Smalle doorgang in de Harşit-vallei.

De valleien van de Zwarte Zee zijn smal, maar Harşit is een van de meest extreme voorbeelden. Onderweg naar Doğankent loopt de weg langs de rivier, tussen rotsen, en de hellingen komen bijna boven je hoofd samen.

Hoe er te komen: Vanuit Tirebolu, ongeveer veertig kilometer het land in; vanaf het centrum, in totaal tachtig kilometer. De weg is verhard, maar smal en bochtig, en heeft op sommige plaatsen tunnels. Het is noodzakelijk om met de auto te gaan.

Dagplanning: Tijdens de rit door de vallei begeleiden de rivier, oude bruggen en huizen die tegen de helling zijn gebouwd. Doğankent is een district met een mijnbouwverleden, en dat is te zien in de gebouwen. Het uitzicht op de vallei is de belangrijkste reden om te bezoeken; je zult regelmatig moeten stoppen om foto's te maken. Als je verder omhoog gaat, komt de weg uit bij de hoogvlaktes, dus deze route kan ook gebruikt worden als alternatieve toegang tot een bezoek aan de hoogvlaktes. Als je tijd hebt, neem dan een omweg naar Güce; een rustig dorpje omgeven door bossen, zonder veel toeristische voorzieningen.

Wat te eten: Langs de vallei zijn er visrestaurants waar je forel kunt eten, en je kunt aan de rivier eten. De streek is bekend om zijn maïsbrood en boter.

Tip: De weg is smal, dus let op tegenliggers. Het kan lastig zijn met een groot voertuig. Bij regen is het verstandig om vooraf de staat van de weg te controleren vanwege het risico op aardverschuivingen.