
Kaleden-uitstapje naar Domuztepe, onderdeel van een tour door Kahramanmaraş.
Log in om te liken en te beoordelen
Deze route laat Kahramanmaraş zien in drie verschillende tijdslagen: een kasteel op een heuvel in het stadscentrum, dat al sinds de Late Hettitische periode is gerestaureerd; een moskee ten zuiden van het kasteel, die de architectuur van het beylik Dulkadiroğlu weerspiegelt; een natuurpark aan de rand van de stad; en een archeologische heuvel ten zuiden van de vlakte, die meer dan zesduizend jaar oud is. De route volgt de geografie. U begint 's ochtends in het stadscentrum, verplaatst u in de vroege namiddag richting de natuur, en brengt het laatste deel van de dag door in de omgeving van het archeologische gebied bij Pazarcık. De eerste twee locaties zijn op loopafstand van elkaar. Het kasteel bevindt zich in het stadscentrum, ten noorden van de Ulu Camii. Volgens de informatie is de exacte bouwtijd van het kasteel onbekend, maar een inscriptie suggereert dat het werd gebouwd tijdens de regering van koning III. Halpuruntaş van de Late Hettitische periode (810-783 v.Chr.). Het kasteel is in de loop der eeuwen, van de Romeinse tijd tot de Republiek, verschillende keren gerestaureerd. De Ulu Camii werd volgens schenkingsakten gebouwd door Süleyman Bey tussen 1442 en 1454, en werd in 1501 gerenoveerd door Alaüddevle. Het bezoeken van deze twee gebouwen achter elkaar helpt om te begrijpen waarom de stad rond een kasteel is ontstaan en hoe de stad eruit zag tijdens de beylik-periode. De derde locatie is het natuurpark Kapıçam. Dit park werd op 26 september 2008 uitgeroepen tot natuurpark en ligt aan de weg naar Gaziantep, in het zuidoosten van het stadscentrum. De botanische tuin van 5 hectare herbergt 425 plantensoorten, en drie kunstmatige vijvers bieden een leefomgeving voor vogels en insecten. Na steen en geschiedenis is dit een plek voor wandelen en ontspannen. De laatste locatie is de archeologische heuvel Domuztepe. De heuvel ligt in de Maraş-vlakte, tussen de Toros- en Amanos-bergen, in de buurt van Emiroğlu, bij Pazarcık. Volgens bronnen dateert de nederzetting van ongeveer 20 hectare van ongeveer 6000-5500 v.Chr., en behoort tot de Halaf-cultuur. Dit is een archeologisch gebied; de toegang en bezoekvoorwaarden zijn niet vermeld op officiële websites, dus het is raadzaam om vooraf contact op te nemen met de afdeling Cultuur en Toerisme en de gemeente Pazarcık. Voor de hele route is een voertuig noodzakelijk. Omdat de afstanden en reistijden tussen de locaties niet worden vermeld, kunt u deze zelf berekenen met behulp van een kaart-app. De openingstijden en regels voor de faciliteiten en gebieden kunnen periodiek veranderen. Controleer de actuele informatie op de websites van de relevante instanties. Tijdens het gebed in de Ulu Camii dient u stil te zijn en de kleding- en schoenregels na te leven. In Kapıçam dient u de regels met bet Bronnen:
- Cultuurportaal, Kasteel van Kahramanmaraş, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/kahramanmaras/bezoek/kahramanmaras-kalesi
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Kahramanmaraş, Kasteel van Kahramanmaraş, https://kahramanmaras.ktb.gov.tr/TR-152588/kahramanmaras-kalesi.html
- Gouvernement van Kahramanmaraş, Historische Herenhuizen en Religieuze Waarden, https://www.kahramanmaras.gov.tr/tarihi-konaklar-ve-dini-degerler
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Kahramanmaraş, Ulu Cami (Grote Moskee), https://kahramanmaras.ktb.gov.tr/TR-152463/ulu-cami.html
- Persdienst van het Ministerie van Cultuur en Toerisme, Ulu Cami opnieuw geopend voor eredienst, https://basin.ktb.gov.tr/TR-448838/kahramanmaras-ulu-camii-yeniden-ibadete-acildi.html
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Kahramanmaraş, Kapıçam Natuurpark, https://kahramanmaras.ktb.gov.tr/TR-277382/kapicam-tabiat-parki.html
- MEB (Ministerie van Onderwijs) - Leeromgevingen buiten de school, Kapıçam Natuurpark, https://okuldisiogrenme.eba.gov.tr/mekan-detay/kapicam-tabiat-parki-5421
- Gemeente Pazarcık, Domuztepe Heuvel, https://www.pazarcik.bel.tr/kent-rehberi/tarihi-yerler/domuztepe-hoyugu
- Internet Archaeology, Healey en Campbell, Domuztepe, https://intarch.ac.uk/journal/issue26/20/2.html
Routestops

Kasteel van Kahramanmaraş.
