Waar Europa eindigt, daar begint de vis, bij Rumeli Feneri.

Het dorp Rumeli Feneri, gelegen aan de Europese oever van de Bosporus, dankt zijn naam aan een vuurtoren die in 1856 werd gebouwd tijdens de Krimoorlog. Het is een van de meest afgelegen plekken van Istanbul, gelegen op een uur afstand van de stad en nog verder weg van het lawaai. **Hoe er te komen:** Neem buslijn 150 vanaf de halte naast de veerbootterminal in Sarıyer. Deze bus brengt u in 25 minuten naar het dorp. Om naar Sarıyer te komen, kunt u buslijnen 25 nemen vanaf het metrostation Hacıosman, of de veerboot langs de Bosporus. U kunt ook met de auto rijden via de weg Sarıyer–Rumeli Feneri, die door het dorp Garipçe loopt en een prachtig uitzicht biedt. Houd er rekening mee dat er in het dorp weinig parkeerplaatsen zijn. Het is aan te raden om vroeg in de ochtend (rond 10 uur) aan te komen en vroeg te lunchen om de drukte te vermijden. **Dagprogramma:** Bij aankomst in het dorp, ga eerst naar de haven. Hier ziet u vissersboten, mensen die netten repareren en de kleine vuurtoren aan het einde van de pier. Dit is de meest authentieke kant van dit kustdorp. Vervolgens kunt u naar de heuvel klimmen om het kasteel van Rumeli Feneri te bezoeken. Dit kasteel, gebouwd in de 18e eeuw om de ingang van de Bosporus te beschermen, is gedeeltelijk gerestaureerd. Vanaf de muren kunt u de horizon van de Zwarte Zee, het kasteel Anadolu Feneri aan de overkant en de Yavuz Sultan Selim-brug in het oosten zien. Een deel van het kasteel is militair gebied, dus volg de borden. De vuurtoren zelf is niet toegankelijk, maar u kunt hem van buitenaf bekijken. De witte toren is overal in het dorp te zien. In de middag kunt u een wandeling maken langs de kustweg richting Garipçe, of de paden verkennen die over de heuvels lopen en uitzicht bieden op de Zwarte Zee. **Eten en drinken:** De belangrijkste reden om naar dit dorp te komen zijn de visrestaurants. In de restaurants rond de haven kunt u seizoensgebonden vis, inktvis en mosselen proeven. In de zomer staan makreel en horsmakreel op het menu, en in de herfst worden andere soorten vis geserveerd. De prijzen zijn iets hoger dan in Sarıyer, maar nog steeds redelijk in vergelijking met de luxe restaurants aan de Bosporus. Voor het ontbijt kunt u een "poğaça" (broodje) van de lokale bakker halen en een kopje thee drinken in de haven. **Terugreis:** De busdiensten zijn beperkt, dus noteer de tijd van de laatste bus terug. U kunt ook terug naar Sarıyer reizen en vanaf daar met de veerboot naar Eminönü. Dit geeft u nog een laatste blik op de Bosporus, dit keer van noord naar zuid. Deze terugreis van twee uur kan het meest ontspannen deel van de dag zijn. **Praktische tips:** Het kan altijd winderig en zout zijn, dus neem iets mee dat u kunt over uw hoofd dragen. Er zijn weinig hekken langs de kasteelmuren, dus houd kinderen