
Op de Sporen van de Karamanoğulları: Van Kasteel tot Dam.
Log in om te liken en te beoordelen
Deze route is een vierpuntenroute die begint in het centrum van Karaman en zich uitstrekt naar een turquoise meer in de Torosvallei. Karaman is een stad gelegen aan de snelweg Konya-Mersin en wordt beschouwd als een belangrijk centrum voor handel, cultuur en toerisme in Anatolië. Volgens gegevens van de provincie zijn er in totaal 456 geregistreerde culturele monumenten in de provincie. De route is samengesteld voor degenen die de periode van de Karamanoğulları willen verkennen en volgt een lijn van architectuur en stedelijke geschiedenis. Het eerste punt is het Kasteel van Karaman. Het kasteel, bestaande uit drie omheiningen, heeft een gedeelte dat nog steeds intact is en bevindt zich op een heuvel met overblijfselen uit de Bronstijd, de Romeinse en Byzantijnse periodes. Omdat de officiële website geen informatie geeft over de toegangsvoorwaarden, beschouwen we het kasteel als een bezienswaardigheid die van buitenaf kan worden bekeken; het is belangrijk om de actuele toegangsvoorwaarden te controleren via officiële bronnen. Het tweede punt is de Hatuniye Medrese. Dit gebouw, gebouwd in 1382 door Nefise Sultan, staat bekend om zijn vakmanschap in steen, de boogpartij en de decoratieve details. Het derde punt is het Museum van Karaman. Dit museum, gelegen in dezelfde wijk en op dezelfde straat als de medrese, maar in een apart gebouw, herbergt objecten en munten uit de Epipaleolithische periode tot de Republiek. Deze volgorde is bewust gekozen: eerst wordt de oudste nederzetting van de stad bekeken, vervolgens wordt de vakmanschap in steen uit de periode van de Karamanoğulları getoond, en daarna worden objecten uit dezelfde periode getoond in een tijdsspanne van duizenden jaren. Hierdoor krijgen de stenen gebouwen betekenis in relatie tot de kleinere objecten in het museum. De eerste drie punten zijn gemakkelijk bereikbaar te voet of met korte ritten in de stad. Het is aan te raden om hier een halve dag voor uit te trekken. Het laatste punt is de Dam van Ermenek. Volgens de provincie was de wijk Ermenek ooit de hoofdstad van de Karamanoğulları. De route maakt gebruik van deze historische band om u van het centrum van de provincie naar de voet van de Torosbergen te brengen. De Culturele Portaal meldt dat de dam 160 kilometer van het centrum van Karaman ligt en dat u er kunt komen met de bus of met een eigen auto. Let op het volgende: controleer de openingstijden en prijzen op de officiële websites. Informeer vooraf of het kasteel open is en wat de actuele status van het museum is. Verwar de Hatuniye Medrese niet met het Museum van Karaman. Controleer ter plaatse en via officiële bronnen de omstandigheden voor watersport en de toegangsregels voor de dam. Als u weinig tijd heeft, is het beter om de dam op een andere dag te bezoeken en de eerste drie punten in een ontspannen halve dag te verkennen. Duur: een hele dag. Beste tijd: in het voorjaar en de herfst, wanneer de dagen langer zijn. Plan uw reis naar Ermenek zo vroeg mogelijk in de ochtend. Vervoer: de eerste drie punten bevinden zich in het centrum van Karaman en zijn Bronnen:
- Cultuurportaal, Kasteel van Karaman: https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/karaman/gezilecekyer/karaman-kalesi
- Cultuurportaal, Medrese van Hatuniye: https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/karaman/gezilecekyer/hatuniye-medresesi
- Cultuurportaal, Museum van Karaman: https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/karaman/gezilecekyer/karaman-muzesi-1
- Cultuurportaal, Stuwdam van Ermenek (Turkuaz): https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/karaman/gezilecekyer/ermenek-turkaz-baraji
- Gouverneurschap van Karaman, Cultuur en Toerisme: https://www.karaman.gov.tr/kultur-ve-turizm
- Gouverneurschap van Karaman, Stuwdam van Turkuaz: https://www.karaman.gov.tr/turkuaz-baraji
Routestops

Kasteel van Karaman.
