
De route van kastelen van Toprakkale naar Karatepe.
Log in om te liken en te beoordelen
Osmaniye, gelegen aan de oostgrens van Çukurova, is een overgangsplaats waar de Amanos-bergen samenkomen met de Ceyhan-vlakte. Deze route is ontworpen om deze overgang vanuit het perspectief van kastelen te verkennen. De eerste stop is het kasteel van Toprakkale. Volgens het Cultureel Portaal bevindt dit kasteel zich op een verhoogde locatie, op het kruispunt van de wegen naar İskenderun, Adana en Osmaniye, en ligt het ongeveer 10 kilometer van het centrum van de provincie. Vandaar wordt de weg naar Osmaniye-Kadirli gevolgd, en wordt het kasteel van Hemite bereikt, gelegen aan de oevers van de rivier de Ceyhan. Volgens de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme bevindt Hemite zich binnen het zicht van de kastelen Toprakkale en Yılankale, en ligt het 20 kilometer van Osmaniye. Deze visuele verbinding tussen de twee kastelen is het centrale idee van de route: in de middeleeuwen waakten kastelen niet alleen over hun eigen heuvels, maar ook over elkaar en de wegen daartussen. De derde stop is Kastabala. Deze oude stad, die zich uitstrekt aan de voet van een kasteelheuvel, voegt een element van gevestigd leven in de vlakte toe, aangezien er archeologische opgravingen plaatsvinden. De zuilengang, het rasterplan en de terrassen illustreren hoe een stad in de vlakte werd gevestigd. De route vervolgt vervolgens de weg naar Cevdetiye-Karatepe en eindigt bij het openluchtmuseum Karatepe-Aslantaş. Deze nederzetting, daterend uit de late Hettitische periode, is volgens bronnen een grensfort gebouwd om aanvallen vanuit het noorden af te weren. Zo begint de dag bij een kasteel op een kruispunt en eindigt deze bij een versterkte post aan de noordelijke rand van de vlakte. De route loopt van zuidwest naar noordoost, waardoor onnodige omwegen worden vermeden. Volgens het Cultureel Portaal ligt Kastabala 12 kilometer van Osmaniye en Karatepe 33 kilometer van het stadscentrum. Het kasteel van Toprakkale, dat in de Ottomaanse periode bekend stond als Kınık Kasteel, kreeg zijn naam tijdens de aanleg van de spoorlijn. Het kasteel van Savranda, gelegen in Hasanbeyli, is niet opgenomen in de route omdat het zich in een andere richting bevindt. Bronnen verschillen soms in hun informatie. De bouwtijd en het aantal torens van Toprakkale worden op twee verschillende pagina's van het Cultureel Portaal anders beschreven, en de bouwtijd van Hemite is niet bekend volgens de officiële website. Daarom worden in de teksten voorzichtige formuleringen gebruikt. De bezoekvoorwaarden voor Hemite zijn niet vermeld op de officiële website; neem contact op met de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme voordat u vertrekt. Controleer de actuele openingstijden en toegangsprijzen bij elke bestemming via officiële bronnen. In de zomer zijn water, een hoed en comfortabele schoenen noodzakelijk. Het beste licht voor foto's is 's ochtends en in de vroege namiddag. Duur: een hele dag. Beste tijd: lente Bronnen:
- Cultuurportaal, Kasteel van Toprakkale, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/gezilecekyer/toprakkale-kalesi
- Cultuurportaal, Cultuurinventaris van het Kasteel van Toprakkale, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/kulturenvanteri/toprakkale-kales
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Osmaniye, Kastelen, https://osmaniye.ktb.gov.tr/TR-60829/kaleler.html
- Cultuurportaal, Hettitische Reliëfs (Hemite), https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/kulturenvanteri/htt-kabartmalari
- Cultuurportaal, Antieke Stad Kastabala, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/gezilecekyer/bodrumkale-kastabala-sehri
- Gouvernement van Osmaniye, Antieke Stad Kastabala, https://www.osmaniye.gov.tr/kastabala-antik-kenti
- Cultuurportaal, Openluchtmuseum Karatepe Aslantaş, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/gezilecekyer/karatepe-aslantas-acik-hava-muzesi
- Wikipedia, Amouda, https://en.wikipedia.org/wiki/Amouda
Routestops

Kasteel van Toprakkale.