De Kale is gelegen op een heuvel in het centrum van de stad, ten noorden van de Ulu Cami moskee. Volgens het Cultureel Portaal is de zuidelijke kant van de heuvel steil en hoog, terwijl de noordelijke kant geleidelijk afloopt. Daarom is het het beste om het fort vanuit het noorden te bekijken, waarbij je langzaam omhoog loopt. Het dragen van comfortabele wandelschoenen is aan te raden vanwege het hellende terrein. Bij de ingang kun je even stoppen om een algemeen overzicht van de muren te krijgen. De muren hebben een rechthoekige vorm en zijn volgens bronnen gemiddeld 1,70 meter dik. De buitenmuren van de torens zijn gebouwd van gebeitelde stenen, terwijl de binnenmuren zijn gemaakt van ruw materiaal. Het verschil tussen de twee materialen is direct zichtbaar: de gladde voegen van de gebeitelde stenen contrasteren met de onregelmatige textuur van het ruwe materiaal. De exacte bouwjaren van het fort zijn niet bekend. Volgens een bron van de provincie zijn er tijdens opgravingen in en rond het fort veel artefacten uit de Late Hettitische periode gevonden. Uit een inscriptie op het beeld van de "Leeuw van Maraş" blijkt dat het fort is gebouwd door de Late Hettitische koning III. Halpuruntaş (810-783 v.Chr.). De Leeuw van Maraş is tegenwoordig een museumstuk en moet dus niet in het fort gezocht worden, maar wordt herinnerd als een overblijfsel van de oude identiteit van de stad. Bronnen vermelden dat Evliya Çelebi in de 17e eeuw schreef dat de leeuw zich bevond bij de poort van het fort. In de volgende eeuwen is het fort verschillende keren gerestaureerd en uitgebreid, en heeft het verschillende periodes meegemaakt, waaronder de Assyrische, Medische, Perzische, Kapadociërs, Romeinse, Byzantijnse, Seltsjoekse, Ottomaanse en Republiek periode. Let bij het bekijken van de muren op deze gelaagde geschiedenis. Op de top van de heuvel kun je uitkijken over de vlakte; volgens de bron van de provincie heeft het fort vanwege zijn locatie een volledig uitzicht over de vlakte en de omgeving. Het is een waardevolle ervaring om de indeling van de stad vanuit deze hoogte te overzien. Kies voor een bezoek vroeg in de ochtend of 's avonds, wanneer het licht zachter is, voor het maken van foto's. In 2017 is een grootschalige restauratie van het fort begonnen, en in 2020 zijn de landschaps- en renovatiewerkzaamheden binnen het fort voltooid. Het fort is op 5 juni 2020 geopend voor het publiek. Controleer de actuele openingstijden en toegangsvoorwaarden op de website van het lokale culturele en toeristische kantoor. Het adres wordt vermeld als Şehit Muallim Hayrullah Caddesi. Het is gemakkelijk om het fort te bereiken met de lokale bus, taxi of dolmuş (gedeelde taxi) vanuit de stad. Omdat dit de eerste stop van je tour is, neem hier de tijd, maar overschrijd je geplande tijd niet. Bij het verlaten van het fort, loop naar het stadsplein aan de zuidkant en

Kahramanmaraş Grote Moskee.
