
Sivrihisar: Pessinus en de historische stad.
Log in om te liken en te beoordelen
Onderweg van Ankara naar Eskişehir, verschijnen er plotseling scherpe, donkergekleurde rotsformaties aan de horizon; het zijn deze rotsen die de naam aan de regio hebben gegeven.
Over de reis
Op de weg tussen Ankara en Eskişehir doemen plotseling scherpe, donkere rotsformaties in de verte; deze rotsen hebben de stad haar naam gegeven. Volgens de gemeente is de stad gevestigd aan de voet van een vulkanisch gesteente, een uitloper van de Çalberg, en dankt ze haar naam aan de naar de lucht stekende rotsen. Deze reis begint bij de oude stad Pessinus, die zich ten zuiden van de stad bevindt, en gaat vervolgens door het historische centrum van Sivrihisar, met zijn oude huizen, klokkentoren en musea. Een knooppunt.
Volgens de gemeente is Sivrihisar de grootste gemeente van Eskişehir qua oppervlakte. Het ligt ongeveer 100 kilometer van Eskişehir en 135 kilometer van Ankara, en bevindt zich aan de weg die Ankara, Eskişehir en İzmir verbindt; dus midden in de overgang tussen Anatolië en de Egeïsche Zee. Het grootste deel van de gemeente is vlak, en de belangrijkste rivier is de Sakarya. De winters zijn koud en besneeuwd, de zomers warm en droog. De geschiedenis gaat ver terug. De gemeente schrijft dat archeologische vondsten in de gebieden Hisarönü en Balkayası, vastgesteld door de Directie van het Archeologisch Museum van Eskişehir, aantonen dat er al sinds de prehistorie, en met name sinds de Kalkolitische periode, bewoning is geweest in dit gebied. Tijdens de Byzantijnse periode werd de stad bekend onder de namen Palia, Spalia en Justinianopolis, en tijdens de regering van keizer Justinianus werden de muren versterkt. In 1074 kwam Sivrihisar onder Seltsjoekse heerschappij; tijdens de Ottomaanse periode was het een district dat afhankelijk was van Ankara, maar in 1915 werd het administratief overgedragen aan Eskişehir. Tijdens de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog werd de stad bezet, maar op 20 september 1921 werd ze bevrijd. Een bezoek aan Pessinus.
Het eerste punt van de reis is het dorp Ballıhisar, 13 kilometer ten zuiden van de stad. Volgens het Cultureel Portaal en de provinciale culturele directie, is Pessinus gesticht aan de oude Koningsweg, en het dorp bevindt zich tegenwoordig op de plek van de oude stad. Wikipedia in het Engels vermeldt dat de stad zich bevindt in een zijvallei van de Sakarya-rivier, op ongeveer 950 meter hoogte. Ballıhisar is met de auto snel te bereiken vanuit Sivrihisar; voor de hele reis is een voertuig nodig. In de oudheid was Pessinus een van de belangrijkste cultuurcentra van de Frieze moedergodin Kybele. De provinciale directie meldt dat een zwarte steen, die waarschijnlijk een meteoriet is, hier werd beschouwd als het symbool van de godin die van de hemel kwam, en dat de Romeinen deze steen in 204 voor Christus tijdens de oorlog tegen Carthago naar Rome brachten en er "Magna Mater", oftewel "Grote Moeder" van maakten. De geograaf Strabo beschrijft Pessinus als een van de grootste handelscentra van de regio. Er is een duidelijk verschil in de bronnen over de oorsprong van de stad. Het Cultureel Portaal schrijft, gebaseerd op oude auteurs, dat Het Cultureel Portaal meldt dat het indrukwekkende tempel in de stad werd gebouwd na de dood van keizer Augustus en voltooid in de tijd van Tiberius. Volgens Wikipedia, gebaseerd op onderzoek van de Universiteit Gent, is het een tempel in Korinthische stijl, omgeven door zuilen. Tegenwoordig zijn er