De eerste stop van de route is het fort van Toprakkale, een opwarmingspunt dat de toon zet voor de rest van de dag. Volgens bronnen bevindt het fort zich op een verhoogde plek, waar de wegen naar İskenderun, Adana en Osmaniye samenkomen. Volgens het Cultureel Portaal ligt het fort ongeveer 10 kilometer van het centrum van de provincie en 2 kilometer van het district Toprakkale. Daarom is het het gemakkelijkst om vanuit Osmaniye te vertrekken en de dag hier te beginnen, waardoor de route een zuidwestelijke naar een noordoostelijke richting volgt. Er is een verbindingsweg aangelegd vanaf de weg Adana-İskenderun om het fort te bereiken. Zoek deze weg en parkeer de auto op een geschikte plek. Voordat u de heuvel opgaat, bekijk het fort van buitenaf, want de donkere kleur van de stenen en de rechthoekige vorm zijn zelfs van veraf te zien. Volgens het inventarisregister is het fort gebouwd op een aarden heuvel met een rechthoekige plattegrond. Hetzelfde register vermeldt dat de binnenkant van de muren, die gemaakt zijn van gladde zwarte stenen, is opgevuld met puin en Horasan-mortel. Als u dichter bij de muur komt, kunt u de gladde stenen aan de buitenkant zien, en op de plekken waar stenen zijn afgebroken, kunt u de vulling zien. De ingang van het fort bevindt zich aan de noordkant. De buitenmuur omringt het fort volledig en er is een aparte ingang aan de zuidkant. Het gebouw bestaat dus uit twee concentrische ringen, en u moet eerst de buitenmuur van de binnenplaats bekijken en daarna het fort zelf. Bronnen verschillen over de bouwtijd. De pagina "bezienswaardigheden" van het Cultureel Portaal plaatst de geschiedenis terug tot 2000 voor Christus, en vermeldt dat het fort in de 8e eeuw, tijdens het bewind van de Abbasidische kalief Harun al-Rashid, is herbouwd met zwarte stenen. Het inventarisregister daarentegen koppelt het fort aan de Byzantijnse periode. Daarom moet u het fort zien als een gebouw met sporen uit verschillende periodes, zoals blijkt uit de bronnen. Het aantal torens varieert ook. De pagina "bezienswaardigheden" vermeldt 12 torens, terwijl het inventarisregister spreekt van 10 torens met een ronde plattegrond. Let bij het naderen van de torens op hun ronde vorm en de dikke muren die ze met elkaar verbinden. Het inventaris vermeldt dat de noord- en westzijde gewelfd zijn. In deze delen kunt u de dikte van de muur en de vorm van de overkapping beter zien. In het fort zijn twee reservoirs geregistreerd, waarvan er een kleiner is dan de andere. Bekijk de reservoirs om te begrijpen hoe de waterbehoefte werd gedekt. Tijdens de Ottomaanse periode stond het fort bekend als Kınık Kalesi. Volgens de provincie Osmaniye, directoraat voor cultuur en toerisme, werd de naam veranderd tijdens de aanleg van de spoorlijn Istanbul-Bagdad en begon het fort bekend te staan als Toprakkale. De omgeving van de heuvel is bebost om erosie te voorkomen, en in de omliggende gebieden wordt Voor dit bezienswaardigheid duurt het ongeveer 50 minuten. Vervolgens rijdt u verder richting Osmaniye-Kadirli en komt u in Hemite. Bron: Cultureel portaal, Kasteel van Toprakkale.

Hemite Kalesi.
De tweede halte is het fort Hemite, gelegen aan de rivier Ceyhan, langs de weg Osmaniye-Kadirli. Het fort bevindt zich op het grondgebied van het dorp Gökçedam, dat in bronnen ook wordt genoemd als Hemite. Hoewel de weg richting Kadirli loopt, bevindt het fort zich binnen de gemeentegrenzen van Osmaniye. Volgens de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme van Osmaniye ligt het fort 20 kilometer van Osmaniye. Op de officiële website staan geen informatie over de bezoekvoorwaarden, dus neem vooraf contact op met de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme.
Wanneer u het dorp bereikt, neem dan de tijd om het fort als geheel te bekijken, hoog op de heuvel. De bouwtijd is niet precies vastgelegd in de bronnen; de provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme meldt dat de periode waarin het is gebouwd, onbekend is. Volgens sommige bronnen gaf de Armeense koning Levon I van Cilicië het fort in 1212 aan de Teutoonse Orde, die het in de 13e eeuw herbouwden. Volgens dezelfde bronnen bood het fort tijdens een aanval door de Mamelukken in 1266 onderdak aan ongeveer 2200 mensen. Beschouw deze informatie als een voorzichtige interpretatie, aangezien deze niet op de officiële pagina's over Hemite te vinden is.
