
Vanuit Bitlis, naar het Taşından-meer.
Log in om te liken en te beoordelen
Bitlis is een van de weinige steden waarvan de geschiedenis verteld kan worden door middel van het gebruikte materiaal. De provinciecultuur- en toerismeafdeling vermeldt dat in de moskeeën van de provincie de kenmerkende rode steen van de regio is gebruikt, en dat de bouwmaterialen van de madrasa's ook afkomstig zijn van de beroemde steen van Bitlis. Deze route volgt het spoor van die steen, van het stadscentrum naar Ahlat aan de oever van het Vanmeer, en werpt ook een blik op de vulkanische bodem van de regio. De eerste stop is het Bitliskasteel, gelegen op een rotsblok boven het marktplein. Het kasteel zelf is niet toegankelijk; het uitzicht op de rots, de openingen en het panorama vanaf de top is wat u hier kunt bewonderen. Volgens bronnen is de bouw van het kasteel toegeschreven aan Badlis, een van de generaals van Alexander de Grote; dit verhaal wordt in de bronnen op dezelfde manier overgeleverd. De tweede stop is de Bitlis Ulu Moskee in het stadscentrum. Het gebouw, met zijn rechthoekige plattegrond, de koepels die rusten op spitsboogjes en de minaret die als een aparte toren oprijst, laat zien hoe de steen gebruikt werd in de architectuur. Omdat de bouwdatum in de bronnen verschillend wordt vermeld, wordt in de tekst een voorzichtige formulering gebruikt, en wordt ook gewezen op de juiste manier van bezoeken. De derde stop ligt buiten de stad, richting het Nemrutkratermeer aan de westkant van het Vanmeer. Hier is geen nieuw gebouw, maar een breed uitzicht op de steen en de vulkanische oorsprong van de regio. De pagina van de gemeente Tatvan vermeldt dat de berg bestaat uit andesiet en basalt. Deze informatie combineert de route met de geologische achtergrond; de bronnen verbinden de rode steen van Bitlis niet direct met deze berg, en de route doet ook geen dergelijke bewering. De laatste stop is de Iskender Pasha Moskee in Ahlat. Dit gebouw, gelegen in de kustvesting uit de Ottomaanse periode, staat op een hellende ondergrond en heeft een eenvoudige gevel en een vierkant plattegrond met één koepel, en sluit de route af. Zo eindigt de dag met een vergelijking, van de rode steen tot de bruine andesiet. De route is logisch opgebouwd: eerst worden de twee gebouwen in het centrum van de provincie te voet bezocht, daarna wordt met de auto naar het meer en de berg gereden, en ten slotte naar de oever van het Vanmeer. Omdat er in de bronnen geen betrouwbare cijfers te vinden zijn over de afstanden en de benodigde tijd tussen de stops, zijn deze niet vermeld. Informeer bij de relevante instanties over de weersomstandigheden en de verkeerssituatie voordat u op pad gaat. De aangegeven tijden zijn schattingen van redelijke bezoekduur. Houd rekening met de gebedstijden in de moskeeën, en kleed u respectvol. Voor informatie over de toegang tot het Nemrutkratermeer, de seizoenen en de veiligheid, neem contact op met de relevante gemeente en provincie. Deze route is anders dan de natuurgerichte route naar Ahlat en Süphan, die dezelfde twee stops deelt, omdat Bronnen:
- Cultuurportaal, Kasteel van Bitlis, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bitlis/gezilecekyer/bitlis-kalesi
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Bitlis, Kastelen, https://bitlis.ktb.gov.tr/TR-56225/kaleler.html
- Cultuurportaal, Inventaris van de Ulu Cami, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bitlis/kulturenvanteri/ulu-cam246283
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Bitlis, Moskeeën en Koepels, https://bitlis.ktb.gov.tr/TR-56226/camii-ve-kumbetler.html
- Cultuurportaal, Moskee van Iskender Paşa, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bitlis/gezilecekyer/skender-pasa-camii--ahlat
- Bestuur van Tatvan, Krater van Nemrut, https://www.tatvan.gov.tr/nemrut-krateri
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Bitlis, Medreses, https://bitlis.ktb.gov.tr/TR-56227/medreseler.html
Routestops

Bitlis Kasteel.
