperatuur is 18 graden Celsius. Het is daarom raadzaam om zich voor te bereiden op een koel en vochtig klimaat en een dunne bovenkleding mee te nemen. De vloer kan glad zijn, dus draag antislip- en gesloten schoenen. Let op in de trappen, smalle doorgangen en delen met een lage plafond De bezoekdagen en -tijden kunnen variëren, dus controleer de meest recente informatie op de officiële pagina's en bij de provinciale afdeling Cultuur en Toerisme van Kırıkkale. Dankzij de nabijheid van het stadscentrum is het gemakkelijk om de grot te bezoeken tijdens een wandeling in Keskin. In de hal met het zwembad reflecteert het wateroppervlak, dus het is goed om de camera stil te houden en stil te zijn voor het maken van foto's. De grot is een interessante bezienswaardigheid voor wie zowel de geologie als de sporen van de mijnbouw op één plek wil zien. Het is onderdeel van een route die ook kan worden gecombineerd met een bezoek aan de Çeşnigir-brug op dezelfde dag.
4
Kırıkkale Nur Camii

Kırıkkale Nur Moskee.

~45 min hier
Bosna Caddesi, Fabrikalar Mahallesi, Kırıkkale Merkez

De laatste halte is de Nur-moskee, gelegen op het stadsplein van Kırıkkale. De locatie wordt aangegeven op de website van het Ministerie van Onderwijs, op de Bosna Caddesi. Bestudeer de architectuur van deze moskee; deze wordt nog steeds gebruikt als een actieve plaats van aanbidding. Volg de richtlijnen voor bezoekers die op de officiële website staan: kleed u passend voor een religieuze plek, ga niet met schoenen naar binnen, consumeer geen eten of drinken in het gebouw en zet uw telefoon op stil. Voor de openingstijden, raadpleeg de officiële website van het provinciaal directoraat voor religieuze zaken van Kırıkkale. Volgens de informatie op de website, kan er bij groepsbezoeken een gids worden ingeschakeld door vooraf een afspraak te maken bij het directoraat. Het gebouw is ontworpen door de architect Necip Dinç. De bouw begon in 2008 en werd voltooid in 2015. De moskee is gebouwd in de stijl van de Seltsjoekse en Ottomaanse architectuur. Volgens bronnen is de stijl geïnspireerd op de Selimiye-moskee in Edirne, een meesterwerk uit de periode van de architect Sinan. Bekijk eerst het hoofdgebouw; de hoogte van de centrale koepel wordt in de bronnen vermeld als 32 meter. Het hoofdgebouw heeft vier minaretten aan de hoeken, elk met drie balkons. Bestudeer de plaatsing van de minaretten om de symmetrie van het gebouw te begrijpen. De oppervlakte van het gebouw wordt in de bronnen geschat op ongeveer 25.000 vierkante meter. De capaciteit wordt geschat op in totaal 10.000 personen, waarvan 4.000 binnen en 6.000 buiten. Deze cijfers zijn schattingen en moeten met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. Het complex omvat onder andere een conferentiezaal, een seminariezaal, een bibliotheek en een leeszaal, een centrum voor ambachtelijke opleidingen, klaslokalen en een kantoor voor gezinsbegeleiding. Deze voorzieningen laten zien dat het gebouw is ontworpen als een multifunctioneel complex op het stadsplein. Het verlichtingssysteem heeft een onderscheiding ontvangen van de Internationale Vereniging van Verlichtingsontwerpers. De bronnen raden aan om het gebouw vooral 's avonds te bekijken; het is voldoende om het van buitenaf te bekijken in het avondlicht. Vergelijk hoe de oppervlakken er overdag en 's avonds anders uitzien. Bekijk het hele complex vanuit een geschikt punt op het plein, met een breed gezichtsveld. Let er bij het maken van foto's op dat u geen mensen in religieuze kleding in beeld brengt. De dag begint hier met overblijfselen uit de Hittitische periode en eindigt met een vergelijking over eeuwen.

Bron: Website van het Ministerie van Onderwijs en de toeristische website van Kırıkkale.

De Nur-moskee in Kırıkkale is een groot moskeekomplex, gelegen op het stadsplein, en gebouwd in de stijl van de Seltsjoekse en Ottomaanse architectuur. De architect van het gebouw is Necip Dinç. De bouw begon in 2008 en werd voltooid in 2015. Volgens het Ministerie van Onderwijs en het regionale toerismeportaal is de ontwerpinspiratie afkomstig van de Edirne Selimiye-moskee, een meesterwerk van de architect Sinan. De moskee bevindt zich aan de Bosna Caddesi, in de wijk Fabrikalar. Het complex, gebouwd door de Directie voor Religieuze Zaken en de Turkse Directie voor Religieuze Zaken, is gevestigd in het meest centrale deel van de stad. Volgens bronnen is de hoogte van de hoofdkoepel ongeveer 32 meter. Er zijn vier minaretten, die aan de hoeken van het hoofdgebouw zijn geplaatst. Elk minaret heeft drie balkons. Het complex heeft een totale oppervlakte van ongeveer 25.000 vierkante meter. Volgens bronnen heeft het complex een capaciteit van ongeveer 4.000 personen in de overdekte ruimtes en ongeveer 6.000 personen in de open ruimtes, wat een totaal van 10.000 personen is. Deze cijfers zijn schattingen en zijn consistent tussen de verschillende bronnen. Het complex omvat sociale voorzieningen zoals een conferentiezaal, een seminariezaal, een bibliotheek en een leeszaal, een centrum voor Turkse en islamitische kunstnijverheid, klaslokalen en een kantoor voor gezinsbegeleiding. Deze voorzieningen maken van het complex meer dan alleen een plaats van aanbidding; het is een multifunctioneel complex in het hart van de stad. De moskee heeft een onderscheiding ontvangen van de Internationale Vereniging van Lichtontwerpers vanwege het ontwerp van de verlichting. Bronnen raden aan om het complex, vooral 's avonds, te bezoeken. Het is een goed idee om het gebouw architecturaal te bekijken, beginnend vanaf de buitenkant, vanaf het plein. De silhouet van de hoofdkoepel en de vier minaretten maken het gebouw herkenbaar van veraf. De plaatsing van de minaretten aan de hoeken geeft het ontwerp een symmetrisch uiterlijk. Degenen die het willen vergelijken met de Edirne Selimiye, kunnen aandacht besteden aan de relatie tussen de koepel en de minaretten. Volgens de website van het Ministerie van Onderwijs geven de architectonische kenmerken bezoekers inzicht in de Turkse en islamitische architectuur. Om de verlichting te bekijken, is het raadzaam om het plein te bezoeken na zonsondergang, wanneer de verlichting wordt ingeschakeld. Het open gebied van het plein biedt een geschikte afstand om het gebouw in zijn geheel te bekijken en te fotograferen. Aangezien de moskee actief in gebruik is, wordt bezoekers gevraagd om gepast gekleed te zijn. Er mag geen schoeisel in de moskee gedragen worden. Er mogen geen voedingsmiddelen of dranken in de moskee geconsumeerd worden. Mobiele telefoons moeten op stil worden gezet. Vermijd het maken van foto's van mensen, om degenen die bidden niet te storen. Volgens aantekeningen van

Reacties

0/1000

Laden...

Routekaart

Route-informatie
StadKarakeçili, Kırıkkale
TypeCultureel
Halte4
Datum6 november 2026
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeRoute starten