Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Kaleden-uitstapje naar Domuztepe, onderdeel van een tour door Kahramanmaraş.
Cultureel4 Halte

Kaleden-uitstapje naar Domuztepe, onderdeel van een tour door Kahramanmaraş.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Deze route laat Kahramanmaraş zien in drie verschillende tijdslagen: een kasteel op een heuvel in het stadscentrum, dat al sinds de Late Hettitische periode is gerestaureerd; een moskee ten zuiden van het kasteel, die de architectuur van het beylik Dulkadiroğlu weerspiegelt; een natuurpark aan de rand van de stad; en een archeologische heuvel ten zuiden van de vlakte, die meer dan zesduizend jaar oud is. De route volgt de geografie. U begint 's ochtends in het stadscentrum, verplaatst u in de vroege namiddag richting de natuur, en brengt het laatste deel van de dag door in de omgeving van het archeologische gebied bij Pazarcık. De eerste twee locaties zijn op loopafstand van elkaar. Het kasteel bevindt zich in het stadscentrum, ten noorden van de Ulu Camii. Volgens de informatie is de exacte bouwtijd van het kasteel onbekend, maar een inscriptie suggereert dat het werd gebouwd tijdens de regering van koning III. Halpuruntaş van de Late Hettitische periode (810-783 v.Chr.). Het kasteel is in de loop der eeuwen, van de Romeinse tijd tot de Republiek, verschillende keren gerestaureerd. De Ulu Camii werd volgens schenkingsakten gebouwd door Süleyman Bey tussen 1442 en 1454, en werd in 1501 gerenoveerd door Alaüddevle. Het bezoeken van deze twee gebouwen achter elkaar helpt om te begrijpen waarom de stad rond een kasteel is ontstaan en hoe de stad eruit zag tijdens de beylik-periode. De derde locatie is het natuurpark Kapıçam. Dit park werd op 26 september 2008 uitgeroepen tot natuurpark en ligt aan de weg naar Gaziantep, in het zuidoosten van het stadscentrum. De botanische tuin van 5 hectare herbergt 425 plantensoorten, en drie kunstmatige vijvers bieden een leefomgeving voor vogels en insecten. Na steen en geschiedenis is dit een plek voor wandelen en ontspannen. De laatste locatie is de archeologische heuvel Domuztepe. De heuvel ligt in de Maraş-vlakte, tussen de Toros- en Amanos-bergen, in de buurt van Emiroğlu, bij Pazarcık. Volgens bronnen dateert de nederzetting van ongeveer 20 hectare van ongeveer 6000-5500 v.Chr., en behoort tot de Halaf-cultuur. Dit is een archeologisch gebied; de toegang en bezoekvoorwaarden zijn niet vermeld op officiële websites, dus het is raadzaam om vooraf contact op te nemen met de afdeling Cultuur en Toerisme en de gemeente Pazarcık. Voor de hele route is een voertuig noodzakelijk. Omdat de afstanden en reistijden tussen de locaties niet worden vermeld, kunt u deze zelf berekenen met behulp van een kaart-app. De openingstijden en regels voor de faciliteiten en gebieden kunnen periodiek veranderen. Controleer de actuele informatie op de websites van de relevante instanties. Tijdens het gebed in de Ulu Camii dient u stil te zijn en de kleding- en schoenregels na te leven. In Kapıçam dient u de regels met bet Bronnen:

Dulkadiroğlu, Kahramanmaraş
Cultureel
4 Halte
~4 u 15 min op locaties
Reis ~32,9 km · 58 min
Totaal ~5 u 13 min
6 november 2026

Routestops

1
Kahramanmaraş Kalesi

Kasteel van Kahramanmaraş.