Begin uw bezoek met een uitzichtpunt dat uitkijkt over de rotsachtige heuvel boven het marktplein. Het fort bevindt zich direct op de steile helling van de markt in het centrum van de stad, en vanaf hier kunt u het beste begrijpen hoe de stad is ontstaan. Volgens de informatie op het Cultureel Portaal bevindt het fort zich op een steile rots, op de plek waar twee rivieren, takken van de Bitlis-rivier, samenkomen. Probeer eerst een stap terug te doen om het hele rotsmassief te zien, omdat het onmogelijk is om het fort los te zien van de rots. Volgens bronnen is het fort gebouwd in 312 voor Christus door Badlis, een van de generaals van Alexander de Grote. Het wordt ook gezegd dat de naam van de stad afkomstig is van deze naam. Dit is het verhaal van de stichting, zoals het in de bronnen wordt beschreven. Het huidige uiterlijk van het fort is het resultaat van latere restauraties. Een belangrijke opmerking: volgens de provinciale afdeling Cultuur en Toerisme is het niet mogelijk om het interieur van het fort te bezoeken. Dit is dus een uitkijkpunt, geen rondleiding door het interieur. Dezelfde pagina vermeldt ook dat er op de top een panoramisch en prachtig uitzicht te vinden is. Volg de lokale borden en de instructies van de autoriteiten bij het naderen van de heuvel. De rots wordt beschreven als een versterkte positie die zich van oost naar west uitstrekt. Volgens de bronnen is de omtrek 2800 meter, de hoogte 56 meter en de breedte 7 meter. Dit zijn de waarden die in de bronnen worden vermeld; observeer zelf. Let op de openingen in de muur, omdat het wordt gezegd dat het fort is versterkt met 670 openingen. Er wordt vermeld dat er onder elke open opening ook een gesloten opening zit. Vanwege de steile helling is er geen verdedigingsgracht rondom het fort. Bronnen vermelden ook observatietorens en grotten die voorraden en munitie bevatten, maar in plaats van deze te zoeken, observeer dan het rotsvlak en de lijn waar de muur aansluit op de rots. Volgens de bronnen bevond zich bovenop het fort een herberg, driehonderd huizen, een herberg, een moskee met minaret, evenals een markt met drie verdiepingen en een bedesten (overdekte markt). Tegenwoordig is er alleen nog het fort, en het heeft zijn uiterlijk niet verloren door de regelmatige restauraties. Er is ook een toren bekend op de Dideban-heuvel. Van deze toren zijn alleen nog resten over, en het wordt vermoed dat het vroeger een uitkijkpost was die het fort markeerde. Voor foto's is het het beste om te wachten op het zijlicht in de ochtend en avond, omdat de rotsstructuur dan beter zichtbaar is. Het officiële adres van het fort is Nurullah Eren Caddesi, in de wijk Zeydan. Terwijl u rondom het marktplein loopt, stop dan regelmatig om de rots vanuit verschillende hoeken te bekijken. De volgende stop is de Ulu Camii, die zich ook in het centrum van de stad bevindt. Volg de weg ter plaatse en let op de borden.

Bitlis Grote Moskee.
