Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
De route van kastelen van Toprakkale naar Karatepe.
Cultureel4 Halte

De route van kastelen van Toprakkale naar Karatepe.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Osmaniye, gelegen aan de oostgrens van Çukurova, is een overgangsplaats waar de Amanos-bergen samenkomen met de Ceyhan-vlakte. Deze route is ontworpen om deze overgang vanuit het perspectief van kastelen te verkennen. De eerste stop is het kasteel van Toprakkale. Volgens het Cultureel Portaal bevindt dit kasteel zich op een verhoogde locatie, op het kruispunt van de wegen naar İskenderun, Adana en Osmaniye, en ligt het ongeveer 10 kilometer van het centrum van de provincie. Vandaar wordt de weg naar Osmaniye-Kadirli gevolgd, en wordt het kasteel van Hemite bereikt, gelegen aan de oevers van de rivier de Ceyhan. Volgens de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme bevindt Hemite zich binnen het zicht van de kastelen Toprakkale en Yılankale, en ligt het 20 kilometer van Osmaniye. Deze visuele verbinding tussen de twee kastelen is het centrale idee van de route: in de middeleeuwen waakten kastelen niet alleen over hun eigen heuvels, maar ook over elkaar en de wegen daartussen. De derde stop is Kastabala. Deze oude stad, die zich uitstrekt aan de voet van een kasteelheuvel, voegt een element van gevestigd leven in de vlakte toe, aangezien er archeologische opgravingen plaatsvinden. De zuilengang, het rasterplan en de terrassen illustreren hoe een stad in de vlakte werd gevestigd. De route vervolgt vervolgens de weg naar Cevdetiye-Karatepe en eindigt bij het openluchtmuseum Karatepe-Aslantaş. Deze nederzetting, daterend uit de late Hettitische periode, is volgens bronnen een grensfort gebouwd om aanvallen vanuit het noorden af te weren. Zo begint de dag bij een kasteel op een kruispunt en eindigt deze bij een versterkte post aan de noordelijke rand van de vlakte. De route loopt van zuidwest naar noordoost, waardoor onnodige omwegen worden vermeden. Volgens het Cultureel Portaal ligt Kastabala 12 kilometer van Osmaniye en Karatepe 33 kilometer van het stadscentrum. Het kasteel van Toprakkale, dat in de Ottomaanse periode bekend stond als Kınık Kasteel, kreeg zijn naam tijdens de aanleg van de spoorlijn. Het kasteel van Savranda, gelegen in Hasanbeyli, is niet opgenomen in de route omdat het zich in een andere richting bevindt. Bronnen verschillen soms in hun informatie. De bouwtijd en het aantal torens van Toprakkale worden op twee verschillende pagina's van het Cultureel Portaal anders beschreven, en de bouwtijd van Hemite is niet bekend volgens de officiële website. Daarom worden in de teksten voorzichtige formuleringen gebruikt. De bezoekvoorwaarden voor Hemite zijn niet vermeld op de officiële website; neem contact op met de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme voordat u vertrekt. Controleer de actuele openingstijden en toegangsprijzen bij elke bestemming via officiële bronnen. In de zomer zijn water, een hoed en comfortabele schoenen noodzakelijk. Het beste licht voor foto's is 's ochtends en in de vroege namiddag. Duur: een hele dag. Beste tijd: lente Bronnen:

Toprakkale, Osmaniye
Cultureel
4 Halte
~5 u 30 min op locaties
Reis ~38,8 km · 1 u 5 min
Totaal ~6 u 35 min
6 november 2026

Routestops

1
Toprakkale Kalesi

Kasteel van Toprakkale.

~50 min hier
Toprakkale ilçesi sınırları içinde, Osmaniye, Adana ve İskenderun yollarının kesişme noktasında