~1 u hier
Şehit Muallim Hayrullah Caddesi, Kahramanmaraş

De Kale is gelegen op een heuvel in het centrum van de stad, ten noorden van de Ulu Cami moskee. Volgens het Cultureel Portaal is de zuidelijke kant van de heuvel steil en hoog, terwijl de noordelijke kant geleidelijk afloopt. Daarom is het het beste om het fort vanuit het noorden te bekijken, waarbij je langzaam omhoog loopt. Het dragen van comfortabele wandelschoenen is aan te raden vanwege het hellende terrein. Bij de ingang kun je even stoppen om een algemeen overzicht van de muren te krijgen. De muren hebben een rechthoekige vorm en zijn volgens bronnen gemiddeld 1,70 meter dik. De buitenmuren van de torens zijn gebouwd van gebeitelde stenen, terwijl de binnenmuren zijn gemaakt van ruw materiaal. Het verschil tussen de twee materialen is direct zichtbaar: de gladde voegen van de gebeitelde stenen contrasteren met de onregelmatige textuur van het ruwe materiaal. De exacte bouwjaren van het fort zijn niet bekend. Volgens een bron van de provincie zijn er tijdens opgravingen in en rond het fort veel artefacten uit de Late Hettitische periode gevonden. Uit een inscriptie op het beeld van de "Leeuw van Maraş" blijkt dat het fort is gebouwd door de Late Hettitische koning III. Halpuruntaş (810-783 v.Chr.). De Leeuw van Maraş is tegenwoordig een museumstuk en moet dus niet in het fort gezocht worden, maar wordt herinnerd als een overblijfsel van de oude identiteit van de stad. Bronnen vermelden dat Evliya Çelebi in de 17e eeuw schreef dat de leeuw zich bevond bij de poort van het fort. In de volgende eeuwen is het fort verschillende keren gerestaureerd en uitgebreid, en heeft het verschillende periodes meegemaakt, waaronder de Assyrische, Medische, Perzische, Kapadociërs, Romeinse, Byzantijnse, Seltsjoekse, Ottomaanse en Republiek periode. Let bij het bekijken van de muren op deze gelaagde geschiedenis. Op de top van de heuvel kun je uitkijken over de vlakte; volgens de bron van de provincie heeft het fort vanwege zijn locatie een volledig uitzicht over de vlakte en de omgeving. Het is een waardevolle ervaring om de indeling van de stad vanuit deze hoogte te overzien. Kies voor een bezoek vroeg in de ochtend of 's avonds, wanneer het licht zachter is, voor het maken van foto's. In 2017 is een grootschalige restauratie van het fort begonnen, en in 2020 zijn de landschaps- en renovatiewerkzaamheden binnen het fort voltooid. Het fort is op 5 juni 2020 geopend voor het publiek. Controleer de actuele openingstijden en toegangsvoorwaarden op de website van het lokale culturele en toeristische kantoor. Het adres wordt vermeld als Şehit Muallim Hayrullah Caddesi. Het is gemakkelijk om het fort te bereiken met de lokale bus, taxi of dolmuş (gedeelde taxi) vanuit de stad. Omdat dit de eerste stop van je tour is, neem hier de tijd, maar overschrijd je geplande tijd niet. Bij het verlaten van het fort, loop naar het stadsplein aan de zuidkant en

Het kasteel van Kahramanmaraş bevindt zich in het centrum van de stad, op een heuvel met een goed uitzicht op de omgeving. Volgens informatie op de Culturele Portaal is de zuidelijke kant van de heuvel steil en hoog, terwijl de noordelijke kant geleidelijk afloopt. Deze helling zorgt ervoor dat het kasteel er vanuit verschillende richtingen anders uitziet. De pagina van het gouverneurschap benadrukt dat het kasteel een volledig overzicht heeft over de vlakte en de omgeving. De exacte bouwjaren van het kasteel zijn niet bekend. Tijdens opgravingen in en rond het kasteel zijn talrijke historische artefacten uit de Late Hettitische periode gevonden. Een van deze artefacten is het beeld van een leeuw, bekend als de "Leeuw van Maraş". Volgens de informatie op de pagina van het gouverneurschap blijkt uit de inscripties op het beeld dat het kasteel voor het eerst werd gebouwd tijdens de regering van koning III. Halpuruntaş (810-783 v.Chr.). De tekst van het provinciaal cultureel en toeristisch bureau vermeldt ook dat Evliya Çelebi in de 17e eeuw schreef dat de leeuw zich bevond bij de poort van het kasteel. Bronnen geven aan dat het kasteel is gebouwd in de Late Hettitische periode, dus het is verstandiger om het te beschouwen in termen van periodes in plaats van een specifiek jaar. Het beeld van de leeuw is tegenwoordig een museumstuk en wordt in dit artikel alleen genoemd om de geschiedenis van het kasteel te illustreren. Na de Late Hettitische periode is het kasteel ook gebruikt door verschillende bevolkingsgroepen die de regio beheersten. Volgens het Culturele Portaal is het kasteel in de loop der eeuwen verschillende keren gerestaureerd en uitgebreid, tijdens de periodes van de Assyriërs, de Meden, de Perzen, het Koninkrijk Cappadocië, de Romeinen, het Byzantijnse Rijk, de Seltsjoeken van Anatolië, het Ottomaanse Rijk en de Republiek Turkije. Deze lange geschiedenis laat zien dat het kasteel niet het product is van één enkele periode, maar een stadskasteel dat in de loop van de tijd is gegroeid. De pagina van het gouverneurschap meldt dat na de overname van de stad door het Ottomaanse Rijk, sultan Süleyman de Eerste (1520-1566) het kasteel grondig heeft laten restaureren. Volgens dezelfde bron kreeg het kasteel zijn huidige vorm in de jaren 1960 en 1970. Op het gebied van architectuur benadrukken het Culturele Portaal en het provinciaal bureau twee details. De buitenmuren van de vierkante torens zijn gemaakt van gebeitelde stenen, terwijl de binnenmuren van onregelmatige stenen zijn. Het kasteel heeft een rechthoekige plattegrond en is omgeven door muren die gemiddeld 1,70 meter dik zijn. Door de oppervlakte van de muren van dichtbij te bekijken, is het duidelijk te zien hoe de gladde, gebeitelde stenen samenvloeien met de minder regelmatige, onregelmatige stenen. Dit verschil is een duidelijke aanwijzing dat het kasteel in verschillende periodes is geresta Het is het beste om de omgeving van het kasteel te verkennen met behulp van de aangegeven routes, aangezien er landschapsaanleg is uitgevoerd. De heuvel heeft een uitstekende ligging met uitzicht over de vlakte, waardoor het een interessante plek is voor fotografen die een breed overzicht van de omgeving willen vastleggen. Het licht in de vroege ochtend of late namiddag accentueert de textuur van de stenen. In de zomer kan het moeilijk zijn om in de hete middagzon schaduw te vinden op de heuvel, dus kies de koelere uren van de dag. Volgens de informatie van het Cultureel Portaal is het kasteel gelegen aan de Şehit Muallim Hayrullah Caddesi. Volgens dezelfde bron is het kasteel gemakkelijk bereikbaar vanuit alle delen van de stad met lokale bussen, stadsbussen en taxi's. De pagina van het gouverneurschap plaatst de Ulu Camii (Grote Moskee) aan de zuidelijke kant van het kasteel, op het stadsplein. Daarom is het gemakkelijk om een bezoek aan het kasteel en de Ulu Camii in dezelfde ochtend of middag te plannen. Voor een kort bezoek is een uur voldoende, maar u kunt meer tijd reserveren voor fotografie en ontspanning. Let op dat u niet op de gerestaureerde stenen oppervlakken loopt en dat u de muren niet beschadigt.
2
Kahramanmaraş Ulu Camii

