
Gümüşhane: Kasteel, grot en oude stad.
Log in om te liken en te beoordelen
Gümüşhane, een stad die haar naam ontleent aan zilvermijnen, maar deze route vertelt het verhaal van diepe valleien, hoge bergen en oude wegen, in plaats van de mijnen zelf. De route omvat vier locaties, verspreid over drie districten: het kasteel en het panoramaterras in Torul, de Karaca-grot in hetzelfde district, de oude stad Satala in Kelkit en het Tomara-waterval natuurpark in Şiran. Alle locaties liggen op een strategische plek: een doorgang, een vallei of een oude route. De route verbindt de weg richting Zigana, de Kelkit-vallei en de hellingen van Şiran in een reis van twee dagen. De volgorde is logisch, voor zover de geografie het toelaat. De eerste dag begint in Torul. Volgens het Cultureel Portaal bevindt het Cultureel Portaal, het kasteel en het panoramaterras zich direct naast de nieuwe Zigana-tunnel, en dicht bij de route naar de Karaca-grot. Daarom begint u met een bezoek aan het terras, gevolgd door de grot. U begint de dag met een uitzicht over de vallei vanaf een hoogte en eindigt met een wandeling door de ondergrondse grotten. De provincie Gümüşhane meldt dat de Karaca-grot zich op 17 kilometer van het centrum van de stad ligt. Het is dus gemakkelijk om 's avonds terug te keren naar het centrum voor overnachting. De tweede dag vereist een langere autorit. Dezelfde provincie meldt dat Satala zich op 85 kilometer van het centrum van Gümüşhane ligt; de Faculteit Toerisme van de Universiteit van Gümüşhane geeft een schatting van 88 kilometer. De Tomara-waterval staat in het Oost-Karadeniz Cultureel Inventaris als 114 kilometer van de provincie Gümüşhane en 23 kilometer van het district Şiran. De afstanden zijn vermeld zoals ze in de bronnen voorkomen; ze kunnen variëren afhankelijk van uw specifieke route, dus controleer ze op een kaart voordat u vertrekt. Het is aan te raden om de ochtend in Satala door te brengen en de middag in Tomara, om zo de reistijd en het licht optimaal te benutten. De locaties verschillen sterk van elkaar, dus het is belangrijk om dit vooraf te weten om uw verwachtingen te managen. Het kasteel en de grot zijn goed onderhouden en klaar om bezoekers te ontvangen. Satala daarentegen is geen gerestaureerd archeologisch park. Volgens de website van de universiteit is er geen systematisch onderzoek op het gebied uitgevoerd, en het gebied is een beschermd gebied van de derde graad. Wat u hier kunt zien, is niet veel; het gaat meer om de locatie, de logica van de kruising en de overblijfselen van een Romeins fort. Tomara is een natuurgebied met een vallei en een waterval van 25 meter, ideaal voor wandelingen en ontspanning. Praktische tips: de openingstijden, toegangsvoorwaarden en prijzen kunnen variëren, daarom worden ze niet hier vermeld. Controleer de actuele informatie op de officiële website van elke locatie. In de grot kan de grond nat zijn, op het terras kan het hard waaien, in Satala is er geen schaduw, en de weg naar de waterval is steil. Comfortabele schoenen, water en kleding in lagen zijn aan te raden Bronnen:
- Cultuurportaal, Glazen uitkijkplatform van het kasteel van Torul, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/gumushane/gezilecekyer/torul-kalesi-cam-seyir-terasi
- Provinciale directie Cultuur en Toerisme van Gümüşhane, Karaca-grot, https://gumushane.ktb.gov.tr/TR-57888/karaca-magarasi.html
- Inventaris van de cultuur van Oost-Karadeniz, Karaca-grot, https://karadeniz.gov.tr/karaca-magarasi/
- Provinciale directie Cultuur en Toerisme van Gümüşhane, Antieke stad Satala, https://gumushane.ktb.gov.tr/TR-291885/satala-antik-kentin-tarihcesi-ve-kazi-calismalari.html
- Faculteit Toerisme van de Universiteit van Gümüşhane, Antieke stad Satala, https://turizm.gumushane.edu.tr/sayfa/gumushane-de-turizm/satala-antik-kenti
- Provinciale directie Cultuur en Toerisme van Gümüşhane, Natuurpark Tomara-waterval, https://gumushane.ktb.gov.tr/TR-396972/tomara-selalesi-tabiat-parki-siran.html
- Inventaris van de cultuur van Oost-Karadeniz, Tomara-waterval, https://karadeniz.gov.tr/tomara-selalesi/
Routestops

Kasteel van Torul en het panoramische uitkijkplatform met glazen vloer.
