
Een dag in Bilecik: van Vezirhan naar Harmankaya.
Log in om te liken en te beoordelen
Deze route combineert de geschiedenis en natuur van Bilecik in vier bezienswaardigheden, allemaal op één dag. De reis begint bij het Köprülü Mehmed Paşa Karavansaray, gelegen in het dorp Vezirhan, dat is verbonden met het centrum van de provincie. Dit is de ideale plek om de reiscultuur van Bilecik te begrijpen, aangezien dit een belangrijk verblijfsoord was langs de route van Bursa en İznik naar Eskişehir en het binnenland van Anatolië. Het caravanserai is gebouwd in de tweede helft van de 17e eeuw en dateert volgens bronnen uit de periode 1655-1665. Er is geen definitieve informatie beschikbaar over het huidige gebruik en de toegang tot het interieur, dus dit bezienswaardigheid kan alleen van buitenaf worden bekeken. Het is aan te raden om vooraf contact op te nemen met de provincie en de Stichtingen voor meer informatie. De tweede stop is Belekoma, oftewel het kasteel van Bilecik en de omgeving. Officiële bronnen vermelden dat de stad in die tijd bekend stond onder deze naam en dat de nederzetting zich ontwikkelde rond het kasteel, dat was gebouwd op een rotsuitstulping tussen de rivieren Hamsu en Tabakhane. Omdat er geen officiële informatie beschikbaar is over de huidige staat en de toegankelijkheid van de ruïnes, is dit onderdeel van de route gewijd aan het verkennen van de kern van de stad vanuit historisch en geografisch perspectief. Een andere historische bezienswaardigheid in het centrum van de provincie is de klokkentoren van Bilecik, die zeker de aandacht trekt tijdens uw bezoek. De derde stop is het Söğüt Ertuğrul Gazi Museum. Dit museum, een houten gebouw uit het begin van de 20e eeuw, toont sinds 2001 een collectie die reikt van nomadische etnografie tot tapijten, vlaggen en munten. De historische betekenis van Söğüt wordt slechts kort en neutraal vermeld; de focus ligt op de objecten in het museum. De laatste stop is het Harmankaya Canyon Natuurpark. Deze smalle en diepe kloof, gelegen tussen Yenipazar en İnhisar, biedt wandelpaden en uitkijkpunten om de dag in de natuur af te sluiten. De lengte, hoogte en het jaar van aanwijzing van de kloof variëren volgens bronnen, dus de afmetingen zijn benaderd. Voor activiteiten zoals canyoning en klimmen is het noodzakelijk om contact op te nemen met de bevoegde instanties en de actuele aankondigingen te raadplegen. De route is een dagplan dat begint in het centrum van de stad en zich uitbreidt naar de omliggende districten. Omdat de dag zich over twee verschillende districten uitstrekt, is het aan te raden om vroeg op pad te gaan. De geschatte tijdsduur per stop kan variëren afhankelijk van de omstandigheden. De afstanden en reistijden tussen de stops zijn niet vermeld in officiële bronnen. De openingstijden en toegangsprijzen zijn niet in cijfers vermeld; raadpleeg de officiële websites voor de meest actuele informatie. Comfortabele schoenen, water en voldoende daglicht zijn de belangrijkste voorbereidingen voor deze route; zorg ervoor dat u vóór zonsondergang aankomt bij Harmankaya. Duur: een hele dag. Beste tijd Bronnen:
- Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Bilecik, Caravanserais van Köprülü Mehmet Paşa, https://bilecik.ktb.gov.tr/TR-69108/koprulu-mehmet-pasa-kervansarayi.html
- TDV Islam Encyclopedie, Complex van Vezirhan, https://islamansiklopedisi.org.tr/vezirhan-kulliyesi
- Provinciale Directie Landbouw en Bosbouw van Bilecik, Geschiedenis van Bilecik, https://bilecik.tarimorman.gov.tr/Sayfalar/Detay.aspx?SayfaId=33
- Cultureel Portaal, Museum Ertuğrul Gazi in Söğüt, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bilecik/gezilecekyer/sogut-ertugrulgaz-muzes
- Cultureel Portaal, Canyon van Harmankaya, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bilecik/gezilecekyer/harmankaya-kanyonu
Routestops

De Köprülü Mehmed Paşa Karavanserais (ook bekend als Vezirhan).