Kahramanmaraş Grote Moskee.

~45 min hier
Atatürk Bulvarı, Kurtuluş Mahallesi, Kahramanmaraş

Bij aankomst in Kahramanmaraş, bij het zuiden van de citadel, bereikt u het stadsplein en de Ulu Cami (Grote Moskee). Volgens informatie van de provincie is het gebouw gelegen ten zuiden van de citadel, op het stadsplein. Het adres van het provinciaal cultureel kantoor is Atatürk Bulvarı, Kurtuluş Mahallesi. Dit is een plek die veel te bieden heeft op het gebied van architectuur en stedelijke geschiedenis. Neem even de tijd om het gebouw van buitenaf te bekijken, vanaf de binnenplaats of voor het gebouw. Volgens informatie van het provinciaal cultureel kantoor is de moskee gebouwd tussen 1442 en 1454 door Süleyman Bey, de heerser van het Dulkadiroğlu-sultanat. Dezelfde bron vermeldt dat zijn zoon, Alaüddevle, de moskee in 1501 heeft laten restaureren. Een persbericht van het ministerie geeft aan dat Alaüddevle Bozkurt Bey het gebouw in de 16e eeuw heeft uitgebreid. Vanwege deze verschillen in bronnen is het correcter om beide periodes te vermelden in plaats van het gebouw aan één specifiek jaar toe te schrijven. De moskee behoort tot de groep van moskeeën met houten plafonds. Van buitenaf bestaat het uit een gebedshal van 22 x 40,90 meter, een ruimte voor de laatste gebedsgroep van 5,30 x 40,90 meter en een minaret met één balkon. De gevel is 40,90 meter breed, wat het gebouw een horizontale en platte uitstraling geeft. Volgens de bronnen zijn in de gevel houten balken, ruw gehouwen stenen en puin gebruikt. Ga dichterbij de muur en observeer hoe de houten balken tussen de stenen rijen zijn geplaatst. Volgens de provincie vertoont het gebouw invloeden van de Mamlukken en de Seltsjoeken. Het provinciaal cultureel kantoor beschrijft de moskee als een voorbeeld van de architectuur uit de periode van de sultanaten en de vroege Seltsjoekse architectuur. De torenspits en de versierde boog vormen unieke elementen van het gebouw. "Mukarnas" is de term voor de gelaagde, gebeeldhouwde elementen in de boognissen. Bekijk de torenspits van voren en kijk vervolgens omhoog om de versieringen te bekijken. De versieringen op de toren, de boog, de nis en de preekstoel worden door het provinciaal cultureel kantoor genoemd als opvallende elementen. De Ulu Cami is een gebouw dat getuige is geweest van belangrijke gebeurtenissen in de geschiedenis van de stad. De restauratie, uitgevoerd door de Vakıflar Genel Müdürlüğü (Directoraat-Generaal voor Stichtingen), is voltooid en de moskee is in 2026 opnieuw voor het publiek geopend. De moskee is een plaats van aanbidding; verwijder uw schoenen voordat u binnenkomt. Draag een bescheiden kledingstuk dat uw schouders en knieën bedekt. Wees stil tijdens de gebedstijden, ga niet voor de aanbidders en neem geen foto's van hen. Informeer bij de ingang naar de openingstijden. Vervolgens reist u verder naar