De eerste stop van de route is het kasteel en het panoramaterras met glazen vloer, gelegen op een uitkijkpunt met uitzicht op het district Torul. Een autorit die de hele dag duurt, begint hier, waardoor u vanaf het hoogste punt een overzicht krijgt van de geografie van de regio. Volgens het Cultureel Portaal is het kasteel in de middeleeuwen gebouwd als verdedigingswerk en uitkijkpost. Dezelfde bron meldt dat het kasteel in de tijd van Fatih Sultan Mehmet deel is geworden van het Ottomaanse rijk. Dit betekent dat deze heuvel al eeuwen geleden is gekozen als een strategische plek om over de vallei te kijken. Het panoramaterras met glazen vloer, dat tegenwoordig bezoekers verwelkomt, is een veel recentere toevoeging en wordt beheerd als een gemeentelijk project. Het terras is gebouwd op de top van de heuvel waar het kasteel staat. Het Cultureel Portaal vermeldt dat het terras zich op 240 meter hoogte bevindt. Dezelfde pagina stelt dat dit een van de hoogste panoramaterrassen met glazen vloer in Turkije is. De relatieve nabijheid van de hoofdweg, ongeveer 2 kilometer, maakt dit een van de gemakkelijkst bereikbare panoramaterrassen. Het terras beslaat een oppervlakte van ongeveer 90 vierkante meter en bestaat uit een versterkt glazen platform. De locatie ligt midden tussen de nieuwe Zigana-tunnel en de Karaca-grot, dus het ligt al op de route. Parkeer uw auto en loop richting het terras. Neem even de tijd om het uitzicht te overzien. Richt uw blik eerst op de bodem van de vallei, dan op de tegenoverliggende hellingen en ten slotte op de verre bergketens. Dit geeft een beter gevoel van de diepte. Voordat u het glazen oppervlak betreedt, maak uw schoenen schoon van zand en modder; zo beschermt u het glas en voorkomt u uitglijden. Voor mensen die hoogtevrees hebben, is het al een eerste stap om dichter bij de leuning te komen; u hoeft niet naar beneden te kijken. Voor foto's is het vroeg in de ochtend of laat in de middag ideaal, omdat het lage licht de contouren van de vallei beter laat zien. Bij mist of bewolking kan het uitzicht beperkt zijn, dus controleer de weersvoorspelling voordat u vertrekt. Op winderige dagen is een hoed en een lichte jas nuttiger dan u denkt. De openingstijden, toegangsvoorwaarden en prijzen kunnen variëren, dus controleer de meest actuele informatie op de officiële website van de beheerder. Tijdens het wandelen rond het kasteel, let op de onregelmatige stenen oppervlakken en blijf op de aangegeven paden. Een uur op het terras is voor de meeste bezoekers voldoende; verdeel deze tijd tussen het bewonderen van het uitzicht, het maken van foto's en een korte pauze. Zoek een rustig plekje en bekijk de vallei nog een keer, en vorm in uw hoofd een beeld van de hooggelegen wegen die u de rest van de dag zult zien. Vervolgens keert u terug naar de weg in de richting van Zigana, want de volgende bestemming is de Karaca-grot, die zich op dezelfde route bevindt. Controleer voordat u de weg naar de

Karaca-grot.