Volgens deze bronnen heeft het fort een eenvoudige rechthoekige plattegrond. In het zuidwesten staat een hoofdpoort met vier verdiepingen, met cisternen in de onderste verdieping. Wanneer u de hoofdpoort nadert, probeer dan te begrijpen dat deze is gebouwd om de toegang te beschermen. Er wordt gezegd dat het fort minstens drie verschillende bouw- of renovatiefasen heeft doorgemaakt. Let op de verschillen in de muurwerk en vergelijk deze met het gladde, zwarte gebeitelde steen dat te vinden is in Toprakkale.
Vanuit de heuveltop wordt gezegd dat het fort zicht heeft op minstens vijf andere forten. De provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme van Osmaniye meldt ook dat Hemite zich in het zichtveld van Toprakkale en Yılankale bevindt. Daarom is het bij aankomst bij het fort belangrijk om de omgeving te verkennen. Observeer de vlakte van de vlakte en de loop van de rivier. Omdat het fort dicht bij de rivieroevers ligt, is het een strategische locatie die zowel de weg als de rivieroevers overziet.
Op de rotsen ten zuiden van het fort bevindt zich een reliëf uit de Hittitische periode. Echter, de inventaris van het Cultureel Portaal meldt dat het reliëf onherkenbaar is geworden door de invloed van de natuur. Daarom is het niet nodig om tijd te besteden aan het zoeken naar het reliëf, omdat het belangrijkste aspect van deze halte het fort zelf en de locatie is. Aangezien het gebied zich binnen de grenzen van het dorp ligt, gedraag u respectvol tegenover de bevolking en loop niet over de velden. Draag stevige schoenen vanwege het hellende en onregelmatige terrein.
Zoek naar hoeken die zowel de westelijke kant van het fort als de rivier in beeld brengen voor foto's. Het licht wordt zachter in de namiddag,

De oude stad Kastabala.
De derde halte is Kastabala, het punt waar de route van de fortengordel naar de oude stad leidt. Volgens Culture Portali ligt de stad 12 kilometer ten noorden en noordwesten van Osmaniye, langs de weg naar het Cevdetiye-Karatepe museum. Het gebied bevindt zich tussen de dorpen Kesmeburun, Bahçe en Kazmaca, en valt onder de gemeentegrenzen van Osmaniye. Voor mensen zonder eigen vervoer zijn er ook lokale bussen die rijden naar de dorpen Bahçe, Kesmeburun of Karatepe. De stad is gelegen op een kleine vlakte, nabij de rivier Ceyhan.
Volgens de website van de provincie Osmaniye bevindt zich op een rotsuitspring die uitkijkt over de vlakte, een kasteel genaamd Bodrum Kasteel, dat dateert uit de 13e eeuw. De overblijfselen van het kasteel strekken zich uit over een oppervlakte van enkele vierkante kilometers. Houd er dus rekening mee dat u niet naar één enkel punt kijkt bij de ingang, maar naar een groot gebied. De gebouwen in het centrum van de stad zijn gelegen aan de hellingen van een kleine vallei, die wordt overschouwd door het kasteel. Volgens Culture Portali wordt de hoofdstraat van de stad bepaald door een straat met kolommen; begin uw wandeling daar.
Door de hellende ligging zijn er terrassen gecreëerd met muren en gewelven. Bestudeer hoe de helling is afgeplat door naar de terrassen te kijken. De stad is gepland in een rasterpatroon en de openbare gebouwen zijn in het midden van het gebied geplaatst. Het theater, het badhuis en de winkels zijn gebouwd op percelen die passen bij dit plan; probeer ze te vinden tijdens uw wandeling. De eerste fase van de openbare gebouwen dateert uit de Severiaanse periode. Men denkt dat de stad in de 2e eeuw na Christus, tijdens het Romeinse Rijk, niet omringd was door een stadsmuur. Het wordt aangenomen dat het eerste verdedigingssysteem rond het einde van de 4e eeuw na Christus is opgericht. Let op het verschil wanneer u de resten van de muur ziet: de stad was eerst een open nederzetting, en later een verdedigde plaats.
