
In Silivri: Kale Yarı, de Paşa-moskee en yoghurt met honing.
Log in om te liken en te beoordelen
Silivri is de meest westelijke gemeente van Istanbul. Veel mensen rijden er langs als ze de weg naar Edirne opgaan, maar wie stopt en het oude centrum van het stadje bezoekt, ontdekt een geschiedenis van meer dan tweeduizend jaar.
Over de reis
Silivri is de westelijkste district van Istanbul. Veel mensen rijden er langs op weg naar Edirne, maar wie stopt en het oude centrum bezoekt, ontdekt een geschiedenis van meer dan tweeduizend jaar. De stad, die in de oudheid Selymbria heette, heeft volgens informatie van de gemeente Silivri door de eeuwen heen haar belang behouden, dankzij haar natuurlijke haven en ligging aan belangrijke handelsroutes. Tegenwoordig is er een park omringd door muren, een complex uit de 16e eeuw, een lange stenen brug uit de tijd van Sultan Süleyman en een traditie van yoghurtproductie die al bijna honderd vijftig jaar bestaat. Het is een ideale bestemming voor wie op zoek is naar een korte trip om geschiedenis, de zee en lekker eten in één dag te combineren, zonder te ver van Istanbul te komen.
Volgens de gemeente ligt Silivri ongeveer 67 kilometer ten westen van het centrum van Istanbul, aan de kust van de Zee van Marmara. De makkelijkste manier om er te komen is met de auto via de D-100, ook wel bekend als de E-5. Houd er rekening mee dat het verkeer in de ochtenduren in het weekend zwaar kan zijn, dus vertrek vroeg. Als u met het openbaar vervoer reist, kunt u de metro tot de laatste halte in het westen, Avcılar of Beylikdüzü, nemen. Vervolgens kunt u de buslijnen 303A van IETT nemen, die tussen het westelijke uiteinde van de metrolijn en Silivri rijden. Controleer de actuele dienstregeling van IETT voordat u vertrekt, aangezien de lijnnummers en dienstregeling kunnen veranderen. Zodra u in de stad bent, liggen het kasteel en de moskee in het oude centrum op loopafstand van elkaar; voor de brug is een korte autorit nodig.
Het kasteel van Selymbria, gelegen op de heuvel boven het oude centrum.
Begin uw dag op de heuvel waar het oude kasteel staat. Volgens informatie verzameld door het Cultureel Inventarisatiebureau is niet bekend wie de eerste muren heeft gebouwd; het wordt aangenomen dat de stad in eerste instantie werd beschermd door een eenvoudige muur, die in de loop van de eeuwen werd uitgebreid. De Byzantijnse keizer Arkadius (377-408) liet het kasteel herbouwen om zijn vrouw Eudoxia te eren en veranderde de naam van de stad tijdelijk in Eudoxiapolis. Volgens dezelfde bron werden de muren in de 6e eeuw, tijdens de regering van Justinianus, en later tijdens de regering van Constantijn V en Michaël III, gerepareerd, en voor de laatste keer tijdens de regering van Bayezid II. De meeste overblijfselen die u vandaag kunt zien, dateren uit de periode tussen de 9e en 12e eeuw. Het is gemakkelijker om het kasteel te verkennen als u zich een beeld kunt vormen van de indeling. De zuidelijke kant van de muren, die een rechthoekig gebied omringen, ontbreekt, omdat deze direct in de zee afloopt via een rotswand. De westelijke kant is ongeveer 370 meter lang, de noordelijke kant 350 meter en de oostelijke kant 310 meter. De belangrijkste poorten van de Wandel langs de kolommen, grafsten en inscripties; in het park zijn ook informatieborden in twee talen te vinden. Ga met de verwachting dat er niet veel overblijfselen van het kasteel zelf zijn; het belangrijkste om hier te zien is de toekomst, en de stenen monumenten. In het park is een gelegenheid waar u kunt zitten en thee kunt drinken, en een recreatiegebied. De Piri Mehmed Paşa-moskee en -complex.
Wanneer u het kasteel verlaat, komt u terecht in het oorspronkelijke Ottomaanse karakter van de stad. Volgens de TDV Islam Encyclopedie werd Piri Mehmed Paşa geboren rond 1463 in Konya, werd in 1518 vizier van Yavuz Sultan Selim en vervulde deze functie ook in de eerste jaren van Kanuni Sultan Süleyman. In 1523 werd hij ontslagen en trok zich terug naar zijn landgoed in Silivri, waar hij in de herfst van 1532 overleed. Zijn graf bevindt zich in de tuin van de moskee die hij liet bouwen. Het stichtingsdocument van het complex uit 1521 beschrijft een uitgebreide verzameling gebouwen, waaronder een moskee, een medrese (islamitische school), een gastenverblijf, een weeshuis, een basisschool, een bakkerij, winkels en een observatorium. Van deze gebouwen zijn de moskee, het gastenverblijf, de basisschool en het observatorium bewaard gebleven. De inscriptie boven de hoofdingang dateert uit 1530-31. De architect van de moskee is niet met zekerheid bekend; de inscriptiedatum valt samen met de jaren waarin Acem Ali de hoofdarchitect was. De moskee, die op een verhoogd platform met een paar treden staat, is gebouwd volgens een plan dat bekend staat als "zaviye" of "tabhane". Voor de moskee bevindt zich een overdekte galerij met vijf bogen, ondersteund door vier zuilen met versierde kapitelen; boven de galerij bevinden zich vijf kleine koepels, waarvan de middelste iets hoger is dan de andere. Binnenin wordt de centrale, vierkante ruimte overdekt door een koepel met een diameter van 11,90 meter; aan weerszijden bevinden zich kleine, koepeloverdekte kamers. Bestudeer de tekst van Ayetü'l-kürsi in het midden van de hoofdkoepel en de decoraties rond de ramen; de decoraties zijn onlangs vernieuwd. De basis van de minaret dateert uit de oorspronkelijke periode, terwijl het bovenste deel herbouwd is in 1765-66 door Sadeddin Bey, de beheerder van het complex. Het twee verdiepingen tellende stenen gebouw aan de oostkant van de moskee is de basisschool. Het gebouw, dat zich uitstrekt langs de oostkant van de binnenplaats en een oppervlakte heeft van 13 x 47 meter, wordt in het stichtingsdocument vermeld als het "imaret han" (een soort weeshuis of gastenverblijf). Bekijk ook de grafstenen en sarcofagen in de tuin aan de kant van de gebedrichting; de sarcofagen van Piri Mehmed Paşa en zijn zoon bevinden zich in de Volgens de informatie van de gemeente is het interieur van het huis ingericht om drie generaties weer te geven: de begane grond vertegenwoordigt de periode 1923-1930, de bovenverdieping de jaren 1950 en 1960, en de kinderkamer de jaren 1970 en 1980. Een groot deel van de tentoongestelde objecten komt van families die betrokken waren bij de bevolkingsuitwisseling. In de tentoonstellingsruimte op de begane grond zijn foto's te zien van het schip Gülcemal, dat symbool staat voor de reis van de bevolkingsuitwisseling. Het museum is gratis toegankelijk, maar gesloten op maandagen.
