In İnciraltı: Boottocht, boswandeling en lagune, met een kabelbaan naar de dam.

Begin uw bezoek bij de İnciraltı-steiger, waar de Başakstraat in Balçova uitkomt op de zee. Op de steiger liggen grijze schepen; dit is İzmir Müze Gemiler, een eersteklas militair museum dat onder de bevelen van het Marinecommandement valt. Het museum werd opgericht in 2006 door een protocol tussen de gemeente İzmir en het Zuidelijke Marinegebied, en opende haar deuren op 1 juli 2007, de dag van Kabotage. Aanvankelijk waren er alleen een fregat en een onderzeeër; in 2014 werd een helikopter aan het dek van het fregat toegevoegd, en in 2015 een torpedoboot. Het is het gemakkelijkst om uw bezoek te beginnen bij het grootste schip, het fregat TCG Ege. De Ege werd in 1973 in dienst gesteld bij de Amerikaanse marine onder de naam USS Ainsworth, werd in 1994 met een ceremonie bij de Turkse marine gevoegd en werd in 2005 uit dienst gesteld. Het schip is 134 meter lang en werd tijdens haar dienst bemannd door een bemanning van 286 personen. Wanneer u aan boord stapt, bekijk dan het enkelvoudige kanon aan de voorzijde en het helikopterdek aan de achterzijde. De AB 212 helikopter op het dek werd in 1977 in Italië gebouwd en werd gebruikt voor onderzeese zoek- en reddingsoperaties. Sommige delen van het fregat zijn omgetoverd tot een conferentiezaal en tentoonstellingsruimte, terwijl andere compartimenten in hun oorspronkelijke staat zijn bewaard gebleven. In deze delen, die van het oorlogscentrum tot de navigatiekamer lopen, staan de apparatuur en instrumenten nog op hun plaats, en mannequins illustreren hoe de ruimtes werden gebruikt. Vergeet niet om de symbolen op het embleem van het schip te zoeken: de efe (een traditionele Turkse held), de duif en de draak. De efe staat voor moed, de duif voor vrede en de draak voor kracht. Het tweede schip is de onderzeeër TCG Pirireis, en is het meest populaire onderdeel van het museum. Deze onderzeeër, gebouwd in de VS tussen 1949 en 1951 onder de naam USS Tang, werd in 1980 aan de Turkse marine toegevoegd en bleef in dienst tot 2004. De 87 meter lange romp is verdeeld in zeven compartimenten en bood onderdak aan 84 personen. Stel u voor dat zoveel mensen dezelfde lucht deelden in deze krappe ruimtes tijdens patrouilles die soms wel vijftig dagen duurden; dit is precies wat het museum de bezoekers wil laten ervaren: het moeilijke leven van de zeelieden in een beperkte ruimte. Het interieur van de onderzeeër is inderdaad erg krap, dus het is gemakkelijker om uw tas voor u te dragen in plaats van op uw rug. Het derde schip is de torpedoboot Kasırga, gebouwd in Duitsland in 1967, in dienst tot 2014 en vervolgens overgebracht naar het museum. Dit kleine en snelle schip van 42,5 meter laat zien hoe anders de schaal op zee kan zijn in vergelijking met het fregat. Op het platform tegenover de sche Verlaat de pier en loop langs de kust in oostelijke richting, met de zee aan uw linkerhand. Het volgende punt, het stadspark, ligt op een afstand van iets meer dan twee kilometer. Bron: Wikipedia, İzmir Museumschepen; Musea van Turkije, Het Maritiem Museum van İzmir.

Wanneer u het stadspark betreedt vanaf de kust, zult u direct merken dat het geluid verandert; het lawaai van de weg en de stad verdwijnt snel tussen de bomen. Dit gebied staat bekend als Yenikale en was tot 1999 een stortplaats. De bebossing begon eind 2004 en werd in juni 2006 voltooid; dus het bos dat u om zich heen ziet, is al ruim twintig jaar geleden aangeplant op een voormalige stortplaats. Wanneer u dit in gedachten wandelt, vertellen de bomen u hoe de stad zichzelf heeft kunnen herstellen. Het gebied beslaat zesenzeventig hectare en wordt beschouwd als een van de belangrijkste groene gebieden van İzmir. Het park ligt in de wijk Bahçelerarası van Balçova en grenst direct aan de kust van de Golf van İzmir.