Bij aankomst in Kahramanmaraş, bij het zuiden van de citadel, bereikt u het stadsplein en de Ulu Cami (Grote Moskee). Volgens informatie van de provincie is het gebouw gelegen ten zuiden van de citadel, op het stadsplein. Het adres van het provinciaal cultureel kantoor is Atatürk Bulvarı, Kurtuluş Mahallesi. Dit is een plek die veel te bieden heeft op het gebied van architectuur en stedelijke geschiedenis. Neem even de tijd om het gebouw van buitenaf te bekijken, vanaf de binnenplaats of voor het gebouw. Volgens informatie van het provinciaal cultureel kantoor is de moskee gebouwd tussen 1442 en 1454 door Süleyman Bey, de heerser van het Dulkadiroğlu-sultanat. Dezelfde bron vermeldt dat zijn zoon, Alaüddevle, de moskee in 1501 heeft laten restaureren. Een persbericht van het ministerie geeft aan dat Alaüddevle Bozkurt Bey het gebouw in de 16e eeuw heeft uitgebreid. Vanwege deze verschillen in bronnen is het correcter om beide periodes te vermelden in plaats van het gebouw aan één specifiek jaar toe te schrijven. De moskee behoort tot de groep van moskeeën met houten plafonds. Van buitenaf bestaat het uit een gebedshal van 22 x 40,90 meter, een ruimte voor de laatste gebedsgroep van 5,30 x 40,90 meter en een minaret met één balkon. De gevel is 40,90 meter breed, wat het gebouw een horizontale en platte uitstraling geeft. Volgens de bronnen zijn in de gevel houten balken, ruw gehouwen stenen en puin gebruikt. Ga dichterbij de muur en observeer hoe de houten balken tussen de stenen rijen zijn geplaatst. Volgens de provincie vertoont het gebouw invloeden van de Mamlukken en de Seltsjoeken. Het provinciaal cultureel kantoor beschrijft de moskee als een voorbeeld van de architectuur uit de periode van de sultanaten en de vroege Seltsjoekse architectuur. De torenspits en de versierde boog vormen unieke elementen van het gebouw. "Mukarnas" is de term voor de gelaagde, gebeeldhouwde elementen in de boognissen. Bekijk de torenspits van voren en kijk vervolgens omhoog om de versieringen te bekijken. De versieringen op de toren, de boog, de nis en de preekstoel worden door het provinciaal cultureel kantoor genoemd als opvallende elementen. De Ulu Cami is een gebouw dat getuige is geweest van belangrijke gebeurtenissen in de geschiedenis van de stad. De restauratie, uitgevoerd door de Vakıflar Genel Müdürlüğü (Directoraat-Generaal voor Stichtingen), is voltooid en de moskee is in 2026 opnieuw voor het publiek geopend. De moskee is een plaats van aanbidding; verwijder uw schoenen voordat u binnenkomt. Draag een bescheiden kledingstuk dat uw schouders en knieën bedekt. Wees stil tijdens de gebedstijden, ga niet voor de aanbidders en neem geen foto's van hen. Informeer bij de ingang naar de openingstijden. Vervolgens reist u verder naar

Kapıçam Natuurpark.
Kapıçam is een natuurpark gelegen langs de weg tussen Kahramanmaraş en Gaziantep, in het zuidoosten van het stadscentrum. Het gebied werd op 26 september 2008 officieel uitgeroepen tot natuurpark. Volgens de website van het Ministerie van Onderwijs is het park ook bereikbaar met het openbaar vervoer. Op dezelfde pagina wordt de buslijn 40 genoemd, die vertrekt vanuit het stadscentrum; controleer de actuele route en dienstregeling. Omdat het park aan de weg ligt, is het ook gemakkelijk te bereiken met de auto. Het meest opvallende onderdeel van het park is de botanische tuin. De botanische tuin beslaat een oppervlakte van 5 hectare en herbergt, volgens de provinciale administratie en de website van het Ministerie van Onderwijs, 425 zeldzame, inheemse, kruidachtige en houtachtige plantensoorten. "Inheemse" betekent dat een plantensoort alleen in een bepaald gebied van nature voorkomt. In de tuin bevinden zich drie kunstmatige vijvers. Volgens de website van het Ministerie van Onderwijs vormen deze vijvers een uniek leefgebied en trekken ze, naast verschillende insectensoorten, ook bepaalde vogelsoorten aan. Langzaam wandelen langs de oever van de vijvers en geduldig wachten is de beste manier om de wilde dieren te observeren. Dezelfde pagina beschrijft dit gebied als geschikt voor het observeren en fotograferen van wilde dieren. Tijdens uw wandeling kunt u de plantensoorten vergelijken, waarbij u ze kunt indelen in kruidachtige en houtachtige soorten. Het park wordt in de bronnen beschreven als een gebied dat rijke mogelijkheden biedt voor natuurfotografie, met onder andere boomtunnels en seizoensgebonden kleuren. Plan uw bezoek daarom afhankelijk van het seizoen. Naast de botanische tuin en de kunstmatige vijvers, beschikt het natuurpark ook over een recreatiegebied en een kwekerij voor patrijzen. Binnen het park bevindt zich ook een apart recreatiegebied, waar de nadruk ligt op wandelen. In de picknickplaatsen zijn specifieke zones aangewezen waar u een barbecue of vuur kunt maken. Maak buiten deze zones geen vuur en wees alert op het risico van bosbranden. Het park is de thuisbasis van diverse dieren; geef de dieren geen voedsel en stoor hun leefomgeving niet. Laat geen afval achter. Het wordt vermeld dat er geen specifieke openingstijden zijn vastgesteld, maar dat het gebied over het algemeen open is tijdens daglicht. Sommige faciliteiten in het park kunnen periodiek gesloten zijn; informeer vooraf bij de relevante instanties. Deze route is een gelegenheid om te wandelen en te ontspannen, na de drukte van de stenen en de geschiedenis in het stadscentrum. Neem water, een hoed en comfortabele schoenen mee. Bij het verlaten van het park vervolgt u de weg in zuidelijke richting, richting Pazarcık.