De eerste stop van de route is het fort van Toprakkale, een opwarmingspunt dat de toon zet voor de rest van de dag. Volgens bronnen bevindt het fort zich op een verhoogde plek, waar de wegen naar İskenderun, Adana en Osmaniye samenkomen. Volgens het Cultureel Portaal ligt het fort ongeveer 10 kilometer van het centrum van de provincie en 2 kilometer van het district Toprakkale. Daarom is het het gemakkelijkst om vanuit Osmaniye te vertrekken en de dag hier te beginnen, waardoor de route een zuidwestelijke naar een noordoostelijke richting volgt. Er is een verbindingsweg aangelegd vanaf de weg Adana-İskenderun om het fort te bereiken. Zoek deze weg en parkeer de auto op een geschikte plek. Voordat u de heuvel opgaat, bekijk het fort van buitenaf, want de donkere kleur van de stenen en de rechthoekige vorm zijn zelfs van veraf te zien. Volgens het inventarisregister is het fort gebouwd op een aarden heuvel met een rechthoekige plattegrond. Hetzelfde register vermeldt dat de binnenkant van de muren, die gemaakt zijn van gladde zwarte stenen, is opgevuld met puin en Horasan-mortel. Als u dichter bij de muur komt, kunt u de gladde stenen aan de buitenkant zien, en op de plekken waar stenen zijn afgebroken, kunt u de vulling zien. De ingang van het fort bevindt zich aan de noordkant. De buitenmuur omringt het fort volledig en er is een aparte ingang aan de zuidkant. Het gebouw bestaat dus uit twee concentrische ringen, en u moet eerst de buitenmuur van de binnenplaats bekijken en daarna het fort zelf. Bronnen verschillen over de bouwtijd. De pagina "bezienswaardigheden" van het Cultureel Portaal plaatst de geschiedenis terug tot 2000 voor Christus, en vermeldt dat het fort in de 8e eeuw, tijdens het bewind van de Abbasidische kalief Harun al-Rashid, is herbouwd met zwarte stenen. Het inventarisregister daarentegen koppelt het fort aan de Byzantijnse periode. Daarom moet u het fort zien als een gebouw met sporen uit verschillende periodes, zoals blijkt uit de bronnen. Het aantal torens varieert ook. De pagina "bezienswaardigheden" vermeldt 12 torens, terwijl het inventarisregister spreekt van 10 torens met een ronde plattegrond. Let bij het naderen van de torens op hun ronde vorm en de dikke muren die ze met elkaar verbinden. Het inventaris vermeldt dat de noord- en westzijde gewelfd zijn. In deze delen kunt u de dikte van de muur en de vorm van de overkapping beter zien. In het fort zijn twee reservoirs geregistreerd, waarvan er een kleiner is dan de andere. Bekijk de reservoirs om te begrijpen hoe de waterbehoefte werd gedekt. Tijdens de Ottomaanse periode stond het fort bekend als Kınık Kalesi. Volgens de provincie Osmaniye, directoraat voor cultuur en toerisme, werd de naam veranderd tijdens de aanleg van de spoorlijn Istanbul-Bagdad en begon het fort bekend te staan als Toprakkale. De omgeving van de heuvel is bebost om erosie te voorkomen, en in de omliggende gebieden wordt Voor dit bezienswaardigheid duurt het ongeveer 50 minuten. Vervolgens rijdt u verder richting Osmaniye-Kadirli en komt u in Hemite. Bron: Cultureel portaal, Kasteel van Toprakkale.