De Ulu Camii van Kahramanmaraş bevindt zich in het centrum van de stad, in de buurt van de Atatürk Boulevard, binnen de grenzen van de wijk Kurtuluş. De pagina van het gouverneurschap beschouwt het gebouw als een van de historische monumenten van de stad en presenteert het als een uniek werk van het bewind van de Dulkadiroğlu. Het gebouw bevindt zich aan de zuidelijke kant van het kasteel van Kahramanmaraş, op het stadsplein. Deze locatie maakt het gemakkelijk om de moskee samen met het kasteel te bezoeken. Officiële bronnen geven verschillende jaren als de bouwjaren. Volgens de provinciecultuur- en toerismeafdeling is de moskee gebouwd door Süleyman Bey, de heerser van het bewind van de Dulkadiroğlu, tussen 1442 en 1454. Volgens hetzelfde document liet Süleyman Bey's zoon, Alaüddevle, de moskee in 1501 grondig gerenoveerd. De pagina van het gouverneurschap beschouwt deze renovatie als de bouwjaren van het gebouw. Een persbericht van het Ministerie van Cultuur en Toerisme vermeldt dat het gebouw in de 16e eeuw uitgebreid is door Alaüddevle Bozkurt Bey. Daarom is het correcter om de moskee te beschouwen als een gebouw in twee fasen, in plaats van aan één enkel jaartal te koppelen. Architectonisch gezien behoort de moskee tot de groep van moskeeën met houten plafonds. Volgens de provincieafdeling heeft de binnenruimte (haram) een afmeting van 22 x 40,90 meter. De ruimte voor de laatste rij van de gelovigen is 5,30 x 40,90 meter, en het gebouw wordt voltooid met een minaret met één balkon. In de gevelmuren zijn ruwe blokken en puin gebruikt tussen de houten elementen. Volgens de provincieafdeling vertoont het gebouw kenmerken van de periode van de bewinden en de vroege Anatolische Seltsjoekse architectuur. De decoraties en versieringen van de minaret, de nis (mihrab) en de prebistor (minber) zijn bijzonder opvallend. De pagina van het gouverneurschap stelt dat er invloeden van de Mamelukken en de Seltsjoeken in het gebouw te zien zijn. Dezelfde pagina beschouwt de Köşk-minaret en de boogvormige deur met muqarnas als elementen die het gebouw uniek maken. Muqarnas is een stapsgewijze, honingraatachtige stenen decoratie in de boog van de deur. Het gouverneurschap beschrijft de moskee als een gebouw dat bijna 500 jaar van de geschiedenis van de stad heeft meegemaakt. Het gebouw is ook verbonden met gebeurtenissen in de recente geschiedenis van Maraş; hier wordt niet verder ingegaan op deze details. Na een restauratie van ongeveer anderhalf jaar, uitgevoerd door de Algemene Directie voor Stichtingen, werd de moskee op 16 maart 2026 opnieuw voor het gebed geopend; het ministerie meldt dat de projecten zijn opgesteld op basis van de aanbevelingen van de wetenschappelijke raad en dat de minaret, de nis en de binnenplaats ook deel uitmaken Als u de binnenruimte kunt betreden, kijk dan omhoog naar het houten plafond, en daarna naar de decoraties van de niche (mihrab) en de preekstoel (minbar). Volgens de officiële registratie van de provincie is het adres van de moskee Atatürk Boulevard, wijk Kurtuluş. Volgens dezelfde bron is de moskee gemakkelijk bereikbaar vanuit alle delen van de stad met lokale bussen, gewone bussen en taxi's. Omdat de openingstijden en toegangseisen kunnen variëren, kunt u de meest actuele informatie vinden op de officiële websites van de Algemene Directie voor Stichtingen en de provinciale afdeling voor cultuur en toerisme. In de zomer zijn de ochtenduren koel en rustig. Als u een bezoek aan de moskee combineert met een bezoek aan het kasteel, kunt u eerst dit gebouw op het plein bezoeken, waarna de wandeling naar het kasteel gemakkelijker wordt.
3
Kapıçam Tabiat Parkı

Kapıçam Natuurpark.

