Galata Kulesi – “Murmelenin Sahur Ninnisi”

Verteller:
“Er was eens een klein kind dat met de wind kon praten, hoog bovenop de Galata Toren: Ali. Tijdens de ramadanavonden bracht de wind altijd nieuws uit de stad.”

Ali (opgewonden):
“Windbroer, wat heb je vandaag gehoord?”

Wind (met een lichte fluistereffect):
“Ali… Vanavond kan er in een straat niemand een iftar-tafel dekken. Omdat iedereen met zijn eigen zorgen bezig is…”

Verteller:
“Ali's hart kromp ineen. In deze heilige maand kon hij het niet verdragen dat een straat zonder licht en stilte bleef.”

Verteller:
“Ali ging meteen van de toren af en vertelde het aan zijn buren. Iedereen bracht een bord, een dadel en een brood van thuis. Al snel waren de straten van Galata gevuld met kleurrijke borden.”

Buren (op de achtergrond vrolijke stemmen):
“Dankzij Ali hebben we vanavond een tafel!”
“Moge Allah je zegenen, mijn kind!”

Verteller:
“Toen het iftar-tijd was, bracht de wind heerlijke geuren over de tafels terwijl hij door de straten zwierf. En die avond werd de meest eenzame straat van Galata de drukste iftar van de stad.”

Wind:
“Ali… Jouw goede hart heeft leven gegeven aan deze straat.”

Verteller:
“Men zegt dat vanaf die dag de wind bovenop de Galata Toren iets zoeter waait… omdat hij het verhaal van de tafels die mensen delen meedraagt.”