Het kasteel van Toprakkale, gelegen binnen de grenzen van het district Toprakkale, is een fort dat op een verhoogde heuvel staat en een goed uitzicht biedt op de omgeving. Volgens het Cultureel Portaal bevindt het kasteel zich op het kruispunt van de wegen naar Osmaniye, Adana en İskenderun. De provinciecultuur- en toerismeafdeling van Osmaniye beschrijft dezelfde locatie als het kruispunt van de wegen naar Osmaniye, Adana en Hatay. Het kasteel ligt ongeveer 10 kilometer van het provinciecentrum en 2 kilometer van het centrum van het district Toprakkale. Deze locatie suggereert duidelijk dat de locatie is gekozen om een belangrijk verkeersknooppunt te controleren. Over de geschiedenis van het kasteel verschillen officiële bronnen, dus het is belangrijk om voorzichtig te zijn bij het lezen. De pagina "bezienswaardigheden" van het Cultureel Portaal stelt dat de geschiedenis van het kasteel teruggaat tot ongeveer 2000 voor Christus. Volgens dezelfde pagina werd het kasteel in de 8e eeuw, tijdens het kalifaat van Harun al-Rashid, herbouwd met zwarte stenen. Een inventarisatie beschrijft het kasteel daarentegen als een Byzantijns bouwwerk. Daarom is het niet correct om de exacte bouwtijd van het kasteel aan één specifieke periode toe te schrijven. De muren zijn gemaakt van gladde, zwarte stenen en de binnenkant is opgevuld met puin en mortel uit Horasan. Volgens de inventarisatie heeft het kasteel een vierkant plattegrond. De ministeriële pagina en de pagina "bezienswaardigheden" beschrijven de plattegrond echter als rechthoekig. Het aantal torens varieert ook in de bronnen. De pagina "bezienswaardigheden" noemt 12 torens. De inventarisatie beschrijft 10 ronde torens, verbonden door muren met dikke funderingen. Voor bezoekers betekent dit verschil dat het beter is om te kijken naar de algemene structuur van het kasteel en het ritme van de ronde torens, in plaats van te proberen de torens individueel te tellen. Volgens de inventarisatie bevindt de ingang van het kasteel zich aan de noordkant. Een buitenmuur omringt het kasteel volledig en er is een aparte ingang aan de zuidkant. De noord- en westzijde van het kasteel zijn voorzien van boogvormige constructies. In het kasteel bevinden zich twee reservoirs, waarvan één kleiner dan de ander. Om het kasteel te bereiken, is er een verbindingsweg aangelegd vanaf de weg tussen Adana en İskenderun. De omgeving van de heuvel is bebost om erosie te voorkomen. In de omliggende gebieden wordt landbouw bedreven. Daarom ziet u bij het naderen van het kasteel een enkele heuvel die oprijst uit een vlakke vlakte. Tijdens de Ottomaanse periode stond het kasteel bekend als Kınık Kasteel. Volgens de ministeriële pagina werd de naam van het kasteel veranderd tijdens de aanleg van de spoorlijn Istanbul-Bagdad en begon het bekend te staan als Toprakkale. Deze naamswijziging suggereert dat het kasteel, zelfs in het spoorwegtijdperk Toprakkale, vanwege zijn ligging aan de rand van Çukurova, kan een logische eerste bestemming zijn voor een autorit vanuit Osmaniye. Bij een dagtocht naar de kastelen van Hemite en Kastabala, is dit kasteel het eerste punt van interesse langs de route. De relatie tussen Toprakkale, Hemite en Yılankale is te zien aan de vermelding "zichtgebied van Toprakkale en Yılankale" op de website van het ministerie. De geschiedenis van het district Toprakkale loopt parallel aan die van Çukurova, en het district maakte tijdens de Ottomaanse periode deel uit van de provincie Cebel-i Bereket. Het kasteel is de meest opvallende overblijfsel van deze lange geschiedenis en geeft het district zijn naam.
2
Hemite Kalesi

Hemite Kalesi.

~1 u hier
Gökçedam (Hemite) Köyü, Osmaniye-Kadirli yolu üzerinde

De tweede halte is het fort Hemite, gelegen aan de rivier Ceyhan, langs de weg Osmaniye-Kadirli. Het fort bevindt zich op het grondgebied van het dorp Gökçedam, dat in bronnen ook wordt genoemd als Hemite. Hoewel de weg richting Kadirli loopt, bevindt het fort zich binnen de gemeentegrenzen van Osmaniye. Volgens de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme van Osmaniye ligt het fort 20 kilometer van Osmaniye. Op de officiële website staan geen informatie over de bezoekvoorwaarden, dus neem vooraf contact op met de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme.

Wanneer u het dorp bereikt, neem dan de tijd om het fort als geheel te bekijken, hoog op de heuvel. De bouwtijd is niet precies vastgelegd in de bronnen; de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme meldt dat de periode waarin het is gebouwd, onbekend is. Volgens sommige bronnen gaf de Armeense koning Levon I van Cilicië het fort in 1212 aan de Teutoonse Orde, die het in de 13e eeuw herbouwden. Volgens dezelfde bronnen bood het fort tijdens een aanval door de Mamelukken in 1266 onderdak aan ongeveer 2200 mensen. Beschouw deze informatie als een voorzichtige interpretatie, aangezien deze niet op de officiële pagina's over Hemite te vinden is.