slechts de enorme fundamenten over, en recent onderzoek suggereert dat het geen tempel voor Cybele was, maar een gebouw gewijd aan de keizerlijke cultus. In 1834 dacht Charles Texier, die de fundamenten ontdekte, dat het een tempel voor Cybele was. De grote, gebeitelde stenen fundamenten op de foto geven een goed beeld van de omvang van dit gebouw. Voor het tempel ligt een open ruimte in de vorm van een theater, met een centrale trap omringd door zitplaatsen. De bron wijst op sporen die suggereren dat hier voorstellingen werden gegeven. Het plein met zuilen voor het theater wordt beschouwd als een sport- en onderwijsinrichting uit de Hellenistische periode, gebouwd aan het einde van de 2e eeuw voor Christus. De provincie meldt dat het tempel in de Hellenistische tijd werd gerestaureerd, en dat er een raadshuis, een stoa (overdekte wandelgang), een kanaal, een theater en wegen werden aangelegd. De Koninklijke Weg, die door de stad liep, werd ook in de Romeinse en Byzantijnse tijd gebruikt, omdat deze betrouwbaar en een snelle route bood. Resten van deze weg zijn nog steeds te zien in de buurt van de oude stad. Het verhaal van de opgravingen is lang. De Universiteit Gent in België begon in 1967 met de opgravingen, die met tussenpozen werden voortgezet tot 2008. Volgens het Cultureel Portaal werden de opgravingen van 2009 tot 2013 uitgevoerd door de Universiteit van Melbourne in Australië. Tijdens de opgravingen werden naast het tempel ook andere structuren blootgelegd, zoals werkplaatsen, huizen, een agora (marktplaats) en een raadshuis. In 1988 werd, met steun van de provinciegouverneur en de bijdrage van het Archeologisch Museum ETİ van Eskişehir, een openluchtmuseum in het dorp ingericht. Een deel van de stenen objecten wordt tentoongesteld in deze tuin, en kleinere fragmenten in een een verdieping hoog gebouw. De overige vondsten zijn te zien in het museum in Eskişehir. Wandel langzaam rond de fundamenten van het tempel op de archeologische site en bezoek zeker het openluchtmuseum. Terug naar de stad en de klokkentoren.
Bij terugkeer van Ballıhisar naar Sivrihisar, is het eerste wat u moet doen, een bezoek brengen aan het symbool van de stad: de klokkentoren. De provincie meldt dat de toren in 1899 werd gebouwd door de toenmalige gouverneur, Mahmut Bey, en dat deze op een hoge rots is geplaatst, zodat hij overal in de stad te zien is. De toren, gemaakt van gebeitelde steen, heeft wijzerplaten op alle vier zijden; hij werkt met een wekelijkse mechaniek en een koperen klokkenluidersla. De gemeente benadrukt dat u vanaf het terras rond de to Volgens de gemeente bevindt zich onder het twee verdiepingen tellende landhuis, gelegen in een ruime tuin, een halve verdieping kelder. De muren van de kelder en de begane grond zijn gemaakt van ruw gesteente, terwijl de bovenverdiepingen zijn opgebouwd met een houten frame en gevuld met baksteen en leem. Via een dubbelzijdige trap, bekleed met marmer dat van de straat is gehaald, betreedt men het landhuis. Het interieur heeft een patio en de kamers zijn aan de hoeken geplaatst. Er zijn ook ingebouwde banken, kasten en gedecoreerde houten deuren. De kleine vierkantjes in de lambrisering en de gestileerde zonnewielen zijn een goed voorbeeld van het houtwerk uit die tijd. Het landhuis is ook historisch, omdat het de plaats was waar de ministerraad voor het eerst buiten Ankara bijeenkwam, op 24 maart 1922. De Ulu Camii in het stadje is een historisch gebouw met houten pilaren dat in 2023 op de UNESCO-werelderfgoedlijst is geplaatst.