De eerste stop van de route is het Karaman Kalesi, gelegen in de wijk Hisar in het centrum van Karaman. Volgens de officiële informatie op de Culturele Portaal is het kasteel waarschijnlijk gebouwd aan het einde van de 11e eeuw of in het begin van de 12e eeuw. Het is raadzaam om dit bezienswaardigheid niet als een bezoek van binnenuit te plannen, maar eerder als een plek om van buitenaf te bekijken. Omdat de officiële website geen informatie geeft over openingstijden, is het aan te raden om vooraf contact op te nemen met officiële bronnen om te controleren of de poort open is. Het kasteel bestaat uit drie aaneengesloten muren, die respectievelijk de buitenmuur, de binnenmuur en het binnengrondgebied worden genoemd. Het gedeelte dat goed bewaard is gebleven, is het binnengrondgebied dat op een heuvel is gebouwd. Volgens officiële bronnen bevat de heuvel sporen uit de Bronstijd, de Romeinse en de Byzantijnse periode. De geschiedenis van de stenen onthult dat de stad een veel oudere geschiedenis heeft dan de periode van de Karamanoğulları. Het kasteel bestaat uit negen torens, waarvan vier rond en vijf hoekig. Het tellen van de torens is de gemakkelijkste manier om de indeling van het gebouw te begrijpen. Maak een wandeling rond de muur om de ronde en hoekige torens te onderscheiden. Een deel van de buitenmuur die de heuvel omringt, is ook bewaard gebleven. Vergelijk deze resten met de structuur van het binnengrondgebied; het verschil tussen de stevige structuur en de versleten muur vertelt iets over de tijd die het kasteel heeft meegemaakt. Het kasteel is tijdens de Seltsjoekse periode gerenoveerd, en toen de stad onder het bestuur van de Karamanoğulları kwam, werden de muren opnieuw vernieuwd. De Ottomanen hebben het binnengrondgebied in 1465 gerepareerd. Tijdens deze renovatie zijn stenen en architectonische elementen van eerder gesloopte gebouwen gebruikt in de muren. Bekijk de oppervlakte van de muur van dichtbij; zoek naar stenen met verschillende afwerkingen, verschillende tinten en blokken met inscripties of decoraties. Het vinden van deze hergebruikte elementen is het meest leerzame onderdeel van de wandeling. Voor foto's is zacht daglicht ideaal om de textuur van de stenen te laten zien; kies de vroege ochtend of de late namiddag. Om de torens in hun geheel op de foto te krijgen, ga iets verder van de muur af, en kom dichterbij voor details. Omdat dit een korte stop is, is er geen behoefte aan een lange pauze; er is voldoende tijd om uit te rusten bij de volgende bestemming. Wanneer u het kasteel verlaat, weet dat de volgende bestemming zich ook in het centrum van Karaman bevindt, in de wijk İmaret. U kunt er gemakkelijk naartoe lopen, maar zoals aangegeven in de officiële informatie, kunnen ook lokale minibussen en stadsbussen worden gebruikt. Bij de Hatuniye Medrese zal de ruwe stenen massa van het kasteel plaatsmaken voor een prachtig versierde poort.
Bron: Culturele Portaal, Karaman Kalesi

Hatuniye-madrasa.