Volgens deze bronnen heeft het fort een eenvoudige rechthoekige plattegrond. In het zuidwesten staat een hoofdpoort met vier verdiepingen, met cisternen in de onderste verdieping. Wanneer u de hoofdpoort nadert, probeer dan te begrijpen dat deze is gebouwd om de toegang te beschermen. Er wordt gezegd dat het fort minstens drie verschillende bouw- of renovatiefasen heeft doorgemaakt. Let op de verschillen in de muurwerk en vergelijk deze met het gladde, zwarte gebeitelde steen dat te vinden is in Toprakkale.

Vanuit de heuveltop wordt gezegd dat het fort zicht heeft op minstens vijf andere forten. De provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme van Osmaniye meldt ook dat Hemite zich in het zichtveld van Toprakkale en Yılankale bevindt. Daarom is het bij aankomst bij het fort belangrijk om de omgeving te verkennen. Observeer de vlakte van de vlakte en de loop van de rivier. Omdat het fort dicht bij de rivieroevers ligt, is het een strategische locatie die zowel de weg als de rivieroevers overziet.

Op de rotsen ten zuiden van het fort bevindt zich een reliëf uit de Hittitische periode. Echter, de inventaris van het Cultureel Portaal meldt dat het reliëf onherkenbaar is geworden door de invloed van de natuur. Daarom is het niet nodig om tijd te besteden aan het zoeken naar het reliëf, omdat het belangrijkste aspect van deze halte het fort zelf en de locatie is. Aangezien het gebied zich binnen de grenzen van het dorp ligt, gedraag u respectvol tegenover de bevolking en loop niet over de velden. Draag stevige schoenen vanwege het hellende en onregelmatige terrein.

Zoek naar hoeken die zowel de westelijke kant van het fort als de rivier in beeld brengen voor foto's. Het licht wordt zachter in de namiddag,

Het kasteel van Hemite is een middeleeuws fort dat zich bevindt op een heuvel aan de oevers van de rivier Ceyhan, in de buurt van het dorp Gökçedam, dat deel uitmaakt van het centrale district van Osmaniye. De provinciecultuur- en toerismeafdeling van Osmaniye promoot het kasteel langs de weg Osmaniye-Kadirli en aan de rivieroever. Volgens dezelfde website ligt het kasteel 20 kilometer van Osmaniye. Het bevindt zich niet in het district Kadirli, maar binnen de grenzen van het centrale district van Osmaniye; de weg loopt er slechts in de richting van Kadirli. Een ministeriële bron vermeldt ook dat het kasteel zich bevindt in het zicht van de kastelen Toprakkale en Yılankale. Dit suggereert dat het kasteel niet als een geïsoleerd gebouw moet worden beschouwd, maar in de context van de omliggende forten. De periode waarin het kasteel werd gebouwd, is onbekend volgens de pagina van de provinciecultuur- en toerismeafdeling. Er is geen tegenstrijdigheid in de bronnen over dit onderwerp; het verschil zit in het detailniveau. Volgens een bron werd het door Levon aan de Teutoonse ridders gegeven. Volgens hetzelfde artikel hebben de ridders het kasteel in de 13e eeuw herbouwd. Dezelfde bron vermeldt ook dat het kasteel inkomsten genereerde voor de Teutoonse Orde uit de omliggende gronden. Volgens moderne bronnen bood het kasteel tijdens de Mamelukken-aanval in 1266 onderdak aan ongeveer 2200 mensen. Dit cijfer suggereert dat het meer was dan een klein observatiepunt; het was een verdedigingsplaats die de lokale bevolking kon huisvesten. Het in 1987 gepubliceerde werk van Dumbarton Oaks, waarop dit artikel is gebaseerd, publiceerde een archeologische en historische beoordeling van het gebouw, evenals een gedetailleerd plan. Volgens een samenvatting van dit werk kunnen bij een analyse van de muurwerk minstens drie belangrijke bouw- of renovatiefasen worden onderscheiden. De meest opvallende bijdrage is afkomstig van het werk van de ridders tijdens de kruistochten. Het plan is, in tegenstelling tot de Armeense kastelen, eenvoudig en rechthoekig. Aan de zuidwestelijke hoek van het plan bevindt zich een hoofdpoorttoren met vier verdiepingen. In de onderste verdieping van deze toren bevinden zich waterreservoirs. Dit betekent dat het kasteel ontworpen was om tijdens een langdurige belegering zijn eigen watervoorziening te garanderen. De rivieroever onder het kasteel is de gemakkelijkste manier om te begrijpen waarom het op deze heuvel is gebouwd. Door naar de rivier Ceyhan te kijken voordat u de heuvel opgaat, kunt u het vlakke gebied zien dat zich langs de rivier uitstrekt, wat helpt om het gebied te begrijpen dat het kasteel controleerde. Volgens de Culturele Portaal-informatie bevindt zich aan de zuidelijke kant van de rots, onder het kasteel, een reliëf dat dateert uit de Hittitische periode. Dezelfde informatie stelt dat dit reliëf onherkenbaar is geworden door In de zomer is het beter om Hemite 's ochtends of laat in de middag te bezoeken, omdat er dan minder schaduw is. Omdat het gelegen is langs de weg van Kale Osmaniye richting Kadirli, kan het op dezelfde dag worden bezocht in combinatie met Kastabala en Karatepe. De meest praktische manier om er te komen is met de auto; voor het bereiken van de weg naar het dorp met het openbaar vervoer, dient u contact op te nemen met de betreffende instantie. Als u Hemite combineert met een bezoek aan Toprakkale, wordt het gemakkelijker om te begrijpen hoe de twee forten elkaar in de gaten houden. Het idee van een "zichtlijn" helpt u te begrijpen dat deze structuren, die op de kaart ver uit elkaar lijken, in werkelijkheid onderdeel zijn van één enkel verdedigingssysteem. Hemite is een belangrijk onderdeel van dit systeem en vormt een goed startpunt om de middeleeuwse geschiedenis van Osmaniye te begrijpen.
3
Kastabala Antik Kenti