In het bos staan meer dan twintigduizend bomen, en de diversiteit aan soorten maakt een wandeling al snel een botanische excursie. Rijen populieren en cipressen flankeren de paden; daartussen bevinden zich ook dennen, plataanbomen, beuken, esdoorns, linden, mastixbomen, rozen, magnolia's en palmbomen. In het voorjaar zijn de weken waarin de rozen en de rozenstruiken bloeien de kleurrijkste tijd van het jaar. Wandelpaden en fietspaden lopen door het park, en er zijn rustplaatsen langs deze routes. Maak een ontspannen wandeling van een uur, en ga dan zitten in de schaduw om de schepen te bekijken die u 's ochtends heeft gezien.

Er zijn de afgelopen jaren belangrijke veranderingen doorgevoerd in het gebruik van het park, dus het is goed om dit te weten voordat u gaat. In dit gebied, dat lange tijd als picknickplaats werd gebruikt, is het nu verboden om barbecues te maken, en de politie voert meer controles uit. De veiligheidsmaatregelen zijn ook aangescherpt; het is niet toegestaan om het park na middernacht te betreden. De gemeente İzmir heeft een renovatieproject gestart, waarbij de picknickplaatsen worden voorzien van nieuwe bestrating, oude pergola's, fonteinen en speeltuinen worden vernieuwd. Er worden ook nieuwe banken, zitplaatsen en toiletten aangelegd; als er in bepaalde delen werkzaamheden gaande zijn, kunt u er omheen lopen. Neem het eten dat u meeneemt en maak er een koud lunch van, en gooi uw afval in de containers.

Het park is elk jaar in mei de locatie van het İzmir Jeugd Festival, dat plaatsvindt tijdens de week van 19 mei; in die week is het er erg druk, dus als u een rustige wandeling wilt maken, kies dan een andere week. Aan de rand van het park bevindt zich een parkeerplaats, een busstation en een camping, dus het is ook een handig ontmoetingspunt voor mensen die met de auto komen. Voor gezinnen met kinderen bieden de speeltuinen de meest ontspannen plek om te stoppen. De lange paden, gevormd door de rijen populieren en cipressen, creëren zelfs bij daglicht mooie schaduwlijnen, perfect voor foto's. Voor uw volgende bestemming kunt u naar de westelijke rand van het park gaan; het grenst direct aan een lagune waar vogels leven, en binnen enkele minuten bereikt u de rand van de rietlanden.

Bron:

Het Çakalburnu-meer is een ondiep water- en rietgebied, gelegen aan de westkant van het İnciraltı-stedelijk bos, tussen de baai en het land. Het wordt ook wel bekend als Çakalburnu Dalyanı, een naam die herinnert aan de traditionele visserij die hier ooit werd beoefend in het Middellandse Zeegebied. Het meer is een beschermd natuurgebied van de hoogste categorie en is door het ministerie aangewezen als een gebied dat strikt moet worden beschermd. Hier zijn 121 verschillende vogelsoorten waargenomen, wat een unieke kans is voor de stad İzmir. Op deze plek is het belangrijk om te stoppen en te observeren, in plaats van door te lopen.

Kies een punt langs de kustweg met uitzicht op de rietvelden en het water, en wacht rustig. De eerste vogels die u waarschijnlijk zult zien, zijn flamingo's. Deze vogels kunnen het hele jaar door in het meer worden waargenomen en voeden zich tussen de zeewier en de rietvelden. Met een beetje geluk ziet u ook kroonpelikanen, witbuikpelikanen, aalscholvers, meeuwen en sterns. In de zomer zijn er vaak strandlopers, Middellandse zee-meeuwen en dodaarsvogels te zien. In de winter vullen verschillende watervogels, zoals sneeuwgorzen, steltlopers, sterns en roodpoootstrandlopers, het meer. Let op kleine, snelle vogels, zoals strandvogels, die zich ophouden in de takken en palen langs de kust.