Het tweede punt van de route is de Karaca-grot, gelegen in de buurt van het dorp Cebeli, in Torul. Volgens het provinciaal bureau voor Cultuur en Toerisme van Gümüşhane ligt de grot 17 kilometer van het stadscentrum. De grot is bereikbaar via een weg van ongeveer 4 kilometer die vertakt van de snelweg Gümüşhane-Trabzon. De naam van de grot is afgeleid van de wijk Karaca in het dorp waar ze zich bevindt. De grot bevindt zich op een hoogte van meer dan 1500 meter boven zeeniveau en is een karstformatie in dolomietkalksteen. Het bureau beschrijft de grot als een droge grot en schat de leeftijd op ongeveer 15 miljoen jaar. Wetenschappelijk gezien is de grot bekend door het werk van de geoloog Şükrü Eroz tussen 1983 en 1990, en in 1996 werd de grot opengesteld voor toerisme. Bij de ingang wordt u eerst begroet door een opening van ongeveer de grootte van een mens. Naarmate u verder gaat, wordt de grot steeds breder en neemt de vorm aan van een trechter. De inventaris van DOKAP registreert een hoogte van 1,7 meter en een breedte van 3 meter bij de ingang. Het bureau meldt dat de gemiddelde hoogte van het plafond 18 meter is. De grot bestaat uit vijf verbonden zalen, en de muren tussen de zalen worden gevormd door stalactieten en stalagmieten in plaats van door rots. Terwijl u door de zalen loopt, richt u uw blik eerst op het plafond, dan op de muren en tot slot op de poelen op de vloer. Stalactieten, stalagmieten, kolommen, gordijnvormige kalkafzettingen, "olifantsoor"-formaties en travertinstappen zijn allemaal afzonderlijke formaties die u kunt zoeken. De travertijnen variëren in kleur van wit tot blauwgroen; het bureau wijst op de aanwezigheid van mineralen zoals ijzer en magnesium in het water als oorzaak van deze diversiteit. In de latere delen van de grot bereiken de kleine meren een diepte van ongeveer een meter. Het bureau stelt dat een stalactiet of stalagmiet van slechts één centimeter ongeveer 12 jaar nodig heeft om te groeien, dus raak geen enkele formatie aan. In de grot is verlichting en een wandelpad aanwezig; blijf op het pad. De inventaris van DOKAP meldt dat de oorspronkelijke verlichting een negatieve invloed had op de formaties en dat er meer controle nodig is. Daarom is het een goed idee om de flits uit te schakelen bij het maken van foto's en om rustig te bewegen in de groep. Volgens het bureau is de gemiddelde temperatuur in de grot tussen de 12 en 17 graden Celsius, en is de luchtvochtigheid ongeveer 70%. In de zomer is het buiten koel, terwijl het in de winter relatief warmer is. Draag toch schoenen met een antislipzool en een jas, omdat de vloer nat kan zijn. Het bureau meldt dat er in de buurt van de grot faciliteiten zijn voor eten, drinken, rusten en het kopen van souvenirs. Controleer de actuele openingstijden en toegangsvoorwaarden op de officiële website. Nadat u de grot hebt verlaten, kunt u even

De oude stad Satala.
De derde stop van de route is de oude stad Satala, gelegen in het dorp Sadak, dat behoort tot het district Kelkit. Dit is geen museum of een georganiseerd archeologisch park, maar een historisch gebied dat zich uitstrekt over het landschap; pas uw verwachtingen dienovereenkomstig aan. Volgens de faculteit toerisme van de Universiteit van Gümüşhane is er tot op heden geen systematisch en grootschalig archeologisch onderzoek uitgevoerd in Satala en omgeving. Volgens dezelfde bron is het gebied aangemerkt als een beschermd gebied van de derde graad door het Ministerie van Cultuur en Toerisme. Het provinciaal kantoor van Gümüşhane meldt dat Satala zich op 85 kilometer van het stadscentrum en gemiddeld 88 kilometer van de universiteit bevindt. Het gebied is via een verharde weg bereikbaar. De route gaat via de snelweg Gümüşhane-Kelkit naar Kelkit, en vervolgens in de richting van Erzincan naar de afslag naar het dorp Sadak; vanaf de universiteit is het nog ongeveer 7 kilometer. Satala is gelegen op een plateau op ongeveer 1670 meter boven zeeniveau. Het kantoor meldt dat ongeveer 1 kilometer ten oosten van het gebied de Sadak Çayı stroomt, een zijrivier van de Lykos, ook bekend als de Kelkit Çayı. In de 1e en 2e eeuw na Christus vormde de Eufraat de oostgrens van het Romeinse Rijk, en er werden grote legioenen gestationeerd in vier steden langs deze lijn; Satala