De volgende halte is de Hatuniye Medrese, gelegen aan de Turgut Özal Caddesi in de wijk İmaret. Volgens officiële bronnen is dit gebouw in 1382 gebouwd door Nefise Sultan, de dochter van de Ottomaanse sultan Murat Hüdavendigar en de vrouw van Karamanoğlu Alaaddin Bey. Het fort heeft een strenge, militaire uitstraling, terwijl de medrese de verfijnde stenen details van dezelfde stad laat zien. Bekijk eerst het gebouw vanaf de straat en beoordeel de gevel als geheel. Verwar deze medrese niet met het Karaman Museum, dat zich ook op dezelfde straat bevindt; het zijn twee afzonderlijke gebouwen. Controleer de officiële bronnen om te zien of u het gebouw kunt bezoeken en wat de bezoekvoorwaarden zijn. De medrese heeft een open binnenplaats en een enkele zuilengalerij. De binnenplaats is omgeven door een galerij. Aan de oost- en westzijde bevinden zich studentenvertrekken. Om een idee te krijgen van de dagelijkse gang van zaken in een medrese, denk na over hoe de vertrekken op de binnenplaats uitkomen. Het bouwmateriaal is natuursteen. Let goed op hoe de stenen in elkaar passen en hoe fijn de voegen zijn. Er zijn drie plaatsen waar de decoratie het meest aanwezig is: de hoofdingang, de boog van de zuilengalerij en de ingangen van de hoekvertrekken. Richt uw aandacht om de beurt op deze drie punten; dit is de gemakkelijkste manier om de medrese te begrijpen. De decoraties bestaan voornamelijk uit geometrische motieven, plantmotieven, rumi- en palmetmotieven, en banden met inscripties. Om deze motieven te herkennen, volg langzaam met uw blik de rand van de hoofdingang. Volg ook de banden met inscripties als een aparte strook. Om geometrische patronen van plantenpatronen te onderscheiden, let eerst op de opstelling van de lijnen en vervolgens op de kronkelende vormen van de planten. Bestudeer de boog van de zuilengalerij vanaf een punt in de binnenplaats waar u deze vanuit de breedste hoek kunt zien. Observeer de decoraties bij de ingangen van de hoekvertrekken door dichter bij de deurkozijnen te komen. Maak een foto van de hoofdingang vanaf de voorkant en maak een close-up van de textuur van de natuursteen. Zacht daglicht zal de reliëfs accentueren. Bij het fotograferen van de gevel, kies een hoek waarbij de rand van de hoofdingang in beeld blijft. De officiële beschrijving baseert deze informatie op het Karaman Cultureel Inventaris; voor een gedetailleerdere analyse kunt u die bron raadplegen. De overgang van de medrese naar het museum is kort, aangezien het museum zich in dezelfde wijk en op dezelfde straat bevindt. In het museum worden de stenen details van de medrese vervangen door duizenden kleine objecten.
Bron: Cultureel Portaal, Hatuniye Medrese.

Het Karaman Museum.
De derde stop is het Karaman Museum, gevestigd aan de Turgut Özal Caddesi nummer 3 in de wijk İmaret. Het museum is gebouwd om de archeologische en etnografische artefacten van Karaman en omgeving ter plaatse te bewaren en te exposeren. Volgens de officiële informatie beschikt het museum over twee tentoonstellingszalen: een voor archeologie en een voor etnografie. Het is verstandig om vooraf te controleren of het museum open is voordat u vertrekt. Plan uw bezoek als een tijdslijn, beginnend met de oudste periodes. De objecten in de zalen omvatten artefacten uit de Epipaleolithicum, Neolithicum en Chalcolithicum, tot en met de Bronstijd. Vervolgens volgen de klassieke periode, de Romeinse en Byzantijnse periodes. Daarna kunt u objecten uit de Seltsjoekse periode, de Anatolische beylikheden, de Karamanoğulları, het Ottomaanse rijk en de republikeinse periode bewonderen. Deze volgorde helpt u om de stenen structuren van de eerste twee stops in de lange geschiedenis van de stad te plaatsen. In de archeologische zaal vindt u aardewerk en idolen. Er worden ook sieraden van bot en metaal, evenals "tranenflessen" tentoongesteld. Wapens maken ook deel uit van de collectie. Neem de tijd om aandachtig te kijken naar de kleinere objecten; elk ervan verdient het om bekeken te worden. In de etnografische zaal worden alledaagse objecten uit de regio tentoongesteld. De vitrines met munten kunnen als een aparte stop worden beschouwd. Hier worden munten uit de Hellenistische, Venetiaanse, Romeinse, Byzantijnse, Anatolische beylikheden, de Karamanoğulları, het Ottomaanse rijk en de republikeinse periode tentoongesteld. Volgens gegevens van de provinciegouverneur beschikt het museum over in totaal 13.438 objecten, waaronder 4.827 archeologische, 1.902 etnografische en 6.709 munten. De munten vormen ongeveer de helft van de totale collectie. Dit cijfer geeft het totale aantal objecten; in de zalen kunt u zien welke stukken daadwerkelijk worden tentoongesteld. Het vergelijken van munten uit verschillende periodes in dezelfde vitrine stelt u in staat om de verschillen in grootte en vakmanschap te zien. In de tuin van het museum worden archeologische en etnografische stenen objecten tentoongesteld. Onder de afbeeldingen op de officiële website bevindt zich ook een Romeins sarcofaag; u kunt deze in de tentoonstelling zoeken. Het is gemakkelijk om de reliëfs op de stenen oppervlakken in de tuin bij weinig licht te fotograferen. Na het bezoek aan het museum begint de langste reis van de route. De afstand van de Ermenek-dam tot het centrum van de provincie wordt in officiële bronnen aangegeven als 160 kilometer, en u kunt er met de bus of met een privéauto komen.