Vezirhan is een plaats in het district Bilecik Merkez en het eerste stop van de route. Het historische gebouw, dat ook de naam van de plaats draagt, is het Köprülü Mehmed Paşa caravanserais. Er is geen definitieve informatie beschikbaar over het huidige gebruik en de toegang tot het interieur; het is raadzaam om vooraf contact op te nemen met de provinciale directie voor cultuur en toerisme en met de stichtingen om dit te bevestigen. Daarom hebben we ons gericht op het observeren van het gebouw van buitenaf en de omgeving. De TDV Islam Encyclopedie beschrijft het als een "menzil külliyesi" (een complex van reisgerichte gebouwen) dat in de tweede helft van de 17e eeuw is gebouwd. Het wordt toegeschreven aan de grootvizier Köprülü Mehmed Paşa; de provinciale directie vermeldt dat het gebouw geregistreerd staat als een stichting van Köprülü Mehmed Paşa. Verschillende bronnen geven verschillende bouwdata, en volgens de bronnen ligt de bouwperiode tussen 1655 en 1665. Vanwege het ontbreken van een inscriptie die de bouwjaren vermeldt, blijft deze onzekerheid bestaan. Het complex bestond uit een "han" (handelspost), een hammam (badhuis) en een moskee; het hammam is niet bewaard gebleven, en de moskee wordt beschouwd als onderdeel van het complex. Na de bouw van het complex, werd de regio bekend als Vezirhan. De "han" is parallel aan de hoofdweg die ongeveer van oost naar west loopt, en deze ligging laat duidelijk de functie langs de weg zien. De afmetingen zijn ongeveer 101,5 x 27,2 meter; volgens de provinciale directie beslaat het gebouw een oppervlakte van 3008 vierkante meter. Het ontwerp is rechthoekig, symmetrisch en verdeeld in drie delen; het middelste deel is iets anders dan de zijkanten. De lange gevel die op de weg gericht is, heeft gelijkmatig verdeelde pilaren die het gebouw een kasteelachtig uiterlijk geven; loop daarom eerst langs de gevel en let op het ritme van de pilaren. In het midden van de gevel bevindt zich een doorgang naar het middelste deel, bestaande uit drie bogen van baksteen, die rusten op twee pilaren. Volgens de TDV is het onderste deel van de muren en de voorzijde van het middelste deel een afwisselend patroon van een rij natuursteen en drie rijen baksteen; de andere muren zijn gemaakt van ruw gesteen. Het kan gunstig zijn om in de namiddag foto's te maken van hoe de stenen en bakstenen in het licht vallen. Volgens de beschrijvingen in de bronnen bevonden zich in de muren haarden, en boven deze haarden waren kleine ramen. De banken aan de zijkanten waren verhoogd, en in het midden stonden wagens en paarden, terwijl aan beide zijden reizigers konden verblijven. Het dak was een houten zadeldak met een helling aan beide zijden, maar dit dak werd in het begin van de 20e eeuw vernield, waarna de "han" werd verlaten. Volgens de provinciale directie begon de restauratie in 2007 en werd deze binnen drie jaar voltooid. De TDV stelt dat Bron: Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Bilecik, Islam Encyclopedie (TDV), Provinciale Directie Landbouw en Bosbouw van Bilecik.

