Van de Köprülü-kloof naar het openluchttheater van Selge.

De Köprüçay is een rivier die ontspringt in de Torosgebergte en uitmondt in de Middellandse Zee, ten zuiden van Serik. Deze rivier, die in de oudheid bekend stond als Eurymedon, heeft een indrukwekkende kloof van 14 kilometer lang en wanden die meer dan 100 meter hoog zijn, veroorzaakt door het uitslijten van kalksteen tussen de dorpen Bolasan en Beşkonak. Volgens Cultuur Portaal behoort deze kloof tot de langste van Turkije. Op 12 december 1973 werd de kloof en het omliggende gebied uitgeroepen tot nationaal park en kreeg de naam Köprülü Kanyon Nationaal Park, met een oppervlakte van ongeveer 36.600 hectare. De naam van het park verwijst naar de stenen brug die al meer dan 1800 jaar boven de rivier staat. De oude weg die over deze brug loopt, leidt u naar de hooggelegen, op 1250 meter hoogte gelegen, antieke stad Selge, en het dorp Altınkaya, dat nauw verbonden is met de ruïnes van de stad. Deze reis combineert op één dag drie elementen: het groene water van de kloof, de stenen brug van de Romeinse weg en een bergtheater dat dicht bij de wolken ligt.

Het park bevindt zich in de grenzen van het district Manavgat en ligt volgens Cultuur Portaal 63 kilometer ten noordwesten van het districtscentrum. Als u vanuit Antalya komt, volg dan de hoofdweg tussen Antalya en Manavgat; ongeveer 5 kilometer na Serik, slaat u links af bij het bord en volg de weg ongeveer 37 kilometer langs de rivier. De weg leidt u naar Beşkonak, de ingang van het park. Vanaf Beşkonak klimt de weg langs de rand van de kloof, steekt de rivier bij de Oluk Köprüsü en kronkelt verder naar Altınkaya, dat wil zeggen Selge. Het is niet eenvoudig om deze route met het openbaar vervoer op één dag te bereiken; het is het meest praktisch om met uw eigen auto te gaan of om een dagtocht te boeken. De weg naar Selge is smal en bochtig, dus plan uw terugreis voordat het donker wordt.

De kloof en het water:
Het nationaal park bevindt zich in het karstgebied van de Midden-Toros. Volgens het Ministerie van Natuurbehoud en Nationale Parken omvat het gebied 20 verschillende soorten gesteenten; de wanden van de kloof bestaan voornamelijk uit kalksteen van de Beydağları-formatie. Deze rotsen, die door het water gedurende eeuwen zijn bewerkt, hebben op sommige plaatsen de vorm van vreemde torens en grotten aangenomen. Tot de belangrijkste natuurlijke waarden van het park behoren ook de Adam Kayalar en de Tazı Kanyonu. De Köprüçay is een waterrijk aan zuurstof. Volgens de registraties van het ministerie leven er ook rode karpers, een soort die alleen in Turkije voorkomt, in dit water. De grootste verrassing van het park zijn de bomen. Volgens Cultuur Portaal beslaat het park een dennenbos van ongeveer 400 hectare, het grootste natuurlijke dennenbos van het hele Middellandse Zeegebied. Naast de dennen zijn er ook ced De Olukbrug en de Romeinse weg

Ongeveer 5 kilometer ten noorden van Beşkonak bevindt zich een enkele stenen brug, gebouwd door de Romeinen, die zich bevindt tussen de twee rotswanden van de kloof. De brug, die in het Turks "Oluk Köprüsü" wordt genoemd en in buitenlandse bronnen "Eurymedon Brug" wordt genoemd, dateert uit de 2e eeuw na Christus. De brug is ongeveer 14 meter lang en 3,5 meter breed, met een boogopening van 7 meter. De stenen van de boog zijn geplaatst zonder mortel, enkel door hun gewicht en onderlinge steun. De brug is in zeer goede staat en de weg die naar Selge leidt, loopt nog steeds over de brug. De brug was onderdeel van een oude weg die de kustvlakte van Pamphylië verbond met het bergachtige binnenland van Pisidië. Ongeveer 42 kilometer verderop, in Aspendos, bevindt zich ook een Romeinse brug. Beide bruggen laten zien hoe druk de route langs de Eurymedon in de oudheid was. Voordat u met uw voertuig over de brug rijdt, stop dan aan de oever en daal af. Het beste uitzicht op de brug is vanaf rivierenniveau, waar de boog lijkt te zweven tussen de twee kloofwanden. In het park bevindt zich een tweede historische stenen brug over de Kocaçay: de Büğrüm Brug. Delen van de oude stenen weg die Selge met de steden van Pamphylië verbond, zijn ook te zien in het park.