**Silivri Yoghurt: Bekend om zijn roomlaag**
De naam van Silivri wordt het meest genoemd in verband met yoghurt. Het geografische beschermingsmerk, dat in 2022 door het Turkse Octrooibureau is geregistreerd namens de gemeente Silivri, laat zien dat deze traditie teruggaat tot de jaren 1870. De yoghurt, die uitsluitend voor de productie van yoghurt werd gebruikt, werd gefermenteerd in melkerijen en per schip naar Istanbul vervoerd. Tijdens de reis bedorven de lagen room door de schokken. Om de room te beschermen, ontwikkelden de vakmensen hun eigen methoden. Vanaf de jaren 1930 werd de yoghurt ook naar grotere steden zoals İzmir en Ankara verzonden. Volgens het document is Silivri yoghurt een yoghurt gemaakt van koeien-, schapen- of buffelmelk, met een lichtgele, dikke consistentie en een dikke, korrelige laag room. De melk wordt langdurig verhit, in containers van bovenaf gegoten en onderworpen aan een tweede verwarmingscyclus ("room bakken"). De yoghurt wordt gefermenteerd in glazen of aardewerken potten en verkocht in dezelfde potten. Sinds 1961 wordt er in het district een Yoghurtfestival georganiseerd; volg de aankondigingen van de gemeente Silivri voor de data van het festival.
**Selimpaşa en de kust**
Het district Silivri heeft een kustlijn van ongeveer 45 kilometer langs de Zee van Marmara. Onderweg terug kunt u een stop maken in Selimpaşa, 13 kilometer ten oosten van Silivri. Deze nederzetting, bekend als Epibates in de Byzantijnse tijd, is tegenwoordig een populaire badplaats met zijn lange zandstrand. In Selimpaşa wordt ook een festival georganiseerd ter ere van de "topan" meloen en de okra.
**Aanbevolen dagprogramma:**
* 's Ochtends: Bezoek Kalepark; een uur is voldoende om de muren en de stenen monumenten te bekijken.
* Loop naar de Piri Mehmed Paşa Moskee; plan uw bezoek buiten de gebedstijden.
* Lunch: Vergeet niet om een kom Silivri yoghurt te proeven.
* 's Middags: Bezoek het Museumhuis over de bevolkingsuitwisseling, en reis vervolgens met de auto naar de 32-bogenbrug.
* 's Avonds: Onderweg terug naar Istanbul, stop aan de kust van Selimpaşa.
**Seizoen en tijdstip:** - De brug is gelegen in de open lucht en kan dagelijks bezocht worden; neem in de zomer een hoed en water mee. - De zuidelijke kant van het fort is steil; kom er niet te dichtbij als u met kinderen bent.
Bronnen:
- TDV Islam Encyclopedie, artikel "Piri Mehmed Paşa Külliyesi", https://islamansiklopedisi.org.tr/piri-mehmed-pasa-kulliyesi
- TDV Islam Encyclopedie, artikel "Piri Mehmed Paşa", https://islamansiklopedisi.org.tr/piri-mehmed-pasa
- Cultureel Inventaris, Kasteel van Selymbria, https://kulturenvanteri.com/yer/silivri-kalesi/
- Gemeente Silivri, Geschiedenis en geografie van Silivri, https://www.silivri.bel.tr/silivri
- Gemeente Silivri, Uitwisselingshuis, https://www.silivri.bel.tr/sayfa/mubadele-evi
- Turks Octrooien- en Merkenbureau, Geografische indicatie "Silivri Yoghurt", https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/4f389c9a-f5c3-4f18-b199-850f67beb231.pdf
- Ministerie van Onderwijs, Leeromgevingen buiten de school, Mimar Sinan Brug (32-bogenbrug), https://okuldisiogrenme.eba.gov.tr/place-detail/mimar-sinan-koprusu-32-gozlu-kopru-8364
- İETT, Metrobuslijn 303A Silivri-Avcılar, https://iett.istanbul/RouteDetail?hkod=303A
- Wikipedia, Silivri Kalepark, https://tr.wikipedia.org/wiki/Silivri_Kalepark
- Wikipedia, Silivri, https://tr.wikipedia.org/wiki/Silivri
- Wikipedia, Selimpaşa, https://tr.wikipedia.org/wiki/Selimpa%C5%9Fa,_Silivri