Na de kasteelruïne, ga naar het centrum van de stad en bezoek de Ulu Cami in de wijk Gazibey. Dit is een plek om de architectuur te bewonderen en een goede gelegenheid om te zien hoe het rode natuursteen in een gebouw is gebruikt. Volgens het inventaris van het Cultureel Portaal heeft de moskee een rechthoekige plattegrond. Het inventaris vermeldt, op basis van de inscriptie, dat deze in het jaar 1150 (volgens de Islamitische kalender, 545 AH) is gebouwd door Ebul Muzaffer Muhammed. De provincieafdeling voor cultuur en toerisme geeft aan dat de bouwtijd onbekend is, maar dat het gebouw volgens de inscriptie in 1150 is gerestaureerd. Daarom is het verstandig om de moskee voorzichtig toe te schrijven aan de twaalfde eeuw en geen specifiek jaar te noemen. De afdeling vermeldt ook dat in Bitlis-moskeeën het rode natuursteen, dat kenmerkend is voor de regio, als bouwmateriaal wordt gebruikt. Begin met het bekijken van de buitenkant en let op de kleur van het steen en de manier waarop de voegen zijn aangebracht. De meest opvallende kenmerken van de buitenkant zijn de kegelvormige koepel aan de richting van de gebedsrichting en de minaret, die als een aparte toren aan de moskee is gebouwd. Bekijk de minaret vanaf de binnenplaats en bekijk deze van boven naar beneden. Deze staat op een hoge, vierkante basis en gaat over in een achthoekige structuur door de hoeken af te snijden. Deze achthoekige delen zijn versierd met een gedraaid touwpatroon. Het cilindrische lichaam boven het kleine voetstuk is verdeeld door twee profielen met gelijke afstand. De belfreie uitbouw breidt zich uit met zes opeenvolgende ronde profielen, en de bovenste twee rijen zijn versierd met zigzaglijnen. De minaret wordt afgesloten met een kleine koepel. De bouwtijd van de minaret wordt in verschillende bronnen anders vermeld; de afdeling geeft 1492 aan, terwijl het inventaris vermeldt dat de inscriptie boven de boog in het voetstuk het jaar 1062 (volgens de Islamitische kalender) vermeldt. De afdeling merkt ook op dat de minaret, als gevolg van restauraties, een minder origineel en eenvoudiger uiterlijk heeft gekregen. U betreedt de moskee via een deur aan de noordkant. Houd u aan de bezoekersregels: kleed u respectvol, stil en netjes, verwijder uw schoenen en stoor de aanwezige gelovigen niet. Volgens de afdeling is de moskee buiten de gebedstijden altijd open voor bezoekers. Binnenin is de ruimte verdeeld in drie delen, parallel aan de muur in de richting van de gebedsrichting. Elk deel is verdeeld in vijf secties door middel van spitse bogen die rusten op kruisvormige pilaren. De ruimte, die zich van oost naar west loopt, is overdekt met gewelfde plafonds, die worden ondersteund door de spitse bogen op de pilaren. Kijk een paar minuten naar het ritme van de bogen en de gewelfde plafonds. De nis voor het gebed (mihrab) bevindt zich dicht bij
Het kratermeer van Nemrut.
~1 u 30 min hierDeze halte combineert de route met de geologische achtergrond. Nemrut is een vulkanische berg in de provincie Bitlis, ten westen van het Vanmeer. De website van het districtshuis van Tatvan beschrijft de berg als een stratovulkaan, een type vulkaan dat behoort tot de gelaagde vulkanen. In de krater op de top van de berg bevindt zich het Nemrutmeer. Daarom verwijst de naam van de halte niet naar een gebouw, maar naar het meer en de omgeving. Voordat u vertrekt, dient u informatie over de toegang, het seizoen en de veiligheid in te winnen bij relevante instanties, zoals het provinciaal bestuur en het districtshuis. Deze tekst geeft geen routebeschrijving, omdat er in de bronnen geen betrouwbare afstanden en tijdsduur vermeld staan. Volgens de website van het districtshuis steken er verschillende heuvels op rond de krater. De hoogste heuvel is Sivritepe, met een hoogte van 2935 meter. De oostelijke Nemrutheuvel is 2625 meter hoog, de Tursuktepe in het zuiden is 2828 meter en de Nemrutbergheuvel in het westen is 2801 meter. Wanneer u de rand van de krater bereikt, kunt u de cirkel die deze heuvels vormen, observeren. Dezelfde website beschrijft dat het bovenste deel van de berg zijn oorspronkelijke, puntige vorm heeft verloren door hevige uitbarstingen en daardoor is verbreed, waardoor een krater is ontstaan. Er wordt vermeld dat de vulkaan meestal bestaat uit andesiet en basalt. Hier kunnen we terugkeren naar de route. Op een cultureel portaal staat dat bruine andesiet is gebruikt in de gevels van de İskender Paşa-moskee in Ahlat. De bronnen leggen deze gesteente niet direct aan Nemrut toe, en wij doen dat ook niet. We presenteren alleen de vulkanische aard van de regio als achtergrond voor uw observatie van de stenen. Op dezelfde pagina staat ook dat jongere basaltstromen zich zuidwaarts uitstrekken, langs de vallei van Bitlis. Dus, de vallei die u 's ochtends ziet, is ook een onderdeel van het verhaal van deze berg. Het wordt gezegd dat de vegetatie in de omgeving relatief schaars is, waardoor het landschap eenvoudig en open is. Op de website van het districtshuis wordt vermeld dat de locatie zich bevindt tussen het Vanmeer, de Mush-vlakte, het Nazikmeer en de vallei van Bitlis. Probeer dit beeld voor u te zien op een heldere dag. Het is verstandig om een winddichte jas en voldoende water mee te nemen, gezien de wind en de snel veranderende weersomstandigheden. Blijf een tijdje staan aan de rand van de krater en observeer de kleur van het water en de textuur van de omliggende hellingen. Een groothoeklens is ideaal voor foto's, omdat deze de cirkelvorm van de krater het beste weergeeft. Na deze halte reist u verder met de auto naar Ahlat, aan de kust van het Vanmeer. Houd rekening met de daglichturen en de tijd die u nodig heeft voor de terugreis.