De oude stad Kastabala.

~1 u 40 min hier
Kemeburun Köyü, Aslantaş Barajı yolu üzeri, Osmaniye

De derde halte is Kastabala, het punt waar de route van de fortengordel naar de oude stad leidt. Volgens Culture Portali ligt de stad 12 kilometer ten noorden en noordwesten van Osmaniye, langs de weg naar het Cevdetiye-Karatepe museum. Het gebied bevindt zich tussen de dorpen Kesmeburun, Bahçe en Kazmaca, en valt onder de gemeentegrenzen van Osmaniye. Voor mensen zonder eigen vervoer zijn er ook lokale bussen die rijden naar de dorpen Bahçe, Kesmeburun of Karatepe. De stad is gelegen op een kleine vlakte, nabij de rivier Ceyhan.

Volgens de website van de provincie Osmaniye bevindt zich op een rotsuitspring die uitkijkt over de vlakte, een kasteel genaamd Bodrum Kasteel, dat dateert uit de 13e eeuw. De overblijfselen van het kasteel strekken zich uit over een oppervlakte van enkele vierkante kilometers. Houd er dus rekening mee dat u niet naar één enkel punt kijkt bij de ingang, maar naar een groot gebied. De gebouwen in het centrum van de stad zijn gelegen aan de hellingen van een kleine vallei, die wordt overschouwd door het kasteel. Volgens Culture Portali wordt de hoofdstraat van de stad bepaald door een straat met kolommen; begin uw wandeling daar.

Door de hellende ligging zijn er terrassen gecreëerd met muren en gewelven. Bestudeer hoe de helling is afgeplat door naar de terrassen te kijken. De stad is gepland in een rasterpatroon en de openbare gebouwen zijn in het midden van het gebied geplaatst. Het theater, het badhuis en de winkels zijn gebouwd op percelen die passen bij dit plan; probeer ze te vinden tijdens uw wandeling. De eerste fase van de openbare gebouwen dateert uit de Severiaanse periode. Men denkt dat de stad in de 2e eeuw na Christus, tijdens het Romeinse Rijk, niet omringd was door een stadsmuur. Het wordt aangenomen dat het eerste verdedigingssysteem rond het einde van de 4e eeuw na Christus is opgericht. Let op het verschil wanneer u de resten van de muur ziet: de stad was eerst een open nederzetting, en later een verdedigde plaats.