Bezoek het Kilim Museum om de weeftraditie van Sivrihisar te ontdekken. Volgens de gemeente werd het eerste praktische Kilim Museum van Turkije in september 2019 voltooid in het voormalige gemeentegebouw en opende het in 2020 zijn deuren. Het museum, met een oppervlakte van ongeveer 600 vierkante meter en twee verdiepingen, heeft twee tentoonstellingszalen en 42 tentoonstellingsruimtes. De collectie is samengesteld na meer dan een jaar veldonderzoek in Sivrihisar en andere regio's van Eskişehir. Op de gevel van het museum zijn motieven van Sivrihisar-kilims verwerkt in het houtwerk. Het belangrijkste is dat u hier live kunt zien hoe vrouwen op de "istar"-weefgetouwen kilims weven en hoe de nieuwe generatie dit vak leert. De gemeente benadrukt de "beş bacalı kilim" (kilim met vijf hoeken) en de "inci küpe" (parelketting) als belangrijke ambachten van de regio. Het Nasreddin Hoca Cultureel Centrum van de gemeente is ook in 2020 gerestaureerd en geopend. Het huis, dat traditionele landhuisarchitectuur weerspiegelt, toont thematische secties over lokale tradities, het dagelijks leven, ambachten, traditionele kleding en culinaire cultuur. Volgens de gemeente toont het huis ook het leven en de grappen van Nasreddin Hoca, een humorist geboren in 1208 in de wijk Hortu van Sivrihisar. De verhalen van Hoca, gebaseerd op tolerantie en gezond verstand, zijn een van de meest geliefde elementen van de Anatolische volks cultuur, en in de stad worden elk jaar in juni festivals georganiseerd ter ere van hem.
Er is ook een openluchtbeeldentuin, gecreëerd door beeldhouwer Metin Yurdanur, gelegen op de rotsachtige hellingen van het stadje. Volgens de gemeente worden in dit gebied, dat is geïntegreerd met natuurlijke rotsformaties, meer dan honderd beelden tentoongesteld, gemaakt door de kunstenaar in verschillende periodes. Naast bekende Het natuurgebied Balıkdamı, gelegen ongeveer 40 kilometer ten zuiden van het dorp, is een moerasgebied van ongeveer 30.000 hectare, bestaande uit kleine vijvers en uitgestrekte rietvelden. De provinciebestuur beschrijft het als een van de belangrijkste tussenstations voor trekvogels.
Praktische tips:
Controleer de actuele openingstijden van de archeologische site van Pessinus, het openluchtmuseum, de musea en herenhuizen in het dorp op de websites van de provincie Eskişehir, afdeling Cultuur en Toerisme, en de gemeente Sivrihisar.
In Ballıhisar liggen de archeologische site en het dorp dicht bij elkaar; wees voorzichtig en rustig wanneer u langs de huizen loopt.
De weg naar de Klokkentoren is steil en met stenen; draag comfortabele schoenen.
De beste seizoenen om te bezoeken zijn de lente en de herfst; in de zomer is er 's middags weinig schaduw op de archeologische site.
Als u een kleed of oorbellen wilt kopen in het dorp, wees dan een koper die de waarde van handwerk begrijpt.
Bronnen:
- Cultureel portaal, Antieke stad Pessinus: https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/eskisehir/gezilecekyer/pessinus-antik-kenti
- Provincie Eskişehir, afdeling Cultuur en Toerisme, Antieke stad Pessinus (Ballıhisar): https://eskisehir.ktb.gov.tr/TR-336891/pessinus-ballihisar-antik-kenti-sivrihisar.html
- Provincie Eskişehir, afdeling Cultuur en Toerisme, Klokkentoren: https://eskisehir.ktb.gov.tr/TR-336910/saat-kulesi-sivrihisar.html
- Provincie Eskişehir, afdeling Cultuur en Toerisme, Frigische rotsmonument Böğürtlen Balkayası: https://eskisehir.ktb.gov.tr/TR-336936/bogurtlen-balkayasi-frig-kaya-aniti-sivrihisar.html
- Provincie Eskişehir, afdeling Cultuur en Toerisme, Vogelparadijs Balıkdamı: https://eskisehir.ktb.gov.tr/TR-347129/balikdami-kus-cenneti-sivrihisar.html
- Gemeente Sivrihisar, Onze geschiedenis: https://sivrihisar.bel.tr/sivrihisar/tarihcemiz/
- Gemeente Sivrihisar, Klokkentoren en uitkijkterras: https://sivrihisar.bel.tr/sivrihisar/gezi-rehberi/saat-kulesi-seyir-terasi/
- Gemeente Sivrihisar, Zaim Ağa herenhuis: https://sivrihisar.bel.tr/sivrihisar/gezi-rehberi/zaim-aga-konagi/
- Gemeente Sivrihisar, Museum van Sivrihisar-tapijten: https://sivrihisar.bel.tr/sivrihisar/gezi-reh