Bron: Tatvan Kaymakamlığı, Nemrut Krateri.

İskender Paşa Moskee.
De laatste bestemming van de route is de İskender Paşa-moskee in Ahlat, waar we onze aandacht verleggen van de bouwmaterialen naar de architectuur. Volgens het Cultureel Portaal bevindt de moskee zich op een hellend terrein, binnen de Kasteel van de Kust, dat in de Ottomaanse periode werd gebouwd. Op de website van de provincie staat dat het Kasteel van de Kust dateert uit de Urartiaanse periode, in 1556 herbouwd door Sultan Süleyman, en dat er tegenwoordig nog overblijfselen van het kasteel te vinden zijn. Het officiële adres is Kale 4 Caddesi, in de wijk İki Kubbe. Let bij het naderen van de moskee op de helling van het terrein, aangezien het gebouw niet op vlakke grond staat. Het portaal beschrijft dit als de eerste moskee die in Ahlat werd gebouwd tijdens de Ottomaanse periode. De bouwjaren verschillen in verschillende bronnen. Volgens de inscriptie op de moskee is dit 1564-65, terwijl de provincie 992 van de islamitische kalender, oftewel 1584, vermeldt. Daarom is het in de tekst het veiligst om te spreken van de zestiende eeuw. Het gebouw is gebouwd in opdracht van İskender Paşa, de gouverneur van Van, en het wordt vermeld dat hij een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van de regio. De provincie geeft aan dat het waarschijnlijk door Mimar Sinan is ontworpen, maar dit is niet met zekerheid te zeggen. De moskee wordt beschreven als een complex met een hamam. Bekijk de gevels en let op de kleur, aangezien de gevels zijn gemaakt van eenvoudig, bruin andeziet uit Ahlat. Vergelijk dit met de rode baksteen die we eerder hebben gezien. Elk van de ramen in de gevel heeft een puntboog. Volg de ramen om het ritme van de gevel te begrijpen. De vrouwenafdeling (harim) heeft een vierkant grondplan. De gebedsruimte wordt overdekt door een enkele koepel, die via trompen is verbonden met de hoeken. De koepel rust aan de buitenkant op een achthoekige tamboer. Bekijk de koepel en de tamboer van buitenaf en probeer de overgang te begrijpen. Binnenin zijn de ramen in de muren geplaatst in een puntboogvormige nis en hebben ze een rechthoekige opening. Het portaal stelt dat dit gebouw een voorloper was van de Ottomaanse moskeeën in de regio en een belangrijk voorbeeld is van het klassieke, eenkoepelige ontwerp in landelijke gebieden. De moskee is tegenwoordig open voor het publiek. Houd u aan de bezoekersregels, stoor de aanbidders niet tijdens de gebedstijden en wees stil. Volgens de provincie is de moskee buiten de gebedstijden altijd open voor bezoekers. Zoek een hoek om een foto te maken waarin de kasteelmuren en de koepel in één beeld te zien zijn. Raadpleeg de officiële bronnen voor actuele informatie over toegang en bezoek.
Bron: Cultureel Portaal İskender Paşa-moskee en de provincie Bitlis, afdeling Cultuur en Toerisme.
Reacties
Laden...