Om de vogels niet te verstoren, kom de waterlijn niet te dichtbij, spreek niet luid en houd uw hond aangelijnd. Een verrekijk maakt het bekijken van de vogels nog beter. Als u geen verrekijk heeft, kunt u de zoomfunctie van uw telefoon gebruiken, maar loop niet naar de vogels toe. Het licht is het mooist in de ochtend en avond, dus het is een goed idee om het meer in de namiddag te bezoeken, wanneer de vogels mooi in het water worden weerkaatst. De lente- en herfstmaanden, wanneer trekvogels verblijven, zijn de meest levendige periodes. Als u de namen van de vogels niet kent, kan een vogelgids of -app deze 45 minuten omzetten in een kleine les.

Het meer heeft ook een keerzijde die niet genegeerd mag worden. De afgelopen jaren is er een afname van het aantal vogels geconstateerd, en het zeewier, dat verband houdt met de vervuiling in de baai, bedekt het oppervlak van het meer niet alleen in de zomer, maar ook in de winter. Een mariene wetenschapper van de Dokuz Eylül Universiteit vertelt dat de vogels tot in de jaren 90 naar Halkapınar gingen, maar dat ze daarna naar Çakalburnu verhuisden toen dat gebied vervuild raakte. Als u een dag beleeft waarop het water er groen uitziet, dan ziet u het probleem zelf. Daarom is uw bezoek aan dit gebied een klein gebaar van respect: vertrek zonder iets achter te laten en neem niets mee. Na het meer splitst de route zich; neem de bus of een taxi naar het busstation van de kabelbaan in het centrum van Balçova.

Bron: Wikipedia, Çakalburnu-meer; Türkgün, Çakalburn

De onderste station van de kabelbaan bevindt zich in Balçova, op de Yeşiloğlu-heuvel; de lijn loopt van hier naar de top van Dededağı. Het verhaal van deze kabelbaan begint in 1970: de toenmalige burgemeester van Balçova, geïnspireerd door een kabelbaan die hij in de Roemeense stad Braşov had gezien, bestudeerde een installatie in Bursa en tekende in 1972 een contract met een Duits bedrijf. De lijn werd op 24 maart 1974 in gebruik genomen en werd na Bursa de op één na oudste kabelbaan van Turkije. In 2008 werd deze gesloten om veiligheidsredenen, maar in 2013 werd de bouw opnieuw gestart. De vernieuwde installatie werd op 31 juli 2015 opnieuw geopend. Tegenwoordig wordt de installatie beheerd door İZULAŞ, een bedrijf dat onder de gemeente İzmir valt.

Nadat u uw ticket heeft gekocht, neem dan even de tijd om te kijken hoe de gondels bewegen. Er zijn twintig gondels in de lijn, elk met plaats voor acht personen, en de installatie kan tot 1200 passagiers per uur vervoeren. De lengte van de helling is iets meer dan 810 meter, en het hoogteverschil tussen de twee stations is meer dan 350 meter. De rit duurt ongeveer drie minuten; houd tijdens deze korte rit uw ogen op de omgeving. Terwijl u stijgt, opent zich voor u een kaart van de kustlijn van İnciraltı, het groene gebied van het stadspark en het glinsterende water van de lagune. Probeer aan de noordelijke kant te zitten, want daar heeft u het beste uitzicht op de baai.

Het bovenste station bevindt zich op 408 meter boven zeeniveau en is omringd door een bebost recreatiegebied. Ga eerst naar de kant met uitzicht op de baai en bekijk van bovenaf de route die u 's ochtends heeft afgelegd: de pier, het bos, de lagune en verder de hele kustlijn van de stad. Draai vervolgens naar het zuiden; vanaf hier kunt u het stuwmeer van Dededağı zien, en het meer van het Balçova-stuwmeer, de laatste bestemming van de dag, is vanaf dit punt zichtbaar in het bos. Dit uitzicht is de beste manier om te begrijpen waar de route die u straks gaat bewandelen naartoe leidt. Boven zijn er picknickplaatsen en korte wandelpaden; neem een pauze in het recreatiegebied en geniet van uw water en snacks.