~1 u 30 min hier
Kahramanmaraş-Gaziantep yolu, Güzelyurt, Dulkadiroğlu, Kahramanmaraş

Kapıçam is een natuurpark gelegen langs de weg tussen Kahramanmaraş en Gaziantep, in het zuidoosten van het stadscentrum. Het gebied werd op 26 september 2008 officieel uitgeroepen tot natuurpark. Volgens de website van het Ministerie van Onderwijs is het park ook bereikbaar met het openbaar vervoer. Op dezelfde pagina wordt de buslijn 40 genoemd, die vertrekt vanuit het stadscentrum; controleer de actuele route en dienstregeling. Omdat het park aan de weg ligt, is het ook gemakkelijk te bereiken met de auto. Het meest opvallende onderdeel van het park is de botanische tuin. De botanische tuin beslaat een oppervlakte van 5 hectare en herbergt, volgens de provinciale administratie en de website van het Ministerie van Onderwijs, 425 zeldzame, inheemse, kruidachtige en houtachtige plantensoorten. "Inheemse" betekent dat een plantensoort alleen in een bepaald gebied van nature voorkomt. In de tuin bevinden zich drie kunstmatige vijvers. Volgens de website van het Ministerie van Onderwijs vormen deze vijvers een uniek leefgebied en trekken ze, naast verschillende insectensoorten, ook bepaalde vogelsoorten aan. Langzaam wandelen langs de oever van de vijvers en geduldig wachten is de beste manier om de wilde dieren te observeren. Dezelfde pagina beschrijft dit gebied als geschikt voor het observeren en fotograferen van wilde dieren. Tijdens uw wandeling kunt u de plantensoorten vergelijken, waarbij u ze kunt indelen in kruidachtige en houtachtige soorten. Het park wordt in de bronnen beschreven als een gebied dat rijke mogelijkheden biedt voor natuurfotografie, met onder andere boomtunnels en seizoensgebonden kleuren. Plan uw bezoek daarom afhankelijk van het seizoen. Naast de botanische tuin en de kunstmatige vijvers, beschikt het natuurpark ook over een recreatiegebied en een kwekerij voor patrijzen. Binnen het park bevindt zich ook een apart recreatiegebied, waar de nadruk ligt op wandelen. In de picknickplaatsen zijn specifieke zones aangewezen waar u een barbecue of vuur kunt maken. Maak buiten deze zones geen vuur en wees alert op het risico van bosbranden. Het park is de thuisbasis van diverse dieren; geef de dieren geen voedsel en stoor hun leefomgeving niet. Laat geen afval achter. Het wordt vermeld dat er geen specifieke openingstijden zijn vastgesteld, maar dat het gebied over het algemeen open is tijdens daglicht. Sommige faciliteiten in het park kunnen periodiek gesloten zijn; informeer vooraf bij de relevante instanties. Deze route is een gelegenheid om te wandelen en te ontspannen, na de drukte van de stenen en de geschiedenis in het stadscentrum. Neem water, een hoed en comfortabele schoenen mee. Bij het verlaten van het park vervolgt u de weg in zuidelijke richting, richting Pazarcık.

Bron: MEB Buitenklasleren, Kapıçam Natuurpark.