Bron: Cultureel portaal, Karaman Museum.

Ermenek Dam.
De laatste bestemming is de Ermenek-dam, gelegen in het centrum van het district Ermenek, en in tegenstelling tot de andere bestemmingen, ligt de focus hier op de natuur. Volgens het Cultuurportaal ligt de dam 160 kilometer van het centrum van Karaman. Het is mogelijk om er te komen met de bus of met een eigen auto. Daarom is het verstandig om deze bestemming voor de rest van de dag of voor een aparte dag te plannen. Ermenek ligt aan de voet van de Torosgebergte. Volgens de informatie van de provincie heeft het district hoogvlakten die bedekt zijn met dennen-, cedrus- en jeneverbessenbossen. In dezelfde tekst wordt vermeld dat het stuwmeer een uitzicht biedt waarin turquoise en groen samenkomen. Officiële bronnen beschrijven de omgeving als groen, het water als turquoise en vermelden de aanwezigheid van picknickplaatsen. Het stuwmeer wordt gepromoot als geschikt voor watersporten zoals kanoën, varen, waterfietsen, zeilen en duiken. De beschikbaarheid van deze activiteiten, de data en de omstandigheden variëren; controleer dit bij officiële bronnen. Het is ook voldoende om gewoon te kijken; observeer de vorm van de vallei en de kleur van het water vanaf de kust. Volgens de informatie van de provincie was Ermenek ooit de hoofdstad van de Karamanoğulları. Deze informatie verbindt de bestemmingen met kastelen en madrasa's met dit district. Het is mooi om de historische aspecten van Ermenek en het moderne landschap van het stuwmeer op dezelfde dag te ervaren. De provincie vermeldt ook dat het district op slechts een paar uur afstand van de Middellandse Zee ligt en grenst aan Mersin en Alanya. Dezelfde bron geeft aan dat er mogelijkheden zijn om in de omgeving te overnachten; houd hier rekening mee als u niet te laat terug wilt reizen. Maak foto's van het meer vanaf een hoger gelegen punt of vanaf de kust, met een breed beeld. Het ochtend- en avondlicht accentueren de terrassen van de valleihellingen. Let op de omstandigheden op de grond en de wind als u de kust nadert; houd afstand van de kust als u geen watersport beoefent. Als u gebruik maakt van de picknickplaatsen, neem dan uw afval mee. Het gebruik en de toegankelijkheid van de gebieden zijn afhankelijk van de regels van de beheerdende instantie; volg de borden ter plaatse. Het is een goede afsluiting van de route om even te ontspannen aan de rand van het meer, na het wandeltempo van de andere bestemmingen. Na het bekijken van de heuvel van het kasteel, de poort van de madrasa en de vitrines van het museum, eindigt u rustig in de Torosvallei. Controleer vooraf de busdienstregeling voor uw terugreis.
Bron: Cultuurportaal, Ermenek Turquoise Dam.
Reacties
Laden...