Volgens Culture Portali zijn de opgravingen begonnen in 2009 en zijn ze nog steeds in uitvoering. De werkzaamheden worden uitgevoerd onder leiding van professor Turgut Hacı Zeyrek van het Ministerie van Cultuur en Toerisme en de Karadeniz Technische Universiteit. Het is dus normaal dat sommige delen van het gebied in gebruik zijn voor werkzaamheden of bescherming; volg de aanwijzingen. Dezelfde pagina vermeldt dat de resultaten van de opgravingen de bekende geschiedenis van de stad hebben veranderd, en dat er vondsten zijn gedaan die teruggaan van de late Neolithische en vroege Kalkolithische periode tot de 13e-15e eeuw na Christus. Volgens de website van de provincie bezocht de Britse diplomaat Davis de stad in 1875 en beschreef deze in detail. Dezelfde pagina vermeldt dat de andere naam van de stad, Hierapolis, in 1890 werd ontdekt door de Britse onderzoeker Bent, via inscripties.

Aan de noordoostelijke voet van het kasteel

Kastabala-Hierapolis bevindt zich 12 kilometer ten noorden en noordwesten van het centrum van Osmaniye, langs de weg naar Cevdetiye Beldesi-Karatepe Museum. De stad ligt op een kleine vlakte, nabij de rivier Ceyhan, en wordt omringd door de dorpen Kesmeburun, Bahçe en Kazmaca. Volgens officiële bronnen bevindt zich de oude stad, aan de voet van de kasteelheuvel, op het grondgebied van de dorpen Kesmeburun en Bahçe. Daarom wordt het beschouwd als een bezienswaardigheid in het district Osmaniye Merkez. De locatie is gemakkelijk bereikbaar via een verharde weg. Volgens de beschrijving van de gouverneur van Osmaniye bevindt zich op de rotsachtige uitloper die uitkijkt over de oude stad, het Bodrum Kasteel, dat dateert uit de 13e eeuw. De overblijfselen van het kasteel beginnen aan de voet en verspreiden zich over een gebied van enkele vierkante kilometers. De archeoloog E. J. Davis was de eerste die de locatie in 1875 bezocht en er een gedetailleerde beschrijving van maakte. De andere naam van de stad, Hierapolis, werd in 1890 bekendgemaakt dankzij oude inscripties die de Britse onderzoeker T. Bent hier ontdekte. De oude schrijvers Ptolemaeus en Plinius noemen Kastabala tussen Anazarbos en Epiphaneia in hun beschrijvingen van de steden in de Kilikia-vlakte. De geograaf Strabo dacht ten onrechte dat er een tweede Kastabala lag in de Taurusgebergte. De stad wordt voor het eerst genoemd als Hierapolis op munten die werden geslagen tijdens het bewind van koning Seleucus IV. Antiochos (175-164 v.Chr.). Opgravingen in de stad, die voor het eerst in 2009 zijn begonnen, worden nog steeds voortgezet. De opgravingen worden geleid door Prof. Dr. Turgut Hacı Zeyrek van het Ministerie van Cultuur en Toerisme en de Karadeniz Technische Universiteit. De resultaten van de opgravingen hebben de tot nu toe bekende geschiedenis van de stad veranderd. De gevonden objecten, die dateren uit de late Neolithische en vroege Kalkolithische periode, de 5e eeuw v.Chr., de 1e eeuw v.Chr. tot de 1e eeuw n.Chr., de 2e eeuw n.Chr., de 4e-6e eeuw n.Chr. en de 13e-15e eeuw n.Chr., beloven belangrijke ontdekkingen voor de archeologie van de regio. Het gebied van de stad omvat een vruchtbare vlakte die zich uitstrekt ten zuiden van de rivier Ceyhan, ten noorden van Karatepe en ten westen van het Kırmıtlı Vogelparadijs. De gebouwen in het ommuurde stadscentrum zijn gelegen aan de noord-, zuid- en oosthellingen van de kleine vallei die wordt overschouwd door de kasteelheuvel. De rotsachtige natuurlijke verhogingen vormen de natuurlijke grens van de nederzetting in het noorden. In het noordwesten van de stad, aan de noordoostelijke voet van het kasteel, verbindt een doorg De kasteelheuvel bevindt zich op een rotsachtige, strategisch gelegen hoogte en biedt een prachtig uitzicht over de vlakte. Vanwege lopende opgravingen kunnen sommige delen mogelijk niet toegankelijk zijn. Controleer de actuele informatie over bezoekmogelijkheden op de officiële websites van het Ministerie van Cultuur en Toerisme en bij de lokale toeristische dienst. Voor bezoekers zonder auto is het mogelijk om met lokale busjes naar de dorpen Bahçe, Kesmeburun of Karatepe te reizen; informeer ter plaatse naar de actuele dienstregeling. Voor foto's is het een goed idee om de kasteelheuvel in beeld te brengen in combinatie met de overblijfselen van de zuilengalerij. Het terrein is rotsachtig en hellend, dus stevige schoenen zijn aan te raden. Samen met het openluchtmuseum Karatepe-Aslantaş, dat zich op dezelfde route bevindt, biedt Kastabala een interessante dagtocht.
4
Karatepe-Aslantaş Açık Hava Müzesi