Het Kapıçam Natuurpark is een natuurgebied met rode dennenbossen, gelegen in het zuidoosten van de stad Kahramanmaraş, langs de weg naar Gaziantep. Volgens informatie van het Ministerie van Cultuur en Toerisme bevindt het park zich binnen de grenzen van het district Dulkadiroğlu en wordt het beschouwd als een gebied voor ecotoerisme. Volgens de pagina "Leeromgevingen buiten de school" van het Ministerie van Onderwijs werd dit gebied in september 2008 uitgeroepen tot natuurpark. Een academisch artikel noemt dit gebied, dat met ministeriële goedkeuring is aangewezen, als het 30e natuurpark van het land. De belangrijkste boomsoort in het park is de rode den, en volgens het artikel bevinden zich in het gebied rode dennenbomen met een leeftijd van 90 tot 120 jaar. Daarom biedt het park een rustige optie voor mensen die vlak buiten de stad willen wandelen in de schaduw van de bomen. Het bekendste onderdeel van het gebied is de botanische tuin. De provinciale dienst voor cultuur en toerisme en de pagina van het Ministerie van Onderwijs vermelden dat de tuin een oppervlakte van vijf hectare beslaat en 425 zeldzame, inheemse, kruidachtige en houtachtige planten herbergt. Een artikel over dit onderwerp op DergiPark meldt dat er ongeveer 300 planten in de tuin te vinden zijn, waarvan 199 zijn geïdentificeerd. Daarom is het nauwkeuriger om te spreken van enkele honderden soorten in plaats van een enkel getal. Volgens het artikel zijn sommige van deze planten inheemse soorten, en er bevinden zich ook tropische soorten die niet van nature in Kahramanmaraş of Turkije voorkomen. De indeling van de tuin is ook geschikt om te bezoeken. Het artikel noemt de verschillende delen van de tuin als: een informatiecentrum, een tuin met medicinale en aromatische planten, een gebied met bolvormige planten, een rozenhof, een babykamer en een informatiecentrum over de natuur. In de tuin bevinden zich drie kunstmatige vijvers. Volgens het artikel hebben deze vijvers een totale oppervlakte van vier hectare en dienen ze niet alleen om de planten van water te voorzien, maar dragen ook bij aan de biodiversiteit. De pagina van het Ministerie van Onderwijs vermeldt dat deze vijvers een uniek leefgebied vormen en dat ze naast een groot aantal insecten ook bepaalde vogelsoorten aantrekken. Het is de meest effectieve manier om vogels en insecten te observeren door langzaam rond de vijvers te wandelen en stil te zijn. De fauna van het park is ook opmerkelijk. Het artikel vermeldt dat er in het gebied konijnen, eekhoorns, reptielen, lijsters en patrijs voorkomen. De pagina van het Ministerie van Onderwijs vermeldt ook dat er binnen het park een fokkerij voor patrijzen is, die onder de verantwoordelijkheid van de Dienst Natuurbehoud en Nationale Parken wordt beheerd. Het is belangrijk om de dieren niet te storen, ze geen voedsel te geven en de omgeving schoon te houden, zoals expliciet wordt vermeld op de officiële pagina. Voor fotografen bieden de boomtunnels en de seizoensgebonden kleuren uitstekend materiaal. De officiële pagina beschouwt het park ook als geschikt voor natuurfotografie. Binnen het park bevinden zich naast de tuin ook andere gebieden Dit gebied is een apart bedrijf, dus het is handiger om een bezoek aan het natuurgebied en het recreatiecentrum in twee afzonderlijke plannen te verdelen, in plaats van ze in één bezoek te combineren. Qua bereikbaarheid is het park gemakkelijk te vinden. De tekst vermeldt dat het zich bevindt op een knooppunt waar de wegen naar Gaziantep, Adana, Kayseri en Malatya samenkomen. De Culturele Portal meldt dat het met de lokale bus bereikbaar is. De pagina van het Ministerie van Onderwijs noemt ook de lokale buslijn 40, die vertrekt vanuit het stadscentrum, maar aangezien de dienstregeling kan veranderen, is het raadzaam om de actuele informatie te controleren voordat u vertrekt. Mensen die met de auto komen, rijden in de richting van Gaziantep om het park te bereiken. De afstanden worden in verschillende bronnen anders vermeld, daarom worden ze in deze tekst niet genoemd. Er zijn een aantal punten om rekening mee te houden voordat u het park bezoekt. Volgens de pagina van het Ministerie van Onderwijs is er geen vaste openingstijd voor het park, en het is over het algemeen geopend tijdens daglichturen. Dezelfde pagina vermeldt dat sommige faciliteiten binnen het park mogelijk seizoensgebonden gesloten zijn of niet beschikbaar. Daarom wordt aanbevolen dat mensen die van plan zijn om gebruik te maken van de botanische tuin en andere faciliteiten, vooraf informatie inwinnen bij de officiële instanties. Voor openingstijden en contactgegevens kunt u terecht op de pagina van het provinciaal directoraat op kahramanmaras.ktb.gov.tr. Vroeg in de ochtend komen is een goede keuze, zowel voor het observeren van vogels als voor het licht. Kapıçam is een ideale plek voor iedereen die even wil ontsnappen aan de drukte van de stad in Kahramanmaraş. De botanische tuin is geschikt voor mensen met interesse in planten, de vijvers voor natuurliefhebbers die graag vogels en insecten observeren, en het bosgebied is ideaal voor wandelingen en fotografie. Het is voldoende om water en comfortabele schoenen mee te nemen. Het is de eenvoudigste, maar belangrijkste regel om uw afval mee terug te nemen en de planten niet te beschadigen. In combinatie met de nabijgelegen Domuztepe-heuvel, is het park een goede plek om een dag door te brengen, zowel in de natuur als in de geschiedenis, en biedt het een geschikt begin of een rustpauze.
4
Domuztepe Höyüğü

Domuztepe-heuvel.