De kabelbaan is op maandagen gesloten voor wekelijks onderhoud, en kan periodiek voor enkele maanden gesloten zijn voor regulier onderhoud. Tijdens deze onderhoudswerkzaamheden worden de draagkabels, motoren en veiligheidssystemen grondig gecontroleerd en onderhouden. Controleer daarom altijd op de officiële website of de kabelbaan open is voordat u vertrekt. De openingstijden en ticketprijzen kunnen ook variëren, dus haal de meest actuele informatie van dezelfde website. Het is handig om te weten dat u met de "İzmirim Kart" kunt betalen. Bij winderig weer kunnen de ritten worden onderbroken, dus houd bij slecht weer een alternatief plan in gedachten. De installatie is toegankelijk voor mensen met een

De laatste bestemming van de dag is het stuwmeer, verborgen in het bos achter Balçova. Het Balçova-stuwmeer werd tussen 1970 en 1980 gebouwd om drinkwater te leveren aan de regio. De dam, van het type steenwal, stijgt zeventig meter boven de rivierbedding en het meer beslaat bij normaal waterpeil ongeveer vijfendertig hectare. Het meer dat u van bovenaf kunt zien vanaf de kabelbaan, is nu het punt waar u naartoe zult wandelen. U moet ongeveer twee uur reserveren voor dit stuk, niet zozeer vanwege de afstand, maar vanwege de ervaring zelf.

De wandeling begint op een onverharde weg achter het thermale hotel en de wandelpaden rondom het stuwmeer zijn een populaire bestemming voor inwoners van Izmir die in het weekend de natuur in willen. Het pad slingert door een bos van dennenbomen; de geur van hars en de schaduw maken de wandeling zelfs in de zomer aangenaam. Terwijl u over het onverharde pad loopt, draait u af en toe om en kijkt u naar de stad; tussen de bomen is de baai te zien. Het is een traditie onder de wandelaars om elkaar te groeten; doe ook mee. Aan het einde van het pad, waar de bomen openen, komt u bij het stuwmeer en daar kunt u de vermoeidheid van de dag even vergeten.

Ga zitten op een rots aan de oever van het meer en bekijk het water. De stenen dam omsluit een kant van het meer, terwijl de omliggende hellingen volledig bedekt zijn met bos. Dit is een van de belangrijkste bronnen van drinkwater voor Izmir; in regenachtige jaren vult het meer zich zo dat er overtollig water moet worden afgevoerd. Beschouw het meer daarom niet als een zwem- of picknickplek, maar als een waterbron; ga er niet in zwemmen en laat er niets achter. Het beste licht voor foto's is aan het einde van de middag; naarmate de zon lager staat, werpen de schaduwen van de dennenbomen zich over het water.

Voor wie een langere wandeling wil maken, is er in dezelfde omgeving het Behzat Tepe-pad. Het duurt ongeveer drie uur om de zevenhonderd veertig meter hoge berg te beklimmen en te dalen, en vanaf de top heeft u een panoramisch uitzicht op het stuwmeer en de stad. Dit pad is te lang voor deze dagtocht; we raden aan om er een aparte ochtend voor te reserveren. Vermijd de wandeling rond het stuwmeer tijdens de hete middagen in de zomer; de ochtenden in de herfst en winter zijn de meest aangename momenten om dit pad te bewandelen. Draag stevige schoenen, neem voldoende water mee en een hoed; het pad is soms steil en heeft ook stukken zonder schaduw. Let erop dat u voor het donker afdaalt; het is moeilijker om over het onverharde pad te lopen in het schemerlicht. Bij terugkomst kunt u via de thermale baden naar het centrum van Balçova lopen en vervolgens met de metro of bus terug naar de stad reizen.

Bron: Wikipedia, Balçova Barajı; DHA, Behzat Tepe en Balçova Barajı wandelpaden.