Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye
Van de rode aarde van Narman naar de Oltu-steen.
Cultureel

Van de rode aarde van Narman naar de Oltu-steen.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Het noordoosten van Erzurum is een heel andere wereld dan de hoge, open vlakte rond het centrum van de provincie. Geografen voegen deze districten toe aan de regio Oost-Karadeniz; de valleien van de rivieren die naar het Çoruh-bekken stromen, zijn lager, milder en heuvelachtiger. Deze reis brengt de twee kanten van die wereld samen.

Oltu, Erzurum
Cultureel
Radar Editör
19 oktober 2026

Over de reis

Het noordoosten van Erzurum is een heel andere wereld dan de hoge, open vlakte rond het centrum van de provincie. Geografen voegen deze districten toe aan de regio Oost-Karadeniz; de valleien van de beken die naar het Çoruh-bekken stromen, zijn lager, warmer en heuvelachtiger. Deze reis brengt de twee gezichten van die wereld samen. Eerst wandelt u in Narman, tussen rotsen die rood gekleurd zijn door het ijzer in de grond. Vervolgens reist u naar het noorden, naar Oltu, waar u kunt zien hoe een zwarte steen, gewonnen uit smalle ondergrondse tunnels, in de handen van vakmensen wordt omgevormd tot sieraden of gebedskettingen. Het ene toont het werk van de natuur over miljoenen jaren, het andere een ambacht die generaties lang is geleerd door de menselijke hand. Narman is een rood gebied.

Het district Narman ligt ongeveer negentig kilometer van Erzurum. Volgens de Turkse Wikipedia ligt het gemiddelde hoogte van het districtscentrum ruim zeshonderd meter boven zeeniveau. In het noorden ligt Oltu, in het zuiden Horasan, Köprüköy en Pasinler. Dezelfde bron vermeldt dat het district lange tijd bekend stond als Mamervan, dat de oude naam van het huidige dorp Idi was en dat de naam Narman in 1954 werd aangenomen toen het district werd opgericht. De "feeën schoorstenen" beginnen ongeveer zeven kilometer ten zuiden van het districtscentrum, direct langs de weg Narman-Pasinler. Volgens Culture Portal wordt het gebied "het Land van de Rode Feeën" genoemd vanwege de rode kleur en de ongewone landvormen. De ministeriebronnen leggen de vorming als volgt uit: materiaal dat door beken naar een sedimentatiegebied is getransporteerd, heeft zich in de loop van de tijd opgehoopt en vervolgens hebben regen en wind dit zandige landschap eroderen, waardoor torens en smalle valleien zijn ontstaan. De oxidatie van het ijzer in de rotsen heeft hen hun huidige rode kleur gegeven. Volgens de Turkse Wikipedia bestaan de sedimenten uit zandsteen, grindsteen en leemlagen uit het Neogene tijdperk. Het is belangrijk om voorzichtig te zijn met de leeftijd. Culture Portal en de publicaties van het provinciaal cultureel directoraat vermelden dat de vorming plaatsvond tussen tweeënhalf en drie miljoen jaar geleden; een nieuwsbericht van de provinciegouverneur geeft een veel hoger getal. Daarom geven we in dit artikel geen enkele leeftijd als een vaststaand feit; we baseren ons op het bereik dat door de ministeriebronnen wordt gegeven. Culture Portal meldt dat het gebied in 2018 is uitgeroepen tot natuurmonument en beschermd wordt volgens de principes van een nationaal park. Het nieuwsbericht van de provinciegouverneur meldt dat de feeën schoorstenen zijn aangewezen als beschermd natuurgebied, dat er twaalf verschillende valleien in het gebied zijn en dat er wordt gewerkt aan het omzetten van het gebied in een geologisch park. Hetzelfde bericht meldt dat er een bezoekerscentrum is gebouwd langs de weg en dat er een wandelpad van ongeveer een uur is dat door de vallei leidt.

Wandelen in Narman:

Begin bij het uitkijkpunt aan de kant van de weg en bekijk eerst het Beklim de de torens, krabbel niet over de oppervlakken en breek geen stenen los; het gebied is beschermd als natuurmonument. Er is weinig schaduw. Wandelen tijdens de hete middag in de zomer kan vermoeiend zijn, neem water en een hoed mee. Het beste moment om foto's te maken is vroeg in de ochtend of laat in de middag. Bij laag licht worden de schaduwen langer en worden de vormen van de torens duidelijker. Volgens de Turkse Wikipedia hebben de evenementen en tentoonstellingen die door de Atatürk Universiteit worden georganiseerd, een grote bijdrage geleverd aan de bekendheid van het gebied, en worden er in de zomer "peribacaları" (ook wel "feeën schoorstenen") festivals georganiseerd. Het is wellicht handig om het evenementenkalender te bekijken voordat u gaat.

**Naar Oltu**

Na Narman gaat uw route naar het noorden, richting Oltu. Het Cultureel Portaal geeft aan dat Oltu 118 kilometer van Erzurum ligt en dat het bereikbaar is met bussen die vertrekken vanaf het busstation in het centrum van de provincie. Volgens de Turkse Wikipedia ligt het centrum van het district in het dal van de Oltu Çayı, een zijrivier van de Çoruh, op ongeveer 1275 meter hoogte en bevindt zich op een belangrijke doorgaande route die Oost-Anatolië met Oost-Karadeniz verbindt. Boven het stadje bevindt zich een kasteel op een rotsachtige heuvel; het zien van dit kasteel van veraf is voldoende om te begrijpen waar u zich in Oltu bevindt. Mensen die de rode landschappen van Narman mooi vinden, kunnen in Oltu een vergelijkbaar natuurlandschap vinden. De toeristische gids van het provinciaal cultureel directoraat beschrijft de "Gökkuşağı Tepeleri" (Regenboogheuvels) in het district, met hun rode, gele, bruine en oranje lagen, die zijn ontstaan door verschillende mineralen en oxidatie in de grond, en die zijn ontstaan door de langdurige erosie van tuf- en sedimentlagen. De gids beveelt deze plek vooral aan voor natuurliefhebbers en fotografen; neem contact op met lokale instanties om de staat van de weg te controleren voordat u vertrekt.