Belekoma (Kasteel van Bilecik)
Belekoma is het historische centrum van de stad Bilecik, bestaande uit een kasteel en de omliggende omgeving. Dit is meer een plek om geschiedenis en geografie te bestuderen dan een plek met goed bewaard gebleven ruïnes. De staat van de ruïnes, de toegangsweg en de bezoekvoorwaarden worden niet beschreven in officiële bronnen; daarom is het raadzaam om vooraf contact op te nemen met de gemeente of de provinciale directie. Het wandelpad "Hamsu Deresi" wordt slechts vermeld in een kaart en er is geen informatie beschikbaar over de lengte en duur van het pad. Volgens de provinciale directie van Landbouw en Bosbouw van Bilecik heette de stad in de Byzantijnse periode Belekoma. De stad was gevestigd rond een kasteel, gelegen op een rotsachtige uitloper tussen de valleien van de rivieren Hamsu en Tabakhane, ten oosten van het huidige Bilecik. Dezelfde bron vermeldt dat Bilecik in de Byzantijnse periode een "thema" (een bestuurlijke eenheid) was. Toen het Romeinse Rijk in 395 in tweeën werd verdeeld, bleef de regio Bitinia, en dus ook Bilecik, binnen de grenzen van het Oost-Romeinse Rijk. Volgens dezelfde bron is de stad rond het kasteel verschillende keren van eigenaar gewisseld tussen de Byzantijnen, de Omajjaden en de Abbasiden. Tijdens het kalifaat van Harun al-Rashid, in het jaar 797, werd de regio veroverd. De oudste bekende namen van de regio zijn Agrilion en Agrillum. De bron vermeldt ook dat de eerste nederzetting dateert van vóór 3000 voor Christus en dat er in die tijd tin uit Bilecik werd gewonnen voor de productie van koper. Er is weinig specifieke informatie over Bilecik uit de oudheid; het leven in de stad wordt beschreven in de algemene geschiedenis van de regio Bitinia. Volgens Ottomaanse bronnen veroverde Osman Bey het kasteel van Belekoma in het begin van de 13e eeuw (1299). Volgens de bron ontwikkelde de stad zich in de loop der tijd naar de huidige locatie. Dezelfde bron stelt dat de locatie waar de stad is gesticht, niet ideaal was voor bevolkingsgroei, wat de ontwikkeling vertraagde. Daarom is het bij het naderen van het gebied het beste om de hoogteverschillen en de ligging tussen de twee valleien te observeren, om een beter begrip te krijgen van de beschrijving. Als u het gebied kunt bereiken, maak dan foto's van het kasteel en de vallei vanuit een breed perspectief; het licht in de ochtend en in de namiddag accentueert de rotsachtige oppervlakken. Draag comfortabele schoenen met een goede grip, aangezien de ondergrond onbekend is, en neem water mee. Volg de waarschuwingsborden in het gebied, klim niet op de ruïnes en neem geen stenen of andere objecten mee. Als u het gebied niet kunt bereiken, kunt u deze tijd doorbrengen met wandelen in het centrum van de stad. De klokkentoren van Bilecik bevindt zich ook in het centrum van de stad en is een andere historische bezienswaardigheid die u kunt bezoeken. Het is waardevol om, vanuit het huidige centrum van de stad, richting het kasteel te kijken en na te denken over hoe de

Het Söğüt Ertuğrul Gazi Museum.
Söğüt is de derde halte van de route, en het museum bevindt zich in het centrum van het district. Voor actuele informatie over de openingstijden en entreeprijzen, raadpleeg de website muze.gov.tr. Volgens het Cultureel Portaal is het gebouw, hoewel de exacte bouwjaren onbekend zijn, in het begin van de 20e eeuw gebouwd door Memiş Ağa, de burgemeester, als een "Sargı Evi" (een soort opslagplaats). Het gebouw valt op door de houtsnijwerken, dus bekijk eerst de gevel van dichtbij. Aan de voorzijde bevinden zich twee ronde, gewelfde ingangen naast elkaar. In de zijmuren bevinden zich rechthoekige ramen met driehoekige bovenkanten. Het houten schuine dak is bedekt met traditionele Turkse dakpannen. Het gebouw is gerestaureerd in de stijl van een traditioneel Turks huis en werd in 2001 als museum geopend. Maak foto's van de gevel en probeer de boog van de ingangen en de dakrand in beeld te brengen. In het museum worden etnografische objecten en voorwerpen tentoongesteld die betrekking hebben op de Yörük-stammen die in Söğüt en de omgeving woonden. Er is een vlag (sancak) te zien. Er worden ook voorbeelden van oude kleding en accessoires getoond. Besteed aandacht aan de handgeweven kilims en tapijten; de kleuren, texturen en de weefdichtheid zijn goed te onderscheiden. Wapens worden in een aparte collectie tentoongesteld. De meet- en weeginstrumenten zijn interessant omdat ze de gereedschappen van de dagelijkse handel weergeven. Peškir (een soort handdoek) en geldzakken zijn ook te zien. In de archeologische collectie bevinden zich munten uit de Romeinse, Byzantijnse en Ottomaanse periodes, evenals aardewerk uit de Romeinse tijd. U kunt de munten vergelijken om de sporen van verschillende periodes in dezelfde regio te zien. Omdat de indeling van de tentoonstellingen in de loop van de tijd kan veranderen, is het raadzaam om de zalen in volgorde te bekijken en de bijschriften te lezen. Volgens een document van het Ministerie van Landbouw en Bosbouw is de vestiging van de Kayı-stam in Söğüt en omgeving in de jaren 1230 vermeld in Ottomaanse archieven. Deze korte context herinnert aan de historische betekenis van het district; de belangrijkste focus van het museum zijn echter de tentoongestelde objecten. Het museum is van huiselijke proporties, dus een uur is voor de meeste bezoekers voldoende. U kunt de resterende tijd gebruiken voor een korte wandeling door het centrum van het district. Voor de laatste bestemming rijdt u met de auto in de richting van Harmankaya, tussen Yenipazar en İnhisar.