~1 u hier
Emiroğlu yakını, Pazarcık, Kahramanmaraş

Domuztepe is een archeologische site, een heuvel, gelegen in de vlakte van Maraş, in de wijk Pazarcık, nabij Emiroğlu. De gemeente Pazarcık markeert de heuvel op kaarten tussen de dorpen Kelibişler en Emirler. Dit is een archeologisch onderzoeksterrein; beschouw het niet als een museum of een aangelegd wandelpad. Omdat de toegangsvoorwaarden niet officieel vermeld staan, is het raadzaam om vooraf contact op te nemen met de provinciale dienst voor cultuur en toerisme en de gemeente Pazarcık. Het onderzoeksterrein is een beschermd archeologisch gebied; ongeautoriseerde toegang is verboden en het verzamelen van objecten van het oppervlak is niet toegestaan. Volgens een artikel in "Internet Archaeology" bevindt Domuztepe zich in de vlakte van Maraş, tussen de steden Gaziantep en Kahramanmaraş, en tussen de Toros- en Amanosgebergten. Het artikel geeft de omvang van de nederzetting als ongeveer 20 hectare. De heuvel werd ontdekt in 1994. Van 1995 tot 2006 voerde een gezamenlijk team van de Universiteit van Manchester en UCLA, onder leiding van Stuart Campbell en Elizabeth Carter, archeologische opgravingen uit. Sinds 2008 wordt het onderzoek voortgezet door de Universiteit van Manchester en het British Museum. De nederzetting dateert uit ongeveer 6000-5500 voor Christus. De gemeente Pazarcık geeft dezelfde periode aan en plaatst de site in de Late Neolithische en Kalkolithische periode, oftewel de Halaf-cultuur. De Halaf-cultuur is een culturele invloedssfeer die zich uitstrekt over het noordelijke deel van de Vruchtbare Halvemaan. Volgens het artikel was er in deze periode een sterke uitwisseling van materialen en ideeën tussen nederzettingen. De opgravingen hebben complexe architectonische kenmerken en een rijke materiële cultuur aan het licht gebracht. De gevonden objecten omvatten een groot aantal beschilderde keramiek, figuurtjes van dieren en mensen, gegraveerde stempels en afdrukken. Ook zijn er fijn bewerkte stenen kommen, maalstenen, botgereedschap en gesneden stenen objecten van obsidiaan gevonden. Obsidiaan is een donker, vulkanisch glas. Op de heuvel zijn meer dan 10.000 stukken obsidiaan gevonden, wat ongeveer 18-20% van de totale hoeveelheid gesneden stenen objecten uitmaakt. De geochemische analyse van een klein aantal stukken obsidiaan heeft aangetoond dat het afkomstig is van verschillende bronnen, wat suggereert dat de nederzetting deel uitmaakte van een uitgebreid netwerk van contacten. De heuvel is een kunstmatige verhoging, ontstaan door langdurige bewoning op dezelfde plek. Zo kunt u dergelijke gebieden in de vlakte interpreteren. Om het gebied te beschermen, bekijk het vanaf de toegestane plaatsen en maak foto's van afstand. De route eindigt hier en de terugweg leidt naar Kahramanmaraş.

Bron: Internet Archaeology, Domuztepe.