Het Openluchtmuseum Karatepe-Aslantaş.

~2 u hier
Site, 80752 Karatepe/Kadirli/Osmaniye

De laatste stop is het openluchtmuseum Karatepe-Aslantaş, het meest noordelijke punt van de route. Het museum bevindt zich in de wijk Kadirli, in het nationaal park Karatepe-Aslantaş, en grenst aan het dorp Kız Yusuflu. Volgens Cultureel Portaal ligt het museum 33 kilometer van het centrum van de stad Osmaniye. De weg vanaf Kastabala is een voortzetting van de lijn Cevdetiye-Karatepe, en het landschap verandert terwijl je van de vlakte omhoog gaat naar de beboste heuvels. Het gebied wordt in verschillende bronnen zowel als museum als als nationaal park genoemd; beschouw beide als onderdeel van één bezoek.

Volgens de tekst van Cultureel Portaal is dit het eerste openluchtmuseum van Turkije. De opgravingen begonnen in 1947 en brachten twee grote poorten uit de Late-Hittitische periode, een weg en omliggende gebouwen aan het licht. Het fort werd in de 8e eeuw voor Christus gebouwd door Asativatas, die zichzelf als heerser van de regio introduceerde, als een grenskasteel om aanvallen vanuit het noorden af te weren. Het was een fort bij de kruising van Toprakkale; Karatepe is een versterkte uitpost aan de noordelijke rand van de vlakte. Het verhaal van de route eindigt hier.

Volg de bewegwijzering bij de ingang en kies het wandelpad dat langs de omwalling loopt. Volgens de bron zijn de indrukwekkende muren en poorten een uniek voorbeeld van de verdedigingsarchitectuur uit die tijd. Neem de tijd om de monumentale en artistieke poorten te bekijken. De poorten bevatten basaltstenen en reliëfs. De teksten op deze stenen zijn geschreven in zowel de Fenicische als de Luwische hiërogliefen. Deze inscripties, die bekend staan als de langste tweetalige teksten in deze talen, hebben een belangrijke rol gespeeld bij het ontcijferen van de Luwische hiërogliefen. Kijk bij het bekijken van de inscripties niet zozeer naar de tekst, maar observeer bij welke poort en op welke hoogte ze zich bevinden.

De beelden en overblijfselen worden in hun natuurlijke omgeving tentoongesteld. Het openluchtmuseum en het omliggende boslandschap worden gezamenlijk beschermd. Deze vorm van bescherming zorgt ervoor dat de overblijfselen samen met het culturele landschap kunnen worden bekeken. Het overdekte museumgedeelte binnen het openluchtmuseum werd in 2007 geopend; u kunt de vondsten daar ook bekijken. Het gebied is in 2020 opgenomen in de voorlopige lijst van het UNESCO Werelderfgoed.

Het gebied is een bebost heuvelgebied, dus draag comfortabele wandelschoenen. Maak pauzes in de schaduw en neem voldoende water mee. Maak foto's van de muur en de poorten bij zonsopgang en zonsondergang, wanneer het licht optimaal is. Raadpleeg de actuele pagina's van het Ministerie van Cultuur en Toerisme voor de openingstijden en tarieven. Houd rekening met de tijd rond zonsondergang bij het plannen van de terugreis. Vergeet niet dat de afstand tot het centrum van de stad Osmaniye 33 kilometer is.