was er een van. In tegenstelling tot andere legioensforten, bevindt Satala zich in een ruig en bergachtig gebied. Volgens het kantoor is deze locatie gekozen vanwege de ligging op het kruispunt van noord-zuid- en oost-westelijke routes. Volgens Suetonius werd het eerste legioen dat naar Satala werd gestuurd, het XVI. Flavia Firma, en werd het rond het jaar 70 na Christus opgericht door Vespasianus. Cassius Dio meldt dat Trajanus in 114 na Christus de voorbereidingen voor zijn veldtocht tegen de Parthen in Satala organiseerde. Later werd het XV. Apollinaris Legioen naar de basis verplaatst. Het kantoor meldt dat dit legioen tijdens de Sassanidische aanvallen tussen 252 en 256 een van zijn zwaarste nederlagen leed in Satala. Bij het bezoeken van het gebied, zoek eerst naar overblijfselen van torens en muren in noord- en oostelijke richting. Volgens het kantoor is de plattegrond van het legioensfort in grote lijnen te herkennen, maar de architectuur van de muren heeft meer kenmerken van de middeleeuwen dan van het Romeinse tijdperk. In het westelijke deel van de stad, in de wijk Gölbaşı, bevindt zich een oude waterbron en in de omgeving zijn er gebouwen. Op de omliggende heuvels zijn er ook sporen van observatieposten. De overblijfselen zijn beperkt, dus accepteer dit vooraf om uw bezoek aangenamer te maken. De universiteitspagina vermeldt dat er in dit gebied bewoningssporen zijn die teruggaan tot de vroege bronstijd. Raak geen artefacten aan in het beschermde gebied, verzamel geen stenen of

Tomara Waterval Natuurpark.
De laatste bestemming van de route is het Tomara Waterval Natuurpark, gelegen in het dorp Seydibaba, dat behoort tot het district Şiran. Volgens het Oost-Zwarte Zee Cultuurinventaris is de waterval 114 kilometer verwijderd van de provincie Gümüşhane en 23 kilometer van het district Şiran. Hetzelfde inventaris vermeldt dat het gebied op 11 juli 1991 is geregistreerd. De provinciale directie voor Cultuur en Toerisme van Gümüşhane beschrijft het gebied als een beschermd natuurgebied. Volgens het inventaris ligt de hoogte op 1380 meter, de oriëntatie is naar het noorden en de helling is 58%. De steile, naar het noorden gerichte vallei betekent dat u hier schaduw en koelte kunt verwachten. De directie beschrijft hoe het water uit veertig verschillende plekken in de berg tevoorschijn komt. De waterval stort vanuit een hoogte van ongeveer 25 meter en vormt een melkwitte, schuimende stroom die in het waterbed valt. De bochten die de beek in de vallei vormt en de resulterende sfeer worden in het inventaris beschreven als de meest opvallende kenmerken van het gebied. De rijke vegetatie in de omgeving maakt ook deel uit van het landschap. Zodra u de bestemming bereikt, volg dan eerst het geluid van de waterval om het beste uitkijkpunt te vinden. Ga iets terug om de waterval in zijn geheel te zien, en ga dan dichterbij om de textuur van het water te bekijken. De stenen in de buurt van het wateroppervlak kunnen nat en glad zijn; schoenen met een antislipzool zijn hier erg handig. Vanwege de steile helling, loop langzaam als u met kinderen of ouderen reist. Het water dat in nevel wordt verspreid, kan uw camera nat maken, dus neem een doek mee om de lens schoon te maken. Een lange sluitertijd is de meest gebruikelijke manier om de witte, zijdezachte stroom van het water vast te leggen; een klein statief kan hierbij helpen. De hoeveelheid water kan variëren, afhankelijk van het seizoen en de neerslag, dus controleer de actuele omstandigheden voordat u vertrekt. Na de wandeling, zoek een vlakke plek om te zitten en te rusten, en luister naar het geluid van de vallei. Pluk geen planten uit de omgeving, neem uw afval mee en houd u aan de regels van het beschermde natuurgebied. De openingstijden en de faciliteiten kunnen variëren, daarom zijn deze niet in cijfers vermeld; controleer de actuele informatie op de officiële website. De terugweg is lang, dus vertrek voordat het donker wordt. Sluit de dag af door nog eens na te denken over de route die u volgde: het kasteel, de grot, de oude stad en de waterval laten vier verschillende gezichten van Gümüşhane zien.
Bron: Oost-Zwarte Zee Cultuurinventaris, Tomara Waterval; Provinciale directie voor Cultuur en Toerisme van Gümüşhane.
Reacties
Laden...