De Domuztepe-heuvel is een prehistorische nederzetting gelegen in de buurt van Emiroğlu, in de wijk Pazarcık, ten zuiden van de stad Kahramanmaraş. De gemeente Pazarcık geeft aan dat de heuvel zich bevindt tussen de dorpen Kelibişler en Emirler. De naam betekent in het Turks "varkensheuvel". Een publicatie over de opgraving vermeldt dat de nederzetting zich bevindt in de Maraş-vlakte, tussen Gaziantep en Kahramanmaraş, en begrensd wordt door de Taurus- en Amanos-bergen. Volgens dezelfde publicatie beslaat de heuvel een oppervlakte van ongeveer 20 hectare. De nederzetting is verbonden met de Halaf-cultuur. De gemeente Pazarcık beschrijft deze cultuurperiode als de Late Neolithische en Kalkolithische periode, en vermeldt dat tijdens de opgraving vondsten zijn gevonden die dateren van ongeveer 6000 tot 5500 voor Christus. Een artikel in Internet Archaeology plaatst de nederzetting ook in de periode van ongeveer 6000 tot 5500 voor Christus. Een projectoverzicht van Open Context stelt dat de nederzetting dateert uit de tweede helft van de 6e millennium voor Christus, uit de Halaf-periode. Daarom is het, in plaats van een exact jaartal, het veiligst om te stellen dat de nederzetting dateert uit de tweede helft van de 6e millennium voor Christus, volgens de beschikbare bronnen. De heuvel werd ontdekt in 1994 en tussen 1995 en 2006 is deze door een gezamenlijk team van de Universiteit van Manchester en de Universiteit van Californië, Los Angeles, opgegraven. Stuart Campbell en Elizabeth Carter waren aan het begin van de opgraving betrokken. Het werk is vanaf 2008 voortgezet in samenwerking tussen de Universiteit van Manchester en het British Museum. Deze lange geschiedenis van opgravingen verklaart waarom de nederzetting zo vaak wordt genoemd in wetenschappelijke publicaties. De publicaties van de teams die op de locatie hebben gewerkt, tonen aan dat dit een belangrijke bron is voor het begrijpen van prehistorische samenlevingen. Tijdens de opgravingen zijn complexe architectonische overblijfselen en een rijke materiële cultuur blootgelegd. Het artikel in Internet Archaeology vermeldt dat onder de gevonden voorwerpen veel beschilderde keramiek, figuurtjes van dieren en mensen, gegraveerde zegels, afdrukken van zegels en fijn bewerkte stenen kommen zijn gevonden. Ook zijn er maalstenen, botgereedschap en talrijke gesneden stenen werktuigen van obsidiaan gevonden. De gemeente Pazarcık vermeldt ook de vondst van zegels, keramische vazen en figuurtjes tijdens de opgravingen. Het frequente voorkomen van zegels is, volgens het overzicht van Open Context, een opmerkelijk kenmerk. Obsidiaan is een belangrijk materiaal dat inzicht geeft in de relaties van de nederzetting met de buitenwereld. Volgens het artikel zijn er meer dan 10.000 obsidiaan-voorwerpen gevonden, die ongeveer 18 tot 20 procent van de gesneden stenen werktuigen uitmaken. De chemische analyse van een klein aantal voorwerpen heeft aangetoond dat ze afkomstig zijn van verschillende Zo is de heuvel niet alleen een prehistorische nederzetting, maar een gelaagd gebied dat gedurende lange tijd door verschillende gemeenschappen is gebruikt. Bij het bestuderen van de heuvel is het belangrijk om te onthouden dat de lagen zich over elkaar heen zijn opgebouwd. Het is belangrijk om voorzichtig te zijn bij een bezoek. Domuztepe is een archeologisch onderzoeksterrein en de bezoekuren, toegangsvoorwaarden of het graafseizoen worden niet vermeld op de officiële pagina's. Daarom is het raadzaam om vooraf contact op te nemen met de provincie Kahramanmaraş, afdeling Cultuur en Toerisme, en de gemeente Pazarcık om de bezoekvoorwaarden te achterhalen. Het verzamelen van objecten van het oppervlak en het betreden van het graafgebied zonder toestemming is verboden. Omdat het gebied landbouwgrond is, is het belangrijk om niet op de bewerkte grond te lopen, als een basisregel van respect. Het lezen van de publicaties van het onderzoeksteam is een goede manier om de heuvel te leren kennen, zelfs zonder het terrein te bezoeken. Een deel van de gevonden objecten wordt bewaard in het museum van Kahramanmaraş. Volgens de Open Context-database bevinden zich voorbeelden uit deze publicatie in het museum, en een klein deel in de UCLA en de Universiteit van Manchester. Deze informatie geeft aan waar de objecten zijn opgeslagen, maar betekent niet dat het museum open is voor bezoekers. Voor de actuele status is het raadzaam om de officiële pagina van het museum te raadplegen. Om de heuvel te bereiken, is het het beste om in de richting van Pazarcık te reizen en de omgeving van Emiroğlu te zoeken, en om de route vooraf te bevestigen bij lokale instanties. Domuztepe is een waardevol bezienswaardigheid voor wie de lange geschiedenis van de Maraş-vlakte wil begrijpen. Deze heuvel, die oprijst te midden van landbouwgrond, roept beelden op van de mensen die hier in de 6e eeuw voor Christus woonden, met hun beschilderde potten, zegels en banden met verre landen. Daarom is het belangrijk om uw bezoek te plannen in overleg met de instanties en om respect te tonen voor het archeologische terrein en de omliggende grond. Gezien de historische gebouwen in het stadscentrum, brengt de heuvel de geschiedenis van Kahramanmaraş veel verder terug in de tijd.

Reacties

0/1000

Laden...

Routekaart

Route-informatie
StadDulkadiroğlu, Kahramanmaraş
TypeCultureel
Halte4
Datum6 november 2026
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeRoute starten