Het openluchtmuseum Karatepe-Aslantaş bevindt zich in de wijk Kadirli, in de provincie Osmaniye, en is gelegen in het nationaal park Karatepe-Aslantaş. Het gebied strekt zich uit tussen de voet van de Torosgebergten en de vlaktes van Çukurova, in een bebost gebied. Volgens de definitie van het Cultureel Portaal is dit het eerste openluchtmuseum van Turkije dat is geopend voor bezoekers. Het museum bevindt zich in de buurt van het dorp Kızyusuflu, op 33 kilometer van het centrum van Osmaniye. Het districtscentrum van Kadirli ligt op 22 kilometer van het nationaal park. Het archeologische gebied Karatepe Aslantaş werd in 1947 blootgelegd door opgravingen. Tijdens de opgravingen werden twee grote poorten, een weg en verschillende gebouwen, beelden en archeologische overblijfselen aan weerszijden van de weg ontdekt. Volgens de officiële beschrijving is het een archeologische site, wat betekent dat je niet één gebouw bezoekt, maar de overblijfselen van een hele nederzetting. Het fort werd gebouwd in de 8e eeuw voor Christus. Asativatas, die zichzelf introduceerde als de heerser van de regio, liet het fort bouwen als een grenskasteel om aanvallen vanuit het noorden af te weren. De indrukwekkende muren en poorten zijn een uniek voorbeeld van de verdedigingsarchitectuur uit die tijd. De monumentale en artistieke waarde van de poorten weerspiegelt een hoogstaand architectonisch begrip. Daarom is het het gemakkelijkst om je bezoek te beginnen bij de poorten, zodat je kunt begrijpen waarom dit gebied is opgericht als een grenskasteel. Door de gebouwen en beelden aan weerszijden van de weg te bekijken, kun je een beter begrip krijgen van de indeling van de nederzetting. Een van de kenmerken die dit gebied zo belangrijk maken voor de archeologie zijn de tweetalige inscripties. Op de basaltstenen en reliëfs bij beide poorten staan teksten in zowel de Fenicische alfabet als de Luwische hiërogliefen. Volgens de bronnen zijn deze inscripties de langste tweetalige teksten in beide talen en hebben ze een belangrijke rol gespeeld bij het ontcijferen van de Luwische hiërogliefen. Door de inscripties te beschouwen als een taalkundig en historisch document, kun je hun plaats in de wetenschapsgeschiedenis beter begrijpen. Het is belangrijk om de stenen oppervlakken niet aan te raken, om zowel de inscripties als de reliëfs te beschermen. Binnen het openluchtmuseum bevindt zich ook een overdekte museumzaal. Deze zaal is ingericht om de archeologische overblijfselen te presenteren en werd in 2007 geopend voor bezoekers. Door de gebouwen die je buiten ziet te combineren met de vondsten in de overdekte zaal, kun je een zo volledig mogelijk beeld krijgen. Het archeologische gebied Karatepe-Aslantaş is in 2020 opgenomen in de voorlopige lijst van het UNESCO Werelderfgoed. De uitroeping tot openluchtmuseum en de bescherming van het gebied als historisch nationaal park, samen met het omliggende bos, dragen bij aan het behoud van het culturele land Draag comfortabele, antislip schoenen, aangezien het terrein op archeologische sites ongelijk kan zijn. De beste tijd om de reliëfs te fotograferen is vroeg in de ochtend of laat in de middag, omdat het licht van opzij de details op de oppervlakken beter accentueert. In de zomer is het verstandig om water en een hoed mee te nemen. De openingstijden en entreeprijzen kunnen in de loop van de tijd veranderen. Controleer de meest recente informatie op de officiële website van het Ministerie van Cultuur en Toerisme. De gemakkelijkste manier om het museum te bereiken is met een privéauto vanaf het centrum van Osmaniye. Voor bezoekers zonder auto wordt aangegeven bij het Cultureel Portaal dat de lokale busjes naar de dorpen Karatepe rijden; informeer ter plaatse naar de actuele dienstregeling. De oude stad Kastabala, gelegen aan de weg tussen Cevdetiye en Karatepe, kan op dezelfde dag worden bezocht. Het is een mooie manier om beide archeologische sites te combineren: bezoek eerst Kastabala in de vlakte en daarna Karatepe aan de voet van de berg. Na uw bezoek kunt u ontspannen in het picknickgebied, wat uw bezoek aangenamer maakt.

Reacties

0/1000

Laden...

Routekaart

Route-informatie
StadToprakkale, Osmaniye
TypeCultureel
Halte4
Datum6 november 2026
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeRoute starten