**Wat is Oltu-steen?**

De Oltu-steen wordt beschouwd als het symbool van niet alleen dit district, maar van de hele provincie Erzurum. De gemeente Oltu meldt dat de steen alleen in Oltu en omgeving wordt gevonden, dat de winning moeilijk is, de voorraad beperkt is, maar dat de bewerking relatief eenvoudig is, en dat het de levensonderhoud van honderden gezinnen mogelijk maakt. De gemeente meldt ook dat de steen, naar verluidt, bestaat uit een mengsel van hars, klei en leem, op basis van de plantfossielen die erin zitten. Het geografische merkteken van het Turkse Octrooien- en Merkenbureau beschrijft de Oltu-steen in detail. Volgens het document wordt de "zwarte barnsteen" (een andere naam voor Oltu-steen) gevonden in lagen uit het Neogeen, in de vorm van dunne lenzen van enkele centimeters dik. De steen is meestal zwart, soms donkerbruin, en zelden grijs of groenachtig. De steen uit de mijn

Volgens de beschrijving van het district wordt de steen gewonnen in de mijnen die zich bevinden in de noordoostelijke wijken van het district. De toegang tot de mijnen is moeilijk, en de tunnels die worden gegraven hebben een diameter van ongeveer zeventig tot tachtig centimeter. Het werk wordt uitgevoerd met eenvoudige gereedschappen zoals een schop, een kruiwagen, een beitel en een hamer. Het mineraal komt voor in dunne, vaak gebroken en onregelmatige lagen van drie tot vijf centimeter dik. Het Turkse octrooibureau vermeldt ook dat de steen met veel moeite en handarbeid wordt gewonnen uit de kleine tunnels die "galerijen" worden genoemd. Volgens de Turkse Wikipedia zijn er meer dan driehonderd mijnen in Oltu. De mijnen zijn werkgebieden, geen toeristische attracties. Ga niet de smalle tunnels in en nader de mijnbouwgebieden niet zonder toestemming. De beste manier om de oorsprong van de steen te leren kennen, is door naar de ambachtslieden in de werkplaatsen in het district te luisteren. Het proces van het bewerken van een steen in de werkplaats

Het Turkse octrooibureau beschrijft stap voor stap het proces en helpt u te begrijpen wat u in de werkplaats kunt zien. De ambachtsman koopt het ruwe materiaal, vaak in blikken of per kilo. Om te voorkomen dat de steen uithardt, wordt deze tot het moment van gebruik terug in de aarde begraven. Het stuk dat aan de beurt is, wordt zorgvuldig geselecteerd, rekening houdend met eventuele onzuiverheden en scheuren, en wordt met een zaag in kleine prisma's gesneden op een houten blok. Deze stap vereist vakmanschap om verspilling te minimaliseren. De scherpe hoeken van de gebroken stukken worden bewerkt met een speciaal staalmes. De stukken die wachten, worden in een vochtige zak terug in de aarde begraven om te voorkomen dat ze barsten, terwijl het stuk dat wordt bewerkt, in water wordt gehouden om het zachter te maken, waarna het in een draaibank wordt geplaatst. De laatste stap is het polijsten. Het document beschrijft zowel de traditionele manier van polijsten, waarbij een doek wordt bewerkt met olie, krijtpoeder en houtskool afkomstig van de esdoornboom, als de moderne manier met een viltpolijstmachine. De gepolijste steen kan, indien gewenst, met goud of zilver worden gecombineerd om er sieraden van te maken. Volgens de Turkse Wikipedia wordt dit vak al eeuwenlang beoefend in kleine, vaak door families van vader op zoon overgegeven werkplaatsen. De toeristische gids van het district benadrukt dat het vak van generatie op generatie wordt doorgegeven en dat er van de steen allerlei producten worden gemaakt, zoals rozenkransen, kettingen, ringen en manchetknopen. Het provinciebestuur schrijft dat bezoekers de mogelijkheid hebben om de ambachtslieden in de werkplaatsen in Oltu te ontmoeten en het proces van dichtbij te bekijken. De echte steen herkennen

Volgens de Turkse Wikipedia worden stenen uit andere plaatsen verkocht onder de naam "Oltu-steen", maar deze hebben deels vergelijkbare eigenschappen, zijn echter b Het openbaar vervoer tussen de districten is beperkt, dus een auto is de meest comfortabele optie voor de hele reis. In Oltu kunt u tijdens de lunch genieten van de lokale keuken; volgens de gids van de provincie wordt het "cağ kebabı", dat op een draaiend spied boven een vuur wordt bereid, in verschillende districten, waaronder Oltu, ook wel "yatık döner" genoemd. Wanneer u Narman verlaat, kunt u ook op zoek gaan naar de "Narman suikerbonen", die op de lijst van geografische indicaties van de provincie staan. Neem contact op met de lokale instanties in de districten voor actuele informatie over de openingstijden van de ateliers en de bezoekvoorwaarden.

Bronnen:

Locatie - Van de rode aarde van Narman naar de Oltu-steen.

Reisinformatie
StadOltu, Erzurum
TypeCultureel
Datum19 oktober 2026
BronRadar Editör
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeBron bezoekenRoutebeschrijving