De geschiedenis van Selge

Selge was een van de machtigste bergsteden in het oude gebied van Pisidië, gelegen aan de zuidelijke helling van de Taurusbergen. Oude auteurs verbinden de oorsprong van de stad met de Lakedaimoniërs, oftewel de Spartanen. Strabo noemt ook een eerdere nederzetting die door Kalkhas was gesticht. Volgens de KÜRE encyclopedie gaat de oorsprong van de stad terug tot het einde van de 2e millennium voor Christus, en vermeldt dat Selge onder de heerschappij van Lydië, Perzië en Alexander de Grote is gekomen. Toen Alexander in 333 voor Christus door de regio reisde, stuurde Selge hem een afgezant; de stad was op dat moment in oorlog met haar buur Termessos. In 218 voor Christus belegerde het leger van Achaios de stad; Selge moest zich na een verraad overgeven en betaalde een hoge compensatie. De kracht van de stad kwam voort uit de vruchtbare grond tussen de bergen. Bronnen noemen olijfolie, wijn, hout, de aromatische hars bekend als storaks en een zalven gemaakt van de wortel van de saffraan als producten van Selge. Tijdens de Romeinse periode beleefde de stad haar hoogtijdagen; Strabo meldt dat de bevolking 20.000 bereikte. Op de voorzijde van de munten van Selge zijn worstelaars afgebeeld, een afbeelding die overeenkomsten vertoont met die op de munten van Aspendos. Tijdens de Byzantijnse periode behield de stad haar belang; de historicus Zosimos uit de 5e eeuw schrijft dat Selge sterk genoeg was om een Gotische eenheid te verjagen. Volgens de KÜRE encycl Rond het theater en op de hellingen zijn overblijfselen van een agora, stoa, gymnasion en stadion te vinden, evenals de ruïnes van een basiliek en andere gebouwen uit de Byzantijnse periode, een geplaveide straat, een badhuis en reservoirs. Op de top van de noordelijke heuvel bevinden zich de fundamenten van twee tempels, gewijd aan Zeus en Artemis. De Akropolis wordt in oude bronnen vermeld als Kesbedion; er zijn ook fragmenten van de torenmuren die de stad omringden en een aquaduct te zien. De meeste ruïnes zijn nog niet opgegraven en liggen verspreid tussen stenen en velden; daarom is het belangrijk om geduldig te zijn en te proberen te begrijpen welke steen bij welk gebouw hoort. Altınkaya is een dorp in het centrum van de stad.

Wat Selge zo bijzonder maakt, is dat de oude stad niet is omheind als een museum. Het huidige dorp Altınkaya Mahallesi, voorheen Zerk, ligt midden in de ruïnes; huizen, tuinen en schuren bevinden zich tussen de muren en kolommen. Volgens een bericht van Anadolu Ajansı hebben de lokale bewoners, die traditioneel hun levensonderhoud verdienden met veeteelt, zich nu gericht op toerisme en fungeren ze als vrijwillige gidsen en bewakers van de stad. Ze bieden bezoekers handgemaakte producten en lokale gerechten aan. De organisatie voor Natuurbehoud en Nationale Parken meldt dat in de regio, naast traditionele landbouw en veeteelt, ook ambachten zoals het maken van de "kabak kemane" (een snaarinstrument met een pompoenlichaam) en het houtsnijden van lepels worden voortgezet. Wanneer u door het dorp loopt, ga niet zomaar de binnenplaatsen en akkers in; vraag altijd toestemming voordat u foto's maakt. Paden en rivier.

Het park is zeer geschikt om te wandelen. Het ministerie meldt dat er 26 wandelroutes in het nationale park zijn. De tweede route van de "St. Paulus Route", die 500 kilometer lang is en is aangegeven door de "Kültür Rotaları Derneği" (Vereniging voor Culturele Routes), begint in Beşkonak en loopt via Romeinse wegen, paden en boswegen naar het noorden, naar de oude stad Adada. Volgens de omschrijving van de vereniging volgt deze wandeling een kloof van zuid naar noord, kruist op sommige plaatsen de Romeinse weg en passeert ook Selge; dit is de beste manier om met uw voeten de verbinding van de stad met de omgeving te voelen. De rivier is de andere kant van het park. Raften op de rivier Küprüçay is de bekendste activiteit in het park; de "Kültür Portalı" noemt ook kanoën, canyoning, zwemmen en rotsklimmen als activiteiten die in het park kunnen worden gedaan. Ga alleen raften met organisaties die een vergunning hebben en draag altijd een reddingsvest; ga nooit de rivier in met een boot waar een helm en reddingsvest ontbreken. Seizoen en tijdstip.

De "Kültür Rotaları Derneği" meldt dat de beste tijd om te wandelen in de regio is in het voorjaar en de herfst, omdat het in juli en augustus erg warm is. Selge ligt - Binnen de grenzen van het nationaal park: maak geen vuur, verzamel geen planten en neem uw afval mee. Bronnen:

• Cultureel Portaal, Nationaal Park Köprülü Kanyon: https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/antalya/gezilecekyer/koprulu-kanyon-milli-parki
• Ministerie van Landbouw en Bosbouw, Natuurbehoud en Nationale Parken, Regio 6: https://bolge6.tarimorman.gov.tr/Menu/17/Milli-Parklar
• Culturele Routes Vereniging, De Sint Paulus Route: https://cultureroutesinturkey.com/st-paul-trail/
• Culturele Routes Vereniging, Zelfgeleide wandelprogramma van de Sint Paulus Route: https://cultureroutesinturkey.com/st-paul-trail/self-guided-tours/
• KÜRE Encyclopedie, De oude stad Selge: https://kureansiklopedi.com/tr/detay/selge-antik-kenti-403bc
• Anadolu Agency, Yörükler, bewoners van het dorp die vrijwillig als gids fungeren in de oude stad Selge, en die zich inzetten voor het behoud van het historische erfgoed: https://www.aa.com.tr/tr/kultur/selge-antik-kentinin-gonullu-rehberligini-yapan-mahalle-sakini-yorukler-tarihi-degerlere-de-sahip-cikiyor-/3648928
• Wikipedia, Nationaal Park Köprülü Kanyon: https://tr.wikipedia.org/wiki/K%C3%B6pr%C3%BCl%C3%BÜ_Kanyon_Mill%C3%AE_Park%C4%B1
• Wikipedia, Selge: https://tr.wikipedia.org/wiki/Selge
• Wikipedia, Selge: https://en.wikipedia.org/wiki/Selge
• Wikipedia, De brug van Eurymedon (Selge): https://en.wikipedia.org/wiki/Eurymedon_Bridge_(Selge)
• Wikipedia, Kanyon van Köprülü: https://en.wikipedia.org/wiki/K%C3%B6pr%C3%BCl%C3%BÜ_Canyon