Bron: MEB Buitenklasleren, Kapıçam Natuurpark.

Domuztepe-heuvel.
Domuztepe is een archeologische site, een heuvel, gelegen in de vlakte van Maraş, in de wijk Pazarcık, nabij Emiroğlu. De gemeente Pazarcık markeert de heuvel op kaarten tussen de dorpen Kelibişler en Emirler. Dit is een archeologisch onderzoeksterrein; beschouw het niet als een museum of een aangelegd wandelpad. Omdat de toegangsvoorwaarden niet officieel vermeld staan, is het raadzaam om vooraf contact op te nemen met de provinciale dienst voor cultuur en toerisme en de gemeente Pazarcık. Het onderzoeksterrein is een beschermd archeologisch gebied; ongeautoriseerde toegang is verboden en het verzamelen van objecten van het oppervlak is niet toegestaan. Volgens een artikel in "Internet Archaeology" bevindt Domuztepe zich in de vlakte van Maraş, tussen de steden Gaziantep en Kahramanmaraş, en tussen de Toros- en Amanosgebergten. Het artikel geeft de omvang van de nederzetting als ongeveer 20 hectare. De heuvel werd ontdekt in 1994. Van 1995 tot 2006 voerde een gezamenlijk team van de Universiteit van Manchester en UCLA, onder leiding van Stuart Campbell en Elizabeth Carter, archeologische opgravingen uit. Sinds 2008 wordt het onderzoek voortgezet door de Universiteit van Manchester en het British Museum. De nederzetting dateert uit ongeveer 6000-5500 voor Christus. De gemeente Pazarcık geeft dezelfde periode aan en plaatst de site in de Late Neolithische en Kalkolithische periode, oftewel de Halaf-cultuur. De Halaf-cultuur is een culturele invloedssfeer die zich uitstrekt over het noordelijke deel van de Vruchtbare Halvemaan. Volgens het artikel was er in deze periode een sterke uitwisseling van materialen en ideeën tussen nederzettingen. De opgravingen hebben complexe architectonische kenmerken en een rijke materiële cultuur aan het licht gebracht. De gevonden objecten omvatten een groot aantal beschilderde keramiek, figuurtjes van dieren en mensen, gegraveerde stempels en afdrukken. Ook zijn er fijn bewerkte stenen kommen, maalstenen, botgereedschap en gesneden stenen objecten van obsidiaan gevonden. Obsidiaan is een donker, vulkanisch glas. Op de heuvel zijn meer dan 10.000 stukken obsidiaan gevonden, wat ongeveer 18-20% van de totale hoeveelheid gesneden stenen objecten uitmaakt. De geochemische analyse van een klein aantal stukken obsidiaan heeft aangetoond dat het afkomstig is van verschillende bronnen, wat suggereert dat de nederzetting deel uitmaakte van een uitgebreid netwerk van contacten. De heuvel is een kunstmatige verhoging, ontstaan door langdurige bewoning op dezelfde plek. Zo kunt u dergelijke gebieden in de vlakte interpreteren. Om het gebied te beschermen, bekijk het vanaf de toegestane plaatsen en maak foto's van afstand. De route eindigt hier en de terugweg leidt naar Kahramanmaraş.
Bron: Internet Archaeology, Domuztepe.
Reacties
Laden...