Bron: Cultureel Portaal, Söğüt Ertuğrul Gazi Museum.

Harmankaya Canyon Natuurpark.
Het Harmankaya Canyon Natuurpark is de laatste en meest natuurgerichte bestemming van de route. De canyon bevindt zich tussen de districten Yenipazar en İnhisar. Volgens het Cultureel Portaal werd het in 2012 uitgeroepen tot natuurpark; andere bronnen vermelden 2013. Het adres wordt gegeven als het dorp Karahasanlar, dat behoort tot het district Yenipazar. Sportieven die de canyon willen doorkruisen, beginnen bij het ingangspunt in het district Yenipazar, en de uitgang bevindt zich in de richting van Harmanköy. Het doel van deze route is niet het doorkruisen van de canyon, maar het ervaren van de natuur via de wandelpaden en uitkijkpunten van het park. De lengte wordt geschat op ongeveer 2,5 kilometer; de hoogte varieert lokaal tot 700 meter, maar de bronnen geven verschillende metingen. Daarom zijn de cijfers niet exact, beschouw ze als schattingen. De diepe kloven en de hoge wanden die door deze kloven ontstaan, vormen het kenmerkende beeld van de canyon. In het park zijn wandelpaden, uitkijkpunten en picknickplaatsen te vinden. Begin uw bezoek met het bekijken van de rotswanden vanaf de uitkijkpunten. In het gebied komen veel soorten bomen voor, zoals zwarte dennen, rode dennen, jeneverbessen en eiken. De canyon is een leefgebied voor wilde zwijnen, beren, wolven, vossen, jakhalzen, konijnen en verschillende kleine zoogdieren, evenals roofvogels en andere vogelsoorten. Benader de dieren niet, geef ze geen voedsel en beweeg rustig. Verschillende vissoorten behoren ook tot de fauna van de canyon. Er wordt vermeld dat de watervallen in het gebied meer dan 20 meter hoog zijn. In dit park kunnen activiteiten zoals vogelobservatie, canyoning en rotsklimmen worden beoefend. De toegangsprijs en de openingstijden zijn niet vermeld; controleer de actuele informatie bij officiële bronnen. Het wordt vermeld dat bezoekers die willen kamperen, een bezoek brengen aan Harmanköy, dat zich bevindt bij de uitgang van de canyon. Bij het maken van foto's in de smalle vallei, toont een groothoeklens de hoogte van de wanden. Het uiterlijk van het gebied kan per seizoen verschillen. De eerste uren van de dag zijn ideaal voor vogelobservatie met een verrekijker. Neem uw afval mee, beschadig geen planten of rotsen. De route eindigt hier, bij de wegkantine in Vezirhan, en laat zo de twee gezichten van Bilecik zien, die samen met deze natuurlijke doorgang worden gepresenteerd. Laat voldoende tijd over om voor het donker terug te keren.
Bron: Cultureel Portaal, Harmankaya Canyon.
Reacties
Laden...