Volgens Culture Portali zijn de opgravingen begonnen in 2009 en zijn ze nog steeds in uitvoering. De werkzaamheden worden uitgevoerd onder leiding van professor Turgut Hacı Zeyrek van het Ministerie van Cultuur en Toerisme en de Karadeniz Technische Universiteit. Het is dus normaal dat sommige delen van het gebied in gebruik zijn voor werkzaamheden of bescherming; volg de aanwijzingen. Dezelfde pagina vermeldt dat de resultaten van de opgravingen de bekende geschiedenis van de stad hebben veranderd, en dat er vondsten zijn gedaan die teruggaan van de late Neolithische en vroege Kalkolithische periode tot de 13e-15e eeuw na Christus. Volgens de website van de provincie bezocht de Britse diplomaat Davis de stad in 1875 en beschreef deze in detail. Dezelfde pagina vermeldt dat de andere naam van de stad, Hierapolis, in 1890 werd ontdekt door de Britse onderzoeker Bent, via inscripties.
Aan de noordoostelijke voet van het kasteel

Het Openluchtmuseum Karatepe-Aslantaş.
De laatste stop is het openluchtmuseum Karatepe-Aslantaş, het meest noordelijke punt van de route. Het museum bevindt zich in de wijk Kadirli, in het nationaal park Karatepe-Aslantaş, en grenst aan het dorp Kız Yusuflu. Volgens Cultureel Portaal ligt het museum 33 kilometer van het centrum van de stad Osmaniye. De weg vanaf Kastabala is een voortzetting van de lijn Cevdetiye-Karatepe, en het landschap verandert terwijl je van de vlakte omhoog gaat naar de beboste heuvels. Het gebied wordt in verschillende bronnen zowel als museum als als nationaal park genoemd; beschouw beide als onderdeel van één bezoek.
Volgens de tekst van Cultureel Portaal is dit het eerste openluchtmuseum van Turkije. De opgravingen begonnen in 1947 en brachten twee grote poorten uit de Late-Hittitische periode, een weg en omliggende gebouwen aan het licht. Het fort werd in de 8e eeuw voor Christus gebouwd door Asativatas, die zichzelf als heerser van de regio introduceerde, als een grenskasteel om aanvallen vanuit het noorden af te weren. Het was een fort bij de kruising van Toprakkale; Karatepe is een versterkte uitpost aan de noordelijke rand van de vlakte. Het verhaal van de route eindigt hier.
Volg de bewegwijzering bij de ingang en kies het wandelpad dat langs de omwalling loopt. Volgens de bron zijn de indrukwekkende muren en poorten een uniek voorbeeld van de verdedigingsarchitectuur uit die tijd. Neem de tijd om de monumentale en artistieke poorten te bekijken. De poorten bevatten basaltstenen en reliëfs. De teksten op deze stenen zijn geschreven in zowel de Fenicische als de Luwische hiërogliefen. Deze inscripties, die bekend staan als de langste tweetalige teksten in deze talen, hebben een belangrijke rol gespeeld bij het ontcijferen van de Luwische hiërogliefen. Kijk bij het bekijken van de inscripties niet zozeer naar de tekst, maar observeer bij welke poort en op welke hoogte ze zich bevinden.
De beelden en overblijfselen worden in hun natuurlijke omgeving tentoongesteld. Het openluchtmuseum en het omliggende boslandschap worden gezamenlijk beschermd. Deze vorm van bescherming zorgt ervoor dat de overblijfselen samen met het culturele landschap kunnen worden bekeken. Het overdekte museumgedeelte binnen het openluchtmuseum werd in 2007 geopend; u kunt de vondsten daar ook bekijken. Het gebied is in 2020 opgenomen in de voorlopige lijst van het UNESCO Werelderfgoed.
Het gebied is een bebost heuvelgebied, dus draag comfortabele wandelschoenen. Maak pauzes in de schaduw en neem voldoende water mee. Maak foto's van de muur en de poorten bij zonsopgang en zonsondergang, wanneer het licht optimaal is. Raadpleeg de actuele pagina's van het Ministerie van Cultuur en Toerisme voor de openingstijden en tarieven. Houd rekening met de tijd rond zonsondergang bij het plannen van de terugreis. Vergeet niet dat de afstand tot het centrum van de stad Osmaniye 33 kilometer is.
Reacties
Laden...
